نماینده عراق:خواستار تحقیق درباره جنگنده های عراقی در ایران

[esijoon]

داداشم شما منظور بنده را نگرفتی منظور من به جنگنده ها نبود به نگرفتن غرامتی است که حق ماست

خدا وکیلی با چه منطقی این حرف رو میزنی؟؟؟؟

مگه اون چند میلیارد دلار پول اف 16 ها رو که پرداخت کردیم و هواپیما ندادن رو پس دادند؟؟؟؟

یه چیزی بگید که عقلانی و منطقی باشه...از اول انقلاب تا الان کل دنیا جلو ما قد علم کرده که ما رو زمین بزنه.....به نظرت دادگاه بین المللی و شورای امنیت و امثالهم دست کیه؟؟؟؟به نظرت یه قاضی فاسد میتونه داداش خودش رو محکوم کنه؟؟؟خوب معلومه که نه.....هر چی غرامت حمله آمریکا به ویتنام و ویرانی اونجا داده شد مال ما هم داده میشه

[marshal1987]

داداشم شما منظور بنده را نگرفتی منظور من به جنگنده ها نبود به نگرفتن غرامتی است که حق ماست

خدا وکیلی با چه منطقی این حرف رو میزنی؟؟؟؟

مگه اون چند میلیارد دلار پول اف 16 ها رو که پرداخت کردیم و هواپیما ندادن رو پس دادند؟؟؟؟

یه چیزی بگید که عقلانی و منطقی باشه...از اول انقلاب تا الان کل دنیا جلو ما قد علم کرده که ما رو زمین بزنه.....به نظرت دادگاه بین المللی و شورای امنیت و امثالهم دست کیه؟؟؟؟به نظرت یه قاضی فاسد میتونه داداش خودش رو محکوم کنه؟؟؟خوب معلومه که نه.....هر چی غرامت حمله آمریکا به ویتنام و ویرانی اونجا داده شد مال ما هم داده میشه

در مورد اموال ایران که در بانکهای امریکا بلوکه شده یک دعوای حقوقی وجود داره و اینطور نبوده که این اموال رو امریکا برای خودش برداشته باشه بلکه همچنان به نام ایرانه ولی به دلیل دعوای حقوقی بلوکه شده ...

(مثل اینه که در مورد پولهای داخل حساب شما ادعاهایی مطرح بشه که دزدیه یا حاصل قاچاقه یا صاحبش کسی دیگست یا ... و دادگاه حساب شما رو بلوکه میکنه تا تکلیفش روشن بشه ... و این به معنی این نیست که کسی پول شما رو برده خرج کرده)

این خبر رو بخونید :

[FONT=Tahoma, Arial]  رئیس کمیته مطالبات ملی مجلس شورای اسلامی با بیان اینکه برخی از اموال ایران با رای دادگاه بازگردانده شده است، تصریح کرد: از نظرات وکلای برجسته حقوق بین‌الملل برای بازپس‌گیری اموال ملت ایران استفاده می‌شود.   
[FONT=Tahoma, Arial]  
   
 [FONT=Tahoma, Arial]حالا می رسیم به دعوا که امریکا خودشرو خسارت دیده میدونه از ایران به خاطر نابودی اموال و دارایی هاش در سفارتش که از نظر حقوقی و بین المللی حق با اونه و گروگان گرفتن دیپلماتهاش که دولت ایران انجام داد خودش غرامت داره از هر نظر که بر اساس قوانین بین المللی بهش نگاه کنید ...   [FONT=Tahoma, Arial]
   [FONT=Tahoma, Arial]والبته همیشه صحبتهایی در مورد نقض قوانین کپی رایت توسط ایران و خسارت شرکتهای خصوصی امریکایی از این بابت مطرح بوده که این مورد هم خودش دعوایی دیگه بر اساس اینه که ایران باید خسارت بده یا نده یا ... همین ادعاها باعث میشه اموال ایران بلوکه بمونه تا تکلیف شکات ملوم بشه  

[Present]

  , و این دعواهای (ببخشید بهانه های) بنی اسرائیلی تا ابد ادامه خواهد داشت . مشکل جای دیگر است

[KH.I.A.2500]

با سلام؛

مقداری از این دارایی ها بازگردانده شده اند و مقداری دیگر خیر. در برخی از موارد به خاطر کوتاهی و ناشی گری خود مسئولان وقت و در عین حال زرنگی امریکایی ها، ما نتوانستیم حقوقمان را پس بگیریم.

