مرکز انجمنهای تخصصی

تعبير رفت يار سفركرده مي‌رسد
اي كاش هر چه زودتر از در درآمدي

يک جرعه مي ز ملک کاووس به است
از تخت و قباد و ملکت طوس به است

تو نيز باده به چنگ آر و راه صحرا گير
که مرغ نغمه سرا ساز خوش نوا آورد

دارنده چو ترکيب طبايع آراست
از بهر چه افکندش اندر کم و کاست

تو کز محنت دیگران بی غمی
نشاید که نامند نهند ادمی

ياقوت جان فزايش از اب لطف زاده
شمشاد خوش خرامش در ناز پروريده

هــر چند کـه امـروز بـه اميد وصـاليــم
اما چه وصالی که دوامش چو حباب است
دل بسته ايم افسوس به يک عشق خيالی
عشقی که از آن حاصل دل رنج و عذاب است

قبل از اينكه بنده با(ت)بگم نكته اي برايم مبهم است.
از كجا معلوم خواهد شد افراد از روي كتب نمي نويسند؟
و ضمناً فكر نمي كنيد تاپيك ها بسيار شلوغ خواهد شد؟
در بخش ورزش دوستان چندان موافق نبودند با شطرنج حركتي.
اما اينجا هم از آنجا شلوغ تر خواهد بود.

و اما..
تا بگويم كه چه كشفم شد از اين سير و سلوك............به در صومعه با بربط و پيمانه روم.
(حافظ)

من خالي از خيشي و غربت ،گيج و مبهوت بين بودن و نبودن
عشق آخرين همسفر من مثل تو من و رها كرد حالا دستام مونده و تنهايي من

سلام
کلنل خلبان چازان, خيلي از دوستان از روي کتب مي نويسند. دليلي ندارد حتما شعر در حافظه شخص باشد. درسته تاپيک شلوغ خواهد شد. ولي در انجمن شعر و ادبيات قرار دادن شعر مشکلي ندارد. راستي از اين که شرکت کرديد تشکر مي کنم.
esmail1 ، ممنون از ايده جالبت ولي سعي کن تا حد امکان شعر نو قرار ندهي.
و حالا ادامه :
نيکي و بدي که در نهاد بشر است
شادي و غمي که در قضا و قدر است

تا مگرجرعه فشاند لب جانان بر من
سالها شد كه منم بر در ميخانه مقيم

مرا دردیست اندر دل اگر گویم زبان سوزد
وگر پنهان کنم در دل که مغز استخوان سوزد