::: پياز، دوست قلب


پياز خويشاوند نزديك سير از قرن ها پيش توسط مصريان باستان به عنوان سمبل نيروى زندگى و درمانى مفيد براى همه بيمارى ها شناخته شد. مصريان حدود چهار هزار سال پيش از ميلاد مسيح خواص درمانى پياز را باور داشتند و آن را در آيين مذهبى خود گرامى مى داشتند. به صورت سنتى مردم پياز را يك ضدعفونى كننده قوى مى شناسند كه خون را تصفيه مى كند و دوست قلب است. تحقيقات جديد نيز نشان مى دهد پياز خام به ميزان چشمگيرى كلسترول بد خون LDL را كاهش مى دهد و از اين رو از سكته قلبى پيشگيرى مى كند. همچنين پياز هم به صورت خام و هم پخته فشارخون را كاهش داده و خون را رقيق مى كند در نتيجه از تشكيل لخته هاى خونى پيشگيرى مى كند.
پياز به ويژه به صورت خام محرك دستگاه هاضمه است و مشكلات كبدى، نفخ شكم و يبوست هاى مزمن را بهبود مى بخشد. پياز هضم و جذب غذا را بهبود مى بخشد و در دوره نقاهت پس از بيمارى ها و يا هنگام خستگى و كم خونى انرژى بخش است. پياز ضدعفونى كننده اى قوى است كه ضمن بهبود گردش خون موجب كاهش تب و افزايش تعريق شده در نتيجه به درمان سرماخوردگى و آنفلوآنزا كمك مى كند. پياز براى بهبود گلودرد، فازنژيت، زكام و سينوزيت فوق العاده مفيد است و موجب تخليه ترشحات حلق و بينى شده، به درمان سرفه و برونشيت كمك شايانى مى كند. اين سبزى مفيد پاك كننده خون و مدر است از اين رو در دفع سنگ مثانه و بهبود دردهاى آرتروز و نقرس موثر است.
در طول تاريخ از پياز براى پيشگيرى از اپيدمى هايى چون اپيدمى وبا و طاعون استفاده شده است. در زمان جنگ جهانى دوم نيز به عنوان ضدعفونى كننده زخم هاى سربازان مورد استفاده قرار مى گرفت. در زمان هاى قديم مرسوم بوده است كه برش هايى از پياز را در اتاق بيمار قرار مى دادند تا تبخير آب پياز موجب ضدعفونى شدن هواى اتاق شود. تحقيقات دانشمندان نيز خاصيت ضدعفونى كنندگى پياز را مورد تاكيد قرار مى دهند و نشان مى دهد پياز مى تواند بسيارى از باكترى ها از جمله باكترى سالمونلا را از بين ببرد.
نسخه هاى سنتى قرار دادن برش پياز روى محل گزيدگى زنبور را در بهبود آن مفيد مى دانند همچنين بر پايه اين نسخه ها براى درمان زگيل مى توانيد روى پياز خرد شده مقدارى نمك بريزيد تا سطح پياز را بپوشانيد و بگذاريد يك شب بماند. سپس آب پياز را در ظرفى ريخته و روزى دو بار با يك قطعه پنبه از اين مايع بر روى زگيل بزنيد. آب پياز را براى درمان سوختگى، بريدگى و گازگرفتگى نيز مفيد مى دانند.
در گذشته قراردادن پنبه اى آغشته به آب پياز را بر روى دندان دردناك موثر مى دانستند. درمان هاى سنتى قديمى توصيه مى كنند براى بهبود كليه عفونت هاى تنفسى مقدارى عسل روى پياز خام خرد شده بريزيد و بگذاريد يك شب بماند سپس مايع حاصل را كه تركيبى از آب پياز و عسل است در ظرفى ريخته و هر دو ساعت يك بار يك قاشق مرباخورى از آن را ميل كنيد.
پياز رنده شده نيز مى تواند ضمادى مفيد براى بهبود سرمازدگى باشد.
بر مبناى تحقيقات جديد آب پياز و پياز پخته قندخون را كاهش مى دهد و اين امر به صورت تجربى نيز بر گذشتگان ما ثابت شده و آنها از سال ها پيش از اين ويژگى پياز سود مى بردند. اين تحقيقات همچنين نشان مى دهند در صورت مصرف نصف يك پياز خام به صورت روزانه كلسترول خون به نحو چشمگيرى كاهش مى يابد. ضمن اينكه تركيبات سولفور موجود در پياز نيز مى تواند در پيشگيرى از ابتلا به سرطان ها مفيد باشد.
با توجه به خواص بى شمار پياز عجيب نيست كه گذشتگان ما آن را گياهى معجزه آسا براى درمان همه بيمارى ها مى دانستند.