برای نمونه:

در تاريخ 27 آبان ماه 1360 (18 نوامبر 1981) ايران ادعايي عليه ايالات متحده به ثبت رساند و ضمن ساير خواسته ها استرداد تجهيزات خود را كه بدواً طبق قراردادهايي به ايران فروخته شده بود كه جزيي از برنامه فروش دولت امريكا به خارج ايالات متحده را تشكيل مي داد و حسب ادعاي ايالات متحده اكنون آنها را در اختيار دارد، مطالبه كرد. در تاريخ 9/6/1367 (31 اوت 1988) ديوان در قسمتي از ادعا 4 پرونده مورد بحث حكم جزيي صادر كرد و درخواست خواهان را براي استرداد اقلام مندرج در پيوست هاي 3 و 5 گزارش مشترك نهايي در مورخ 14 اسفند ماه 1364 (پنجم مارس 1986) رد كرد ولي اعلام كرد كه خوانده مسئول است كه بابت ارزش كامل آن اقلام به خواهان غرامت بپردازد و البته ديوان تعيين مبلغ غرامت و بهره را موكول به تسليم لوايح و ادله بيشتر كرد. اما طرفين به موجب ماده 34 قواعد ديوان درخواست مشتركي به امضاي نمايندگان رابط دو دولت در تاريخ 11 آذر ماه 1370 (دوم دسامبر 1991) به ثبت رساندند و از ديوان درخواست كردند كه با صدور حكمي بر مبناي شرايط مرضي الطرفين، را كلاً و بدون حق طرح مجدد دعوا مختومه اعلام كند. (بنگريد به متن حكم پيوست شماره 6) *1/2- چند پرسش *1. با توجه به محرز بودن موفقيت ايران در پرونده، چرا به جاي تمكين كردن به راي داوري كه بتواند در آينده بعنوان يك رويه به آن استناد كرد، پرونده با مصالحه خاتمه يافت؟ *2. با توجه به اينكه مطابق اصل 139 قانون اساسي هر گونه صلح دعاوي راجع به اموال عمومي و دولتي يا ارجاع آن به داوري در مواردي كه طرف دعوا خارجي باشد، بايد به تصويب مجلس شوراي اسلامي برسد. چرا براي مصالحه درخواست مجوز نشده است؟ اصولاً اين تخلف آشكار را چه كسي بايد پاسخگو باشد؟ *3. در درخواست مشترك (مواد 3 - 4 -6) طرفين مضافاً توافق مي كنند كه از موافقت نامه حل و فصل حاضر براي تعقيب يا دفاع هيچ پرونده اي در ديوان يا هر مرجع رسيدگي ديگر استفاده نكنند و موجبات استفاده از آن را توسط شخص ديگري فراهم ننمايند. آيا چنين تعهدي غير از بستن دست ايران در پرونده هاي مشابه معناي ديگري دارد؟ اتفاقاً اين موضوع در پرونده ديگري مسئله ساز شد و آمريكا اظهار داشت اقلامي از اموال اين پرونده مشمول صلح پرونده ب1 (4) مي‌باشد و ايران اظهار داشت كه 46 قلم مي باشد و ديوان اقلام مذكور را استرداد ادعا توسط ايران تلقي كرده است اگرچه ايران بعدها اظهار داشت كه اشتباه كرده است. *4. چرا به موجب بند 3 ماده 1 درخواست مشترك مبلغ 18 ميليون دلار از مبلغ صلح به حساب تضميني موضوع بند 7 بيانيه پرداخت شده است؟ آيا اجازه خاصي در اين مورد وجود داشته است؟ در روند رسيدگي، درخواستهاي تمديد بلا وجه و تاخيرهاي غير منطقي از سوي خواهان (ايران) هزينه هاي زيادي را بر جامعه بار نموده است.


