Re: کاوشی در معنویتهای نوظهور
ارسال شده: چهارشنبه ۲ اسفند ۱۳۹۱, ۹:۰۱ ب.ظ
- زمینی بودن
در نظر پال توئیچل ادیان و مذاهب یا زمینی هستند و یا کارکردی زمینی دارند. وی هر چند اعتراف ميكند که سخن ادیان، آرام بخشی بعد از مرگ است، اما معتقد است آنها از آموزشهایی که مخصوص جهانهاي پایین است بهره ميبرند. وی مينویسد:
دین، سخن از آرامش بعد از مرگ آدمی ميگويد، اما این فقط آموزشهای جهان پایین است. این سخن حقیقت ندارد اما تنها یک وعده برای خشنود نگاه داشتن آدمی است.
وی در نهایت، ادیان را ناچار به تبدیل شدن به نظامی اجتماعی – اقتصادی ميداند. در نظر او ادیان ناچارند که کنترل اذهان و اجسام آدمیان را به دست گیرند. همچنین وی معتقد است که بیشتر ادیان ریشه در مبانی اقتصادی دوران خود دارند. به نظر اکنکار نظامهاي اجتماعی که تا به حال در جوامع بشری استقرار یافته¬اند مذهبی را برای پیروان خود فراهم نموده اند.
ناگفته پیداست یکی از مهمترین نشانه هایی که یک آیین برای آسمانی بودن خود ارائه می دهد کتاب آسمانی آن دین خواهد بود. اکنکار هرگز نتوانست منکر آسمانی بودن برخی از کتابهای اسمانی شود و پال خود اعتراف نموده است که پیامبر اسلام توانسته به بالاترین رده های آسمانی سفر کند و این از کتاب او پیداست. اما کتاب آسمانی اکنکار آکنده از تناقضات و نقل قولهایی است که هیچ نشانه ای از آسمانی بودن را برای آن به ارمغان نیاورده است.
- عدم کارایی معنوی
فرقه اکنکار مدعی است بدون اکنکار هیچ یک از راهها برای رسیدن به خدا کافی نیستند. انسان برای رسیدن به خدا اگر به دیگر ادیان معتقد است باید یا خود را از آنها بپیراید و یا اينكه در کنار آن به اکنکار بپردازد تا بتواند واصل خدا شود. غیر از این افراد، تمام افرادی که ادعا دارند خدا را تجربه کردهاند غیر واصلینی بیش نیستند:
وصل نایافتگان کسانی هستند که رهايی را به واسطه وصل از طریق ماهانتا دریافت نکرده اند. غسل تعمید و آيينهای مشابه شرط کافی برای رستگاری نیستند. پیوستن به هيچ يك از ادیان، فرقه های اسرار و آیینی هم تضمین کننده آزادی معنوی نیست. فقط استادِ حقِ در قيد حيات از این توانایی برخوردار است که روحها را وصل دهد و به نواحی نور برساند.
همانگونه که اشاره شد اکنکار با روشهای تماما خیالی و ذهنی ناکارآمدی خود را ثابت کرده است. اما ادیان آسمانی به ویژه اسلام که از قدمتی 1400 ساله برخوردار بوده و معنویت گرایی آن از شاخص ترین معنویت گراییهای عقلانی و عرفانی است، با این تعابیر اکنکار روبرو می شوند.
- مادی گرایی ادیان
در نظر اکنکار همه ادیان دارای نقطه اغاز و پایانی هستند. ادعا بر این است که با بررسی تاریخ نژاد بشر در ميیابیم که ادیان بسیاری در طبقه فیزیکی وجود داشتهاند که تنها معدودی از آنها فراسوی هزار سال دوام آورده اند.
کتاب مقدس ادعايي با بیان مطلب فوق چنین نتیجه ميگیرد که :
بنابراین همه ادیان دنیا طبیعتی مادیگرا دارند و قدرت و خدایی که نیایش ميکنند، ناشایسته است. دینی که عوامل اصلی آموزشهای اک، یعنی استادِ حقِ در قيد حيات، جریانی صوتی و نور را به منزله زیر بنای خود حفظ نکند، از بقای چندانی برخوردار نیست. ادیانی که این عناصر را در آموزشهای خود داشته باشند، بسیار اندکند.
در بررسی بین خداوند ادیانی چون اسلام که درای صفات ثبوتیه و سلبیه فراوانی است و خداوندانی که اکنکار معرفی می کند باید دید صفت مادیگرایی و بی خدایی سزاوار کدام یک است.
اینها نمونه هایی بودند از نوع معرفی ادیان برای اکیستها که از سوی رهبران این فرقه صورت میپذیرد. تغییر ذهنیت کسانی که به این فرقه متمایل شده اند در جهت اصلاحگری ذهنی آنان صورت میگیرد. این اصلاحگری هر چند به تناقضهای آشکاری می انجامد اما اکنکار بهای تناقضگویی را در تمامی باورهای خود پذیرفته است تا بتواند به مهمترین هدف خود که یارگیری است دست یابد. این نوع برخورد با ادیان از دو جنبه نشان دهنده ادعای دین بودن اکنکار است:
یکم: نوعی از اصلاح گری ذهنی است که از مؤلفه های ادیان شمرده شده است.
دوم: اکنکار از درونِ نقد و نفی ادیان، خود را به عنوان کاملترین معرفی میکند و خواننده را به صورت ناخود آگاه به این نتیجه میرساند که اکنکار از عیوب پیش گفته مبراست.
