مرکز انجمنهای تخصصی

با سلام خدمت دوستان

یکی از دوستان ساکن آلمان تعریف میکنه میگه برای یه مقطع خاص زمانی مجبور شدم برم توی یکی از شهرای المان زندگی کنم که به نسبت شهرهای اطراف-حومه محسوب میشد و به لحاظ تامین مایحتاجات غذایی به شهر اصلی وابسته بود.....از غذای روزگار یه روز توی رادیو شنیدم که کارخونه تولید پنیر همون دهستانی که من توش زندگی میکردم دچار مشکل شده و ممکنه تا چند روزی مردم با کسری پنیر مواجه بشن..... تعریف میکنه میگه منم مثل یه ایرانی مال اندیش و عاقبت اندیش سریعا خودمو به فروشگاه رسوندم و سریعا 5 بسته پنیر خریدم.....در راه بازگشت به منزل در حالی که از آینده بینی خودم خوشحال بودم همسایمون رو که 2 تا بسته پنیر در دستش بود دیدم...ازش پرسیدم تو هم خبر توی رادیو رو شنیدی؟!؟؟!؟ جواب داد بله شنیدم بخاطر همینم 2 تا بسته پنیر اضافی توی خونه داشتم الان دارم میبرم فروشگاه محله واسه کمک بهش بدم...........

خودش میگفت واقعا اون لحظه از خودم و طرز تفکرم بدم اومد.........

سلام به همگی

کتابی هست با عنوان «بیشعوری» به قلم «خاویر کرمنت» که توسط «محمود فرجامی» ترجمه شده. گزیده ای از مقدمه مترجم که به نظرم جالب و ملموس بود را در زیر می خوانید:

شاید بی شعوری یک بیماری است ولی مثل تمام بیماری ها برای پیشگیری و درمانش باید آن را درست شناخت.
هرچقدر یک بیماری خطرناک تر و شایع تر باشد، شناخت و مقابله با آن ضروری تر است، اما بی شعوری مهلک ترین عارضه کل تاریخ بشریت است که تاکنون راهکاری علمی برای مقابله با آن ارائه نشده است. بی شعوری حماقت نیست و بیشتر بی شعورها نه تنها احمق نیستند، که نسبت به مردم عادی از هوش و استعداد بالاتری برخوردارند. خودخواهی، وقاحت و تعرض آگاهانه به حقوق دیگران که بن مایه های بی شعوری اند بیشتر از سوی کسانی اعمال می شود که از نظر هوش، معلومات، موقعیت اجتماعی و سیاسی و وضع مالی، اگر بهتر از عموم مردم نباشند، بدتر نیستند.
پزشکی که حق اظهارنظر را به بیمار خود یا همراهان او نمی دهد یا سیاستمداری که با زیرکی از جهل و زیاده خواهی مردم با دادن وعده های توخالی و ارائه آمار مضحک سوءاستفاده می کند، هیچ کدام به خاطر حماقت مرتکب چنین اعمالی نمی شوند. همین طور شهروندی که زباله خود را در چند قدمی سطل زباله عمومی محله در جوی آب خالی می کند به دلیل ناآگاهی از کارکرد جوی و سطل زباله چنین کاری را نمی کند.
واقعیت دردناک آن است که در طول تاریخ، مسبب بیشترین آسیب هایی که بشریت متحمل شده است آدم های بی شعور بوده اند و نه آدم های نادان. جنایتکاران بزرگ تاریخ اکثراً آدم هایی باهوش و سخت کوش بوده اند که حاصل ضرب استعدادهای شخصی متعدد مثبت آن ها با خودخواهی، تعرض به حقوق دیگران و رذالت های منفی شان، از آن ها بی شعورهای بزرگ و ترسناکی ساخته که دنیایی را به آتش کشیده اند.
در دنیای مدرن و با بالا رفتن سطح آموزش، در سایه این تفکر نادرست که سواد و آگاهی، الزاماً رفاه و فرهنگ عمومی را در پی خواهد داشت، بی شعورهای بسیار بیشتری تولید شده و به بهره برداری رسیده اند. تنها کافی است نگاهی گذرا به ایدئولوگ ها و نظریه پردازان و حتی آدمکش هایی که از بطن دانشگاه های معتبر جهان رشد یافته اند و آمار قربانیان آن ها بیندازیم تا صدق این مدعا ثابت شود. بله... دنیا به کام بی شعورهاست و گویی سال هاست که بی شعورهای جهان متحد شده اند!