Re: رقابت در ساخت هواپیماهای رادار گریز بالا گرفت+عکس
ارسال شده: جمعه ۲۸ مرداد ۱۳۹۰, ۸:۰۸ ب.ظ
HASAN BARATY, عزیز
1- در درجه اول لطف کنین لحن صحبت خودتون عوض کنین اینجور صحبت کردن های احساسی در شان این انجمن نیست. همان قدر که جنابعالی حق بیان کردن عقاید و نظرات خودتون رو داری من هم دارم حتی اگه در این زمینه اختلاف نظر داشته باشیم. همان قدر که شما نسبت به وطنتون عرق و تعصب دارین من هم دارم.
2- همان طور که دوست عزیزمون shaman, اشاره کردن ستون فقرات نیروی هوایی ما بر پایه خریدهای قبل از انقلاب استوار و متاسفانه بعد از انقلاب خرید های چندان مناسبی نداشتیم. اف-7 و میگ 29 و چند فروند سوخو 25. البته اگه قارقارک های پناهنده عراقی فاکتور بگیریم که اونها هم سرجمع چیز دندون گیری نیستند.
3- یه سوالی مطرح میکنم میخوام بدور از هرگونه تعصب و احساساتی شدن باشه. لطفا منطقی و مستند جواب بدین.
- در شرایط فعلی کشور و منطقه و با توجه به وضعیت نیروی هوایی آیا ساخت جنگنده ملی برای ما در اولویت یا بازسازی نیروی هوایی؟؟؟
-در شرایط جنگ طرح و نقشه هواپیمای ملی از روی کاغذ توان دفاع از آسمان ایران داره؟
- چقدر تا ساخت جنگنده ملی فاصله داریم؟
-با چه سطحی از تکنولوژی؟
-حتی بر فرض محال که ساخته بشن آیا توانایی رقابت با همتایان غربی و شرقی خودشون دارن؟؟؟
4- در جواب صحبت هاتون که چین و مثال زدین پس بزارین این بحث شفاف تر ادامه بدیم.
آیا چین در همان ابتدای امر شروع به ساخت جنگنده کرده؟
کشور چین که شما مثال زدنی ناوگان متنوعی از هواپیماهای روسی در اختیار داره. از میگ 21 بگیر تا سوخو 30
و حتما مستحضر هستین که سوخو 27 هم تحت لیسانس روسیه تولید میکنه.
کشورهای مثل هند و چین که شما مثال زدین در ابتدای کار شروع به نوسازی و ارتقای تاون نیروی هوایی خودشون کردن و تا حدودی خیالشون از این بابت راحت کردن سپس نسبت به ساخت جنگنده اقدام کردن. اون هم نه به صورت مستقل. بلکه تحت پروژه های مشترک مثل جنگنده سبک جاگوار ساخت هند که با مشارکت اسراییل ساخته شده، ویا جنگنده چنگندو چینی که از موتور روسی، رادار و اویونیک اسراییلی بهره میبره. چین در این سالها به مدد رشد اقتصادی سرسام آور و رابطه خوب با کشورهای صاحب تکنولوژی در دنیا به این پیشرفت ها نایل شده. و الان برای خودش مدعی به حساب میاد. به جز دو کشور روسیه و آمریکا هیچ کشور دیگری در دنیا وجود نداره که به صورت کاملا مستقل و 100% نسبت به ساخت جنگنده اقدام کنه. حتی آمریکا در ساخت جنگنده اف-35 از یک کنسرسیوم مشترک متشکل از کشورهای آمریکا، انگلیس ، استرالیا، نروژ... و چندین کشور دیگه استفاده میکنه ولی هنوز نتونسته به طور کامل اونو عملیاتی کنه.
ببینید باید واقع گرا باشیم. من میگم هیچ چیز نشد نداره ولی باید شرایط فعلی رو هم در نظر بگیریم. در شرایط فعلی ایران توان ساخت جنگنده به صورت کاملا بومی و ساخت داخل نداره . اولین و بزرگترین مشکل ما ساخت سیستم پیشرانه که به دلیل تحریم و نداشتن دانش کافی قادر به خرید و ساخت اون نیستیم.
مورد بعدی سیستم های راداری و پروازی جنگنده است. البته ما در زمینه ساخت رادار های زمین پایه موفقیت های خوبی کسب کردیم ولی در زمینه ساخت رادارهای مورد استفاده در جنگنده ها به دلیل ماهیت متفاوت و صد البته پیچیدگی بیشتر توفیق چندانی کسب نکردیم.
در مورد جنگنده های شفق، آذرخش و صاعقه هم با اطمینان میگم که شفق صرفا یک پروزه مشترک بین ایران و میگ روسیه بر پایه پروژه VITYAZ2000 بود که در میانه به دلیل کنار کشیدن طرف روسی رها شد و هیچ وقت هم از یک نمونه زمین پایه فراتر نرفت. حتی موفق به پرواز هم نشد.
