AMD بالاخره پردازنده‌ چهارقلو را به ‌دنیا آورد

[Kingman_62]

آیا نوزاد تازه به‌دنیا آمده AMD حریف چهارقلوی‌ شش ‌ماهه Intel خواهد شد؟

شرکت AMD بالاخره به ‌هر جان‌کندنی بود موفق به طراحی، تولید و تست نمونه‌ آزمایشگاهی پردازنده چهارهسته‌ای (Quad Core) شد. خب چشم آقای هکتور روئیز رییس این شرکت روشن که صاحب یک چهارقلوی خوشگل شده ‌است. طرح تولید پردازنده چهارقلو سال گذشته ارایه ‌شده بود که تیم فنی شرکت، اجرای آن را برای آذرماه 85 پیش‌بینی کرده ‌بود، اما اصرار و اعلام رسمی Intel مبنی بر طراحی، تولید اسناد فنی و توزیع پردازنده چهارهسته‌ای در پاییز سال جاری، فشار مضاعفی بر AMD وارد ساخت تا برنامه‌های خود را به‌صورت فشرده اجرا کرده و چهارقلوها را زودتر به ‌دنیا بیاورد.

هرچه تعداد هسته‌های پردازشی در داخل پردازنده افزایش پیدا می‌کند، از یک ‌سو مدیریت روند پردازشی و جلوگیری از تداخل پردازش برای بخش کنترلی سخت‌تر و حساسیت آن بیشتر خواهد شد و از دیگر سو مدیریت مصرف انرژی توسط هسته‌ها مشکل دیگری است که با شیوه‌های قبلی چندان قابل‌ حل و مدیریت نیست، پس حرکت از طراحی سیستم‌های دوهسته‌ای که واژه‌ دوقلو را بدان ترجیح می‌دهم به سیستم‌های چهارقلو (چهارهسته‌ای) حساسیت و ظرافت بیشتری را می‌طلبد. Intel وعده داده ‌است که چهارقلوی خود را با معماری ساخت 65 نانومتری عرضه خواهد کرد. این‌گونه صحبت درباره معماری 65 نانومتری توسط مدیران Intel نوعی به‌رخ کشیدن سطح بالای تکنولوژی برای جلب ‌رضایت مصرف‌کنندگان است. واقعیت امر این ‌است که Intel برای اجرای این چهارقلوها چاره‌ای جز حرکت به‌سوی معماری 65 نانومتری و حتی کوچک‌تر از آن، معماری 45 نانومتری ندارد. معماری 65 نانومتری این امکان را به طراحان می‌دهد تا اندازه ترانزیستورهای به‌کار رفته در هسته‌ها را کاهش داده و نیز فاصله آن‌ها را به هم نزدیک‌تر سازد. یک محاسبه سرانگشتی نشان می‌دهد که تغییر فاصله اجزا از 90 نانومتر به 65 نانومتر موجب کاهش مصرف ‌انرژی و افزایش سرعت تبادل داده‌ها خواهد شد. اندازه یک ویروس HIV حداقل 120 نانومتر است و جالب این‌جاست که برخی سیستم‌ها که از معماری ساخت 65 نانومتری استفاده می‌کنند توانایی به‌کارگیری ترانزیستورهایی در اندازه 35 نانومتر را دارند. هسته‌های کنونی به‌طور متوسط 200 میلیون ترانزیستور داشته و مساحتی معادل 200 میلی‌متر مربع را اشغال می‌کنند. به‌راحتی می‌توان حدس ‌زد که سطح هسته‌ پردازشی نزدیک ‌به 40 درصد کوچک‌تر خواهد شد، یعنی سطح 200 میلی‌متر مربعی کنونی حدود 120 میلی‌متر مربع و حتی کوچک‌تر خواهد شد.