یک نمونه دیگر که نشان می دهد داوری هم چندان عادلانه نبوده است:

ايران موظف گرديد يك حساب تضميني نامحدود با مبلغ اوليه يك ميليارد دلار براي پرداخت مبالغ احكامي كه به سود آمريكايي ها صادر مي شود ايجاد نمايد، موجوديهاي حساب تضميني صرفاً براي پرداخت و تأديه احكامي است كه عليه ايران صادر شده است اختصاص يابد...
تعهد يك جانبه ايران به ايجاد حساب تضميني نامحدود، بدون تعهد متقابل آمريكا، عملاً يك نوع فرض محكوميت براي ايران است. حال آنكه در رسيدگي به اختلاف ميان اشخاص يا دولت‌ها از طريق داوري، بايد از هر گونه پيش داوري پرهيز كرد و تعهد باز كردن چنين حسابي اماره بدهكار بودن طرف ايراني در اين داوري بوجود آورده است.


و اما در مورد ماجرای سفارت امریکا طوری نوشته اید که انگار گاوصندوق بانک مرکزی بوده! ارزش تجهیزهای نابود شده و یا آسیب دیده در این سفارت به هیچ عنوان قابل مقایسه با اموال بلوکه شده ایران توسط امریکا نیست و اصلاً دلیل بلوکه شدن اموال کشورمان هم خسارت های مربوط به سفارت نیست و نمی توان به این بهانه تمام دارایی های یک کشور را مسدود کرد! در مورد بالگرد بل206 که شرکت سازنده از ایران شکایت کرده بود، یک دادگاه بین المللی باید به این قضیه رسیدگی کند و دادگاه های امریکا صلاحیت این کار را ندارند. لذا مسدود ماندن اموال به این بهانه قابل پذیرش نیست. ضمن این که طرف حساب ما یک شرکت است و نه یک دولت، پس دولت امریکا حق دخالت در این پرونده را ندارد.

همین الان به بهانه های مختلف دست به توقیف دارایی های ایران می زنند. مسدود کردن دارایی های بانک ها به بهانه مشارکت در برنامه صلح آمیز هسته ای و بهانه های پوچ دیگر.
مسدود کردن اموال یک کشور ضربه بزرگی به اقتصادش وارد می سازد و آن ها هم دقیقاً هدفشان همین است. برای اثبات بی گناهی باید سال ها در دادگاه ها رفت و آمد داشت و پول های هنگفتی را به وکیل های پرونده پرداخت کرد و در تمام این مدت دست کشورمان از بخشی از ثروتش کوتاه است و نمی توان این پول ها را در راه پیشرفت کشور خرج کرد.

[marshal1987]

با سلام؛

و اما در مورد ماجرای سفارت امریکا طوری نوشته اید که انگار گاوصندوق بانک مرکزی بوده! ارزش تجهیزهای نابود شده و یا آسیب دیده در این سفارت به هیچ عنوان قابل مقایسه با اموال بلوکه شده ایران توسط امریکا نیست و اصلاً دلیل بلوکه شدن اموال کشورمان هم خسارت های مربوط به سفارت نیست و نمی توان به این بهانه تمام دارایی های یک کشور را مسدود کرد! در مورد بالگرد بل206 که شرکت سازنده از ایران شکایت کرده بود، یک دادگاه بین المللی باید به این قضیه رسیدگی کند و دادگاه های امریکا صلاحیت این کار را ندارند. لذا مسدود ماندن اموال به این بهانه قابل پذیرش نیست. ضمن این که طرف حساب ما یک شرکت است و نه یک دولت، پس دولت امریکا حق دخالت در این پرونده را ندارد.

همین الان به بهانه های مختلف دست به توقیف دارایی های ایران می زنند. مسدود کردن دارایی های بانک ها به بهانه مشارکت در برنامه صلح آمیز هسته ای و بهانه های پوچ دیگر.
مسدود کردن اموال یک کشور ضربه بزرگی به اقتصادش وارد می سازد و آن ها هم دقیقاً هدفشان همین است. برای اثبات بی گناهی باید سال ها در دادگاه ها رفت و آمد داشت و پول های هنگفتی را به وکیل های پرونده پرداخت کرد و در تمام این مدت دست کشورمان از بخشی از ثروتش کوتاه است و نمی توان این پول ها را در راه پیشرفت کشور خرج کرد.

