در تمام عملیات هایی که قرار بر از بین بردن پدافند دشمن بوده یا همون عملیات SEAD بوده گزینه اول مختل کردن خطوط ارتباطی بوده چه باسیم چه بیسیم تا فرماندهان از صحنه نبرد دور بشن یه نکته واضح و مشخص نحوه انجام مهم هستش.
عراق هیچ وقت دست بسته نبود فقط انعطاف نداشت نکته ای که خیلی خوب درک و اقدامات زیادی کردیم.
عراق در تجهیزات راداری و مخابراتی دارای تجهیزات مختلفی بود از قبیل:
اول سیستم اطلاعاتی شوروی که با ایستگاه های مختلف راداری و مخابراتی از سوریه،آفریقا،خلیج فارس و...(اگه مایل بودید اطلاعات بیشتری در اختیارتون قرار بدم)
18 ایستگاه اطلاعات سیگنالی مستقر در روی زمین با انواع تداخل کننده،جهت یاب و پارازیت رسان تکمیل شده بود که توسط دو سازمان K.G.B & J.R.U (سازمان اطلاعات و ضد اطلاعات شوروی) سازماندهی شده بود.
در سال 1978 عراق تعدادی تجهیزات مختل کننده و پارازیت رسان از فرانسه در خواست کرده بود که این سامانه به نام قاری در طول مرز ایران و عربستان نصب شده بود.
گارد ریاست جمهوری عراق به سامانه های مختل کننده باند VHF مجهز شده بود که در طرح های تکمیلی ارتقا پیدا کرد.
مخابرات عراق شامل دستگاه های مخابراتی پیشرفته و امنیت ارتباطات (COMSEC) مجهز شده بود.
.
.
.
عراق دارای ساختاری منظم در بخش مخابراتی و راداری بود.
عراق انتظار نداشت با چنین حملاتی مواجه بشه روس ها هم چنین انتظاری نداشتن.
عراقی ها از سیستم ارتباطی زیرزمینی و کابل های فیبر نوری استفاده می کرد که تکیه عراقی ها بیشتر بر این بخش بود که در اولین شب درگیری در کنار پلی بر روی رودخانه دجله در محل تجمع اتصال کابل های فیبر نوری ارتباطی انفجاری رخ داد،تخریبی دقیق و مخفیانه توسط نیروهای عملیات مخصوص انجام شد که عراقی ها رو به شک برد و جایگزین این خطوط ارتباطات بی سیم بود و این اول کار یگان های اطلاعات ارتباطی یا COMINT بود تا به رهگیری این امواج و منبع تولید بپردازن.
اتفاقی که در ادامه باعث فاصله گرفتن فرماندهان از صحنه نبرد شد چیزی که انتظار نداشتن.
رادارهای و سیتم های ارتباطی عرای هم همه جوره از کار افتادن از فریب الکترونیکی جعلی،تقلیدی تکمیک های فعال،اخلال گرهای فریب نوع A&B و...
اون تعداد راداری هم که سالم مونده بودن به دلیل عدم اطلاع از میدان نبرد خاموش شده بودند.
عراقی ها از روش های جدید و متناسب با شرایط استفاده کردن البته به کمک سامانه های متحرک،مثلا در صورت دیدن یا با خبر شدن از وجود هدف اقدام به روشن کردن رادار می کردند که بیشتر این گزارشات توسط رادار های منطقه ای یا همون رادارهای
Early Warning که در ادامه جنگ به کارزار جنگ میومدن اما متاسفانه این رادارها به سرعت به روش فریب تقلیدی و به سبک اهداف کاذب فریب می خوردند...
البته این فریب بستگی به لحظه شناسایی نحوه شناسایی زمان عکس العمل تغییر می کنه اما به حالت :
STEALING THE VELOCITY
ANGLE DECEPTION
COUNT DOWN
CROSS PLARIZATION
.
.
....
خب بحث جنگ الکترونیک عراق بسیار مفصل است و عراقی ها در چنین شرایطی دچار شکست شدن.
اما پدافند ما خدارو شکر در حال حاضر به همه جوانب کار آگاه هست،زمان بسیاری از عملیات در عراق گذشته و نحوه عمل آمریکایی ها تغییر کرده و با قدرت بیشتری میان به جنگ ما درسته اما ما با این قدرت دستو پنجه نرم کردیم و می کنیم در حال حاضر اونا هم قدرت مارو می دونند.
در مورد پست های فرماندهی باید بگم در حال حاضر شخص X , Y دستور حمله صادر نمیکنن که در صورت مهندم شدن پست فرماندهی رینگ های پدافندی مجبور به استخاره برای زدن بشن...
در حال حاضر تمام پایگاه های در سطح کشور قابلیت کنترل میدان نبرد در سطح فرماندهی رو دارند و همین مدیریت به صورت شبکه ای کوچکتر میشه و قبلیت سلولی شدن هم داده شده...
مهمترین اقدام پدافند ما استفاده از طیف های مختلف و انعطاف خوب پدافند،کارو برای واحد های اخلال گر سخت کرده...
هواگردهای مهاجم بار ها در مناطق کور راداری و مناطقی که توسط واحدهای E.S امن تشخیص داده شدن شناسایی و رهگیری شدن...
در صورت هدف قرار گرفتن رادار مادر و تا زمان آماده شدن و یا فعال شدن رادارهای جایگزین سیستم های اپتیکی آماده درگیری میشن و هیچ گرهی از کار متجاوزین باز نمیشه و در صورت کوچکترین ارتباط یا آشکار سازی شکارچی های تاریکی را بیدار خواهند کرد منظورم همون سامانه های پسیو بود.
یادتون نره سنتینل هم توسط واحد های اپتیکی قبل از شکار شدن رهگیری شده بود.
با تشکر از برادر مرتضی بابت مقاله.
