صفحه 2 از 2
ارسال شده: پنجشنبه ۲۳ اسفند ۱۳۸۶, ۹:۱۷ ق.ظ
توسط SadafG
23 اسفند
حجاری کردن ستون جنوبی
شرح:
اتا کارینا یکی از پرجرم ترین و ناپایدارترین ستاره ها در کهکشان راه شیری است، این ستاره تاثیرات عمیقی بر محیط اطراف خود دارد. این جرم در ناحیه جنوبی سحابی کارینا قرار دارد، منشا این ستون های باشکوه از درخشش گاز و غبار است که به وسیله ستارگان تازه متولد یافته و جاسازی شده در میان سحابی، تامین می شود، آنها خود نیز به سبب بادها و تابش های شدید اتا کارینا و دیگر ستارگان پرجرم حجاری شده اند. سحابی اتا کارینا در آسمان جنوبی زمین به روشنی می درخشد، این جرم متمایل به توسعه در فاصله تنها 10000 سال نوری از ما قرار دارد. هنوز بخش بزرگی از این منظره باشکوه به سبب غبار تیره سحابی، محو است و آشکارسازی آن تنها با دید نافذ نور فروسرخ و توسط تلسکوپ فضایی اسپیتزر انجام شده است. خود ستاره اتا کارینا در بیرون (بالا – چپ) تصویر و با رنگ کاذب وجود دارد و ستون های غبار نوک تیز و روشن به مکان این ستاره پرجرم اشاره دارند. تصویر اسپیتزر اندازه 200 سال نوری از اتا کارینا را پوشش می دهد.
عکس از: Nathan Smith (Univ. of Colorado), et al., SSC, JPL, Caltech, NASA
[External Link Removed for Guests]
ارسال شده: جمعه ۲۴ اسفند ۱۳۸۶, ۱۱:۴۹ ق.ظ
توسط SadafG
24 اسفند
ایندیور در شب
شرح:
با انفجاری در تاریکی شب، شاتل فضایی ایندیور آخرین سفر مداری خود را ساعات اولیه صبحگاه 11 مارس آغاز کرد. در این تصویر شگفت انگیز پس از پرتاب، درخشش سه موتور موشکی اصلی و دو مخزن کناری سوخت جامد باعث روشنایی قسمت انتهایی شاتل و مخزن نارنجی رنگ و بزرگ سوخت آن شده است. در آغاز ماموریت STS-123 ، شاتل فضایی ایندیور سکوی A 39 در مرکز کندی را ترک کرد تا 7 سرنشین خود را به ایستگاه فضایی بین المللی برساند. این محموله شامل اولین متعلق به آژانس فضایی ژاپن، آزمایشگاه کیبو، و روبات دو بازویی آژانس فضایی کانادا است. فضانوردان یک سری از راهپیمایی های فضایی را برای اتصال این اعضای جدید در این ماموریت 16 روزه انجام خواهند داد. این بلندترین ماموریت شاتل ها در ایستگاه فضایی است.
عکس از: NASA, Jerry Cannon, Rusty Backer
[External Link Removed for Guests]
ارسال شده: شنبه ۲۵ اسفند ۱۳۸۶, ۱۲:۰۹ ب.ظ
توسط SadafG
25 اسفند
[External Link Removed for Guests]
ماه بر فراز استانبول
شرح:
هلال باریک ماه، نهفته کنار خورشید، نشانه ای است که پیدا کردنش سخت است اما بسیار زیباست. به سمت چپ عکس نگاه کنید( روی عکس کلیک کنید تا تصویر واضحتری ببینید) تا بتوانید چنین هلالی را در این پانارمای تاریک از شهر باستانی استانبول بر فراز تنگه ی بوسفورببینید. در این عکس که در 18 اسفند تهیه شده، سن ماه نزدیک به 22 ساعت است. تنها هلالی باریک از ماه در بخش غربی آسمان و بر فراز کاخ «توپکاپی» دیدیه می شود. بنایی که امپراطور عثمانی، سلطان محمد دوم در قرن پانزدهم میلادی پس از تسخیر قسطنطنیه(استانبول) آن را بنا کرد، شهری که پایتخت امپراطوری رم شرقی شد. بنایی که در سمت چپ این کاخ قرار گرفته، «ایا سوفیه»(محل سوفیان حقی) است. نمونه ای بارز از معماری و هنز بیزانسی که هم اکنون تبدیل به موزه شده. اگر باز هم به سمت پچ بروید، مسجد سلطان احمد را خواهید دید.
