مشاعره / خواهشمندم شرکت بفرماييد.

[ستاره شب تار]

 اگر چه دوست به چیزی نمی‌خرد ما را
به عالمی نفروشیم مویی از سر دوست 
   
 سعدي (غزليات) 

[limo_torosh]

 تر[COLOR=#000000]ک ما کردی برو هم صحبت اغیار باش  
   ر ما چون نیستی،با هر که خواهی یار    

[ستاره شب تار]

شب فِراق نخواهم دواج ديبا را
كه شب دراز بود خوابگاه تنها را

سعدی

[Mardaviz]

درود

الا ای سخن سنج بیدار بخت
که بردی به فردوس جاوید رخت
تو بالیده در عهد سامانیان
سگالیده در کار ایرانیان
نه محمود پیدا و نی لشگرش
نه زرینه اورنگ و نی افسرش
که در سیصدوشصت برخاستی
به کاری گران،همت آراستی
چو دیدی که باشند ایرانیان
ز پیشینه ی خویشتن بی نشان
گروهی غم اندوز ماتم کده
گروهی دگر خیل تازی زده
ز فر کِیی مانده بی آگهی
هم از نام داران با فرهی
ز جنگی سواران فرخ نژاد
جهان پهلوانان با فر و داد
هم از روزگاران نام آوری
ز گاهِ جهان داری و داوری
ز جور بداندیش،سرکوفته
به مژگان،ره بندگی روفته
به نودولتان داده سنگین خراج
به بیگانگان باخته تخت و تاج
تو را تاب این جمله دیدن نبود
شکیبیدن از درد میهن نبود
به فرخنده پیغامِ فرخ سروش
برآوردی از سینه پنهان خروش
برون آختی از بغل خامه را
قد افراختی نظم شه نامه را
نشستی پس زانوی آرزوی
چو در پشت سنگر یلی رزم جوی

(از استاد عبدلعلی ادیب برومند)

[Mil@d]

یار مرا غار مرا عشق جگرخوار مرا.........یار تویی غار تویی خواجه نگهدار مرا

مولانا

[ستاره شب تار]

از دست غیبت تو شکایت نمی‌کنم
تا نیست غیبتی نبود لذت حضور

سعدي شيراز

[limo_torosh]

رفتي و نديدي که چه محشر کردم
با اشک تمام کوچه را تر کردم
ديشب که سکوت خانه دق مرگم کرد
وابستگي ام رابه تو باور کردم

[Mardaviz]

limo_torosh
درود
به خواهش نام شاعر را نیز بنویسید.

[noora]

 ملامت گو چه دریابد میان عاشق و معشوق نبیند چشم نابینا خصوص اسرار پنهانی

بیفشان زلف صوفی را بیا بازی و رقص آور که از هر رقعه دلقش هزاران بت بیفشانی

حافظ  

[Mil@d]

یک روز به شیدایی در زلف تو آویزم............زان دو لب شیرینت صد شور برانگیزم

گر قصد جفا داری اینک من و اینک سر........ور راه وفا داری جان در قدمت ریزم

سعدی

[ستاره شب تار]

من از تو صبر ندارم که بی‌تو بنشینم
کس دگر نتوانم که برتو بگزینم

سعدی شیراز

[Mardaviz]

درود

[FONT=Times New Roman]معشوق بسامان شد تا باد چنین بادا کفرش همه ایمان شد تا باد چنین بادا
ملکی که پریـــشان شد از شومی شیطان شد باز آنِ سلیمان شـــد تا باد چنین بادا 
(از مولوی)