مرکز انجمنهای تخصصی

سلام KAL-KOI-BABAK جان ;
ممنون از شعرهاتون

اما همانطور که از نام تاپیک پیداست این تاپیک مربوط به سروده های خود کاربرانه . به همین خاطر از این پس شعرهایی را که علاقه دارین در انجمن قرار بدین ولی اون شعرها از خودتون نیست(مثل پست آخرتون) را میتونین در این تاپیکها قرار بدین :

هر چه مي خواهد دل تنگت بگو :
topic-t3480-612.html

اگه غم داري بيا تو :
topic-t1926-240.html

به نام خداوند شعر و سرود خداوند خورشید , خداوند رود

زندگی

آب , باران , امید

مهربانی , خورشید

نان , گندم زمین

زندگی یعنی همین


کوه , جنگل , دریا

نکته ها , نا پیدا

اوج , هستی , وسعت

زندگی هر آنچه هست


سبز , زیبا ؛ بهار

دل ما و دیگران

با توکل بر او

از محبت سر شار

{آزیتا(دریا)}

هرازگاهي به دور از عقل بنوشم مي، عجب کاري!
که اين مي بهتر از عشقي است که گشته مردم آزاري
به من گفت شاهدی در خواب رها کن قصه غم را
جفا باشد که معشوق را به جبر در دل نگه داری

محمد(همراه)

KH.I.A.2500 نوشته شده:سلام KAL-KOI-BABAK جان ;
ممنون از شعرهاتون

اما همانطور که از نام تاپیک پیداست این تاپیک مربوط به سروده های خود کاربرانه . به همین خاطر از این پس شعرهایی را که علاقه دارین در انجمن قرار بدین ولی اون شعرها از خودتون نیست(مثل پست آخرتون) را میتونین در این تاپیکها قرار بدین :

هر چه مي خواهد دل تنگت بگو :
topic-t3480-612.html

اگه غم داري بيا تو :

topic-t1926-240.html

به روی چشم...
ببخشید اگه تاپیک رو منحرف کردم...

بسمه تعالی

با سلام

وه صفـــــا دارد سپردن جــــان به پیش پـــای تو ............ ســر نهــادن در ره عشـــق فـرح افــــزای تو
در قمار عشق تو گر باخت جان و سر چــه بـاک ........... ای هــــزاران جــان به قربـــان رخ زیبـــای تو
یـوسـف زهـــرایی(س) و کنعان دلـــها منـتــظــر ........... تا بیــایی میشود این سینـه هم سینای تو
کِــی روا باشد که کــــوران را نباشی دستـگیــر ........... یک اشارت کن،شود این کــور هم بینـای تو
هَـــل مَتی مــولا تَـــرانا اَنـت نَحــــنُ لا نَـــراک؟! ........... ایـــن روا باشد به قربـــان قــــد و بــالای تو؟!
گشته ام بیمــار و سرگــردان در دشــت فــــراق .......... جرعه ی وصلم بده رحمی بر این شیـدای تو
شاهد از هجرست شبها تا سحر چشم انتظار .............. تا که بینـد جـلوه ای زآن قـامـت رعنـای تو

شب نیمه ی شعبان 1431ه.ق.... م.ک.نجف47

دلي داشتم ز احوالم جدا بود
به دنبال وجودی باوفا بود
چه بسيار گشته بودم از برايش
گل گمگشته ام باغش کجا بود؟
به راه دور خبر داده نسيمي
که گل را ديده ام، سُرخه قبا بود
چه عطري دارد اين گل، بي وجودش
دل و جانم همه در کُل فنا بود
به تيغ گل گرفتار گشته ام من
همان زخمي که سوزَش آشنا بود
گل سرخ وجودم، صوفيم من
که بی عشق تو احساسم گدا بود
ولي افسوس من از آن بُوَد که
گلم در باغ ديگر در خفا بود
به یکباره نهیبی آمد از دور
که (همراه) عاشقي با او خطا بود

محمد(همراه)

