مرکز انجمنهای تخصصی

saeede,
mangorg,
يكم دقت بفرماييد

دمي با غم سر بردن جهان يكسر نمي ارزد
بمي بفروش دلق ما كزين بهتر نمي ارزد

در تيره شب هجر تو جانم به لب امد
وقتست كه همچون مه تابان به در ايي

يکي پير درويش , در خاک کيش ****** چه خوش گفت با همسر زشت خويش

شراب نوش کن و جام زر به حافظ بخش
که پادشه به کرم جرم صوفيان بجشيد

در دير مغان آمد ، يارم قدحي در دست
مست از مي و ميخواران از نرگس مستش مست

آهاي اهالي شعر چرا هيچ خبري ازتون نيست؟؟؟؟؟

تو با خداي خود انداز کار دل و خوش دار
که رحم اگر نکنند مدعي خدا بکند

در دلش ٬ از من غباري هست پنداري ٬ که باز

آبِ چشمم ٬ از براي عذر خواهي ٬ مي رود

سلام
خيلي جالبه. يه زماني به قدري اين تاپيک فعال بود که من به ناچار قانوني گذاشتم که هر فرد در هر روز تنها يک پست مي تواند در اين تاپيک داشته باشد. خودم هم ديگر شعر نمي نوشتم با اين وجود روزانه 14يا 15 نفر با يکديگر مشاعره مي کردند.
مثل اين که دوستان با کمبود شعر مواجه شدند ولي ايراد نداره. شعر هيچ وقت تمومي نداره. فقط يکم فکر لازم است تا شعر هايي که شنيده ايم را به خاطر بياوريم.

با تشکر


داني از چيستم چنين مفلس؟
خودفروشي، ز من نمي‌آيد

محمد صوفي مازندراني

دل و دین که به یغما بردی زده ای ره من از هر سو
نشناسم سر خود از پا که به چوگان تو هستم گو

ور چو پروانه دهد دست فراغ بالي
جز بر ان عارض شمعي نبود پروازم