مرکز انجمنهای تخصصی

  پشـــــت پنجــــــــره ترس به بیــــــــرون نگـــــــرم *** هنــــــــــــوز بـــــاران تشویش روان بر جوی ها بــــــــــود

آهنـــــــگ رگبـــــــــار مرگ از آسمان بر زمیــــــــــن *** پـــــــــــــرواز جانها از زمیـــــــــن تا آسمانـــــــــها بـــــــود


 [External Link Removed for Guests]  

بزن باران بهاران فصلِ خون است

خیابان سرخ و صحرا لاله گون است

بزن باران که بی چشمان ِ خورشید

جهان در تیه ِ ظلمت واژگون است


بزن باران نسیم از رفتن افتاد

بزن باران دل از دل بستن افتاد

بزن باران به رویشخانهء خاک

گـُل از رنگ و گیاه از رُستن افتاد


بزن باران که دیوان در کمین اند

پلیدان در لباس ِ زُهد و دین اند

به دشتستان ِ خون و رنج ِ خوبان

عَلمداران ِ وحشت خوشه چین اند

بزن باران ستمکاران به کارند

نهان در ظلمت ، اما بی شمارند

بزن باران ، خدارا صبر بشکن

که دیوان حاکم ِ مُلک و دیارند

سکوت ِ ابر را گاه ِ شکست است

بزن باران که شیخ ِ شهر مست است

ز خون ِ عاشقان پیمانهء سرخ

به دست ِ زاهدان ِ شب پرست است

بزن باران وگریان کن هوا را

سکون بر آسمان بشکن ، خدارا

هزاران نغمه در چنگ ِ زمان ریز

ببار آن نغمه های آشنا را


بزن باران جهان را مویه سرکن

به صحرا بار و دریا را خبر کن



بزن باران و گــَرد از باغ برگیر

بزن باران و دوران دگر کن




بزن باران به نام ِ هرچه خوبی ست

بیفشان دست ، وقتِ پایکوبی ست

مزارع تشنه ، جوباران پُر از سنگ

بزن باران که گاه ِ لایروبی ست

  باران و شادی بخش جان را

بباران شوق و شیرین کن زمان را

به بام ِ غرقه در خون ِ دیارم

بپا کن پرچم ِ رنگین کمان را



بزن باران که بی صبرند یاران

نمان خاموش ، گریان شو ، بباران

بزن باران بشوی آلودگی را

ز دامان ِ بلند ِ روزگاران

بزن باران بهاران فصل خون است  


خیابان سرخ و صحرا لاله گون است

بزن باران که بی چشمان ِ خورشید

جهان در تیه ِ ظلمت واژگون است


بزن باران نسیم از رفتن افتاد

بزن باران دل از دل بستن افتاد

بزن باران به رویشخانهء خاک

گـُل از رنگ و گیاه از رُستن افتاد


بزن باران که دیوان در کمین اند

پلیدان در لباس ِ زُهد و دین اند

به دشتستان ِ خون و رنج ِ خوبان

عَلمداران ِ وحشت خوشه چین اند


بزن باران ستمکاران به کارند

نهان در ظلمت ، اما بی شمارند

بزن باران ، خدارا صبر بشکن

که دیوان حاکم ِ مُلک و دیارند


بزن باران فریب آئینه دار است

زمان یکسر به کام ِ نابکار است


سکوت ِ ابر را گاه ِ شکست است

بزن باران که شیخ ِ شهر مست است

ز خون ِ عاشقان پیمانهء سرخ

به دست ِ زاهدان ِ شب پرست است


بزن باران وگریان کن هوا را

سکون بر آسمان بشکن ، خدارا

هزاران نغمه در چنگ ِ زمان ریز

ببار آن نغمه های آشنا را


بزن باران جهان را مویه سرکن

به صحرا بار و دریا را خبر کن

بزن باران و گــَرد از باغ برگیر

بزن باران و دوران دگر کن


بزن باران به نام ِ هرچه خوبی ست

بیفشان دست ، وقتِ پایکوبی ست

مزارع تشنه ، جوباران پُر از سنگ

بزن باران که گاه ِ لایروبی ست


بزن باران و شادی بخش جان را

بباران شوق و شیرین کن زمان را

به بام ِ غرقه در خون ِ دیارم

بپا کن پرچم ِ رنگین کمان را


بزن باران که بی صبرند یاران

نمان خاموش ، گریان شو ، بباران

بزن باران بشوی آلودگی را

ز دامان ِ بلند ِ روزگاران ....