پياز


نام انگليسي : Onion
نام علمي :  Allium cepa


  


كليات گياه شناسي

پياز گياهي است دو ساله داراي برگهاي توخالي و استوانه اي شكل . ساقه پياز تا ارتفاع يك متر هم مي رسد كه آنهم استوانه اي و توخالي است . گلهاي پياز برنگ سفيد يا بنفش بصورت چتر در انتهاي ساقه ديده مي شود .

پياز انواع مختلف دارد مانند پياز سفيد ،‌پياز بنفش ، پياز قرمز و يا مخلوطي از قرمز و بنفش .

پياز در حال حاضر در تمام مناطق دنيا كشت مي شود ولي گفته مي شود كه منشاء آن از ايران و افغانستان بوده است و از آنجا به ديگر نقاط دنيا راه يافته است .

پياز از زمانهاي ماقبل تاريخ وجود داشته است . مردم مصر و كلده از آن در غذاهايشان استفاده مي كرده اند .

مخصوصا در مصر پياز در مراسم مذهبي بكار مي رفته و احترام خاصي داشته است . يونانيان و روميان نيز آنرا مي شناخته و مصرف مي كرده اند

تركيبات شيميايي:

پياز داراي تركيبات گوگردي ، قند ، كلسيم ، املاح سديم و پتاسيم ، يد ، سيليس ، آهن ، فسفر و يوتامينهاي A.B.C مي باشد . پياز داراي اسانس مخصوصي مي باشد كه در اثر پختن از بين مي رود .

پياز خام فعاليت معده را زياد مي كند و در نتيجه ترشح اسيد كلريدريك را تشديد مي كند . بنبراين كسانيكه ناراحتي معده دارند ممكن است سوزش و درد در معده خود حس كنند . اينگونه اشخص بايد پياز پخته مصرف كنند  كه ترشحات دستگاه هاضمه را منظم كرده اشتها رازياد و دل درد و نفخ معده را درمان مي كند .

خواص داروئي:

پياز از نظر طب قديم ايران گرم و خشك است و داراي خواص بسياري است كه در يك مقاله نمي توان گنجانيد .

1-پياز ادرار آوري قوي است و خام و پخته آن هر دو اين اثر را دارند .

2-براي رفع گاز معده از تنتور پياز مي توان ساتفاده كرد . مقدر مصرف آن 10تا 15قطره است كه بايد در آّ حل كرده و مصرف نمود .

3-براي رفع دردهاي عصبي شربت پياز بهترين دارو است شربت پياز به اين صورت تهيه مي شود :

100 گرم پياز خام را با 400 گرم آب مخلوط كرده و بپزيد تا له شود سپس 400 گرم قند روي آن بريزيد و بگذاريد كه جوش بزند تا قند حل شود سپس آنرا صاف كنيد و در يخچال قرار دهيد .

4- همانوطر كه گفته شد پياز داراي انسولين گياهي است و استفاده از آن قند خون را پائين مي آورد . بيماران مبتلا به مرض قند بايد حتما هر روزه از آن استفاده كنيد .

5- اگر پياز را له كنيد و در زير شكم شخصي كه مبتلا به احتباس ادراري است قرار دهدي ادرار را باز مي كند .

6-پياز نيم پز براي سوختگي ها نيز موثر است .

7-پياز خام محرك قلب است .

8-پياز باكتري كش است .

9-پياز تقويت كننده و نرم كننده سينه است .براي اين منظور پياز را آب پز كرده و بخوريد .

10-پياز سنگ كليه را خرد مي كند .

11- پياز پخته ملين است .

12-براي رفع خارش چشم چند قطره آب پياز را در چشم بچكانيد .

13-براي درمان سنگيني گوش آب پياز را در گوش بچكانيد .

14-ماسك پياز روي صورت خون را بطرف صورت مي كشاند و رنگ صورت را درخشان مي كند .

