مرکز انجمنهای تخصصی

يار بيگانه نگيرد هر که دارد يار خويش
ايکه دستي چرب داري پيشتر ديوار خويش

شراب لعل و جاي امن و يار مهربان ساقي
دلا کي به شود کارت اگر اکنون نخواهد شد

شمس الدين محمد

هرگز المي چو فرقت جانان نيست
دردي بتر از واقعه ي جانان نيست
گر ترک وداع کرده ام معذورم
تو جان مني وداع جان آسان نيست.

تو نيستي که ببيني چگونه پيچيده است
طنين شعر نگاه تو در ترانه من

نسيم در سر گل بشکند کلاله ي سنبل
چو از ميان چمن بوي آن کلاله برآيد

دلا یاران سه قسمند ار بدانی زبانی اند و نانی اند و جانی
به نانی نان ده و از در مرانش نوازش کن به یاران زبانی
و لیکن یار جانی را بدست آر بدستش جان بده تا میتوانی

يك خنده تو به رايگان مي ببرد آن دل كه به صد هزار جان ندهم *

من آنم که در پای خوکان نریزم

مر این قیمتی در لفظ دری را

از در درامدی و من از خود به در شدم گویی از این جهان به جهان دگر شدم

ملامتگويِ بي حاصل ترنج از دست نشناسد
در آن معرض كه چون يوسف جمال از پرده بنمايي

ياران موافق همه از دست شدند
در پاي اجل يکان يکان پست شدند
خورديم ز يک شراب در مجلش عمر
دوري دو سه پيشتر زما مست شدند

داغ تو دارد اين دلم
جاي دگر نميرود