در مورد شفق و صاعقه هم که قبلا مفصلا بحث شده و بدلیل ارائه نشدن مشخصات این جنگنده میشود گفت که صرفا ارتقا بخشی از ناوگان اف-5 ایران بوده و نه بیشتر. به همان دلایلی که در بالا ذکر کردم.
هر چند میدونم که بعد از این پست آماج حملات بعضی از دوستان قرار میگیرم که شما خائن و وطن فروش هستین. ولی به خدا من فقط واقعیت ها رو گفتم همین.
typhoon عزیز کاملا به حرف شما موافقم ولی میخوام بدونم که چطور میشه تکنولوژی ساخت بدست اورد؟
آیا باید مثل برادران رایت از صفر شروع کرد؟ آیا صرفا مهندسی معکوس کردن منجر به تولید علم میشه؟
یا باید با کشورهای برتر در این زمینه همکاری داشت؟ برای مثال همین چین همه میدونیم که اکثر محصولاتش صرفا کپی کاری از روی محصولات روسی است. ولی یه چیزی به نظر شما روسیه به راحتی اجازه کپی و مونتاژ محصولات خودش به چین میده؟ نه پس حتما پای منافعش در میونه. یا برای مثال هند. شما ببینید پای چه معامله و منافعی در وسط که روسیه هند رو در پروژه حساسی مثل ساخت جنگنده نسل 5 شریک میکنه.
همین منافع رو هم روسیه و چین در ایران دارن.ولی متاسفانه میبینیم که روسیه سالهاست داره با کارت نیروگاه اتمی بوشهر با ایران و غرب بازی میکنه و منافع خودش میبره. حتی اس-300 هایی که پولش پیش پیش گرفته و یک سلاح صرفا تدافعیه هم به ما نمیده.
چین هم که دیگه بازار های مارو با بارهای آشغال خودش اشغال کرده و باعث ورشکستگی خیلی از تولید کنندگان داخلی شده. از اتومبیل بگیر تا میوه . فولا سیمان. برنج... ÷وشکا هر چیزی که فکرش بکنین. وسودش میره مستقیم تو جیب تولید کننده چینی. به قیمت از بین رفتن هزاران فرصت شغلی. این هم یه جور امتیازه دیگه.
متاسفانه ما بلد نیستیم که چطور از شرایط به نفع خودمون استفاده کنیم. از همون اول پایه رو کج گذاشتیم و الان به این مشکلات برخوردیم.
تایفون عزیز چه بخوایم قبول کنیم چه نخوایم دوران تک قطبی بودن و منحصر بودن تولیدات به داخل خیلی وقته که گذشته. آخرین نمونه اش هم شوروی سابق بود که دیدیم چه بلایی به سرش اومد.
1- در درجه اول لطف کنین لحن صحبت خودتون عوض کنین اینجور صحبت کردن های احساسی در شان این انجمن نیست. همان قدر که جنابعالی حق بیان کردن عقاید و نظرات خودتون رو داری من هم دارم حتی اگه در این زمینه اختلاف نظر داشته باشیم. همان قدر که شما نسبت به وطنتون عرق و تعصب دارین من هم دارم.
2- همان طور که دوست عزیزمون shaman, اشاره کردن ستون فقرات نیروی هوایی ما بر پایه خریدهای قبل از انقلاب استوار و متاسفانه بعد از انقلاب خرید های چندان مناسبی نداشتیم. اف-7 و میگ 29 و چند فروند سوخو 25. البته اگه قارقارک های پناهنده عراقی فاکتور بگیریم که اونها هم سرجمع چیز دندون گیری نیستند.
3- یه سوالی مطرح میکنم میخوام بدور از هرگونه تعصب و احساساتی شدن باشه. لطفا منطقی و مستند جواب بدین.
- در شرایط فعلی کشور و منطقه و با توجه به وضعیت نیروی هوایی آیا ساخت جنگنده ملی برای ما در اولویت یا بازسازی نیروی هوایی؟؟؟
-در شرایط جنگ طرح و نقشه هواپیمای ملی از روی کاغذ توان دفاع از آسمان ایران داره؟
- چقدر تا ساخت جنگنده ملی فاصله داریم؟
-با چه سطحی از تکنولوژی؟
-حتی بر فرض محال که ساخته بشن آیا توانایی رقابت با همتایان غربی و شرقی خودشون دارن؟؟؟
4- در جواب صحبت هاتون که چین و مثال زدین پس بزارین این بحث شفاف تر ادامه بدیم.
آیا چین در همان ابتدای امر شروع به ساخت جنگنده کرده؟
کشور چین که شما مثال زدنی ناوگان متنوعی از هواپیماهای روسی در اختیار داره. از میگ 21 بگیر تا سوخو 30
و حتما مستحضر هستین که سوخو 27 هم تحت لیسانس روسیه تولید میکنه.
