مرکز انجمنهای تخصصی

در همه دير مغان نيست چو من شيدايي * * * * * خرقه جايي گرو باده و دفتر جايي

يارب اين شمع دلفروز کاشانه ي کيست
جان ما سوخت بپرسيد که جانانه ي کيست

ترا ناديدن ما غم نباشد
كه در خيلت به از ما كم نباشد

دامني گر چاک شد در عالم رندي چه باک ********** جامه اي در نيکنامي نيز مي بايد دريد

دامن ما هست در رندي سراسر چاك چاك***********چون كنم با نيكنامي و غم بي جامگي :razz:

موخره:في البداهه!

يوسف گم گشته باز آيد به کنعان غم مخور
کلبه ي احزان شود روزي گلستان غم مخور

روزها فکر من اين است و همه شب سخنم * * * * * که چرا غافل از احوال دل خويشتنم

من اگر کامروا گشتم و خوشدل چه عجب
مستحق بودم و اين ها به زکاتم دادند

در آستين مرقع پياله پنهان کن * * * * * * که همچو چشم صراحي زمانه خونريز است

تا زميخانه و مي نام و نشان خواهد بود
سر ما خاک ره پير مغان خواهد بود

در ازل بست دلم با سر زلفت پيوند * * * * تا ابد سر نکشد از سر پيمان نرود

داني کف دست از چه بي موست********زيرا کف دست مو ندارد :shock:

مشاعره / خواهشمندم شرکت بفرماييد.