مرکز انجمنهای تخصصی

همه خوشدل انکه مطرب بزند به تار چنگي
من از ان خوشم که چنگي بزنم به تار مطرب

بس که مشغولي به عيش و نوش هستي، غافلي
از چو من بيدل که هستم در جهان يا نيستم

من سرگشته هم از اهل سلامت بودم
دام راهم شكن طره ي هندوي تو بود

دل چو افسرده شد از سينه برون بايد كرد
مرده هر چند عزيز است نگه نتوان داشت

تن ز جان و جان زتن مستور نيست
ليک کس را ديد جان دستور نسيت

تو آن گنجینه حسنی که در باور نمی گنجی
کلید گنج دل رمز بقای روزگارانی

ياد باد آنکه نهانت نظري با ما بود
رقم مهر تو بر چهره ما پيدا بود

دولت از مرغ همايون طلب و سايه ي او
زانكه با زاغ و زغن شهپر دولت نبود

دل و جانم به تو مشغول و نظر در چپ و راست
تا ندانند حریفان که تو منظور منی

سلام
در صفحه قبل شعر بعد از شعر من با 0ت0 بايد شروع ميشد

یا که به راه آرم این صید دل رمیده را
یا به رهت سپارم این جان به لب رسیده را

سلام
Farhad3614, ممنون از تذکرت. ايراد برطرف شد.

اي ديو سپيد پاي دربند
اي گنبد گيتي اي دماوند

در دلم بود كه بي دوست نباشم هرگز
چه توان كرد كه سعي من و دل باطل بود