ارسال شده: دوشنبه ۲۱ آبان ۱۳۸۶, ۷:۳۲ ب.ظ
" قلب آدم ها گاهي شکوه مي کند چرا که آدم ها مي ترسند که بزرگترين رؤياهايشان را متحقق کنند، چون يا فکر مي کنند که لياقتش را ندارند و يا اينکه نمي توانند از عهده آن برآيند. ما قلب ها از ترس مي ميريم. تنها از انديشيدن به عشق هاي مدفون شده و يا لحظاتي که مي توانستند خيلي زيبا باشند و نبودند يا گنج هايي که مي توانستند کشف شوند ولي براي هميشه در زير خاک مدفون ماندند چون اگر هريک از اين اتفاق ها بيفتد ما رنج وحشتناکي مي کشيم. «قلب من از رنج کشيدن مي ترسد» *** هميشه به قلبت بگو: «که ترس از رنج از خود رنج بدتر است» (تاريکترين لحظه شب لحظه قبل از طلوع آفتاب است) " . پائولو کوئيلو
" اگر مي خواهيد حقيقتاً زندگي کنيد، ابتدا مردن را بياموزيد! " . توکارام
" از آه و نفرین بزرگان و ریش سفیدان هر ایلی باید ترسید " . ارد بزرگ
" بعضی صلیب را روی گور خود می گذارند و برخی آنرا لنگر کشتی می سازند " . کولستون
" وجود شما چنان صداي رسايي دارد که نمي توانم سخنانتان را بشنوم " . امرسون
" عجيب است که ما انسان ها از هر جهت تا به اين حد هوشمند هستيم. فضا و ساختمان اتم را کشف مي کنيم اما از ماهيت خودمان اطلاعي نداريم يا درک درستي نداريم " . يوستين گوردر
"
" اگر مي خواهيد حقيقتاً زندگي کنيد، ابتدا مردن را بياموزيد! " . توکارام
" از آه و نفرین بزرگان و ریش سفیدان هر ایلی باید ترسید " . ارد بزرگ
" بعضی صلیب را روی گور خود می گذارند و برخی آنرا لنگر کشتی می سازند " . کولستون
" وجود شما چنان صداي رسايي دارد که نمي توانم سخنانتان را بشنوم " . امرسون
" عجيب است که ما انسان ها از هر جهت تا به اين حد هوشمند هستيم. فضا و ساختمان اتم را کشف مي کنيم اما از ماهيت خودمان اطلاعي نداريم يا درک درستي نداريم " . يوستين گوردر
"