(دو بیت 9 و 10 و یک بار تکرارشان به دلیل این که شاید با قوانین تارنما هماهنگ نباشد حذف شدند).

شاعر: م .سحر



یا حق

 
باز هم  


باز هم آن روز ها و شب هايي كه همرنگند
 
روز هيچ از روز پيدا ني

وشب از شب نگسلد گويي

آه.... گويا باز هم بايد

هفته‌اي را رفته

پندارم

هفته اي زرين

از شبانروزان فروردين

غرق خواهد گشت در بيهودگي

شايد

بس كه   شبانروزي
 
آيد و آيد

و دريچه ي روزني زين سقف ماتم‌فام

نگشايد


[COLOR=#ffc000]***
 
باز هم آن روز و شب هايي كه تاريكند

روز همچون شبچراغ رنگها خاموش

همچنان رنگ چراغان، مات

باز گويي تا پسين واپسين ايام

همچنان در گريه خواهد بود

اين سياه،‌ اين سقف ماتم، ‌بام بي‌اندام


[COLOR=#ffc000]***
 
باز  باران، باز هم باران
 
چون پرير و دوش و دي، ‌امروز

باز باراني كه ساعتهاست مي بارد

زين سياه ساكت دلگير

قطره ها پيوسته همچون حلقه

زنجير

باز آن ساعات پي در پي نشستن،‌ وز پس شيشه

اشكريزان خدا را ديدن و ديدن

گوش دادن، غرق انديشه

از مدام ناودانها ضجه شب را

و گشودن گاه

با ترجيع تصنيفي

بسته لب را

و نياوردن به خاطر هيچ مطلب را


[COLOR=#ffc000]***
 


مهدی اخوان ثالث




 

وقب بارون,چشم گریون,دل من بیتو میگیره
میزنم به بیخیالی,ولی دل بیتو میمیره

آسمون دلش گرفته بغضشو میتّرکونه
دوتایی با چشم گریون,میخونیم غم زمونه

آره دنیا یه سرابه,سرخوشیهام یه نقابه
تکیه دادم به خوشیهام,ندونستم که حبابه

بودنم وقتی که نیستی,واسه لحظه هام عذابه
قصهء گریهء بارون واسه عاشقا کتابه......

از درخت شاخه در آفاق ابر

برگ های ترد باران ریخته!

بوی لطف بیشه زاران بهشت

با هوای صبحدم آمیخته!



سیم هر ساز از ثریا تا زمین

خیزد از هر پرده آوازی حزین



هر که با آواز این ساز آشنا

می کند در جویبار جان شنا!




دلربای آب شاد و شرمناک


عشق بازی می کند با جان خاک!


خاک خشک تشنه دریا پرست


زیر بازی های باران مست مست!




می شکافد دانه می بالد درخت

می درخشد غنچه همچون روی بخت!

باغ ها سرشار از لبخندشان

دشت ها سرسبز از پیوندشان

چشمه و باغ و چمن فرزندشان



با تب تنهایی جانکاه خویش

زیر باران می سپارم راه خویش

شرمسار از مهربانی های او

می روم همراه باران کو به کو

چیست این باران که دلخواه من است؟

زیر چتر او روانم روشن است


چشم دل وا می کنم


قصه ی یک قطره ی باران را تماشا می کنم:



قطره ها چشم انتظاران هم اند

چون به هم پیوست جان ها بی غمند

چون رسد هر قطره گوید:" دوست! دوست ..."

می کنند از عشق هم قالب تهی

ای خوشا با مهرورزان همرهی!



با تب تنهایی جانکاه خویش

زیر باران می سپارم راه خویش

سیل غم در سینه غوغا می کند

قطره ی دل میل دریا می کند

قطره ی تنها کجا , دریا کجا

دور ماندم از رفیقان تا کجا



همدلی کو ؟ تا شوم همراه او

سر نهم هر جا که خاطرخواه او!

