كارشناسان وزارت دفاع ايالات متحده، از عقب ماندن آمريكا در مسابقهء تسليحات ضدموشكي چين و روسيه اظهار نگراني كردهاند. اين نگراني نيز بيدليل نبوده است زيرا هنگامي كه تسليحات جديد ايالات متحده در دههء 1990 (نظير جنگندهء F/A-22) در حال تكامل و پيشرفت بودند، هم روسيه و هم چين در حال توليد و توسعهء نسل جديدي از موشكهاي ضدهوايي بودند كه در غرب، هيچ همآوردي براي آن وجود نداشت.
مطبوعات نظامي غرب، به تازگي گزارشهايي را منتشر كردهاند كه در آنها به خطر جدي توليد موشك بالستيك بين قارهاي روسيه موسوم به TOPOL-M اشاره شده است. پيش از اين، دو نوع از تسليحات هستهاي در كلاهك موشكهاي قارهپيما به كار گرفته ميشد. TOPOL-M از تمام انواع مشابه موجود در زرادخانهء ايالات متحده، پيچيدهتر و پيشرفتهتر است و بنابر گزارشاتي، داراي كلاهك 50 مگاتني ميباشد. اين موشك، قبل از اصابت به هدف و در طول مسير، وارد ارتفاعات بالاي جو زمين ميشود و از اين رو هدفگيري آن با تسليحات ضدموشكي، غيرممكن است.
TOPOL-M
موشک S-300
روسيه، امروزه رقابت جديدي در توليد تسليحات آغاز كرده و در حال انتقال تكنولوژي آن به ديگر كشورهاست. از جملهء جديدترين اين تهديدات، انتقال تكنولوژي و تعدادي لانچر موشكهاي ضدهوايي بسيار پيشرفتهء S-300PMU به چين است. اين موشك در سازمان ناتو با كد رمزSA-10C Grumble (سام10) شناخته ميشود.
گزارشات مسجل شدهء جاسوسان نظامي ايالات متحده حاكي از آن است كه چين، حداقل 12 سيستم لانچر از اين نوع موشكهاي مرگبار را در نزديكي سواحل تايوان نصب كرده است.
S-300PMU در واقع يكي از سريعترين و مؤثرترين موشكهاي زمين به هواي (SAM) ساخت روسيه به شمار ميرود كه منحرف كردن يا از كار انداختنش توسط سيستمهاي اغتشاشگر، تقريبن غيرممكن است.
SAM مخفف surface-to-air missile
اكنون، ارتش چين، در سرتاسر سواحل منتهي به تايوان، پايگاههاي S-300 خود را مستقر و آمادهء شليك كرده است. تايوان، توانايي بسيار اندكي براي خنثاسازي اين موشكهاي سام در اختيار دارد و اين نيز به دليل در اختيار نداشتن موشكهاي ضدراداري نظير هارم (HARM) ميباشد
HARM مخفف High Speed Anti-Radiation Missiles
بدين طريق، در سال 2001، دولت تايوان براي پرواز جنگندههايش در نيمهاي از كشورش دچار مشكل شده و تعداد قابل توجهي از هواپيماهايش را در صورت استفادهء چينيها از اين موشكهاي سام از دست ميداد، از اين رو تايوان تصميم گرفت از پرواز جنگندههايش در آن قسمت، صرفنظر كند.
انتقال S-300 به ايران
بدترين موضوع براي پنتاگون، خبر انتقال بي سر و صداي موشكهاي S-300 از سوي روسيه به ايران بوده است.
جهت ايجاد يك دفاع هوايي هوشمند، مقامات روسي با همكاري ايران، دو سيستم S-300PMU را در حومهء تهران مستقر كردهاند و نظاميان ايراني هم اكنون در مسكو، مشغول گذراندن دورهء پيشرفته آموزشي اين موشكها ميباشند.
