شعری زیبا بیاد دوران کودکی + تعدادی تصویر زیبا از کودکان

[رونین]

 هیچ چیز به اندازه کسب علم و دانش لذت بخش نیست، یه بار در دوران دبیرستان یه مقاله خوندم در مورد مدارس کشور آلمان و نوشته بود که در تابستان دوره های اموزشی و تحقیقاتی دارند، پیش خودم میگفتم خوش به حالشون ما 3 ماه تابستان هر سال از اونها عقب می افتیم



 

[Mohammad 1985]

فقط 3 ماه ؟ حداقل دوسال از اونها عقب می افتیم

[ASHKAN95]

میثم جان لطف کردی و افتخار دادی اومدی

حالا یه چندتا از اون خاطره مدرسه ای ها بگو که همه گفتناااا.ببینیم شما مدیری ، ناظمی چیزی دق ندادی تا الان؟

[رونین]

سلام
سلام اقا اشکان

راستش چرا من در دوران راهنمایی عینک میزدم و علاقه شدیدی به دویدن داشتم، کل حیاط مدرسه رو میدویم و لذت میبردم مسئولین مدرسه دائم مواظب من بودن که اتفاقی برای من پیش نیاد، بنده خدا ناظم ما همش حرص میخورد و با بلنگو داد میزد میثم .. میثم ... ندو ندو البته چون درسم خوب بود اذیتم نمیکردن ولی خیلی حرص خوردن، یادمه وقتی از مدرسه رفتم ناظممون به پدرم گفت که از دست بچه شما ناراحتی اعصاب گرفتم،
امیدوارم اگر زنده هستند خدا بهشون عمر با عذت و سلامتی بده

البته خدمت دوستان عرض کنم که مسئولین مدرسه موظب همه بودند و تنها شامل حال من نمیشد

[راشا]

[COLOR=#0070c0]اینم یک شعر زیبا به یاد اون دوران: 

بچه که بودیم چه دل های بزرگی داشتیم
اما الان که بزرگیم چه دلتنگیم
کاش دلهامون به بزرگی بچگی بود
کاش همون کودکی بودیم که حرفهایش
را از نگاهش می توان خواند
...کاش برای حرف زدن
نیازی به صحبت کردن نداشتیم
كاش برای حرف زدن فقط نگاه کافی بود
کاش قلبها در چهره بود
اما الان اگر فریاد هم بزنیم کسی نمی فهمە
و دل خوش کرده ایم که سکوت کرده ایم
دنیا را ببین...
بچه که بودیم از آسمان باران می آمد
بزرگ شده ایم از چشامون می آید!
بچه که بودیم همه چشمای خیسمون رو میدیدن
بزرگ شدیم هیچکی نمیبینه
بچه که بودیم تو جمع گریه می کردیم
بزرگ که شدیم تو خلوت
بچه که بودیم راحت دلمون نمی شکست
بزرگ که شدیم خیلی آسون دلمون می شکنه
بچه که بودیم همه رو ۱۰ تا دوست داشتیم
بزرگ که شدیم بعضی ها رو هیچی
بعضی هارو کم و بعضی ها رو بی نهایت دوست داریم
بچه که بودیم قضاوت نمی کردیم و همه یکسان بودن
بزرگ که شدیم قضاوتهای درست و غلط باعث شد که
اندازه دوست داشتنمون تغییر کنه
کاش هنوزم همه رو
به اندازه همون بچگی ۱۰ تا دوست داشتیم
بچه که بودیم اگه با کسی
دعوا میکردیم ۱ ساعت بعد از یادمون میرفت
بزرگ که شدیم گاهی دعواهامون سالها تو یادمون مونده و آشتی نمی کنیم
بچه که بودیم گاهی با یه تیکه نخ سرگرم می شدیم
بزرگ که شدیم حتی ۱۰۰ تا کلاف نخم سرگرممون نمیکنه
بچه که بودیم بزرگترین آرزومون داشتن کوچکترین چیز بود
بزرگ که شدیم کوچکترین آرزومون داشتن بزرگترین چیزه
بچه که بودیم آرزومون بزرگ شدن بود
بزرگ که شدیم حسرت برگشتن به بچگی رو داریم
بچه که بودیم تو بازیهامون همش ادای بزرگ ترها رو در می آوردیم
بزرگ که شدیم همش تو خیالمون بر میگردیم به بچگی
بچه که بودیم درد دل ها را به هزار ناله می گفتیم همه می فهمیدند ،بزرگ که شدیم درد دل را به صد زبان به کسی می گیم... هیچ کس نمی فهمد
بچه که بودیم دوستیامون تا نداشت
بزرگ که شدیم همه دوستیامون تا داره

بچه که بودیم بچه بودیم
بزرگ که شدیم ،بزرگ که نشدیم هیچ؛ دیگه همون بچه هم نیستیم