مشاعره / خواهشمندم شرکت بفرماييد.

[Takhrib Chi]

من مست و تو ديوانه ما را که برد خانه
صد بار تو را گفتم کم خور دو سه پيمانه

در شهر يکي کس را هشيار نمي بينم
هر يک بتر از ديگر شوريده و ديوانه

مولوی

[SAMAN]

هـــــــستیم ز بندگی ات ما شاد ای جان *** زیرا که شـــــــدیم از همه آزاد ای جـــــان

گـــــــر به شودی ز ما ترا نــــا شـــــــادی *** خــــــون دل من مبــــارکت باد ای جــــــان

رباعیات حکیم سنایی غزنویی

[kondol]

نا کرده گناه در جهان کیست بگو وان کس که گنه نکرد چون زیست بگو

خیام نیشابوری

[DTN]

ور نمی‌یابد آن سلسله موی کار جانم به یکی موی آویخت
دل به سوی دل برفتم بر درش چشمم از اشک بسی چشم آویخت

انوری

[ستاره شب تار]

تا به گريبان نرسد دست مرگ
دست ز دامن نكنيمت رها

سعدي

[Takhrib Chi]

ای دل من ترا بشارت باد

که ترا من به دوست خواهم داد

تو بدو شادمانه‌ای به جهان

شاد باد آنکه تو بدویی شاد

فرخی سیستانی

[kondol]

دارد به جانم لرز مي افتد رفيق؛ انگار پاييزم

دارم شبيه برگ هاي زرد و خشك از شاخه مي ريزم

سيد محمد علي آل مجتبي

[ستاره شب تار]

مطیع امر توام، گر دلم بخواهی سوخت
اسیر حکم توام، گر تنم بخواهی خَست


سعدي

[DTN]

تا مصاف وفا شکسته شدست علم عافیت نگونسارست
عشق را عافیت به کار نشد لاجرم کار عاشقان زارست


انوری

[Takhrib Chi]

تا در ره پیری به چه آیین روی ای دل
باری به غلط صرف شد ایام شبابت

ای قصر دل افروز که منزلگه انسی
یا رب مکناد آفت ایام خرابت

حافظ » غزلیات

[rainforest]

تو با خدای خود انداز کار و دل خوش دار/که رحم اگر نکند مدعی خدا بکند
ز بخت خفته ملولم بود که بیداری/به وقت فاتحه صبح یک دعا بکند...
پدرم...حافظ.

[naatamam]

تا که بودیم نبودیم کسی.....کشت ما را غم بی هم نفسی
تا که رفتیم همه یار شدند.....خفته ایم و همه بیدار شدند
قدر آئینه بدانید چو هست....نه در ان وقت که افتاد و شکست

(اقبال لاهوری)