Re: در جایگاه یک انسان ،خانه آپارتمانی نیست...!
ارسال شده: شنبه ۲۴ آذر ۱۳۹۷, ۸:۰۶ ب.ظ
sinaset عزیز
با تجربه ای که از بحث هام در شبکه های مجازی داشتم فهمیدم نقد متقابل و قضاوت در خصوص اعتقادات و شخصیت دیگران ندیده و نشناخته مطلقا در فضای مجازی عاقبت خیری نداره .
من نظرم در خصوص این بحث رو از زاویه دید خودم عرض میکنم و سعی میکنم به زاویه دید شما هم توجه کنم امیدورام بقیه دوستان هم این بحث رو ادامه بدن و به نتایج خوبی برسیم
حضرت علی (ع) می فرمایند: «اگر از در خانه ای فقر وارد شد از در دیگر ایمان خارج میشود.» اگر قرار باشه زندگی اپارتمانی رو ذلت پذیری تعبیر کنیم با زبان بی زبانی به چنین افرادی گفتیم "یا زندگی با کرامت اسلامی(مد نظر خودمون) رو میسازی یا برو بمیر" . من میگم دیگه انتظار دین داری از خیلی از این افراد رو نمیتونید داشته باشید
با محدودیت ها و مشکلاتی هم روبرو بودم حتی موزیک همسایه تا 2 نصف شب
اون دوسال هم بنده ی پروردگارم بودم و بخاطر وجود همون مسکن شکر گزار خدا . تعجب میکنم شما اینقدر اپارتمان نشین رو ذلیل میپندارید
اما بخاطر هربار مترو و بی آر تی شلوغی که با فشار دادن همدیگه خودمون رو سوار کردیم پشیمانم چون واقعا ذلت بار بود. چاره ای هم نبود چرا که مدیریت زمان و گاهی دخل و خرج اجازه تاکسی سوار شدن رو نمیداد.
با تجربه ای که از بحث هام در شبکه های مجازی داشتم فهمیدم نقد متقابل و قضاوت در خصوص اعتقادات و شخصیت دیگران ندیده و نشناخته مطلقا در فضای مجازی عاقبت خیری نداره .
من نظرم در خصوص این بحث رو از زاویه دید خودم عرض میکنم و سعی میکنم به زاویه دید شما هم توجه کنم امیدورام بقیه دوستان هم این بحث رو ادامه بدن و به نتایج خوبی برسیم
منظورم رو بد رسوندم - ما داریم تو جامعه ای زندگی میکنیم که حداقل چند ده هزار نفر محتاج مسکن و درامد متوسط هستند تا زندگی رو شروع کنند . شما نظرسنجی گذاشتید "با خانه ویلایی برای هر خانواده ایرانی موفق هستید؟" خب همه ما آرزوی چنین چیزی رو داریم ولی در شرایط حاضر چه میشه کرد؟صرفا علاقه به خدا باعث دین داری و عاقبت به خیری نمی شود،رو من متوجه نشدم!
حضرت علی (ع) می فرمایند: «اگر از در خانه ای فقر وارد شد از در دیگر ایمان خارج میشود.» اگر قرار باشه زندگی اپارتمانی رو ذلت پذیری تعبیر کنیم با زبان بی زبانی به چنین افرادی گفتیم "یا زندگی با کرامت اسلامی(مد نظر خودمون) رو میسازی یا برو بمیر" . من میگم دیگه انتظار دین داری از خیلی از این افراد رو نمیتونید داشته باشید
من از بچگی تو خونه ویلایی بزرگ شدم دوسال پیش رو تو یه اپارتمان 70 متری زندگی کردم طبقه چهارم و بدون اسانسوراینکه بشر امروز اینطور طمع ذلت را دارد می پذیرد یا به قول شما که می گوید اپارتمان 50 و 70 متری را ، (به هیچ وقت غیر انسانی )را به علاقه می پذیرید(چه در ایران و چه در خارج) نشان از این دارد! که مسحور و جذب شده دنیا شده! و خواری و خفت را قبول می کند! وگرنه کدام عقل سالمی و یا انسان با شرافت چنین چیزی را قبول می کند،که در چنین خانه ها زندگی کند؟!
با محدودیت ها و مشکلاتی هم روبرو بودم حتی موزیک همسایه تا 2 نصف شب
اون دوسال هم بنده ی پروردگارم بودم و بخاطر وجود همون مسکن شکر گزار خدا . تعجب میکنم شما اینقدر اپارتمان نشین رو ذلیل میپندارید
اما بخاطر هربار مترو و بی آر تی شلوغی که با فشار دادن همدیگه خودمون رو سوار کردیم پشیمانم چون واقعا ذلت بار بود. چاره ای هم نبود چرا که مدیریت زمان و گاهی دخل و خرج اجازه تاکسی سوار شدن رو نمیداد.