15-پياز چون گرم است براي كسانيكه طبع گرم دارند مضر است و اسراف در خوردن آن موجب فراموشي و سردرد مي شود .

16-پياز لثه ها را محكم مي كند .

17-پياز كلسيم درد دندانها و استخوانها را تقويت مي كند و از نرمي استخوان جلوگيري مي كند .

18-پياز معالج عفونتهاي مجاري تنفسي از قبيل ورم گلو ، برنشيت ، گريپ و آسم مي باشد .

19-براي رفع سموم بدن پياز توصيه مي شود .

20- براي آنكه پياز زود هضم شود و آنهايي كه معده  حساس دارند بتوانند آنرا بخورند و از خواص آن ساتفاده كنند بايد موقع پختن پياز مقداير شكر روي آن بريزيد و اين عمل هضم پياز را آسان تر خواهد كرد .

21- براي درمان اسهال از پوست پياز استفاده كنيد بدين صورت كه پوست پياز را بشوئيد و در مقدري آب به  مدت ده دقيقه بجوشانيد ، سپس آنرا در داخل دستمالي ريخته و فشار دهيد تا شيره آن  گرفته شود . بعدا اين شيره را با شكر شيرين كنيد و روز ي چند فنجان از آن را بشوئيد تا اسهال كاملا از بين برود .

22- اگر پشه يا زنبور شما را گزيد فورا يك پياز را بريده و روي محل گزيدگي بگذاريد درد و خارش فورا ساكت مي شود .

23- پياز ترشي را براي از بين بردن يرقان و تقويت معده و روده و زياد شدن اشتها مصرف مي كنند .

24-اگر از بوي پياز ناراحت مي شويد مي توانيد بعد از خوردن پياز براي رفع بوي آن باقلا پخته و يا گردوي پخته و يا نان سوخته بخوريد .

25-تخم پياز گرم و خشك است و براي ازدياد نيروي جنسي مصرف مي شود .

36-اگز از تخم پياز پمادي درست كنيد و روي سر ببنديد از ريختن مو جلوگيري مي كند .

37-حتما شنيده ايد كه در قديم براي اينكه كسي از اسرار علمي سر درنيآورد آنها را با مركب نامرئي مي نوشتند و مركب نامرئي چيزي غير ازآب پياز نيست .

38-در خاتمه براي اينكه بوي پياز شما را ناراحت نكند و اشك از چشمان شما جاري نشود مي توانيد پياز را زير آب شير پوست بگيريد يا اينكه پياز را در داخل ظرف بزرگ آب قرار دهيد و درآب آنرا پوست بكنيد .

طرز استفاده:

به مبحث نسخه پيچي گياهان دارويي براي بيماري مورد نظر مراجعه نماييد :
http://www.centralclubs.com/viewtopic.php?t=1540

مضرات :
مضرات خاصي براي آن بيان نشده است .

akhavan_a,
مطالب بسیار مفیدی هستند .ممنون   

و آن زمان را كه گفتيد: اي موسي، ما بر يك نوع طعام نتوانيم ساخت، از پروردگارت بخواه تا براي ما از آنچه از زمين مي رويد چون سبزي و خيار و سير و عدس و پياز بروياند. (بقره / 61)                      



نام قرآني: بصل



نامهاي متداول: فارسي، اردو، هندي، پنجابي: پياز؛ عربي: بصل؛ سانسكريت: پلندو؛ بنگالي: پيانج؛ تلگو: وولي: تاميلي: ونگائم؛ مليالمي: اُوليّ؛ گجراتي، مراتي: كانده؛ كشميري: گانده؛ انگليسي: onion؛ فرانسوي: oignon؛ آلماني: Zwiebel؛ لاتيني: caepa؛ ايتاليايي: cipolla؛ يوناني: krommdi,krommun؛ اسپانيايي: cebolla؛ روسي: Iukovitsa.



نام علمي: Allium cepa (از تيره ي سوسن Liliaceae).