شاید از این تیرگی ها بگذریم

ره بسوی روشنایی ها بریم

می روم شاید کسی پیدا شود

بی تو کی این قطره ی دل , دریا شود؟



فریدون مشیری

 ‏زنم با شتاب، در  
 ‏خورم پیچ و تاب، در باران  
  «سهراب»، کاشکی دستم  
  «.. پای آب»، در باران  
 ، دعا کن مرا، که می‏دانم    
 ‏شود مستجاب، در باران  
 ِ نگاه تو دارد  
  ماهتاب، در باران  
  نگاه تو، می‏تراود نور  
  رقصِ شهاب، در باران  
 ِ عشق، می‏کُنَد شب و روز   
 به دلِ من، خطاب، در باران...  
 آه! ای چشم‏های تو، خورشید  
 بَر دلِ من بتاب، در باران   


====================


 هیچ معشوقی به نزدم بهتر از باران نباشد 
 هیچ لذت بهتر از بوئیدن باران نباشد 
 گر تمامی جهان را بنگری از مهرو لطف 
 همدمی جانانه و زیباتر از باران نباشد 
 قوس ابروهای او رنگین کمان دیگریست 
 ابروان حوریان چون ابروی باران نباشد 
 چشمهای نافذش دل میبرد از دلبرش 
 هیچ چشمی چون شرار مستی باران نباشد 
 من به عمرم دیده ام فرها د ها،شیرین ها 
 هیچ شیرینی،به دلداگی باران نباشد 
 این سخن از دلبرش بشنو که روزی جار زد 
 گشته ام مجنون و لیلی ام به جز باران نباشد 
 خادمی،در وصف باران شعر نابی گفته ای 
 شعر عاصی وصف روی دلبرم باران نباشد 


====================



 ب  ه تو مدیونم همیشه ، مگه میشه بی تو باشم  
از شبی که روبه رومه

چه جوری بی تو رها شم؟  
به تو مدیونم همیشه مثل شب به صبح فردا  
مثل موج سرد تنها به نگاه ناز دریا  
به تو مدیونم همیشه منه خسته منه بی روح  
مثل خاک سرد و تنشه به نوازش های بارون  
به تو می رسم دوباره زیر رگبار ستاره  
وقتی بارون نگاهت به حریم شب می باره  
اگه پایانی نباشی واسه بغض خستگی هام  
چه جوری برگردم از این جاده های بی سرانجام؟  
تو خدای عاشق هایی به تو مدیونم همیشه  
وقتی اسمتو میارم نبض لحظه تازه میشه  
به تو می رسم دوباره........................  


[SIZE=85]=====================
  

زیر باران بودم همره غم تنها
چشم زیبایت گشت در آن شب پیدا
با دو چشمت گفتم بی خبر از مایی
از غروب و باران حال ما جویایی؟
هیچ میگویی او زیر باران تنهاست
یاد داری گفتی با تو باران زیباست
تو که گفتی هر شب در خیالم هستی
سرخی چشمانت داده بر من مستی
حال زیر باران با که هم آغوشی
زیر باران با او باده هم مینوشی؟
چشمت آرام چکاند فقط قطره شبنم
لحظه ای بارید او مثل باران نم نم
قطره قطره اشک بر رخم بوسه نهاد
تا گوشودم چشم قلبم از غصه گداخت
گفتم ای سنگین دل تو مبار بر حالم
شیشه را میشکند سنگ اشکت بازم
چشمت از غصه به من خیره ماند و حیران
گفت زیر باران بی توام سرگردان
 [FONT=Times New Roman]  
 

  



چه زیبا آبی آسمان اما زمین گریان سرابست دانی؟

پرسید خاک زمین را نسیم بهر چه گریانی؟

گفـــت خشــــکیدیم من و گلبرگ نو غنچه ها

پس کی آری نسیم, ابــــر و رویای [COLOR=#0070c0]بارانی ؟

تشنه و بی تـــــابم ز آب, آفــــتاب تو هم بتاب

هــنوز به امید بارانم نه من کـه هر بیابانی



  

چترها را بايد بست ... زير باران بايد رفت ...

فکر را خاطره را ... زير باران بايد برد ...

 [External Link Removed for Guests]