بر طبق نظر پنتاگون، فروش اين موشكهاي پيشرفتهء روسي به ايران، معادلات دفاعي منطقهء نفتخيز خليجفارس را برهم زده است، زيرا هيچ مشابهي براي موشكهاي S-300 در بين متحدين ايالات متحده در منطقه نظير عربستانسعودي، كويت، امارات متحده عربي، ژاپن و تايوان موجود نميباشد. ضمنن هيچ جنگندهاي در جهان وجود ندارد كه بتواند مجهز به سيستمي شود كه اين موشك جديد روسي را از كار بيندازد. بنابراين كاخ سفيد تا زمان پاك شدن ايران از انبار موشكهاي مختلف، (برخلاف دولت كلينتون) بودجهء نظامي خود را كاهش نخواهد داد.
موشك S-300PMU امروزه يكي از بهترين موشكهاي دفاع هوايي روسي به شمار ميرود كه مشابه موشك پاتريوت آمريكايي ارزيابي ميشود هرچند كه قابليتهاي و دقت عمل بسيار بهتري نسبت به آن (پاتريوت) دارد و ميتواند بر عليه همهء جنگندههاي موجود ايالات متحده به كار گرفته شده و آنها را ساقط كند. رادار اين موشك، از فاصلهء 250 كيلومتري، جسم پرندهاي به ابعاد 25 سانتيمترمربع را به راحتي تشخيص ميدهد. مقامات عاليرتبهء پنتاگون بارها اذعان كردهاند كه آمريكا، امروزه، هيچ وسيلهاي جهت از كار انداختن موشك مرگبار S-300 در اختيار ندارد.
تحليلگران ارشد دفاعي پنتاگون (جيمزتاون و ريچارد فيشر) در جلسهء مقامات عاليرتبهء دفاعي ايالات متحده (به تاريخ 1999) هراس خود را از در اختيار گرفته شدن اين موشكها توسط صربستان و استفادهء آنها بر عليه جنگندههاي ناتو ابراز كردهاند:
* «اگر صربها S-300 در اختيارشان قرار گيرد، آنها ديوار دفاعي بسيار متفاوتي خواهند داشت.»
* «استفاده از S-300 بر روي خليجفارس، هزينهء نبرد را براي نيروي هوايي كشورهاي عربي، بسيار بالا خواهد برد و عمليات هوايي ايالات متحده را بسيار مشكلساز خواهد كرد.»
واكنش مورد نياز آمريكا
در اين باره، تحليلگر ارشد نظامي پنتاگون – جك اسپنسر – ميگويد:
«ازدياد اين گونه سلاحهاي دفاع هوايي پيشرفته، يكي از دلائل توسعهء جنگندههاي پنهانكار نظير F-22 ميباشد.»
وي اضافه ميكند: «اين يكي از دلائلي است كه به ما ميگويد چرا به تعداد بيشتري B-2 و موشكهاي كروز بردبلند (جهت انهدام پدافندهاي دوربرد) نياز داريم، زيرا كه با وجود اينها، بمبافكنهاي قديمي B-52 و B-1 ميتوانند به سمت اهدافي كه پدافند هوايي قوي دارند پرواز كنند، بدون آنكه مورد هدف واقع شوند.»
موشک R-77
موشك ضدهوايي S-300 فقط يكي از اقلام جديد تسليحاتي روسيه است كه به نمايش عموم درآمده و در معرض فروش گذاشته شده است. سلاح صادراتي ديگر، موشك R-77 ساخت ويمپل است (Vympel) كه در سازمان ناتو با كد رمز AA-12 Adder شناخته ميشود. R-77 يك موشك بسيار دقيق هوا به هواي دوربرد كه توسط اغلب جنگندههاي روسي حمل ميشود.
R-77 براي انهدام اهداف هوايي در ماوراي ديد (BVR) طراحي شده است و گزارش شده است كه بسيار بهتر و دقيق تر از موشك آمريكايي AIM-120 موسوم به آمرام (AMRAAM) ميباشد.
AMRAAM
AMRAAM مخفف Advanced Medium Range Air-to-Air Missile
BVR مخففBeyond Vision Range
موشكهاي R-77 اخيرن به تعداد فراوان در اختيار نيروي هوايي جمهوري خلق چين (PLAAF) قرار گرفتهاند.
