مرکز انجمنهای تخصصی

Reza6662,
ببنيد که اوج اشتباه آمريکايي ها تا چه حديست که حتي خلبانان خودشان
هم دارند به اشتباه نيروي مافوقشان اعتراف مي کنند. آيا واقعاً خلباني
که سي سال با تامکت پرواز کرده مي تواند خاطره اين پرنده به ياد ماندني
را از ذهن خارج کرده و از اين پس با F/A-18E خدمت کند؟ آيا در صورت بروز
جنگ، اين خلبان در تامکت و هورنت کارايي يکساني خواهد داشت؟

دوستان بهتره که اينقدر هم آيه ياس نخونيد و کمي هم يا بهتر بگم خيلي خيلي خوشحال باشيد.

از رده خارج شدن اف-14 اگر به ضرر آمريکا باشد به نفع کشور خودمون که هست؟

از رده خارج شدن اف-14 اگر به ضرر آمريکا باشد به نفع کشور خودمون که هست؟

آمريكا با بازنشست كردن اف-14ها قدرتش تقليل پيدا خواهد كرد؟
از چه نظر؟
تحليل جالبي نبود.
بايد قدري علمي تر در اين مورد صحبت بشه
جويا شدن از دلايل اين امر شايد شما رو هم راضي كنه.

کلنل خلبان چازان,

آمريكا با بازنشست كردن اف-14ها قدرتش تقليل پيدا خواهد كرد؟

به نظر من که بله.
زيرا اين شکاري - رهگير دوربر ويژه ي دوران جنگ سرد و شکار موشکهاي دوربرد کروز اتحاد شوروي
ساخته شد. براي نمونه موشک کروز AS-5 شوروي مي تونست از فاصله ي 240 مايلي، ناوهايي
آمريکايي رو هدف قرار بده، يعني فاصله اي که به دليل انحناي کره ي زمين، رادار ناوها قادر نمي شدن
شليک موشک و خود بمب افکن (Tu-95 يا Tu-22M3) رو تشخيص بدن.
با فروپاشي شوروي، ايالات متحده رقيب قدرتمندي براي خود در دنياي جديد تصور نمي کند.
از اين رو شاهد بازنشسته شده اف14 و شايد به زودي B-1B باشيم.
به نظر آمريکايي ها، دوران رقابت نظامي متعارف گذشته است.

Reza6662,
البته رضا جان من هم اين را قبول دارم که آمريکا هيچ رقيبي براي خود
در دنيا تصور نمي کند و واقعاً هم همينطور است. پس در اين شرايط،
اصلاً توليد جنگنده هاي نسل پنجم چه سودي در بر خواهد داشت؟

آرمان
مهمترين خصيصه ي جنگنده هاي نسل پنجم، رادارگريز بودن اوناست.
براي آمريکا توان رادار گريزي در جريان اولين روز جنگ خليج فارس (1991) ثابت شد.
F-117 هاي آمريکا به همراه F-4G پدافند هوايي بغداد را کاملن از کار انداختن و پس از
اين بود که جنگنده هاي F-18 و F-15 تونستن به راحتي روي بغداد پرواز کنن.
در واقع نقش مثبت رادارگريزي اف117 در اين جنگ به اثبات رسيد.
عبور از پدافند بسيار پرقدرت بغداد، نابودي سايت موشکهاي سام و توپهاي AA و . . .
چيزي که از عهده ي F-16 يا F-15 به هيچ وجه و بدون دادن تلفات امکان پذير نمي شد.

Reza6662,
بله رضا جان انگار اصلاً F-117 رو براي سال 1991 ساخته بودن چون
نقش اين جنگنده در اين جنگ واقعاً غير قابل انکار بود و راه رو براي
ورود به آسمان بغداد براي جنگنده هاي پشتيبان باز کرد. اگر نايت
هاوک نبود چه بسا به قول شما آمريکا با تلفات زياد موفق به بازکردن
پدافند هوايي عراق مي شد.

آرمان,
بايد پذيرفت که بدون نايت هاوک، عبور از پدافند هوايي پرقدرت صدام، امکان پذير
نبود. عراق بين 500 تا 600 موشک سام آماده ي پرتاب داشت که مي تونستن
پرواز جنگنده هاي آمريکايي رو کاملن روي بغداد مختل کنن ولي اينطور نشد.
بدون جنگنده هاي رادارگريز، جنگ بالکان هم براي ناتو بسيار دشوار مي شد.
فقط يک جنگنده ي اف18 در داگ فايت با ميگ25 عراقي، سرنگون شد.
هنوز هم بگين ميگ25 ضعيفه و داگ فايت نمي تونه انجام بده.

Reza6662,
بله مي توانيم بگوييم که عراق مي توانست به عنوان آخرين ضربه هاي
خودش حتي در صورت نابودي خسارات جبران ناپذيري را به نيروهاي متحد
وارد آورد. هر چند شايد اين مسئله خلل آن چناني در عمليات اشغال ايجاد
نمي کرد اما حداقل موجب ضرر هاي هنگفتي براي آمريکا و از دست دادن
نيروي هاي عملياتي او مي شد.

آرمان,
دقيقن پس از جنگ 1991 بود که ايالات متحده پي به ارزش و توان بالاي عملياتي
جنگنده بمب افکن هاي استيلث برد.
ادامه توسعه و هزينه بر روي B-2 و F/A-22 ماحصل همين جنگهاي اخير هست.

Reza6662,
مي دانيد که شايد اگر مسئله روشن شدن اهميت Stealth نبود شايد
طرح F/A-22 هيچگاه به نتيجه نمي رسيد (البته طرح F/A-22 از برنامه
هاي ATF-Advanced Technology Fighter بود و بهتر است بگوييم
طرح ATF هيچ گاه به نتيجه نمي رسيد). معلوم است که آمريکا در سال
هاي پيشين حتي در جنگنده B-1B هم که امکان خفاکاري بسيار بيشتر
آن وجود داشت، سطح پاييني از Stealth را براي اين هواپيما قرار داده
است تا هزينه هاي آن کمتر شود، اما با پي بردن به اهميت آن، 500 ميليون
دلار هم هزينه براي بمبري چون B-2 زياد نيست!

vvvvvvvvvvvvvvvvv