اشاره ي قرآني:

"و اذ قلتم يا موسي لن نصبر علي طعام واحد فادع لنا ربك يخرج لنا ممّا تنبت الارض من بقلها و قثآئها و فومها و عدسها و بصلها قال اتستبدلون الّذي هو ادني بالّذي هو خير اهبطوا مصراً فانّ لكم ما سالتم و ضربت عليهم الذلّة و المسكنة و باءو بغضب من الله ذلك بانّهم كانوا يكفرون بايات الله و يقتلون النبيين بغيرالحق ذلك بما عصوا و كانوا يعتدون." (بقره/ 61)

و آن زمان را كه گفتيد: اي موسي، ما بر يك نوع طعام نتوانيم ساخت از پروردگارت بخواه تا براي ما از آنچه از زمين مي رويد چون سبزي و خيار و سير و عدس و پياز بروياند. موسي گفت: آيا مي خواهيد آنچه را كه برتر است به آنچه فروتر است بدل كنيد؛ به شهري باز گرديد كه در آن جا هر چه خواهيد به شما دهند. مقرر شد بر آنها خواري و بيچارگي، خشم خدا را بر خود هموار ساختند و اين بدان سبب بود كه به آيات خدا كافر شدند و پيامبران را به ناحق كشتند و نافرماني كردند و تجاوز ورزيدند.

سير و پياز از نظر گياه شناسي از يك جنس هستند. بيش از 60 گونه گياه مختلف از جنس سير در مصر و عربستان مي رويد. مردم مصر باستان علاقه ي زيادي به سير و پياز داشتند. نقل شده كه در زمان ساختن هرم بزرگ كئوپس (حدود سال 3700 ق.م) براي كارگراني كه به خدمت گرفته شده بودند در برنامه ي غذايي شان علاوه بر تربچه، سير و پياز نيز وجود داشت كه 160 سكّه ي مصري در اين راه صرف شد. ارزش فعلي اين مبلغ چهل كرور روپيه ي هندي است. اين مبلغ گزاف نمايانگر اهميت سير و پياز براي مردم آن زمان مي باشد. آنان پياز را مي پرستيدند  و به آن سوگند مي خوردند امّا مجاز نبودند بعد از خوردن پياز وارد معبد شوند. مردم نيز عموماً بر اين باور بودند كه جهان به شكل همان لايه هاي پوست پياز است. بيشتر مردم مخالف اين عقيده بودند كه هنگامي كه شيطان از بهشت اخراج شد در جاي اولين گامش پياز روييد  در جاي دومين گامش سير.

در تمدنهاي قديم آسيا و آفريقا خوردن سير و پياز، هر چند بسيار متداول بود، عادت خوبي به شمار نمي رفت.

حداقل سه حديث در صحيح بخاري هست كه دلالت دارد بر اين كه حضرت محمد صلي الله عليه وآله از بوي سير و پياز نفرت داشت و به اصحابش مي فرمود: بعد از خوردن سير يا پياز بلافاصله نزد او نيايند. اما در هيچ يك از اين احاديث خوردن سير يا پياز نهي نشده است. مسلم است كه اين هر دو گياه از نظر طبي بسيار مفيدند اما بويي زننده و طعمي تند دارند مخصوصاً اگر به صورت خام مصرف شوند.



خواص پياز

پياز از تركيبات مهم بسياري از غذاهاست. پياز خام اگر چه سبب ناهنجاري در تنفس مي شود، اما پياز پخته را براي خاصيت ضدغفوني كننده اي كه براي تمام دستگاه گوارش دارد همگان مصرف مي كنند. پياز، محرك، مدر و خلط آور است. پياز مخلوط با نمك طعام براي درمان قولنج و اسكوربوت مفيد است و پياز سرخ كرده به صورت ضماد براي دمل هايي كه سر باز نكرده اند به كار مي رود. بوييدن آب پياز براي به هوش آوردن بيمار و براي رفع تشنج كودكان، سردرد، صرع و تشنج مفيد است و پادزهري مناسب براي مسموميت هاي ناشي از دخانيات است. براي رفع گوش درد، آب پياز گرم به گوش مي چكانند. جوشانده ي پياز براي جلوگيري از احساس گرماي شديد بسيار مناسب است. پياز سرخ كرده دارويي مؤثر براي بواسير است.

