مرکز انجمنهای تخصصی

من ندانستم از اول که تو بي مهر و وفايي

عهد نابستن از آن به که ببندي و نيايي
(سعدي)
ARMIN : شعر قبلي با (ت) تمام شده بود. آقا فرهادم شعري با (ي) گفتند پس من هم به خاطر اينکه نظم بر هم نخوره مي نوسم :
تو به کز توانايي خويش گويي
چه مي پرسي از دوره ناتواني
«پروين اعتصامي»

ياد رخسار ترا در دل نهان داريم ما
در دل دوزخ بهشت جاودان داريم ما

اگر چه حسن تو از عشق غير مستغني است
من ان نيم كه از اين عشق بازي ايم باز

آه ازآن نرگس جادو كه چه بازي انگيخت
آه ازآن مست كه بامردم هشيارچه كرد

ARMIN : شعر قبلي با حرف (ز) تمام شده بود پس مي نويسم :
ز سُم ستوان در آن پهن دشت
زمين شش شد و آسمان گشت هفت

سلام
najmeh, Tomcattter, درست رعايت نکرده ايد. من خودم درست کردم. اميدوارم بقيه دوستان رعايت کنند. شعر بعدي با حرف (ت).

تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود
سرما خاک ره پیر مغان خواهد بود


دال بده

اخوان عزيز نسخ تصحيحي حافظ خصوصاً علامه قزويني اشكالات بسياري دارد و از اين باب به شما حق خواهم داد.

در تيره شب هجر تو جانم به لب آمد..............وقت است كه همچون مه تابان به در آيي
حافظ

يار دارد سر صيد دل حافظ ياران........ شاهبازي به شکار مگسي مي آيد

دردم از يار است و درمان نيز هم
دل فداي او شد و جان نيز هم

من از هر مرغ در يايي نشاني از تو مي خواهم
كه مي گويند عاشق شد مگر نمي داني
و در آن لحظه امواجي مرا به صخره مي كوبد
تنم آهسته مي سوزد ، در اندوه و پشيماني

من ندانستم از اول كه تو بي مهر و وفايي

عهد نابستن از آن به كه ببندي و نپايي

ARMIN : بايد با حرف (ي) مي نوشتيد. بايد خدمتتون عرض کنم روال تاپيک به اين صورت است که هر شعر با آخرين حرف شعر قبلي گفته نوشته مي شود. ليلا خانم هم با (ي) نوشتند. پس مي نويسم :
يک شبي پروانگان جمع آمدند
در مضيفي طالب شمع آمدند
جمله مي گفتند:«مي بايد يکي
کاو خبر آرد ز مطلوب اندکي »

نجمه جون بايد با ي شروع مي كردي
يك دل بنما كه در ره او
بر چهره نه حال حيرت امد