مرکز انجمنهای تخصصی

حالا ما هم یه اصلاحیه بزنبم.اول اینکه لشکر21حمزه تا جایی که ما شنیدیم در تبریزه.در مورد لشکر16زرهی قزوین هم باید اضافه کنم یک تیپ پیاده مکانیزه در منجیل داره.روی تابلوی سر جاده نوشته لشگر 16زرهی قزوین پادگان منجیل.فکر نکنم تیپش کد داشته باشه.باهمین اسم شناخته میشه.

سلام.میخواستم بگم که لشگر88 زرهی زاهدان که یکی از دوستان در موردش نوشته بود اصلا تو زابل تیپ نداره.زابل فقط 1 گردان پیاده داره و تیپ 1 لشگر 88 تو زاهدان و تیپ 2 تو خاش و تیپ3 تو ایرانشهر و تیپ 4 تو سراوان

دوستان معمولا هر لشگر کلا چند نفر پرسنل دارد

دوستان زمان شاه چند لشگر داشتیم

خب فکر کنم حالا اگه یکی بتونه این اطلاعات رو جمع بندی بکنه میتونیم بفهمیم چندتا لشکر داریم در ضمن من یه خبر دیگه دارم اینکه تیپ های زرهی دارن مستقل میشن و زیر نظر تهران هست نه لشکرها

طرح هر گونه مبحث دفاعی و نظامی و تبیین استراتژی دفاعی اساسا بر پایه تجزیه و تحلیل تهدیدات داخلی و خارجی انجام می پذیرد . این مهم ، هیچ گاه پیش از انقلاب در درون سلسله مراتب نظامی ایران انجام نشد ، زیرا آمریکایی ها ضمن تعیین تهدیدات ، راه مقابله با آن را نیز به سیستم سیاسی - نظامی ایران ، دیکته می کردند و این روش ، مانع از شکل گیری این گونه مباحث در میان نیروهای نظامی ایران می شد. بنا بر این ، دست یابی به مفاهیم روشن و مدرن در این زمینه دور از انتظار بود . با این حال ، به نظر می رسد که پیش از پیروزی انقلاب اسلامی ، ارتش ایران استراتژی دفاعی خود را در برابر عراق بر پایه سه راه کار تنظیم کرده بود . در کتاب دفاع مقدس از انتشارات نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران ، به این موضوع چنین اشاره شده است :
با توجه به درگیری های ایران و عراق قبل از بیانیه الجزایر ، که مدت شش سال (از 1348 ال 1354 ) طول کشید ، دفاع در منطقه خرمشهر و محور شمالی آن مهم ترین موضوعی بود که فکر فرماندهان نظامی وقت را به خود معطوف کرده و در راه حصول به این هدف پس از دو سال بررسی و تفحص ، سه راه کار برای این منظور پیش بینی گردید.اولین و بهترین راه حل ، پیش دستی در تک در صورت خطر جدی ارتش عراق و تصرف کرانه شرقی دجله و متکی بودن پدافند این منطقه به رودخانه دجله بود . دومین راه کار ، ایجاد استحکامات صحرایی در منطقه مرزی و استقرار نیروی تامین کافی در خط مرز و پیش بینی قدرت رزمی کافی برای عکس العمل سریع .
سومین راه کار ، دفاع و عمل تاخیری در منطقه خوزستان تا خط رود خانه کرخه و کارون و وارد شدن به خاک عراق و وارد کردن ضربت قاطع در منطقه کرمانشاه در روی محور قصر شیرین – خانقین – بغداد و تهدید پایتخت عراق بود .
پس از انقلاب اسلامی و در پی تشدید در گیری در مرز ایران و عراق و با وجود تحولاتی که در تغییر ماهیت تهدید و مقدرات به وجود آمده بود ، در طرح پدافندی حر ( مستند به طرح عملیاتی ابوذر که در خرداد 1359 ابلاغ شده بود ) ، درباره ماموریت لشکر 92 به عنوان یگانی که مسئولیت سراسر منطقه خوزستان را به عهده داشت ، چنین آمده است :
الف – در منطقه مربوطه دفاع کنید .
ب- پیشروی را در جنوب اهواز در مناسب ترین مواضع سد کنید .
پ – آماده باشید ، پس از ورود لشکر 16 به منطقه دزفول ، با هماهنگی آن لشکر در منطقه اهواز و خرمشهر آفند متقابل نمایید .
در این طرح ، ماموریت لشکر 81 چنین تعیین شده است :
الف – مرحله یکن ، لشکر 81 زرهی با اعزام عناصر تامینی حرکت متجاوز را در زمین های بلافصل مرز به تاخیر اندازد .
ب – مرحله دون ، پس از عقب نشینی عناصر تامینی ، در منطقه دفاع نموده و پیش روی دشمن را در مواضع سد کننده پیش بینی شده متوقف نماید .
ج – مرحله سوم : آماده می شود ، بنا به دستور در محور عمومی قصر شیرین – خسروی – خانقین – بغداد آفند متقابل نموده و نیروهای متجاوز را نابود سازد .
چنان که مشخص است ، این طرح و ماموریهای ابلاغ شدع تناسبی با شرایط آن زمان نداشت و بیشتر بر گرفته از طرح های پدافندی و آفندی گذشته بود . ضمن این که طرح عملیاتی ابوذر در موقعیتی تدوین و ابلاغ شد که با وجود استقرار یگانهای ارتش در مرز ، نیروی زمینی ارتش بر اساس برآورد خود ، حمله همه جانبه ارتش عراق را در آینده نزدیک پیش بینی نمی کرد ، به همین دلیل ، دستور بازگشت یگانها را به پادگان ها ابلاغ کرد.
این دستور نشان دهنده عدم درک درست از ماهیت تهدید و طرح ابوذر نیز ، مبین عدم درک صحیح از دشمن ، توانایی ها ، نحوه سازمان دهی و به کار گیری آن بود ، ارزیابی طرح ابوذر در کتاب منتشره ارتش جمهوری اسلامی ایران به خوبی این موضوع را روشن کرده است :
« اولا یگانهای نیروی زمینی ، تقریبا هیچ کدام در شرایطی از توان رزمی و استعدا د پرسنلی و لجستیکی نبودند که قادر به اجرای عملیات آفندی مستقل باشند و نیروی زمینی نیز فاقد امکانات لازم برای ترابری و جابه جایی یگان های عمده و انجام تمرکزات پیش بینی شده در طرح عملیاتی ابوذر بود » .
بنا بر این ، استراتژی دفاعی ارتش ایران ، مبانی و انسجام لازم را برای پاسخ گویی به تهدید عراق نداشت و به همین دلیل ، در صحنه عمل در بازدارندگی و دفع تهاجم دشمن و جلوگیری از اشغال و محاصره شهرها و خاک مقدس جمهوری اسلامی موفق نبود .