منبع : تبيان

پياز خويشاوند نزديك سير از قرن ها پيش توسط مصريان باستان به عنوان سمبل نيروى زندگى و درمانى مفيد براى همه بيمارى ها شناخته شد. مصريان حدود چهار هزار سال پيش از ميلاد مسيح خواص درمانى پياز را باور داشتند و آن را در آيين مذهبى خود گرامى مى داشتند. به صورت سنتى مردم پياز را يك ضدعفونى كننده قوى مى شناسند كه خون را تصفيه مى كند و دوست قلب است. تحقيقات جديد نيز نشان مى دهد پياز خام به ميزان چشمگيرى كلسترول بد خون LDL را كاهش مى دهد و از اين رو از سكته قلبى پيشگيرى مى كند. همچنين پياز هم به صورت خام و هم پخته فشارخون را كاهش داده و خون را رقيق مى كند در نتيجه از تشكيل لخته هاى خونى پيشگيرى مى كند.
پياز به ويژه به صورت خام محرك دستگاه هاضمه است و مشكلات كبدى، نفخ شكم و يبوست هاى مزمن را بهبود مى بخشد. پياز هضم و جذب غذا را بهبود مى بخشد و در دوره نقاهت پس از بيمارى ها و يا هنگام خستگى و كم خونى انرژى بخش است. پياز ضدعفونى كننده اى قوى است كه ضمن بهبود گردش خون موجب كاهش تب و افزايش تعريق شده در نتيجه به درمان سرماخوردگى و آنفلوآنزا كمك مى كند. پياز براى بهبود گلودرد، فازنژيت، زكام و سينوزيت فوق العاده مفيد است و موجب تخليه ترشحات حلق و بينى شده، به درمان سرفه و برونشيت كمك شايانى مى كند. اين سبزى مفيد پاك كننده خون و مدر است از اين رو در دفع سنگ مثانه و بهبود دردهاى آرتروز و نقرس موثر است.
در طول تاريخ از پياز براى پيشگيرى از اپيدمى هايى چون اپيدمى وبا و طاعون استفاده شده است. در زمان جنگ جهانى دوم نيز به عنوان ضدعفونى كننده زخم هاى سربازان مورد استفاده قرار مى گرفت. در زمان هاى قديم مرسوم بوده است كه برش هايى از پياز را در اتاق بيمار قرار مى دادند تا تبخير آب پياز موجب ضدعفونى شدن هواى اتاق شود. تحقيقات دانشمندان نيز خاصيت ضدعفونى كنندگى پياز را مورد تاكيد قرار مى دهند و نشان مى دهد پياز مى تواند بسيارى از باكترى ها از جمله باكترى سالمونلا را از بين ببرد.
نسخه هاى سنتى قرار دادن برش پياز روى محل گزيدگى زنبور را در بهبود آن مفيد مى دانند همچنين بر پايه اين نسخه ها براى درمان زگيل مى توانيد روى پياز خرد شده مقدارى نمك بريزيد تا سطح پياز را بپوشانيد و بگذاريد يك شب بماند. سپس آب پياز را در ظرفى ريخته و روزى دو بار با يك قطعه پنبه از اين مايع بر روى زگيل بزنيد. آب پياز را براى درمان سوختگى، بريدگى و گازگرفتگى نيز مفيد مى دانند.
در گذشته قراردادن پنبه اى آغشته به آب پياز را بر روى دندان دردناك موثر مى دانستند. درمان هاى سنتى قديمى توصيه مى كنند براى بهبود كليه عفونت هاى تنفسى مقدارى عسل روى پياز خام خرد شده بريزيد و بگذاريد يك شب بماند سپس مايع حاصل را كه تركيبى از آب پياز و عسل است در ظرفى ريخته و هر دو ساعت يك بار يك قاشق مرباخورى از آن را ميل كنيد.
پياز رنده شده نيز مى تواند ضمادى مفيد براى بهبود سرمازدگى باشد.
بر مبناى تحقيقات جديد آب پياز و پياز پخته قندخون را كاهش مى دهد و اين امر به صورت تجربى نيز بر گذشتگان ما ثابت شده و آنها از سال ها پيش از اين ويژگى پياز سود مى بردند. اين تحقيقات همچنين نشان مى دهند در صورت مصرف نصف يك پياز خام به صورت روزانه كلسترول خون به نحو چشمگيرى كاهش مى يابد. ضمن اينكه تركيبات سولفور موجود در پياز نيز مى تواند در پيشگيرى از ابتلا به سرطان ها مفيد باشد.
با توجه به خواص بى شمار پياز عجيب نيست كه گذشتگان ما آن را گياهى معجزه آسا براى درمان همه بيمارى ها مى دانستند.


منبع :سبزیران