مرکز انجمنهای تخصصی

نسيم باد صبا دوشم,اگهي اورد****که روز محنت و غم,رو به کوتهي اورد

داناي جهان نصرت دين خسروي کامل*******يحيي بن مظفر ملک عالم و عادل

لب بر لب کوزه بردم از غايت آز * * * * * تا زو طلبم واسطه ي عمر دراز
لب بر لب من نهاد و مي گفت به راز * * * * مي خور که بدين جهان نمي آيي باز

زاهد خلوت نشين دوش به ميخانه شد
از سر پيمان برفت و از سر پيمانه شد

در اين خمار کسي جرعه ام نمي بخشد****** ببين که اهل دلي در ميان نميبينم

مرا مي بيني و هر دم زيادت مي کني دردم
تو را مي بينم و ميلت زيادت مي شود هر دم

ما درس سحر بر سر ميخانه نهاديم * * * * محصول دعا در ره جانانه نهاديم

من ملک بودم و فردوس برين جايم بود
آدم آورد در اين دير خراب آبادم

مزرع سبز فلک ديدم و داس مه نو * * * * يادم از کشته ي خويش آمد و هنگام درو

وفا کنيم و ملامت کشيم و خوش باشيم
که در طريقت ما کافريست رنجيدن

نه هر درخت تحمل کند جفاي خزان * * * * غلام همت سروم که اين قدم دارد

ديريست که دلدار پيامي نفرستاد
ننوشت سلامي و کلامي نفرستاد