عشق در ما واژه اي نامحرم و بيگانه نيست
در کنار قلب و جان بي خانه و کاشانه نيست
هر که در روزمرگی خود را به عشق نزدیک کند
حال او ديگر چو سابق با وجودش ساده نيست
زیرو رو می گردد آدم عقل او پنهان شود
دست دل در کائنات با عشق دگر بيکاره نيست
کار عشق آتش زدن بر خرمن خودخواهي است
در مرامش رحم کردن بر دل آواره نيست
دلربائي مي کند عشق با شميمي بس عجيب
در عجب مست شد دلم، اما به دست هيچ باده نيست
هرچه باشد عشق، من زانو زنم بر درگهش
چون دگر (همراه) شدن با دلبرم افسانه نيست

محمد(همراه)

 شور عشق را با کلام نتوان نوشت
دیدن یار بهتر از نور بهشـــــــت
خاطر آدم مشــــوش از الســــت
چون که حق با عشق خود او را سرشت

محمد(همراه) 

  عیب و هنر در عالم دل باشد دل گه به یکی از این دو مایل باشد
ای کاش که جمله عیب از دل برود تا دل زهنر چو ماه کامل باشد


صد پند ترا دادم و خود را چکنم این تحفه ترا به خود جفارا چکنم
گیرم تو مرا بنده ی مخلص دانی آگاه به سر دل خدا را چکنم


هر قدر که ممکن است نیکویی کن با خلق خدا رحمت و خوشخویی کن
با مردم بینوا سخی باش و کریم همچون پدر از یتیم دلجویی کن


کاری مکن امروز که فردا نالان از کردن ان کار پشیمان باشی
کاری بکن امروز که فردا خندان خرسند و رضا و شاد از ان باشی


مایوس مباش اگر خطایی کردی در محضر حق خبط و جفایی کردی
چون رحمت حق از ان خطا بیشتر است کن توبه چو من گر ادعایی کردی







 

چند هزار تیر اهنی بر قلب

بی کران و هچون باران

میزند بی مهر و ذره ای عشق

در تب خود میسوزد این دل

ذره ای باکش نیست

از بی مهری و الفت

می کوبد مشت میزند جیغ

سینه ام سوخت

مرهمی نیست ؟

در بی چراغی ، نه صدایی

نه نوری نه هوایی

این دلم تنهایی اموخت

این قدر بس که غمی باشد و حالی برسد

عشق درد است نباید به وصالی برسد

آه ، این بخت گل آلوده چرا نگذارد

یک کف دست به ما آب زلالی برسد

حرف ناگفته که کم نیست ولی می ترسم

بغض بر بغض شود بار و به لالی برسد

پر زدن ساده ترین شیوه ی تنها شدن است

درد باید بکشد هر که به بالی برسد

بین ما فاصله آن نیست که لازم باشد*

پلک بر هم بگذاریم و خیالی برسد

من و تو باید از این گردنه ها رد بشویم

کاش مردم بگذارند مجالی برسد



شاعر احسان اکابری

*میشه اینجوری هم نوشتش (بین ما فاصله ای نیست که لازم باشد)

عمری زدم برای تو خود را به هر دری
مزد من این نبود شوی یار دیگری
جای گلایه نیست که رسم زمانه است
ما را ندیده باز بگیری و بگذری *
نگذار در تو حرف حسودان اثر کند
در لشکرت نمانده به جز من دلاوری
با اینکه قلب سرد تو از جنس آهن است
هرگز میان شعله نیانداختم پری **
من شهره در تمام جهانم که بی دلم
تو شهره در تمام جهانی که دلبری
ای شمع خاطرات شبت را مرور کن
شاید مرا دوباره به خاطر بیاوری ***

احسان اکابری

میشه این مصرع رو اینجوری هم نوشت ( ما را ندیده باز گرفتی که بگذری )
**رستم با آتیش زدن پر سیمرغ از اون کمک میخواست
*** این مصرع ظاهرا از خانم مژگان عباسلو هست