مرکز انجمنهای تخصصی

دوش مي گفت که فردا بدهم کام دلت
سببي ساز خدايا که پشيمان نشود
حسن خلقي زخدا مي طلبم روي تورا
تا دگر خاطر ما از تو پريشان نشود

دل چو خالي شود از عشق، به دورش انداز******* شيشه بي‌باده چو گرديد، شكستن دارد

داني کف دست از چه بي موست*******زيرا کف دست مو ندارد

دلا بسوز که سوز تو کارها بکند * * * * نياز نيم شبي دفع صد بلا بکند

دوستان شرح پريشاني من گوش کنيد
داستان غم پنهاني من گوش کنيد

در اين بازار نا مردي به دنبال چه مي گردي***نمي يابي نشان هرگز تو از عشق و جوانمردي

برو بگذر از اين بازار از اين مستي وطنازي***اگر چون كوه هم باشي در اين دنيا تو مي بازي

يار با ماست چه حاجت که زيادت طلبي
دولت صحبت آن مونس جان ما را بس

سايه طوبي و دلجويي حورو لب حوض
بهواي سرکوي تو برفت از يادم
نيست بر لوح دلم جز الف قامت يار
چکنم حرف دگر ياد نداد استادم

من نه آن رندم که ترک شاهد وساغر کنم
محتسب داند که من اين کار ها کمتر کنم

مرا چشمي است خون افشان ز دست آن کمان ابرو
جهان بس فتنه خواهد ديد از آن چشم و از آن ابرو

وه که با اين عمرهاي کوته بي اعتبار
اين همه غافل شدن از چون مني شيدا چرا؟
آسمان چون جمع مشتاقان پريشان مي کند
در شکفتم من نمي پاشد زهم دنيا چرا؟

هرچه گويم عشق را شرح و بيان
چون به عشق آيم خجل گردم ازان