2. خالد بن ولید (معروف به شمشیر الله): در بیش از یکصد نبرد در برابر دشمنانش پیروز شد درحالیکه در اکثر این نبردها تعداد سربازانش کمتر از دشمن بود.
(1) سیف الاسلام یا همان سردار جنایتکار عرب که در جنگ احد از پشت سپاه حضرت محمد را تار و مار کرد، سابقه ی درخشانش تنها در کشتن و غارت زنان و مردان بی دفاع ایران بوده است:
برای آگاهی از این جنگ ها و قتل عام ها نگاه کنید به تاریخ طبری جلد 3و4؛ جنگهای پیامبر؛ محمد بن عمرواقدی؛ جلد 1و 2 و 3 ؛ سیرت رسول الله؛ ابن هشام جلد دوم = با اینحال؛ سخن کوتاه حضرت محمد به فرستادگان قبیله ی بنی حارث و نیز کلام حباب بن منذر (یکی از یاران نزدیک پیغمبر) می تواند نمونه ای برای شناخت چگونگی استقرار اسلام در شبه جزیره عربستان و نواحی دیگر باشد: « ... در سال دهم هجری؛ پیغمبر؛ خالد ابن ولید را برای مسلمان سازی قبیله ی بنی حارث به سوی این طایفه فرستاد و تاکید کرد که در صورت عدم پذیرش اسلام با آنان جنگ نماید و خالد (که در قتل عام طوایف عربستان شهرت داشت) در ملاقات با سران بنی حارث یادآور شد: اسلام بیاورید تا به سلامت مانید !! . سران بنی حارث نیز از ترس قتل عام مردم؛ به اسلام گرویدند و همراه خالد نزد محمد رفتند. پیغمبر در ملاقات با سران قبیله ی بنی حارث تاکید کرد: اگر خالد ننوشته بود که اسلام آورده اید؛ سرهایتان را زیر پایتان می انداختم.».
(2) مسلمانان ضمن استفاده از شیوه ی نفاق و دامن زدن به کشمکش های قبایل عربی؛ در استقرار اسلام؛ خصوصن از شمشیر و خشونت کسانی مانند خالد ابن ولید؛ استفاده کردند. خالد از پهلوانان معروف قریش بود که قبل از فتح مکه؛ اسلام پذیرفت و حضرت محمد از مسلمان شدن او بسیار شادمان گردید؛ آنچنانکه او را به ریاست سواران منصوب کرد. خالد بن ولید یکی از خشن ترین و خونخوارترین سرداران صدر اسلام بود که در استقرار اسلام؛ جنگهای بسیار کرد؛ به طوریکه پیغمبر او را (سیف الله) یعنی «شمشیر خدا» نامید. این «شمشیر خدا» در مسلمان سازی قبایل عربستان و در سرکوب «اهل رده»؛ (توده های عربی که بلافاصله پس از مرگ پیغمبر از اسلام برگشته و مرتد شده بودند) نقش فراوان داشت. او در ادامه سرکوب ها و قتل عام های گسترده؛ بسیاری را از فراز خانه ها و بلندی کوهها به زیر انداخت و کشت و برخی را نیز در آتش سوزانید و آنچنان ترس و وحشتی در میان قبایل عرب بر قرار ساخت که «همگی به قبول اسلام گردن نهادند». (تاریخ طبری پوشینه چهارم = پرتوی در مطالعات اسلامی؛ علی میر فطرس رویه ی 42)
(3) ابوبکر در سرکوب قبایل مرتد بیش از هر چیز از شمشیر سردارانی چون خالد ابن ولید (شمشیر خدا !!) استفاده کرد. خالد در قبایل و ولایات عربستان؛ عاملین قتل نمایندگان پیغمبر را کشت و اجسادشان را به آتش کشید. « ... و آنان که شادی مرگ پیغمبر دست رنگ کرده و دف زده بودند؛ همه را بکشت و به آتش بسوخت و بفرمود تا سرهای شان؛ گرد کنند و پایه ی دیگ کنند و آتش در تن های ایشان زد؛ همه را بسوخت ... » (نمونه ی با شکوهی از معنویت اسلام !!)؛ همه بیچاره شدند و رسول به نزد ابوبکر فرستادند و گفتند: ما بازگشتیم از آنچه می گفتیم؛ پس از این نماز کنیم و زکات دهیم؛ و همه آن کنیم که تو فرمایی؛ این مرد (خالد ابن ولید) را باز خوان. (قصص الانبیا ء رویه 455 = تاریخ طبری پوشینه ی چهارم رویه ی 1409 = الفتوح رویه 15)
(4) سیف الاسلام که همه ی تاریخ نویسان مسلمان از او و از کرد وکار ننگینش یاد کرده اند؛ این خونریز تبهکار که ننگین ترین رویه های تاریخ بشر را با شمشیر خونچکان خود نوشته است؛ در گرکان؛ در سه شبانه روز پیاپی؛ دوازده هزار نفر از اسیران ایرانی را بر سر ناودانهای آسیابها سر برید تاگندم آرد کرده و نان بپزد و بخورد ؛ ( ... و شش هزار برده از مردم گرگان گرفت و همه را به بردگی فروخت .... ) این مرد خدا!! که پیام آور(معنویت اسلام !!!) بود در برابر یک برده ی او که بدست یک ایرانی کشته شده بود یکهزار تن ایرانی را بدار کشید ... ؛ ... این فرد خونخوار در حمله به گرگان و سرکوب ایرانیان آزاده و شورش توده ها 40 هزار تن از مردم گرگان را کشت و گرگان را چنان غارت کرد که در نامه ای به خلیفه نوشت : « چندان غنائم بر داشتم که قطار شتر تا به شام رسد ... » . (تاریخ تبرستان = بهاءالدین اسفندیار رویه های 164 و 165)
...
حق با شماست.
فکر کنم انتخاب بهتر در حوزه تاریخ برای امثال بنده مطالعه و نگارش باشد نه ارائه نظر دربحث ها و اصرار بر آن.
