مرکز انجمنهای تخصصی

کدام آهن دلش آموخت آيين عياري * * * * کز اول چون برون آمد ره شب زنده داران زد

دوش وقت سحر از قصه نجاتم دادند
و ندرآن ظلمت شب آب حياتم دادند

در غريبي و فراق و غم دل پير شدم * * * * ساغر مي ز کف تازه جواني به من آر


(دوستان عزيز لطفا شعر تکراري نذاريد، اشعار جديد بذارين تا همگي لذت بيشتري ببريم. از توجه همه عزيزان سپاسگزارم)

روزی ز سر سنگ عقابی به هوا خواست**********از بهر طمع پر و بال خویش بیاراست

تنت به ناز طبيبان نيازمند مباد * * * * * وجود نازکت آزردهي گزند مباد

دي مي شد و گفتم صنما عهد بجاي آر/گفتا غلطي خواجه درين عهد وفا نيست

تو با خداي خود انداز کار و دل خوش دار * * * * * که رحم اگر نکند مدعي خدا بکند

ديدمش خرم وخندان قدح باده بدست
وندران آينه صد گونه تماشا مي کرد

در مذهب طريقت خامي نشان کفر است * * * * * آري طريق دولت چلاکي است و چستي

يکي ز شب گرفتگان چراغ بر نمي کند کسي به کوچه سار شب در سحر نميزند

دردت چه درد بود که چون من تمام شب سر را به سنگ ميزدي و مي گريستي!

يا ايها الناس ادامه دهيد *****شعر را!
با عرض پوزش،ساقيا!