دوست گرامی

متاسفانه نوع دید شما نسبت به پرونده موجود کاملاً اشتباست چون نوعی انکار درش وجود داره و نه برسی ماجرا .

اولین شاکی ماجرا دولت امریکاست ... چون اولین اقدام بعد انقلاب از طرف ایران و بر ضد دیپلماتهای اونا بود ...

مسئله میزان خسارت نیست چون بررسی خسارت وارده در ماجرای سفارت امریکا در ایران مربوط به وقتیه که ایران و امریکا در یه دادگاه حاضر بشن چه بسا اصلاً 10 دلار شد نظر قاضی در مورد خسارت !
اما ... ایران در ماجرای اشغال سفارت امریکا که اون رو بخشی از حرکت انقلابی میدونه و جز افتخاراتش هست هرگز طرف قضاوت قرار نمیگیره بنابر این این پرونده باز میمونه و همنطور که گفتم پولی رو از ایران نگرفتند که شما در مورد ناعادلانه بودن خسارت بحث میکنید!!


دوباره تکرار میکنم چون گویا خیلی از دوستان متوجه واژه بلوکه شدن حساب بانکی نیستند
این اقدام به مقدار حساب ربطی نداره و یه حرکت حقوقیه که در همه جهان وقتی از صاحب حساب شکایت میشه صورت میگیره (حتی در ایران) ...
مثلاً در ایران وقتی یه برادر شکایت میکنه که برادر دیگم حق من رو به این مدرک در ارثیه خورده دادگاه میتونه تمام داراییهای جاری برادر دیگه رو تا رسیدگی به پرونده بلوکه کنه (ممکنه دهها حساب عظیم باشه ) و اصلاً دعوا سر یه زمین کوچیک باشه ....
باید دادگاه تشکیل بشه و هر دو حاضر بشن در دادگاه و قاضی پرونده رو ببینه و به جریان بندازه اونوقت اموال دوباره ازاد میشه ولی اگه یه طرف در دادگاه حاضر نشه و بی محلی کنه به شکایت حکم بلوکه شدن حسابها به قوت خودش باقی میمونه چون پرونده در مرحله رسیدگی قرار نگرفته...

مسئله ایرانم همینه
ایران کلاً حضور در یه دادگاه رو قبول نداره و اون رو شکست میدونه !
هر جا مسئله قانونی پیگیری شده بلوکه شدن اون مقدار که پیگیری شده برطرف شده... حالا یا ایران در اون زیر مجموعه شکایت پیروز بوده و همه پول پس گرفته شده بسته به میزان بررسی یا امریکا برده و ایران خسارت داده بخشی از پول رو و نه همه پول رو...

بازم میگم شاکی دولت امریکاست و وزارت خارجه این کشور به نمایندگی از دیپلماتهای گروگان گرفته شدش! نه یه شرکت خصوصی!!



مسدود کردن حسابهایی که مرتبط با برنامه هسته ایران هستند برای شما پوچ و بی معنیه ولی برای یه وکیل که میدونه قطعنامه های شورای امنیت کاغذ پاره نیستند و بار حقوقی دارند پوچ و بی معنی نیست ! هر کمکی در مورد پرونده هسته ای ایران در شورای امنیت تحریم شده و ممنوعه ...

بنابر این دادگاه کار غیرقانونی نکرده و اگه شما خود شورای امنیت رو پوچ میدونید و خواستار مدیریت جهان هستید اون دیگه بحث جداست!!


یه مسئله دیگه اینه که از نظر شما هرجا رای به نفع طرف امریکایی بود حکم ناعادلانه بوده و اگه به نفع ما بود یه امر طبیعی بوده !

[FONT=Tahoma, Tahoma, Tahoma, Tahoma, Tahoma][HIGHLIGHT=#fef8e0][COLOR=#0000ff]ايران موظف گرديد يك حساب تضميني نامحدود با مبلغ اوليه يك ميليارد دلار براي پرداخت مبالغ احكامي كه به سود آمريكايي ها صادر مي شود ايجاد نمايد، موجوديهاي حساب تضميني صرفاً براي پرداخت و تأديه احكامي است كه عليه ايران صادر شده است اختصاص يابد...
تعهد يك جانبه ايران به ايجاد حساب تضميني نامحدود، بدون تعهد متقابل آمريكا، عملاً يك نوع فرض محكوميت براي ايران است.   

