مرکز انجمنهای تخصصی

ياد باد آنکه ز ما وقت سفر ياد نکرد
به وداعي دل غمديده ي ما شاد نکرد

ARMIN : شما بايد با حرف (ن) شروع مي کرديد.

دلم خزانه ي اسرار بود و دست قضا
درش ببست و كليدش به دلستاني داد

دوش مي گفت كه فردا بدهم كام دلت

سببي ساز خدايا كه پشيمان نشود

دعاي گوشه نشينان بلا بگرداند
چرا به گوشه ي چشمي به ما نمي نگري

يکي تير الماس پيکان چو آّب
نـهاده بـر او چـار پرعقـاب

بهشت و دوزخت، با توست در پوست
چرا بيرون ز خود مي‌جوئي، اي دوست؟

تو نيكي ميكن و در دجله انداز
كه ايزد در بيابانت دهد باز

زندوني دلش مي گيره پشت اين دراي بسته
همه ديوار وجودش دلش از غصه شکسته

هله عاشقان بشارت كه نماند اين جدايي
برسد به يار دلدار بكند خدا خدايي...

يا رب اين شمع دلفروز ز كاشانه ي كيست
جان ما سوخت بپرسيد كه جانانه ي كيست

تاب بنفشه مي دهد طره مشك ساي تو

پرده غنچه ميدرد خنده دلگشاي تو

ور امـروز اندر اين منزل تـو را جاني ز يان آمد
زهي سرمايه و سودا که فردا زان ز يان بيني

مشاعره / خواهشمندم شرکت بفرماييد.