فیلم گذر ناو الوند و کشتی خارک از کانال سوئز

[saeedjiji]

 لینک سالم  
  ببخشید با آی دی قدیمی پست دادم (لینک هم مثل اینکه کار نمیکنه!)
  
  [External Link Removed for Guests]
 

[cheka]

لینک فیلم از وبسایت فارس نیوز
[External Link Removed for Guests]

[tanhatarintanha]

سلام به همه عزیزان

نکته جالبش اینه که کانال سوئز به دست ایرانیان و در زمان داریوش کبیر ساخته شده (به روایت هرودوت)

اون وقت باید برای استفاده از چیزی که خودمون ساختیم باید پول بدیم!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[SEAFARER]

سلام.میبخشید تاپیک رو بالا میارم.میخواستم این ویدئورو دانلود کنم که متاسفانه لینک ها یا فیلتر بودن یا کار نمیکردن.اگه بشه یه نفر آپلود کنه ما هم بتونیم ببینیم.ممنون
در ضمن کانال سوئز به دست ناپلئون ساخته شده نه به دست داریوش کبیر.

[Cloor Master]

نخیر کانال سوئز طرح به وجود امدنش قبل از داریوش کبیر بودداریوش بزرگ می خواست بخش غربی و شرقی امپراطوریه خود را با یک راه ابی که رفت امد در ان ارزان تر و اسان تر باشد به یک دیگر بپیوندد برای این کار می بایست به کشف دریای هند بپردازد از این رو دریانوردی به نام اسکیلاس کاریاندی را به این کار شمارد که هردوت نیز درباره این کار و چگونگیه حرکت این گروه مطلب نوشته این سفر دریایی جز از یک طرح کلی بود که داریوش برای پیوستن مصر و سواحل شرقی و غربی دریای سرخ به هند و ایران در سر می پروراند. می بایستی ابراهه رود نیل را به دریای سرخ بپیوندد تا این طرح کامل گردد. فرعون نخائو و حتی پیش از او پادشاهان مصر در اندیشه پیوستن نیل به دریای سرخ بودند ولی به طوری که هردوت می نویسد این کار به سختی انجام می گرفت به ویژه که در سر راه کوهای سنگی وجود داشت که کندن انها کاراسانی نبود. ابراهه از میان وادی خشکی می گذشت که در ان اب نبود و به هنگام پادشاهی نخائو نزدیک به ۱۲۰ هزار مصری در کار کندن ابراهه تلف شدند و چون یکی از کاهنان غیب گو به او گفت که این کار زه نفع یک غیر مصری است از این رو فرمان توقف را وخائو صادر کر د. گویا داریوش در سر راه خود به مصر این ابراه ناتمام را دیده بود و درباره ان از مردم و به ویژه سالخوردگان پرسش هایی کرده بود که در سنگ نبشته های هیرو گلیفی اشارتی به این پرسش هست. از انجایی که ایرانی در کار بستن سد و چاه و... مهارت خاصی داشتند داریوش پنداشت که این کار برای ایرانی ها اسان است پس فرمان داد که کار کندن دو باره اغاز شود و برای یافتن اب قبلا کشتی هایی به اطراف فرستاده شدند تا وجود اب را بررسی کنند و معلوم شد که در طول ۸۴ کیلومتر از راه اب وجود ندارد . داریوش فرمان داد تا سر راه چاه هایی کنده شوند تا اب مورد نیاز کارگران به دست اید. داریوش این کار نیمه رها شده را به اتمام رساند. این راه ابی از بالای شهر بوباستیس از یکی از شعبه های نیل که به پلوسی میرفت اغاز می گشت از کنار شهر پاتوموس می گذشت و از وادی تومیلات عبور می کرد و دریاچه تمساح را در سوی راست خود رها می کرد و ا ز دریاچه تلخ می گذشت و به خلیج سوئز می رسیدند. عرض ان ۴۵ متر بود به این ترتیب یکی از اهداف داریوش برای پیوستن دو حد امپراطوری تحقق یافت و ۲۴ یا ۳۲ کشتی پر از باج از مصر به سوی و خلیج فارس حرکت کرد. داریوش دستور داد که در راه این ابراهه چهار سنگ نبشته قرار دهند که از این چهار سنگ نبشته یکی از بین رفته ولی سه تای دیگر در دسترس هستند. این سنگ نبشته ها بر روی تپه هایی قرار گرفته شده بو دند که کشتی هایی که گذر می کردنند به راحتی می توانستند ان ها را بخوانند. و این قضیه عضمت و بزرگی انها را در هنگام ابادانی این ابراه بیان می کرد در این سنگ نبشته ها داریوش به صراحتا به این قضیه اشاره کرده و اسامی کشورهای زیر سلطه خود را نیز نام برده است همچنین اسم دریای پارس در این نبشته ها و نبشته دیگر به طور مستقیم و غیر مستقیم منبع: داریوش هخامنشی تالیف ناهید فرشاد مهر ص۲۸۰ با کمی کوتاه کردن و بدون دخل و تصرف