PLAAF مخفف People's Liberation Army Air Force
تحليلگر ارشد نظامي – ريچارد فيشر – يادآوري ميكند: «فروش R-77 به چين، يك نگراني بزرگ است.» وي اضافه ميكند: «موشكهاي آمريكايي آمرام، تنها ميتوانند برتري هوايي اندكي را فراهم آورند. اين راهي كه با فروش R-77 ها رفته شده است، تنها ميتواند با جايگزيني موشكهاي بهتري، باعث ايجاد برتري هوايي مناسب شود و اين موشكهاي جديد بايد به متحدين ما فروخته شوند. مشكل عمدهء ديگري كه گزارش شده است، همكاري روسيه با چين در طراحي و توسعهء نوع دوربردتري از موشكهاي R-77 با موتور رمجت (ramjet) است كه تحت لواي قراردادي كه پيشتر با روسيه بسته شده بود، انجام ميشود.»
فيشر همچنين ميگويد: «اين بسيار براي دولت كلينتون احمقانه بود، زيرا به جاي آنكه موشكهاي AIM-120 (آمرام) را به تايوان بفروشند، آنها را در انبار نگهداري ميكردند. ما نياز به ذخيرهء تعداد زيادي موشك AIM-120 (آمرام) در تايوان داريم تا در موقع لزوم و براي نجات تايوان، توسط ايالات متحده به كار گرفته شوند. با اين حال، هنگامي كه نيروهاي ايالات متحده براي كمك به تايوان (در جنگ آتي با چين) وارد عمل ميشوند، با تعداد انبوه و زيادي از موشكهاي دفاع هوايي جديد نظير S-300 و R-77 روبهرو خواهند شد.»
دستيابي چين به تعداد بيشتري از موشكهاي مرگبار كروز
همچنين چين به تعدادي موشك بسيار مهلك كروز روسي از نوع 3M-82 Moskitدست يافته است. اين موشك در سازمان ناتو با كد رمز SS-N-22 Sunburn شناخته ميشود.
موشک ضدکشتي 3m-82 Moskit
موشك كروز 9000 پاوندي Sunburn با سرعتي بيش از 1500 مايل بر ساعت پرواز ميكند و به كلاهك هستهاي با قدرت تخريبي 10 برابر بمب هيروشيما مجهز است.
چين اخيرن دو موشك Sunburn را به طرف تايوان نشانه رفته و شبح ترسناك سايهء يك جنگ هستهاي را بر اين جزيره افكنده است.
تحليلگر ارشد پنتاگون – جك اسپنسر – اعتقاد دارد: «گسترش اين تسليحات، بسيار خطرناك است. اين موشكها تنها به يك دليل ساخته ميشوند: هدفگيري ناوهاي جنگي ايالات متحده كه مجهز به سپر دفاع ضدموشكي هستند. به قدر کافي گفتيم. چيني ها آنچه را مي خواهند روزي بدست خواهند آورد. (تايوان) چرا؟ زيرا من فکر مي کنم ما بايد در مورد هدفگيري ناوگان آمريکا با آنها بحث کنيم نه جزيرهء تايوان.»
وي افزود: «خواه ناخواه ما اين سوال خوبي است که بايد از آن دفاع کنيم. (مذاکره با چين) به احتمال زياد ما دو راه بيشتر نداريم: مذاکره يا وارد شدن در جنگي که دفاع از آن بسيار سخت خواهد بود.»
Phalanx Gatling
ريچارد فيشر اعتقاد دارد: «تايوان قدرت دفاعي بسيار اندکي در برابر موشکهاي مافوق صوت ضدکشتي Sunburn دارد و با اصابت اولين موشک و سوراخ شدن بدنهء اولين کشتي تايواني، جرقهء جنگي بسيار بزرگ زده خواهد شد. مسلسلهاي موسوم به Phalanx Gatling (نصب شده بر روي کشتي هاي تايواني) قادر به مقابله با Sunburn نيستند. رادار سيستم موشکي موسوم به AEGIS مي تواند مانع Sunburn شود اما اين سيستم بسيار گران قيمت است و دولت از فروش آن به تايوان واهمه دارد. (به واسطهء فشار چين) در غياب سيستم حفاظتي AEGIS، ايالات متحده وضعيت خوبي به هيچ وجه ندارد؛ ولي اين را نيز بايد در نظر داشت که بيرون کشيدن موشکهاي ضدکشتي Sunburn، جرقهء يک نبرد بسيار عظيم را خواهد زد.»
[External Link Removed for Guests]
