مرکز انجمنهای تخصصی

akhavan_a,
بله
در کشور ما همه دنبال مسبب مي گردن و کسي به علل حوادث نگاه نمي کنه.
بدين شکل، اولين و راحت ترين فرد مسبب، نزديکترين فرد از نظر فيزيکي به فرد مسدوم خواهد بود.
براي جلوگيري از شر فاميل چاقوکش،‌ پليس مظنون و . . . اصلن و ابدن طرف هيچکس نريد.

من احتمال ميدم کمکش کنم مخصوصا اگه خانوم باشه چون بالاخره مرد قدرت و تواناييش در اين مواقع بيشتره و ميتونه خودش رو جمع و جور کنه ولي خانومها خب ضعيفترن و من فکر ميکنم کمکش کنم چون بالاخره خدا خودش ميدونه که نيت ما کمک به خلق بوده و بعدا خودش کمک ميکنه

من که تا حالا خيلي برام اتفاق افتاده که اينجوري شدم ووقتي رسيديم بيمارستان ديگه فقط يدونه بازجويي ميکنند و... و تمام
اصلا ببينم اومديم و پامون کشيده شد به جاهاي باريک و بعد از چند وقت خلاص شديم و اون آدم رو هم که نجات داده بوديم هم زنده موند
ببينم در اين موقع احساس رضايت بهت دست نميده که تونستي يکي رو نجات بدي ؟؟؟
يا اينکه نجاتش ندي و فردا ببيني که يارو مرده و...

از کدوم بيشتر احساس رضايت ميکني و وجدانت راهته؟

اصلا چه فرقي ميکنه که جنس مخالف باشه يا نه من باشم حتي CPR هم اگه لازم باشه ميدم چون جون يک انسان در بين هست


موفق و پيروز باشي

safoleslamy,
دوست عزيز
اينجا دانمارک و نروژ نيست. کمک در شرائطي که احتمال گير افتادن شما به عنوان متهم اصلي هستش
و پاتون ممکنه به قول خودتون به جاهاي باريک کشيده بشه اصلن صلاح نيست؛ مگر اينکه در قالب گروه
امداد و نجات باشين و لباس يا آرم مخصوص داشته باشين.

من هم فکر ميکنم کمک کنم و بي تفاوت ميشم نسبت به عواقبش چون ممکنه با اين کمک من طرف جونشو از دست نده و اين برام از همه چيز مهمتره حالا هرکي ميخواد چيزي بگه بزار بگه مهم وجدان منه که راحت شده و پشيمان نيستم و نميگم شايد اگه من کمک ميکردم اون زنده بود. ولي با پيشنهاد رضا هم مخالف نيستم ولي من اين کارو نميکردم

راستش اين سوال يه مقدار عجيبه و عكس العمل افراد به تجريه اونا و شخصيتشون بر ميگرده
متاسفانه اين روزا اينقدر مشكلات وجود داره كه اعتماد خيلي ها از بين رفته و به قول بعضي از دوستان خيليا دنبال درد سر نميگردن و بي تفاوت رد ميشن
من يكي دو مورد برام پيش اومده كه اومدم ثواب كنم بدتر كباب شدم و معمولا اگه همچين شرايطي ببينم سعي ميكنم دور و برم رو ببينم و اگه كسي نبود و با سوال از خود طرف بهش كمك ميكنم
همه دوستان نيتشون 100% خير هست منتها شايد بنا به دلايلي ترجيح بدن بي تفاوت از كنار همچين صحنه اي بگذرن

من با گروه که به عمليات ميرم مشکلي نداريم چون لباس فرم ميپوشيم و از اين لحاظ هم مشکلي ندارم
ولي من چند بار با همين لباس شخصي چند نفر رو نجات دادم و به بيمارستان رسوندم درسته که همشون زنده نموندن ولي بلاخره تونستم جون چند تاشون رو نجات بدم

و مشکلي هم برام پيش نيومده
البته هميشه سعي ميکنم تا ميان جمعيت اقدام به کمک کنم تا لااقل يک شاهد براي خودم داشته باشم و بعدا برام درد سر نشه

ولي هرچي بشه بلاخره همه چيز مشخص ميشه و شما هم از درد سر رهايي پيدا ميکنيد و افتخار اين رو دارين که يک نفر رو از مرگ نجات دادين و اين خودش برام کافي هست

سلام
safoleslamy, همون طور که آقا رضا گفتن احتمال اينکه نتوني بي گناهيت رو ثابت کني وجود دارد. حالا باز مونده با شرايط. آدم تو شرايط حادثه قرار بگيره خيلي فرق مي کنه.

والا! بستگي داره به شرايط...من طبق شناختي که از خودم دارم ميدونم که تو همچين موقعيتي حتما دچار سردرگمي و شک ميشم که آيا کمک کنم يا نکنم.؟
خب اول موقعيت رو بررسي ميکنم ببينم اگه جربزه اين کار رو دارم ميرم جلو....اگه به هوش بود که بهتر ولي اگه به هوش نبود ....وضعش رو بررسي ميکنم ببينم چشه ....اگه سردر آوردم همونجا اقدامات ابتدايي که از دستم بر مياد انجام ميدم ....مثل بلند کردنش و بردن به جاي مناسب...مثلا تکيه اش ميدم به ديوار..
خب مسلما تا جايي که بتونم کمکش ميکنم....اگه هم نتونستم بالاخره عقلم ميکشه برم دنبال کمک............

من از شعاع 4 کيلومتري طرف هم رد نميشم چون اصولاً آدم ماجراجويي نيستم و خير خواهي هم دوره زمونش به سر رسيد....

من نميگم وجود نداره
ولي بايد به اصل موضع يعني نجات جان انسان فکر کرد و به مسائل بعدي زياد کاري نبايد داشته باشي

دوستان با تشكر از همه شما براي پاسخي كه داديد
اقا مهدي هنوز پاسخي ندادند
اكثر دوستان در جواب به اين سؤال از عواقب بدي كه شايد بعد از اين كمك كردن دچارش بشن تما يلي براي كمك كردن ندارن كه خوب حق هم دارن .
با اين همه منتظر پاسخ بقيه دوستان هستيم