در این مورد هم برداشت نویسنده اشتباه بوده چون این تضمین مالی فرض بر محکومیت نیست بلکه ایجاد اعتبار مالی در پرداخت جریمست ...
امریکا در تمام دنیا یکی از بهترین اعتبارهای مالی رو داره که اگه جایی که باید پرداخت کنه (در سطح بین الملل) هم میتونه و هم انجام میده (امکان پرداخت و مسئولیت پذیری در انجام تعهد مالی) ... امریکا تعهد متقابل داره و داشته و نه فقط در برابر ایران بلکه اگه یه آنگولایی هم در یه دادگاه بین المللی شکایت کنه از امریکا امریکا تعهد مالی و حقوقی برای جبران خسارت داره .
اول بحث گفتم یه سری واقعیات هست که ما از سر غرور و وطن پرستی از در انکار وارد میشیم (روحیه انقلابی) ... ولی واقعیت اینه وقتی ایران هر موقع دلش خواست میگه من شورای امنیت رو قبول ندارم و کاغذ پارست رای این شورا چه تعهدی بر اجرای رای دادگاه داره؟ بعد از اینکه حسابهای ایران ازاد شد ... اگه ایران گفت دادگاه رو قبول ندارم و حکمش کاغذ پارست چی؟!

[jhan2010]

داداشم شما منظور بنده را نگرفتی منظور من به جنگنده ها نبود به نگرفتن غرامتی است که حق ماست

خدا وکیلی با چه منطقی این حرف رو میزنی؟؟؟؟

مگه اون چند میلیارد دلار پول اف 16 ها رو که پرداخت کردیم و هواپیما ندادن رو پس دادند؟؟؟؟

یه چیزی بگید که عقلانی و منطقی باشه...از اول انقلاب تا الان کل دنیا جلو ما قد علم کرده که ما رو زمین بزنه.....به نظرت دادگاه بین المللی و شورای امنیت و امثالهم دست کیه؟؟؟؟به نظرت یه قاضی فاسد میتونه داداش خودش رو محکوم کنه؟؟؟خوب معلومه که نه.....هر چی غرامت حمله آمریکا به ویتنام و ویرانی اونجا داده شد مال ما هم داده میشه