کشورهای مثل هند و چین که شما مثال زدین در ابتدای کار شروع به نوسازی و ارتقای تاون نیروی هوایی خودشون کردن و تا حدودی خیالشون از این بابت راحت کردن سپس نسبت به ساخت جنگنده اقدام کردن. اون هم نه به صورت مستقل. بلکه تحت پروژه های مشترک مثل جنگنده سبک جاگوار ساخت هند که با مشارکت اسراییل ساخته شده، ویا جنگنده چنگندو چینی که از موتور روسی، رادار و اویونیک اسراییلی بهره میبره. چین در این سالها به مدد رشد اقتصادی سرسام آور و رابطه خوب با کشورهای صاحب تکنولوژی در دنیا به این پیشرفت ها نایل شده. و الان برای خودش مدعی به حساب میاد. به جز دو کشور روسیه و آمریکا هیچ کشور دیگری در دنیا وجود نداره که به صورت کاملا مستقل و 100% نسبت به ساخت جنگنده اقدام کنه. حتی آمریکا در ساخت جنگنده اف-35 از یک کنسرسیوم مشترک متشکل از کشورهای آمریکا، انگلیس ، استرالیا، نروژ... و چندین کشور دیگه استفاده میکنه ولی هنوز نتونسته به طور کامل اونو عملیاتی کنه.
ببینید باید واقع گرا باشیم. من میگم هیچ چیز نشد نداره ولی باید شرایط فعلی رو هم در نظر بگیریم. در شرایط فعلی ایران توان ساخت جنگنده به صورت کاملا بومی و ساخت داخل نداره . اولین و بزرگترین مشکل ما ساخت سیستم پیشرانه که به دلیل تحریم و نداشتن دانش کافی قادر به خرید و ساخت اون نیستیم.
مورد بعدی سیستم های راداری و پروازی جنگنده است. البته ما در زمینه ساخت رادار های زمین پایه موفقیت های خوبی کسب کردیم ولی در زمینه ساخت رادارهای مورد استفاده در جنگنده ها به دلیل ماهیت متفاوت و صد البته پیچیدگی بیشتر توفیق چندانی کسب نکردیم.
در مورد جنگنده های شفق، آذرخش و صاعقه هم با اطمینان میگم که شفق صرفا یک پروزه مشترک بین ایران و میگ روسیه بر پایه پروژه VITYAZ2000 بود که در میانه به دلیل کنار کشیدن طرف روسی رها شد و هیچ وقت هم از یک نمونه زمین پایه فراتر نرفت. حتی موفق به پرواز هم نشد.
در مورد شفق و صاعقه هم که قبلا مفصلا بحث شده و بدلیل ارائه نشدن مشخصات این جنگنده میشود گفت که صرفا ارتقا بخشی از ناوگان اف-5 ایران بوده و نه بیشتر. به همان دلایلی که در بالا ذکر کردم.
هر چند میدونم که بعد از این پست آماج حملات بعضی از دوستان قرار میگیرم که شما خائن و وطن فروش هستین. ولی به خدا من فقط واقعیت ها رو گفتم همین.
typhoon عزیز کاملا به حرف شما موافقم ولی میخوام بدونم که چطور میشه تکنولوژی ساخت بدست اورد؟
آیا باید مثل برادران رایت از صفر شروع کرد؟ آیا صرفا مهندسی معکوس کردن منجر به تولید علم میشه؟
یا باید با کشورهای برتر در این زمینه همکاری داشت؟ برای مثال همین چین همه میدونیم که اکثر محصولاتش صرفا کپی کاری از روی محصولات روسی است. ولی یه چیزی به نظر شما روسیه به راحتی اجازه کپی و مونتاژ محصولات خودش به چین میده؟ نه پس حتما پای منافعش در میونه. یا برای مثال هند. شما ببینید پای چه معامله و منافعی در وسط که روسیه هند رو در پروژه حساسی مثل ساخت جنگنده نسل 5 شریک میکنه.
همین منافع رو هم روسیه و چین در ایران دارن.ولی متاسفانه میبینیم که روسیه سالهاست داره با کارت نیروگاه اتمی بوشهر با ایران و غرب بازی میکنه و منافع خودش میبره. حتی اس-300 هایی که پولش پیش پیش گرفته و یک سلاح صرفا تدافعیه هم به ما نمیده.
چین هم که دیگه بازار های مارو با بارهای آشغال خودش اشغال کرده و باعث ورشکستگی خیلی از تولید کنندگان داخلی شده. از اتومبیل بگیر تا میوه . فولا سیمان. برنج... ÷وشکا هر چیزی که فکرش بکنین. وسودش میره مستقیم تو جیب تولید کننده چینی. به قیمت از بین رفتن هزاران فرصت شغلی. این هم یه جور امتیازه دیگه.
متاسفانه ما بلد نیستیم که چطور از شرایط به نفع خودمون استفاده کنیم. از همون اول پایه رو کج گذاشتیم و الان به این مشکلات برخوردیم.
تایفون عزیز چه بخوایم قبول کنیم چه نخوایم دوران تک قطبی بودن و منحصر بودن تولیدات به داخل خیلی وقته که گذشته. آخرین نمونه اش هم شوروی سابق بود که دیدیم چه بلایی به سرش اومد.

قدیما سابقه حرمتی داشت!!!