در نظر پال توئیچل ادیان و مذاهب یا زمینی هستند و یا کارکردی زمینی دارند. وی هر چند اعتراف ميكند که سخن ادیان، آرام بخشی بعد از مرگ است، اما معتقد است آنها از آموزشهایی که مخصوص جهانهاي پایین است بهره ميبرند. وی مينویسد:
دین، سخن از آرامش بعد از مرگ آدمی ميگويد، اما این فقط آموزشهای جهان پایین است. این سخن حقیقت ندارد اما تنها یک وعده برای خشنود نگاه داشتن آدمی است.
وی در نهایت، ادیان را ناچار به تبدیل شدن به نظامی اجتماعی – اقتصادی ميداند. در نظر او ادیان ناچارند که کنترل اذهان و اجسام آدمیان را به دست گیرند. همچنین وی معتقد است که بیشتر ادیان ریشه در مبانی اقتصادی دوران خود دارند. به نظر اکنکار نظامهاي اجتماعی که تا به حال در جوامع بشری استقرار یافته¬اند مذهبی را برای پیروان خود فراهم نموده اند.
ناگفته پیداست یکی از مهمترین نشانه هایی که یک آیین برای آسمانی بودن خود ارائه می دهد کتاب آسمانی آن دین خواهد بود. اکنکار هرگز نتوانست منکر آسمانی بودن برخی از کتابهای اسمانی شود و پال خود اعتراف نموده است که پیامبر اسلام توانسته به بالاترین رده های آسمانی سفر کند و این از کتاب او پیداست. اما کتاب آسمانی اکنکار آکنده از تناقضات و نقل قولهایی است که هیچ نشانه ای از آسمانی بودن را برای آن به ارمغان نیاورده است.
- عدم کارایی معنوی
فرقه اکنکار مدعی است بدون اکنکار هیچ یک از راهها برای رسیدن به خدا کافی نیستند. انسان برای رسیدن به خدا اگر به دیگر ادیان معتقد است باید یا خود را از آنها بپیراید و یا اينكه در کنار آن به اکنکار بپردازد تا بتواند واصل خدا شود. غیر از این افراد، تمام افرادی که ادعا دارند خدا را تجربه کردهاند غیر واصلینی بیش نیستند:
وصل نایافتگان کسانی هستند که رهايی را به واسطه وصل از طریق ماهانتا دریافت نکرده اند. غسل تعمید و آيينهای مشابه شرط کافی برای رستگاری نیستند. پیوستن به هيچ يك از ادیان، فرقه های اسرار و آیینی هم تضمین کننده آزادی معنوی نیست. فقط استادِ حقِ در قيد حيات از این توانایی برخوردار است که روحها را وصل دهد و به نواحی نور برساند.
همانگونه که اشاره شد اکنکار با روشهای تماما خیالی و ذهنی ناکارآمدی خود را ثابت کرده است. اما ادیان آسمانی به ویژه اسلام که از قدمتی 1400 ساله برخوردار بوده و معنویت گرایی آن از شاخص ترین معنویت گراییهای عقلانی و عرفانی است، با این تعابیر اکنکار روبرو می شوند.
- مادی گرایی ادیان
در نظر اکنکار همه ادیان دارای نقطه اغاز و پایانی هستند. ادعا بر این است که با بررسی تاریخ نژاد بشر در ميیابیم که ادیان بسیاری در طبقه فیزیکی وجود داشتهاند که تنها معدودی از آنها فراسوی هزار سال دوام آورده اند.
کتاب مقدس ادعايي با بیان مطلب فوق چنین نتیجه ميگیرد که :
بنابراین همه ادیان دنیا طبیعتی مادیگرا دارند و قدرت و خدایی که نیایش ميکنند، ناشایسته است. دینی که عوامل اصلی آموزشهای اک، یعنی استادِ حقِ در قيد حيات، جریانی صوتی و نور را به منزله زیر بنای خود حفظ نکند، از بقای چندانی برخوردار نیست. ادیانی که این عناصر را در آموزشهای خود داشته باشند، بسیار اندکند.
در بررسی بین خداوند ادیانی چون اسلام که درای صفات ثبوتیه و سلبیه فراوانی است و خداوندانی که اکنکار معرفی می کند باید دید صفت مادیگرایی و بی خدایی سزاوار کدام یک است.
اینها نمونه هایی بودند از نوع معرفی ادیان برای اکیستها که از سوی رهبران این فرقه صورت میپذیرد. تغییر ذهنیت کسانی که به این فرقه متمایل شده اند در جهت اصلاحگری ذهنی آنان صورت میگیرد. این اصلاحگری هر چند به تناقضهای آشکاری می انجامد اما اکنکار بهای تناقضگویی را در تمامی باورهای خود پذیرفته است تا بتواند به مهمترین هدف خود که یارگیری است دست یابد. این نوع برخورد با ادیان از دو جنبه نشان دهنده ادعای دین بودن اکنکار است:
یکم: نوعی از اصلاح گری ذهنی است که از مؤلفه های ادیان شمرده شده است.
دوم: اکنکار از درونِ نقد و نفی ادیان، خود را به عنوان کاملترین معرفی میکند و خواننده را به صورت ناخود آگاه به این نتیجه میرساند که اکنکار از عیوب پیش گفته مبراست.