CAPTAIN PILOT نوشته شده: مشخصات F-111 بر اساس اطلاعات سازمان هوافضای آمریکا (NASA) و تالیف پروفسور Loftin, LK., Jr میباشند و همچنین مشخصات Su-24 نیز بر اساس داده های کمپانی سازنده و یا همان Sukhoi مطرح گردیده اند و طبیعتا" بر اطلاعات مغایر FAS ارجعیت دارند.
ما در حال مقایسه ی دو هواپیمای Ground Attack هستیم نه دو جنگنده !
چنانه کمی دامنه اطلاعات نظامی خود را وسیع نمائید, درخواهید یافت که یک هواپیمای Ground Attack پیش از آنکه در این رده قرار گیرد, یک Fighter میباشد!
در مقایسه ی این کلاس برخی مشخصه ها مثل سرعت در ارتفاع بالا ، سقف پروازی ارزش چندانی نخواهند داشت .
متاسفانه این موضوع نیز حاکی از عدم آشنایی شما با پارمترهای علمی همچون Sea Level و High Altitude میباشد. حداکثر سرعت Su-24MK در ارتفاع 0 یا همان سطح دریا (Sea Level) معادل 1.8 ماخ میباشد, حال چنانچه این هواپیما قصد داشته باشد بر فراز شهری همچون تهران با 5680 متر ارتفاع از سطح دریا پرواز نماید, تنها میتواند 5320 متر از سطح QFI ارتفاع بگیرد و این ارتفاع محدود در کنار سرعت و برد کم, موجب افزایش ضریب آسیب پذیری میگردد. در مقابل F-111 این قدرت را دارد تا به ارتفاع 14420 متری صعود نماید و پس از انجام عملیات با سرعت 2655 کیلومتر در ساعت آن مکان را ترک نماید. کلیه این خصوصیات در موفقیت آمریز بودن عملیات بمب باران هوایی و نابود سازی اهداف زمینی, از جمله مهمترین عوامل برتری میباشند که متاسفانه شما با آنها آشنایی ندارید.
در خصوص مقایسه 2 توپ M61 Vulcan و همچنین GSh-6-23, ذکر این نکته ضروری میباشد که سرعت هر گلوله پس از شلیک در M61 معادل 1050 متر بر ثانیه میباشد و در مقابل, این میزان جهت Shipunov با 335 متر بر ثانیه کاهش, معادل 715 متر بر ثانیه است. همچنین M61 از سیستم تعویض و گردش هیدرولیکی استفاده مینماید و این قابلیت موجب امکان تنظیم سرعت نواخت گلوله میشود. در مقابل GSh-6-23 از سیستم بسیار قدیمی تعویض گازی با مکانیزم چرخشی Gatling و سرعت ثابت بهره میبرد و در واقع دلیل سرعت نواخت گلوله بالا نیز در این مورد نهفته است. همچنین اگر مطلب [url=gau-avenger-t77425.html]GAU-8/A Avenger[/url] را با دقت مطالعه نموده باشید, باید بدانید که وزن و طول بیشتر در یک توپ هوایی, موجب افزایش دقت شلیک و همچنین ثبات هواپیما میگردد. طبیعتا" گلوله های 23 میلیمتری نسبت به انواع 20 میلیمتری دارای فدرت تخریب و نفوذ بیشتری میباشند اما همواره یکی از معضلات تسلیحات روسی, دقت بسیار پایین آنها میباشد.
ضمن تشکر از دوستان عزیز که اطلاعات خودشون رو برای داشتن یک مقایسه ی کامل بین این دو هواپیما به اشتراک گذاشتند
جناب CAPITAN PILOT
در مورد فرمایش شما چند نکته رو عرض میکنم :
- تا جایی که بنده جستجو کردم مقاله ی مورد اشاره ی شما در سایت ناسا موجود نبود ، اگر شما در جایی خوندید لینکش رو بذارید که ماهم بهره ببریم ، در مورد سوخو هم بله ، شرکت سوخو سقف پروازی Su-24MK رو 11 کیلومتر عنوان کرده اما باید به این نکته توجه داشته باشیم که Su-24MK نسخه ی صادراتی و Downgrade شده ی Su-24M هست در حالیکه سری Su-24 آپگریدهای جدیدتری مثل M2 رو هم گذارنده و احتمالش وجود داره که برد 16500 متر برای نسخه ی داخلی (Su-24M یا Su-24M2) باشه .
- در مورد نوع هواپیماها فکر کنم بنده برای بیان مقصودم از عبارت نادرستی استفاده کردم ، منظورم از جنگنده هواپیماهایی بود که به قصد نبرد هوا به هوا ساخته میشن که اگرچه تعریف عمومی هواپیمای Fighter هم همینه اما فکر کنم عبارت Interceptor یا رهگیر برای بیان مقصودم مناسبتر باشه .
- در بحث ارتفاع پروازی و Sea level ، حق با شماست و بنده هم تصدیق میکنم فرمایشتون رو ، تصور میکردم ارتفاع در هر موقعیت رو با سطح زمین یا Ground Level مقایسه میکنند .
- در بحث تسلیحات دو هواپیما و مشخصا مقایسه توپ های این دو ، بنده در پستهای قبلیم به سرعت بالاتر گلوله های M61 اشاره کردم ، اما با توجه به بحث فکر کنم مقایسه ای بین سیستم عملکردی این دو توپ هم داشته باشیم خوبه .
همونطور که اشاره شد توپ GSH-23 از مکانیزم گازی و توپ M61 از مکانیزم هیدرولیکی یا نئوماتیکی استفاده میکنن ، هر کدوم از این دو سیستم مزایا و معایب خودشون رو دارند
مکانیزم گازی گتلینگ کانن GSH-23 نسبت به توپهایی که از سیستم خارجی (هیدرولیک ، الکتریکی یا نئوماتیک) تغذیه میشن برتری های زیر رو داراست :
1- نرخ آتش بسیار بالاتر
2- اعمال نشدن بار اضافی روی شبکه ی الکتریکی هواپیما
3- شتاب بالاتر در رسیدن به حداکثر نرخ آتش
4- زمان Spin Up کمتر برای لوله های توپ گاتلینگ که نتیجتا باعث کاهش زمان واکنش توپ به فرامین میشود (Spin up به دور گرفتن لوله های توپ گاتلینگ برای رسیدن به دور لازم برای شلیک گفته میشود)
در مقابل ، همونطور که دوستان اشاره کردند ، سیستم هیدرولیکی قابلیت تنظیم نرخ آتش را دارا بوده و به دلیل پیچیده نبودن سیستم از ضریب اطمینان پذیری بالاتری برخوردار است .
در مورد وزن توپها ، علاوه بر اینکه در اکثر منابعی که مشاهده کردم وزن کمتر GSH-23 یک مزیت به شمار آمده تا یک ضعف ، این سوال پیش میاد که اگر توپهای سنگینتر برتری دارند ، چرا آمریکایی ها برای جنگنده ی F-22 مدل جدیدی از Vulcan بنام M61A2 طراحی کردند که هدف ساخت این نسخه ی جدید از توپ ، صرفا کاهش وزن آن بود ؟
(در توپ M61A2 برای کاهش وزن توپ ، لوله ها کوتاه تر و قطعات فلزی تا حد امکان کاهش یافته یا با آلیاژهای سبکتر تعویض شده ، وزن این توپ927 کیلوگرم بوده که نسبت به مدل اولیه 20 کیلو کاهش وزن داشته)
دو نکته در مورد فرمایشات دوستان
-در ابتدا باید متذکر بشم که هواپیماهای اف-111 نیروی هوایی استرالیا که F-111C هستند دسامبر سال گذشته ی میلادی بازنشسته شدند ، اما از اونجایی که آخرین ارتقای Su-24 در سال 2000 و موسوم به M2 بود ، مقایسه ی F-111C های استرالیا با Su-24M2 منصفانه به نظر میرسه

