من به شما قول مي دم حداقل تا 5 سال آينده ( حالا چرا 5 سال ؟ چون 1 سال از ریاست جمهوری بوش مونده که در این مدت نمی تونه کاری کنه + 4 سال بعدش هم آغار به قدرت رسیدن دموکرات هاست که اونها هم اعلام کردند به ایران حمله نمی کنند.)
در کشور آمریکا، مثل ایران، نهادهایی بالاتر از حزب حاکم همچین تصمیمات مهمی را می گیرند. وقتی از دیک چنی معاون اول رئیس جمهور درباره جنگ عراق انتقاد شد، جواب داد که طرح حمله به عراق در زمان کلینتون آماده شد، و ما فقط مجری آن بودیم. هر فرد دیگری هم که رئیس جمهور می شد باید این کار را می کرد.
پس انتظار نداشته باشید که به قدرت رسیدن دمکرات ها باعث تغییر اساسی در سیاست های امریکا نسبت به ایران بشه. دمکرات ها هم اگر شرایط مساعدی برایشان فراهم شود، و به این نتیجه برسند که با حمله به ایران می توانند ضربه کاری به ایران بزنند، حتما این کار را خواهند کرد. حتی همین الان هم کاندیداهای دمکرات در نطق های خود به صراحت اعلام می کنند که حمله به ایران را همواره به عنوان یک راه حل در نظر خواهند داشت. اگر الان لحن نرم تری دارند، به این دلیل است که می دانند در شرایط حاضر، امکان حمله کاری آمریکا به ایران و اجماع جهانی بر روی آن وجود ندارد. به قول معروف، اینها آب ندارند، وگرنه شناگرهای خوبی هستند!
اما در مورد سلاح های عربی، بد نیست یک مروری به نتیج جنگ های اعراب و اسرائیل بکنیم و ببینیم اینها با وجودی که هم از نظر قدرت سیاسی، هم از نظر وسعت، هم از نظر توان اقتصادی، هم از نظر جمعیت، هم از نظر موقعیت جغرافیایی، هم از نظر توان نظامی نسبت به اسرائیل برتری داشتند و از طرفی تحت حمایت مستقیم شوروی سابق بودند، و از سه جهت (توسط سه کشور) به اسرئیل حمله کردند (در حمله دوم فقط دو کشور سوریه و مصر شرکت کردند و اردن در نقش ستون پنجم اسرائیل عمل کرد!)، واقعا چه غلطی کردند؟!!! آخه خنده دار نیست که ظرف چند روز کل نیروی هوایی خود را از دست دادند، و اسرائیل به چند کیلومتری قاهره و دمشق رسید؟!
اینها در جنگ ایران و عراق چه غلطی کردند؟! اصلا تا به حال کدام مناقشه نظامی بوده که اعراب در آن شرکت کردند، یا از آن پشتیبانی کردند، و از آن سر بلند بیرون آمدند؟!
اگر می خواید حزب الله را مثل بزنید، همگی به خوبی می دانیم که حزب الله اگر موفق شد، بخاطر تبعیت از روش های ایران و جمهوری اسلامی بود، و گرنه با راهکارهای عربی، خیلی زودتر از اینها شعار نیل تا فرات اسرائیل محقق شده بود!
کاری که من و شمای ایرانی می تواتنیم بکنیم، آن است که به حال زار این بنده خداها گریه کنیم (اگه دوست داشتید خنده هم می تونید بکنید!). واقعا مستضعف و ذلیلند. البته منظورم کل انسان های از نژاد عرب نیست، بلکه سیاست هایی که سران دست نشانده این کشورها انتخاذ می کنند، و بی بخاری قشر اکثریت مردم آنها ست که هیچ حرکت موٍرثری در جهت خلاص کردن خود از این بدبختی ها نمی کنند.
گاهی لازمه که آدم خدا را شکر کند که در ایران زندگی می کند، بخصوص بخاطر لطفی که به ما کرد و به ما کمک کرد که از این بندگی و ذلالتی که گرفتارش بودیم، نجات پیدا کنیم.
خدایا شکر!