شما که ادعای منطقی بودن را دارید اصلا یک تحقیق کوچک در مورد غرامت ایران از عراق کرده اید اصلا پیگیری شده که دادگاهی تشکیل بشه؟ نه جناب با حلوا حلوا کردن دهان ادم شیرین نمی شه تا پیگیری صورت نگیره غرامتی پرداخت نخواهد شد من به شما پیشنهاد میدهم قبل از اینکه موضوعات را قاطی کنید الکی افراد را بی منطق بنامید خوب است اول ار انچه که بیان میکیند اطلاع کافی داشته باشید بهتر است این مطلب را بخوانید تا بیشتر به حقایق پی ببرید
سه سال پس از صدور قطعنامه 598 در تاریخ 18 آذر سال 1370 خاویرپرز دکیویار دبیرکل وقت سازمان ملل در گزارش رسمی خود به شورای امنیت، ضمن به رسمیت شناختن حقوق ایران، عراق را آغازگر حمله به ایران معرفی کرد، بند شش قطعنامه مهم‌ترین فراز قطعنامه 598 بود که شورای امنیت به دبیرکل مجوز بررسی موضوع تعیین آغازگر جنگ را محول کرد. برای ورود به مدخل بحث بهتر است بخشی از گزارش دبیرکل به شورای امنیت را از گزارش دبیرکل عینا نقل کنم. درباره پاراگراف شش عناصری از مواضع طرفین پیرامون این پارگراف (آغازگر جنگ) برای من مشخص بود، با این وجود من از دولت‌های ایران و عراق در نامه‌هایی مشابه به تاریخ 14 اوت 1991 خواستم تا در جامع‌ترین شکل ممکن جزییات مواضع خود را درباره این پاراگراف به من تسلیم کنند، در همان زمان به منظور دستیابی به کامل‌ترین درک از این موضوع، تصمیم گرفتم تا به طور جداگانه با تعدادی از کارشناسان مستقل مشورت کنم. براساس پاسخ‌های 26 اوت 1991 عراق و 15 سپتامبر1991 ایران که تسلیم من شد، مشورت‌هایی با دو طرف داشتم، تمام اطلاعات مربوطه مندرج در اسناد رسمی سازمان از زمان شروع مخاصمه و نیز اطلاعاتی که از کارشناسان مستقل به دست آمده است، اکنون با علم که درباره پاراگراف شش قطعنامه 598 به شورای امنیت گزارش می‌دهم... ملاحظه می‌شود. دبیرکل در گزارش مبسوط خود همه جوانب را در نظر گرفته، پاسخ‌های رسمی ایران و پاسخ‌های رسمی عراق را توأم با نظر کارشناسان مستقل دریافت داشته است و با تکیه بر جو آن روز جهان که همه علیه ایران، بسیج شده بودند سرانجام نظر رسمی خود را درخصوص بند شش قطعنامه 598 به شرح زیر اعلام داشت. مسلم است که جنگ بین ایران و عراق که سالیان دراز به طول انجامید شروعش نقض حقوق بین‌الملل بود و موارد نقض حقوق بین‌الملل موجب مسوولیت برای مخاصمه است که موضوع اصلی پاراگراف شش است، آن بخش از موارد نقض مقررات بین‌الملل که در چارچوب پاراگراف شش باید مورد توجه ویژه قرار گیرد، استفاده غیرقانونی از زور و عدم احترام به تمامیت ارضی یک کشور عضو است. مسلما در طول جنگ موارد عمده و گسترده از نقض اصول مختلف حقوق بین‌المللی انسانی وجود داشته است. دبیرکل سازمان ملل با صراحت عراق را به
– استفاده غیرقانونی از زور – و به تبع آن – عدم احترام به تمامیت ارضی کشور - و مهم‌تر از همه - نقض حقوق بین‌المللی انسانی – محکوم می‌کند و در ادامه گزارش خود نسبت به گزارش‌های عراق در پاسخ درخواست‌های سازمان ملل و شورای امنیت می‌گوید: پاسخ عراق به نامه 14 اوت 1991 من پاسخی محتوایی نیست، از این رو من ناچارم به توضیحاتی که فعلا توسط عراق ارایه شده است تکیه کنم، این یک واقعیت است که توضیحات عراق برای جامعه بین‌الملل قابل قبول و کافی نیست. مغایر این رویداد برجسته‌ای که تحت عنوان موارد نقض در بند پنجم این گزارش بدان اشاره کردم همانا – حمله 22 سپتامبر 1980 (31 شهریور 1359) علیه ایران است که براساس منشور ملل متحد، اصول و قوانین شناخته شده بین‌المللی یا اصول اخلاقی، قابل توجیه نیست و موجب مسوولیت مخاصم است. ملاحظه می‌شود با چه صراحتی دبیرکل سازمان ملل از اصول و قوانین شناخته شده بین‌المللی – اصول اخلاقی یاد می‌کند که – موجب مسوولیت مخاصمه – است – در ادامه گزارش دبیرکل سازمان ملل از موارد نقص مانند – استفاده از تسلیحات شیمیایی – حملات به مناطق غیرنظامی – بدرفتاری با اسرای جنگی – یاد کرده است و در یک مورد خاص برابر سند شماره 20134 اعلام می‌دارد... در یک مورد من موظف بودم با تاسف عمیق این یافته کارشناسان را نقد کنم که سلاح‌های شیمیایی علیه غیرنظامیان ایرانی در منطقه‌ای در نزدیکی یک مرکز شهری عادی از هرگونه حفاظت – در برابر این حملات به کار رفته است، شورا ناخشنودی خود را از این مساله و محکومیت آن را در قطعنامه 620 مصوبه 26 اوت 1988 اعلام کرد... روز 18 آذر سال 1370 یکی از مقاطع حساس در تاریخ ایران است که سرانجام بعد از 10 سال از آغاز جنگی که همگان بر متجاوز بودن عراق اذعان داشتند مهم‌ترین نهاد بین‌المللی یعنی شورای امنیت سازمان ملل و دبیرکل سازمان ملل بر حقانیت ایران، مظلومیت مردم و متجاوز بودن عراق صحه گذاشت، روزی که عراق رسما به متجاوز بودن متهم شد. حال پرسش این است چرا ایران از همان آغاز، یعنی از فردای 18 آذر سال 1370 با تکیه بر گزارش دبیرکل سازمان ملل و خصوصا بند شش قطعنامه 598 و ثانیا مفاد قطعنامه 620 شورای امنیت ‌درصدد مطالبه غرامت جنگی برنیامد، عراق علاوه بر حمله و تجاوز به ایران به کویت نیز حمله برد و کویت را اشغال کرد، آمریکا به کمک هم‌پیمانان خود به عراق حمله کرد و کویت را از اشغال خارج کرد اما کویت به سازمان ملل رجوع کرد و غرامت جنگی را دریافت داشت.
نگارنده در پرونده‌ای دخالت داشتم که چند بازرگان ایرانی که کالای تجاری آنان در زمان حمله عراق به کویت در بندر کویت موجود بود و در زمان اشغال از بین رفته یا توسط عراق به آن کشور فرستاده شده بود اما بر اثر دستورالعملی که مستند به دستور شورای امنیت سازمان ملل درخصوص پرداخت غرامت به تجار، کل غرامت خود را دریافت داشتند و حتی بیش از آنچه که فکر می‌کردند از غرامت سود بردند حال اینکه می‌دانیم در زمان حمله عراق به ایران گمرک خرمشهر و آبادان مملو از مال‌التجاره ایرانیان بود خصوصا خرمشهر که به تاراج رفت و چه تعداد تاجر ایرانی به ورشکستگی رسیدند. آنچه که در بالا گفته شد واقعیتی است از جریان جنگ تحمیلی و اعلام رسمی متجاوز بودن عراق،