ب) آرایش دفاعی ارتش ایران
ارتش در استراتژی خود برای دفاع از خوزستان ، دو لشکر زرهی و یک تیپ پیاده در نظطر گرفته بود . لشکر 92 زرهی ماموریت سرزمینی دفاع در خوزستان را به عهده داشت و لشکر 16 زرهی با استقرار در فاصله 1000 کیلومتری منطقه ، به عنوان نیروی عمل کننده و کمک کننده به لشکر 92 مورد نظر بود . یک تیپ پیاده نیز برای منطقه مرزی جنوب استان ایلام ( از مهران تا دهانه فاو ) مسافتی نزدیک به 500 کیلومتر را پوشش می داد .
پس از پیروزی انقلاب اسلامی ، با وجود مشاهده تحرکات عراق در مرز و شهرهای مرزی ، هیچ تغییری در استراتژی نظامی و آرایش دفاعی ایران ، انجام نگرفت . از نیمه دوم فروردین 1359 ، پس از تمرکز نیروهای عراقی در مرز ، ارتش به تدریج به جا به جایی پرداخت ؛ تا اواخر اردیبهشت ، لشکر 92 و تیپ 37 زرهی شیراز و گروه های 22 و 55 توپخانه در مناطق عملیاتی مستقر شدند . نیروهای لشکر 92 در سه منطقه اصلی تمرکز یافتند .
منطقه عملیاتی دزفول و شوش با تیپ 2 زرهی و یک گروه زرهی . از تیپ 37 و گردان های توپخانه .
منطقه عملیاتی غرب اهواز شامل سوسنگرد و بستان با تیپ 3 زرهی و در منطقه جنوب غربی اهواز ، تیپ 1 زرهی و با یک گروه رزمی از تیپ 37 زرهی .
منطقه خرمشهر با یک گردان تانک و یک گردان مکانیزه . ضمن اینکه گردان 151 دژ نیز در خرمشهر مستقر بود .
در اواخر خرداد 1359 با وجود آرایش دفاعی یاد شده ، برخی از فرماندهان ارتش در تجزیه و تحلیل خود به این نتیجه رسیدند که عراق در آینده نزدیک حمله نخواهد کرد و این موضوع را به ارتش اعلام کردند . به همین دلیل بخشی از توان تیپ 37 به شیراز باز گردانده شد و لشکر 92 زرهی نیز با استقرار نیروی پوشش در مرز ، به پادگان باز گشت .رژیم بعثی در دهه دوم تیر ماه ( به دلیل نقشی که در کودتای نوژه داشت و هماهنگ با عناصر کودتا گر و برای تمرکز توجهات به مرز ) ، حملات خود ر ا در بخشی از مناطق مرزی تشدید کرد . این حملات نظامی در مرز طی شش ماهه نخست سال 1359 ، سر انجام در 15 شهریور این سال و تنها 5 روز قبل از آغاز غیر رسمی جنگ و 15 روز قبل از آغاز رسمی و سراسری جنگ ، نیروی زمینی ارتش یک طرح پدافندی برای یگانها ارسال کرد و در این طرح نیز هیچ گونه دستوری برای تغییر مکان یگان ها صادر نشده بود و تنها ، دفاع از مناطق مرزی به همان لشکرهای مستقر در مناطق پادگانی نزدیک منطقه محول شده بود . در 19 شهریور 1359 ، فرمانده لشکر 92 زرهی با استنباط از تحرکات نیروهای عراقی ، حمله آنها به خوزستان را قطعی دانسته و دستور آماده باش را صادر کرد .
به دلیل عدم درک و تجزیه و تحلیل صحیح از تهدیدات ، توان موجود ارتش به گونه ای مناسب سازماندهی و هدایت نشد و همین امر منجر به تاخیر در ورود بخشی از نیروهای ارتش از جمله لشکر 77 و لشکر 16 به منطقه درگیری شد ، که نشان دهنده عقب ماندهی ایران در برابر عراق بود .
در مجموع آرایش دفاعی ایران در پایان شهریور به شرح زیر بود :
منطقه شمال غرب : لشکرهای 64 ارومیه و 28 سنندج با ضد انقلاب در گیر بودند و هیچ نیروی پدافند کننده ای در مرز استقرار نداشت . در ضمن ، عناصری از لشکرهای 92 زرهی ، 21 حمزه . 77 خراسان و عناصری از تیپ 23 نیروی مخصوص و نیروهای ویژه هوا برد و تیپ 55 نیز در اختیار این لشکر ها قرار داشتند .
منطقه غرب : لشکر 81 زرهی و تیپ 84 پیاده خرم آباد در این منطقه مستقر بودند . تعدادی از یگانهای لشکر 81 زرهی نیزمسئولیت درگیری با ضد انقلاب را داشتند .
منطقه جنوب : لشکر 92 زرهی تقویت شده با تیپ 37 زرهی شیراز ، گردان 151 دژ ، گردان تانک لشکر 88 زرهی و یک گروه زرهی پیاده از لشکر 21 ، یک گردان پیاده و یک گردان تانک از لشکر 77 و عناصر ناحیه ژاندامری خوزستان و پایگاه دریایی خرمشهر و عناصری از گرئه 22 و 55 توپخانه ، مسئولیت پدافند از منطقه خوزستان را بر عهده داشتند.
سایت ساجد