AMD پردازنده چهارقلوی خود را به‌ دلایلی که در بالا بدان اشاره شد با معماری 65 نانومتری عرضه ‌خواهد کرد. درحال حاضر تکنولوژی پیاده‌سازی اجزا با معماری 65 نانومتری محدود به شرکت‌های بزرگی چون IBM، AMD، Intel، Samsung و Texas Instruments است که در این میان Samsung چیپ‌های حافظه NAND خود را با معماری 50 نانومتری، معادل فاصله دو سلول عصبی در محل اتصال خود که به سیناپس معروف است تولید می‌کند. معماری 65 نانومتری تا اواخر تابستان سال بعد جای خود را به معماری 45 نانومتری خواهد داد و سه ‌شرکت Intel، IBM و AMD به‌شدت روی تحقق آن فعالیت می‌کنند تا در سال 2008 میلادی برای استفاده مهیا شود. معماری ساخت 32 نانومتری نیز در دست مطالعه است که تحقق آن را برای سال‌های 2009 پیش‌بینی می‌کنند. طرح‌های جدیدی نیز برای دست‌یابی به معماری ساخت 22 نانومتری و 16 نانومتری تعریف شده است که قبل از سال 2012 قابل دست‌یابی نخواهد بود. سیلیکون‌هایی که در ترانزیستورهای کنونی استفاده می‌شوند در یک شبکه مولکولی قرار گرفته‌اند که فاصله اجزای این شبکه مولکولی متشکل از سیلیکون حدود 2/0 نانومتر (2 آنگستروم) است. با این اوصاف و به‌صورت منطقی، صنعت الکترونیک به کمک فیزیکدانان می‌تواند به معماری ‌ساخت دو نانومتری دست ‌یابد که قبل ‌از سال 2015 میلادی نخواهد بود. اندازه‌های کنونی از طول موج نور مرئی نیز کوچک‌تر بوده و تنها به ‌کمک پدیده تداخل امواج الکترومغناطیسی قادر به مشاهده هستند.

افزایش ولتاژ هسته‌ها بیش‌ از مقدار استاندارد، مشکلی است که پردازنده‌های چندقلوی جدید با آن روبه‌رو هستند. افزایش سرعت هسته‌های پردازشی با افزایش ولتاژ آن انجام می‌شود، اگر این ولتاژ از مقدار حداکثر فراتر رود، موجب افزایش سرعت فرکانس پردازشی هسته و نیز افزایش گرما خواهد شد. این عمل در بین متخصصان به OverClocking معروف است که بیشتر در بازی‌ها و پردازش‌های سنگین به‌کار می‌آید و به‌ نوعی نشان‌دهنده قابلیت انعطاف پردازنده در مواقع خاص است. پردازنده‌های چندقلو به‌دلیل استفاده از اجزای کوچک‌تر در داخل هسته، محدودیت‌هایی در افزایش ولتاژ دارند. بنابراین در پردازنده‌های چندقلو باید فاتحه OverClocking را خواند. آن‌گونه که برخی تحلیل‌گران ابراز می‌دارند، Intel از یک تکنیک ‌فنی جدید و به ‌قول مخالفان ترفند، برای تولید پردازنده چهارهسته استفاده کرده‌ است. مشکلی که پردازنده‌های چهارقلوی نمونه Intel در هنگام فراروی‌ فرکانس (OverClocking) با آن روبه‌رو شده‌اند، این گمان را قوت می‌بخشد. دکتر درک میر، مدیر عملیاتی AMD که سابق بر این مدیر توسعه پردازنده Pentium در Intel بود نیز بر این اتفاق صحه می‌گذارد. اظهارنظر واقعی شش‌ ماه دیگر ممکن خواهد بود که هر دو پردازنده در دسترس باشند

[Solver]

در فکر نوشتن یک مطلب با موضوع مقایسه قدرتمندترین پردازنده روز و قیاس کاندیداهاش بودم که به این مطلب برخوردم و دیدم جالب است توجه به این مطلب قدیمی و پیش بینی های داخل اون، امروز Intel و AMD در کجا قرار دارند ؟

برترین پردازنده Intel تا این لحظه:

i7-3770

برترین پردازنده AMD تا این لحظه:

ّFX-8350

* این جدیدترین پردازنده های این دو شرکت نیست، بلکه موفقترین پردازنده هاشون از سری جدید تولیدات این شرکت ها است.