این درزمانی است که بیشتر کشورهای جهان با ایران رابطه حسنه ی نداشتند حالا نگرفتن غرامت باعث شده که حتی بعضی از نماینده های عراقی ادعای غرامت از ایران را مطرح کنند و به دنبال پیگیری ان بشوند باز شما را به خواندن این مطلب فرا می خوانم


عاليه نصيف، از نمايندگان فهرست عراق آزاد از دولت خواست تا از ايران از تاريخ ارائه درخواست عراق به سازمان ملل براي توقف جنگ در سال 1982، غرامت دريافت كند
[FONT=Calibri]. 


وي در گفت‌وگويي مدعي شد: عراق در آن زمان درخواست توقف جنگ را مطرح كرد اما ايران جنگ را تا سال 1988 ادامه داد
[FONT=Calibri]. 


به گزارش روزنامه الدستور، نصيف با بيان اين كه درخواست ايران از عراق در پرداخت غرامت 36 ميليارد دلاري مخالف قوانين بين‌المللي و امري كاملا مردود است، ادعا كرد كه اين ايران است كه بايد به دليل ادامه جنگ تا شش سال بعد غرامت پرداخت كند و اين ايران است كه بايد بر اصل حسن هم‌جواري با عراق تكيه داشته باشد

این خبر در 1391/04/30 در خبرگزاری ایسنا مخابره شد


       که در عراق نفوذی داریم ، نتوانیم مسأله غرامت را حل کنیم ،      که خونی به رگ عراقی ها دوید و رمقی یافتند ، ای بسا ادعای       بنمایند کما این که از همین الان هم برخی گروه های سیاسی و       ، مدعی دریافت غرامت از ایران به خاطر کم شدن میزان آب رودخانه       که از ایران سرچشمه می   !  
   "  " ، بحثی صرفاً مالی نیست بلکه از منظر سیاسی و روانی هم فوق       است. اگر غرامت را نگیریم ، معنایش این است که می توان به ایران       و سال ها کشت و برد و ویران کرد و آخرش هم هیچ به هیچ ؛ انگار       که اتفاقی افتاده   !   تصویر ، در ذهن ایرانیان ،       پا می کند ، تحقیر می نماید و حس انتقام را در دل های آنان زنده       دارد که قطعاً این مساله برای عراقی ها نیز خوش آتیه نخواهد    عزیز.