مرکز انجمنهای تخصصی

مي نوش و جهان گير كه از زلف كمندت
شد گردن بد خواه گرفتار سلاسل

لبش ميبوسم و در ميكشم مي
به آب زندگاني برده ام پي
حافظ

ياد باد انكه ز ما وقت سفر ياد نكرد
به وداعي دل غمديده ي ما شاد نكرد

دوستت دارم و دانم که تويي دشمن جانم
از چه با دشمن جانم شده ام دوست،ندانم

سلام

من از اين سفره واز سير شدن مي ترسم
من ز د نيا و نمك گير شدن مي ترسم

با تشکر

ما باده ریر خرقه نه امروز می کشیم
صد بار پیر میکده این ماجرا شنید
"حافظ"

در ازل بست دلم با سر زلفت پيوند...تا ابد سر نکشد وز سر پيمان نرود

در راه عشق وسوسه ي اهرمن بسي است
پيش اي و گوش دل به پيام سروش كن

نامم ز کارخانه عشاق محو باد...گر جز محبت تو بود شغل دیگرم

مرا در خانه سروي هست كاندر سايه ي قدش
فراغ از سرو بستاني و شمشاد چمن دارم

مرا به کشتي باده در افکن اي ساقي...که گفته اند نکويي کن و در اب انداز

ز کوي يار مي آيد نسيم باد نوروزي
از اين باد ار مدد خواهي چراغ دل برافروزي

مشاعره /خواهشمندم شركت بفرماييد.