Re: ایران به دنبال خرید 150 فروند جت جنگی از چین
ارسال شده: یکشنبه ۱۱ مرداد ۱۳۹۴, ۸:۴۲ ب.ظ
سلام دوستان !
نظرات شما رو خوندم همه متین!
اما چند نکته بارز رو گوشزد میکنم شاید کمکی بشه به بحثمون.
نکته اول خرید جنگنده اونهم به تیراژ بالا ! در جریان هستم که تهیه قطعات یدکی برای هواپیماهای دست دوم و گاها پوسیده غیر نظامی عملا غیر ممکن شده .
یکی از بستگان که در بخش تعمیرات یکی از شرکتهای هواپیمایی مسافربری مشغول به کاره از مشقتهای تهیه ساده ترین قطعات یدکی میگه که واقعا دشواره.بعضی مسایل خصوصی رو آدم نمیتونه هرجایی مطرح کنه برادران.!!!
اونوقت داریم در مورد خرید جنگنده صحبت میکنیم...؟
در مورد نکته اول کوتاه سخن اینکه هر وقت شما در رمپ فرودگاه مهرآباد شاهد یک فروند هواپیمای مسافربری کاملا نو باشید که آرم و علائم یکی از شرکتهای ایرانی رو داشته باشه یعنی ملکی اون شرکت باشه اونوقت تازه میتونین به خرید هواپیمای نظامی و علی الخصوص جنگنده خوشبین باشید.
نکته دوم در مورد توانایی ایران در زمینه خودکفایی در طراحی و ساخت هواپیما و بالاخص جنگنده با نظر برخی از دوستان موافقم! بله این توانایی فعلا نه اما در آینده قابل دستیابیست! برو بچه های زحمتکش وزارت دفاع بارها ثابت کردند که میشود ساخت.
خوب ما به لطف همین بچه ها توانایی ساخت پهپاد ها رو چه رزمی و چه شناسایی در طول جنگ و سالهای بعد از آن بدست آوردیم و یکی از کشورهای پیشتاز طراحی و ساخت انواع پهپادها هستیم. اما در مورد جنگنده سرنشین دار قضیه کمی متفاوته !
آذرخش و صاعقه برای گام اول واقعا بی نظیر بودن اما شاهد بودید که هیچگاه تولید انبوه نشدند.
عزیزانم تولید جنگنده پیشرفته به 3 عامل مهم متکیست: علم، بستر و بودجه کافی
جنگنده لاکهید اف 35 بعد از 20 سال کار طراحی ، ساخت و تست های فراوان با مشارکت انبوهی از کشورها و شرکتها و صرف بودجه کلان 677 میلیاردی هنوز آماده تولید انبوه نشده است .
ما ابتدا باید بیاموزیم ، بستر سازی کنیم و بودجه زیادی اختصاص دهیم تا بتوانیم!
صنعت هواپیماسازی کشور قبل از تحریم ها در مسیر صحیحی گام نهاده بود. همان مسیری که کشور چین قبلا طی نمود و اکنون به شکوفایی رسیده است .
ما شروع به آموختن کردیم و به آهستگی اقدام به بستر سازی نمودیم اما با شروع تحریمها متاسفانه این حرکت هرچند کند اما موثر به یکباره متوقف شد و اکنون با رفع تحریمها امیدواریم دوباره این صنعت جان بگیرد و نکته حائز اهمیت بودجه این صنعت است که اگر اختصاص داده نشود تمامی این زحمات به هدر میرود .
انشالله با تزریق پول و توجه کافی به متخصصان این صنعت و البته بهره گیری از علم و توان کشورهای صاحب این صنعت مانند روسیه چین و دیگران
بتوانیم زمانی شاهد غرش عقابهای ایرانی در پهنه آسمان کشورمان باشیم.
علی ای حال ما فهمیده ایم که نه کسی به ما جنگنده میفروشه و نه فعلا خود میتوانیم بسازیم.
پس فعلا دکترین خودمون رو برپایه ی پدافند و دفاع هوایی ، طراحی و ساخت موشکهای بومی و همچنین اوورهال و آپدیت جنگنده های باقی مانده قرار داده ایم.تا در آینده به امید اتفاقات خوب در عرصه های داخلی و بین المللی باشیم.
