ارسال شده: پنجشنبه ۶ اردیبهشت ۱۳۸۶, ۱۲:۴۴ ق.ظ
سامانه اداری شاهنشاهی هخامنشی
-----------------------------------------------------------------
در پایان باید موضوع را یادآوری کنم که اگر چه سنگنوشتههای هخامنشی به سه زبان عیلامی، بابلی و پارسی باستان نوشته شده است و بایگانی امور اقتصادی انحصارا به زبان عیلامی بود، اما به نظر واقعی میرسد که زبان معمول در آن دوران بابلی بوده است. ازاینرو در روابط بین المللی آن دوران ناگزیر بودند که از زبان بابلی استفاده کنند و نیز در سامانه اداری شاهنشاهی بررسی فعالیتهای تجاری و اقتصادی زبان بابلی رایج و مرسوم بود. اما چون متون مربوط به این زبان بیشتر بر روی پوست نوشته میشد که در مقایسه با رس و سنگ به دلیل آسیبهای طبیعی در طول زمان، نسخههای کمی از آن به جای نمانده است. تنها در تخت جمشید چند سنگنوشته به زبان بابلی پیدا شده است که با جوهر بر روی هاون و دسته هاون نوشته شده اند. درباره دیگر زبانها باید گفت که تنها سنگنوشتههایی به زبان هیروگلیف بر روی تندیس داریوش و نیز چندین گلدان سنگی در کل شاهنشاهی پارس به جای مانده است. یک لوح به زبان بابلی و لوح کوچک دیگری نیز از جنس رس در بایگانی تخت جمشید یافت شده است که به زبان یونانی بر روی آن نوشته شده است دو ماریس 2 marris یعنی 20 لیتر شراب در ماه تبت Tebet. اما آن چه که بدیهی است این است که دانش ما در این زمینه بسیار اندک است. از سوی دیگر سامانه مدیریتی شاهنشاهی ایجاب میکرد که زبانهای مختلفی که در آن دوران در خاورمیانه بکار برده میشد، در دربار و یا امور جاری آن بکار برود. چند زبانی در سامانه اجرایی هخامنشیان در تورات و باب استر (Esther) بیان شده است: «رونویسان و منشیان درباره به سرعت احضار شدند ... به فرمان مردخای نامههایی را به یهودیان، والیان ایالت ها، فرمانداران، افسران بلندپایه ایالات شاهنشاهی از هند تا حبشه و چیزی نزدیک به 27 استان یا شهربنشین به رشته تحریر در آوردند و برای هر ایالت به خط آن ایالت و برای هر ملتی به زبانی که با آن حرف میزدند و برای یهودیان نیز به خط و زبان رسمی آنان نامههایی را نوشته اند.»
---------------------------------------------
منبع
نوشتاری از فرانسوا والا، مترجم: رضا مصطفی زادگان، برگرفته از [External Link Removed for Guests](برداشت آزاد).
-----------------------------------------------------------------
در پایان باید موضوع را یادآوری کنم که اگر چه سنگنوشتههای هخامنشی به سه زبان عیلامی، بابلی و پارسی باستان نوشته شده است و بایگانی امور اقتصادی انحصارا به زبان عیلامی بود، اما به نظر واقعی میرسد که زبان معمول در آن دوران بابلی بوده است. ازاینرو در روابط بین المللی آن دوران ناگزیر بودند که از زبان بابلی استفاده کنند و نیز در سامانه اداری شاهنشاهی بررسی فعالیتهای تجاری و اقتصادی زبان بابلی رایج و مرسوم بود. اما چون متون مربوط به این زبان بیشتر بر روی پوست نوشته میشد که در مقایسه با رس و سنگ به دلیل آسیبهای طبیعی در طول زمان، نسخههای کمی از آن به جای نمانده است. تنها در تخت جمشید چند سنگنوشته به زبان بابلی پیدا شده است که با جوهر بر روی هاون و دسته هاون نوشته شده اند. درباره دیگر زبانها باید گفت که تنها سنگنوشتههایی به زبان هیروگلیف بر روی تندیس داریوش و نیز چندین گلدان سنگی در کل شاهنشاهی پارس به جای مانده است. یک لوح به زبان بابلی و لوح کوچک دیگری نیز از جنس رس در بایگانی تخت جمشید یافت شده است که به زبان یونانی بر روی آن نوشته شده است دو ماریس 2 marris یعنی 20 لیتر شراب در ماه تبت Tebet. اما آن چه که بدیهی است این است که دانش ما در این زمینه بسیار اندک است. از سوی دیگر سامانه مدیریتی شاهنشاهی ایجاب میکرد که زبانهای مختلفی که در آن دوران در خاورمیانه بکار برده میشد، در دربار و یا امور جاری آن بکار برود. چند زبانی در سامانه اجرایی هخامنشیان در تورات و باب استر (Esther) بیان شده است: «رونویسان و منشیان درباره به سرعت احضار شدند ... به فرمان مردخای نامههایی را به یهودیان، والیان ایالت ها، فرمانداران، افسران بلندپایه ایالات شاهنشاهی از هند تا حبشه و چیزی نزدیک به 27 استان یا شهربنشین به رشته تحریر در آوردند و برای هر ایالت به خط آن ایالت و برای هر ملتی به زبانی که با آن حرف میزدند و برای یهودیان نیز به خط و زبان رسمی آنان نامههایی را نوشته اند.»
---------------------------------------------
منبع
نوشتاری از فرانسوا والا، مترجم: رضا مصطفی زادگان، برگرفته از [External Link Removed for Guests](برداشت آزاد).