عکس: Tunç Tezel (TWAN)
[External Link Removed for Guests]
ارسال شده: دوشنبه ۲۷ اسفند ۱۳۸۶, ۱۱:۱۵ ق.ظ
توسط SadafG
26 اسفند
[External Link Removed for Guests]
به سوی مدار
شرح:
پرندگان به این بلندی پرواز نمیکنند. هواپیماها انقدر سریع نیستند. مجسمه آزادی به این سنگینی نیست. نه تنها موجودی جز انسان، بلکه حتی انسان قرن گذشته نمیتواند حوادث در حال وقوع را درک کند. پرتاب یک موشک برای فتح فضا احترام آمیخته به وحشتی را القا میکند که به سختی قابل وصف است. ستون دودی که در این تصویر دیده میشود، صحنه پرتاب شبانگاهی(فارسی) ایندیور در هفته گذشته به سوی ایستگاه فضایی بین المللی است. موشکهای پیشران ایندیور ابرها را به شکلی رویایی نورپردازی کردهاند. در یک آغار عادی، موشکها فضاپیمای 2 میلیون کیلوگرمی را به فاصله از زمین میبرند که نه هوایی برای تنفس هست و نه گرانشی برای ایستادن. امروزه به طور میانگین یک موشک در هفته از اقصی نقاط عالم به فضا پرتاب میشود. عکس از: James N. Brown
[External Link Removed for Guests]
ارسال شده: چهارشنبه ۲۱ فروردین ۱۳۸۷, ۵:۵۷ ب.ظ
توسط SadafG
21 فروردین 1387
میدان ژرف ابر ماژلان بزرگ
شرح:
آیا این یک کهکشان مارپیچی است؟ در حقیقت نه، این ابر ماژلان بزرگ (LMC )، بزرگترین کهکشان اقماری متعلق به کهکشان راه شیری است. به دلیل بی نظمی هایی که در ظاهر کهکشان وجود دارد،LMC در رده کهکشان های کوتوله نامنظم جای گرفته است. در این نمایش عمیق و عریض تمامی وسعت LMC آشکار شده است. به گونه ای جالب، این جرم در نوردهی های بلند به شکل کهکشان های مارپیچی بسته به نظر می رسد. این جرم با فاصله 180000 سال نوری از ما در صورت فلکی ماهی طلایی واقع شده است. وسعت آن در آسمان برابر 15000 سال نوری است، LMC همچنین محل وقوع درخشان ترین و نزدیکترین ابرنواختر به ما، در زمان معاصر و با نام SN1987A بوده است. LMC در کنار ابر ماژلان کوچک (SMC) در آسمان جنوبی حتی با چشم غیر مسلح قابل رویت است. عکس از: Yuri Beletsky (ESO)
[External Link Removed for Guests]
ارسال شده: جمعه ۲۳ فروردین ۱۳۸۷, ۱۲:۲۱ ب.ظ
توسط SadafG
22 فروردین 1387
دهانه استیکنی
شرح:
بر بزرگترین دهانه برخوردی فوبوس، قمر مریخ، نام چلو انجلین استیکنی هال نهاده شده است. استیکنی ریاضی دان و همسر اسف هال، کاشف هر دو قمر مریخ در1877 بود. برخوردی که دهانه 9 کیلومتری استیکنی را به وجود آورده، تنها کمی با خرد کردن کامل این قمر کوچک فاصله داشته است. این تصویر حیرت انگیز که رنگ آن تصحیح شده و افزایش یافته است، از دهانه استیکنی و اطراف آن، به وسیله ی دوربین با وضوح بالای مدارگرد نقشه بردار مریخ ثبت شده است.این مدارگرد ماه گذشته از حدود 6 هزار کیلومتری سطح فوبوس گذر کرد. با وجود این که که گرانش فوبوس در حدود یک هزارم گرانش زمین است، مواد لبه دهانه های برخوردی به درون دیواره دهانه می لغزند. قسمت آبی رنگ در لبه دهانه ممکن است مواد تازه تر باشند. منشا شیارهای نادر روی سطح قمر ناشناخته است، اما ممکن است با دهانه های برخوردی مرتبط باشد.
عکس از: HiRISE, MRO, LPL (U. Arizona), NASA
23 فروردین 1387
او در ابتدا نتوانست ماه را ببیند
شرح:
او در ابتدا نمی توانست آن را مشاهده کند، اما به وسیله دوربین دوچشمی، با توجه به ابرهای غربی و نزدیکی به غروب جستجو را ادامه داد، و این عکاس «لارنت لادر» (Laurent Laveder ) در آخر توانست هلال نازک ماه را شکار کند. در این تصویر رویایی که 18 فروردین از بریتیج (Bretagne )، فرانسه ثبت شده است تنها 15 ساعت و 38 دقیقه از سن ماه می گذرد. این کمان باریک، نامنظم و روشن شده از فروغ خورشید در بالای تراکم ابرهای تیره و نزدیک به مرکز تصویر نمایان است. البته، هلال ماه در نزدیکی غروب منظره ای دوست داشتنی در آسمان پدید می آورد که اغلب از آن لذت می برند. اما یافتن ماه هنگامی که هلالی نازک است و در فاز کمتر از 24 ساعت قرار دارد، نیازمند زمان بندی و طرحی با دقت، و پروژه ای رقابتی برای رصدگران باتجربه است. در این منظره تنها 0.8 درصد از قرص ماه روشن گشته و قابل رویت است. « لادر» نوشته است که این جوان ترین هلالی است که او در دوران 20 سال منجم بودنش، شکار کرده است.
عکس از: Laurent Laveder (PixHeaven.net / TWAN)
[External Link Removed for Guests]
