مرکز انجمنهای تخصصی

در سخن مخفي شدم مانند بو در برگ گل
هر كه خواهد ديدنم گو در سخن بيند مرا

اگر اين شراب خامست اگر ان فقيه پخته
به هزار بار بهتر ز هزار پخته ي خامي

يه کاري کن که عاشق موندني نيست
که حتي صبح ِصادق موندني نيست
در اين دريا به سمت ِهرکجا شد
بزن پارو که قايق موندني نيست

تير آه ماز گردون بگذرد حافظ خموش
رحم كن بر جان خود پرهيز كن از تير ما

اگر ز خون دلم بوي شوق مي ايد
عجب مدار كه همدرد نافه ي ختنم

مرديم و همچنان خم و پيچ هوس به جاست
از سوختن نرفت برون، تاب ريسمان

نگشايد دلم چو غنچه اگر
ساغري از لبش نبويد باز

ز غمزه، چشم تو یک تیر در کمان نگذاشت
که اول از دل مجروح من نشان نگذاشت

تو كز مكارم اخلاق عالمي دگري
وفاي عهد من از خاطرت بدر نرود

دو روزي با غم و رنج حوادث صبر كن بيدل
جهان آخر چو اشك از ديده‌ات يكبار مي‌افتد

در دل انگيز ترين رايحه خاطر من
عطر يك بوسه تكرار كنان مي رقصد

درويش را نباشد برگ سراي سلطان
مائيم و كهنه دلقي كاتش در ان توان زد

مشاعره / خواهشمندم شرکت بفرماييد.