-در مورد خبر مربوط به "مهمات گذاری نشدن توپ های Shipnuv "، استناد ویکیپدیا به منبعی هست که بنظر نمیرسه معتبر باشه ، در وبسایت سوخو هم قید شده این هواپیما 500 گلوله برای توپ خود حمل میکند .
در ادامه ، تسلیحات دیگری که این دو هواپیما حمل میکنند :
F-111C :-موشک هوا به زمین AGM-142 ساخت رژیم صهیونیستی ، برد عملیاتی 78 کیلومتر ، کلاهک 350 کیلویی استاندارد HE و کلاهک 360 کیلویی ثاقب I-800 ، سیستم هدایتی اینرسیایی-تلویزیونی-حرارتی

موشک ضد کشتی معروف Harpoon ، برد 124 کیلومتر ، سرعت 0.8 ماخ ، سیستم هدایت رادار در Mid course ، کلاهک 200 کیلویی ثاقب با فیوز تماسی و مکانیزم Safe and Arm ، بوستر سوخت جامد

- بمبهای خوشه ای (البته نوعشون ذکر نشده)
- بمب هدایت لیزری GBU-12 ، این بمب هوشمند در واقع مدل هدایت پذیر بمب سقوط آزاد 500 پوندی MK82 هست ، برد 14.8 کیلومتر ، سیستم هدایتی مبتنی بر GPS و هدایت Big bang، دایره خطای 9 متر
Su-24M2 :- بمب خوشه ای خانواده ی RBK-500 ، تعداد خوشه ها 15 عدد ، دارای مدل های ضد باند ، مدل ضد تانک SPBE-D مجهز به تکنولوژی sensor-fuzed و اسکنر حرارتی برای شناسایی اثرات حرارتی تانکها و خودروها برای هر خوشه

- بمب 1000 پوندی ODAB-500 ، نوع کلاهک Fuel Air Explosive ، وزن کلاهک 193 کیلوگرم ، شعاع اثر انفجار 30 متر
در مورد غلاف خارجی L-801 برای موشک های ضد رادار هم با توجه به اینکه یکی از موارد مهم آپگرید M2 روی سوخو-24 ها قابلیت حمل موشکهای ضد رادار (مثل KH-31 ...) بطور استاندارند هست ، احتمال اینکه سیستمهای الکترونیکی نصب شده روی Su-24M2 ها ، نیاز به غلاف دیتالینک خارجی برای شلیک موشکهای ضد رادار رو از بین برده باشه وجود داره .