مرکز انجمنهای تخصصی

قياس كردم و تدبير عقل در ره عشق

چو شبنمي است كه بر بحر ميكشد رقمي

يارب اين نو گل خندان که سپردي به منش
مپسپارم به تو از چشم حسود چمنش

شمعيم و خوانده ايم خط سرنوشت خويش
مــا را بـراي سوز و گـداز آفـريـده انـد

ديده دريا کنم و صبر به صحرا فکنم
وندراين کار دل خويش بدريا فکنم

مـيازار مـوري کـه دانـه کـش است
که جان دارد و جان شيرين خوش است

تاج شاهي طلبي گوهر ذاتي بنماي

ور خود از تخمه جمشيد و فريدون باشي

يعني بيا كه اتش موسي نمود گل
تا از درخت نكته ي توحيد بشنوي

ياد آزادي است گلزار اسيران قفس
زندگي گر عشرتي دارد اميد مردن است

تا كمال علم او ظاهر شد
اين همه اَسرار بر صحرا نهاد

دام هستي نيست زنجيري كه نتوان پاره كرد
اين قدر افسردگي از همت نامرد‌ماست

تو کز محنت ديگران بي غمي
نشايد که نامت نهند آدمي

يا رب آن آهوي مشكين ز ختن باز رسان

وآن سهي سرو خرامان بچمن باز رسان

مشاعره / خواهشمندم شرکت بفرماييد.