پیروز و موفق باشید!
نظرات شما رو خوندم همه متین!
اما چند نکته بارز رو گوشزد میکنم شاید کمکی بشه به بحثمون.
نکته اول خرید جنگنده اونهم به تیراژ بالا ! در جریان هستم که تهیه قطعات یدکی برای هواپیماهای دست دوم و گاها پوسیده غیر نظامی عملا غیر ممکن شده .
یکی از بستگان که در بخش تعمیرات یکی از شرکتهای هواپیمایی مسافربری مشغول به کاره از مشقتهای تهیه ساده ترین قطعات یدکی میگه که واقعا دشواره.بعضی مسایل خصوصی رو آدم نمیتونه هرجایی مطرح کنه برادران.!!!
اونوقت داریم در مورد خرید جنگنده صحبت میکنیم...؟
در مورد نکته اول کوتاه سخن اینکه هر وقت شما در رمپ فرودگاه مهرآباد شاهد یک فروند هواپیمای مسافربری کاملا نو باشید که آرم و علائم یکی از شرکتهای ایرانی رو داشته باشه یعنی ملکی اون شرکت باشه اونوقت تازه میتونین به خرید هواپیمای نظامی و علی الخصوص جنگنده خوشبین باشید.
نکته دوم در مورد توانایی ایران در زمینه خودکفایی در طراحی و ساخت هواپیما و بالاخص جنگنده با نظر برخی از دوستان موافقم! بله این توانایی فعلا نه اما در آینده قابل دستیابیست! برو بچه های زحمتکش وزارت دفاع بارها ثابت کردند که میشود ساخت.
خوب ما به لطف همین بچه ها توانایی ساخت پهپاد ها رو چه رزمی و چه شناسایی در طول جنگ و سالهای بعد از آن بدست آوردیم و یکی از کشورهای پیشتاز طراحی و ساخت انواع پهپادها هستیم. اما در مورد جنگنده سرنشین دار قضیه کمی متفاوته !
آذرخش و صاعقه برای گام اول واقعا بی نظیر بودن اما شاهد بودید که هیچگاه تولید انبوه نشدند.
عزیزانم تولید جنگنده پیشرفته به 3 عامل مهم متکیست: علم، بستر و بودجه کافی
جنگنده لاکهید اف 35 بعد از 20 سال کار طراحی ، ساخت و تست های فراوان با مشارکت انبوهی از کشورها و شرکتها و صرف بودجه کلان 677 میلیاردی هنوز آماده تولید انبوه نشده است .
ما ابتدا باید بیاموزیم ، بستر سازی کنیم و بودجه زیادی اختصاص دهیم تا بتوانیم!
صنعت هواپیماسازی کشور قبل از تحریم ها در مسیر صحیحی گام نهاده بود. همان مسیری که کشور چین قبلا طی نمود و اکنون به شکوفایی رسیده است .
ما شروع به آموختن کردیم و به آهستگی اقدام به بستر سازی نمودیم اما با شروع تحریمها متاسفانه این حرکت هرچند کند اما موثر به یکباره متوقف شد و اکنون با رفع تحریمها امیدواریم دوباره این صنعت جان بگیرد و نکته حائز اهمیت بودجه این صنعت است که اگر اختصاص داده نشود تمامی این زحمات به هدر میرود .
انشالله با تزریق پول و توجه کافی به متخصصان این صنعت و البته بهره گیری از علم و توان کشورهای صاحب این صنعت مانند روسیه چین و دیگران
بتوانیم زمانی شاهد غرش عقابهای ایرانی در پهنه آسمان کشورمان باشیم.
علی ای حال ما فهمیده ایم که نه کسی به ما جنگنده میفروشه و نه فعلا خود میتوانیم بسازیم.
پس فعلا دکترین خودمون رو برپایه ی پدافند و دفاع هوایی ، طراحی و ساخت موشکهای بومی و همچنین اوورهال و آپدیت جنگنده های باقی مانده قرار داده ایم.تا در آینده به امید اتفاقات خوب در عرصه های داخلی و بین المللی باشیم.
پیروز و موفق باشید!