[SEAFARER]

ببخشید اشتباه من بود.طرح کانال سوئز از سوی اروپاییان به محمد علی پاشا پیشنهاد شد ولی او موافقت نکرد تا اینکه یکی از جا نشینان او به نام سعید پاشا با این طرح موافقت کرد.
یکی از نخستین کشور های آفریقایی که در اوایل قرن نوزدهم مورد تهاجم استعمار گران قرار گرفت مصر بود.
در آن زمان مصر جزیی از قلمرو عثمانی به شمار میرفت و با اینکه هنوز کانال سوئز احداث نشده بود به دلیل آن که از راه کوتاه خشکی دریای مدیترانه را به دریای سرخ متصل میساخت اهمیت بسیاری داشت.کشتی های اروپایی در سواحل شمالی مصر لنگر می انداختند و مسافران بار های خود را از راه خشکی و در مسیر فعلی کانال سوئز به ساحل شمالی دریای سرخ منتقل میکردند سپس بار دیگر آن هارا با کشتی به سوی هند،ایران و دیگر نواحی جنوب آسیا میفرستادند.این مسافرت ها گذشته از هزینه ها و خطرات متعدد به لحاظ کندی مقرون به صرفه نبود.در سال 1798 ناپلئون سردار معروف فرانسوی برای ضربه زدن به انگلستان در صدد لشکر کشی به هند بر آمد اما ابتدا تصمیم گرفت مصر را تصرف کند.بنابر این40 هزار سرباز فرانسوی با 300 کشتی عازم مصر شدند و پس از آنکه در سواحل مصر پیاده شدند بلافاصله راه اسکندریه را در پیش گرفت.او خود را مدافع اسلام و نجات دهنده مصر خواند تا با مقاومت مصریان مواجه نشود.ولی مردم مصر قول این حرف هایرا نخوردند و به پا خواستند.گرچه قبل از آن ناپلئون توانست عثمانی هارا شکست دهد و مصر را تصرف کند.در این هنگام یعنی بر پا خواستن ملت مصر انگلیس ها با نیروی خود به طرف مصر حمله ور شدند و توانستند طی نبرد های دریایی و زمینی فرانسویان را شکست دهند.در این بین دولت عثمانی یکی از سرداران معروف خود یعنی محمد علی پاشا را به مصر فرستاد.محمد علی توانست با کمک مصریان فرانسویان را بیرون براند و نیز مانع دست اندازی های انگلیس بر کشور شود.
سپس محمد علی به مبارزه با زمین دارانی پرداخت که سالیان درازی بود برده داری میکردند و مردم مصر را استثمار و بهره کشی میکردند و از سوی دیگر به باز سازی و نوع سازی ارتش مصر پرداخت.او امور مالی کشور را تنظیم کرد و گروهی از جوانان مصری را برای فراگیری علوم جدید به اروپا فرستاد.او در این مدت اصلاحات زیادی انجام داد ولی با طرح احداث کانال سوئز که از سوی اروپاییان پیشنهاد شد مخالفت کرد.جا نشینان محمد علی پاشا مانند خود او لایق و کاردان نبودند.آنان اگرچه اصلاحات محمد علی را ادامه دادند ولی با گرفتن وام از خارجیان مصر را به صورت کشوری بدهکار در آوردند تا آنجا که سعید پاشا به امید کسب در آمد با ساختن کانال سوئز موافقت کرد.پس از افتتاح کانال سوئز دولت مصر به علت بدهکاری های سنگین خود به بانک های اروپایی مجبور به فروش سهام خود به انگلیس شد و بدین ترتیب اداره و بهره برداری از منافع کانال سوئز به دست استعمار گران انگلیسی افتاد.
کتاب تاریخ رشته علوم انسانی.صفحات 57،58،59 با خلاصه و بدون دخل و تصرف
شاید قبلا یک بار به دست داریوش ساخته شده و در طول تاریخ دوباره به حالت اولیه اش برگشته
و دوباره به دست سعید پاشا ساخته شده.