ممنون از اقای ali1371 اطلاعات جالبی بود

دوستان محل تیپ32تکاور در غرب کشور رو بلدند

ali1371 نوشته شده:دوستان معمولا هر لشگر کلا چند نفر پرسنل دارد

هر لشگر به طور استاندارد و سازماني بايد 18هزار نفر پرسنل داشته باشه كه در ارتش حداكثر 12هزار نفر (توي لشگر زرهي قزوين12هزار نفر )هست.

در مورد یگانهای ارتش حاضر در استان کرمانشاه من اطلاعات داده شده رو به اینصورت تکمیل میکنم:


1-    عملیاتی منطقه غرب
     لشکر 81 زرهی
     35 تکاور
     71 پیاده مکانیزه
     یکم رزمی هوانیرو
     گروه 404 مخابرات
7-قرارگاه      منطقه یک کرمانشاه
     پدافند هوایی قرارگاه خاتم   

با سلام یه سوال تنها تیپ رنجری ارتش فقط نوهد یعنی ارتش به این بزرگی یه تیپ کماندوی بیشتر نداره مثلا تیپ 84 لرستان نیرو هاش عملیات ضد گروگان انجام بدن در حد همون جلو گیری از ورود دشمنه اگه دوستان می دونن که ارتش به جز نوهد تیپ های دیگه ی هم داره که مثل کلاه سبز ها عملیات های خفن انجام بدن اگه هست بگید

دوستان تو جاده که داشتم می رفتم تیپ همدان نوشته بوده تیپ 316زرهی مستقل و یا تیپ 2بیستون نوشته بود تیپ 281زرهی مستقل این جداسازی ها ازکی شروع شده