مرکز انجمنهای تخصصی

  ,

وارد وادی تخصصی نمی خواهیم بشویم که نیازی به قرار دادن در جای دیگری داشته باشد..فقط در جهت معلومات عمومی و آشنایی با برخی ناشنیده هاست.همین

بنده اطلاعات مذهبی زیادی ندارم ولی چند تا سوال از دوستمون فراگ فوت دارم
بسیاری از مردم اقوام گذشته که عذاب شدند درجات بالایی از تمدن را داشتند، جایی دیدید که مثلا خداوند برای عذابشان از تکنولوژی همان روزگار استفاده کند؟!

چه بسیار ی از اقوامی که به خاطر ظلم وستم وفساد مورد هجوم اقوام ظالم دیگری قرار گرفتند به وسیله تکنولوزی همون روزگار
پس از مبعوث شدن آخرین پیامبر دیگر سطح فکر وشعور نسل بشر به حدی رسیده بود که بزرگترین معجزه قران بود یک کتاب ونسل بشر به مانند کودکی که دوره طفولیت عقلی را از لحاظ هدایتی گذرانده بود ودیگر به خاطر هدایت شدن نیازی به تشویق وتنبیه نداشت ودیگر خود او بود که باید کاملا مختار وبه صورت طبیعی راه خودش رو انتخاب میکرد ان هم بر اساس عقل ومنطق بر همین اساس قرآن بزرگترین معجزه بر رسول خدا نازل شد که پاسخ انکار کنندگان رابر اساس علم ومنطق میداد . ( چه بسا قومی مانند بنی اسراییل که اساس فکر آنها بر دیدن استوار است به رقم بزرگترین معجزات تا انجا پیش رفتند که برای ایمان اوردن خواستار دیدن خدا هم شدند ) پس بزرگترین اعجاز قرآن است نه عصای موسی بر این اساس نظر من اینه که در اخرالزمان هم همه چیز به همین روال در جریان خواهد بود .

به نظر شما خنده دار نیست که بزرگترین واقعه ایی که در دنیا قرار هست توسط خداونداتفاق بیافتد، و حق را در کل عالم برپا کند، چیزی شبیه به جنگ جهانی اول و دوم انسان های ضعیفی مثل هیتلر باشد؟

مگرجنگ های صدر اسلام چگونه بود پیامبر چگونه مکه رافتح کردند ویا قیام بزرگ امام حسین چگونه خلق شد . واینکه بر طبق معتبر ترین احادیث نقل شده است که این پیروزی رخ نخواهد داد مگر در خون ودشمنان اینها که بودند انسان هایی مانند ابوسفیان و یزید ومابقی و بر طبق معتبر ترین روایات واحادیث یکی از علائم حتمی ظهور ودشمنان اقا سفیانی خواهد بود که البته یه انسانه نه موجود فرا زمینی واز فرزندان ابوسفیان هست
در جایی دیگری از فتنه سخن گفته اید درست است فتنه های آخر الزمان بزرگترین فتنه ها هستند . ولی به معنی انواع ابتلاعات وسختی ها که بشر به ان گرفتار میشود . آیا همانطور که دوستان در پست هایی گفتند سختی ها وگرفتاری هایی که برای مردم در اپر استفاده از سلاح های کشتار جمعی و مریضی ها و انواع بلا ها مثل سیل وزلزله و و از همه مهمتر فساد وتزویر بزرگترین فتنه ها نمیتواند باشد

همچنین، دوستی یاران امام زمان (عج) را با بسیجیان زمانه خودمان، و نیروهای حزب الله (!!) قیاس کردند! یارانی که لوط (ع) با آن همه عظمتش، و با آن همه قوای الهی که داشت، آنها را از خداوند طلب می کرد (قَالَ لَوْ أَنَّ لىِ بِكُمْ قُوَّةً أَوْ ءَاوِى إِلىَ‏ رُكْنٍ شَدِيد). این همه آیه و حدیث داریم که دلالت می کنند بر رجعت انبیاء و رسل در آخرالزمان برای نصرت اهل بیت (ع) بنا بر عهد و میثاقی که با خداوند در عالم ذر بستند. به نظر شما انبیاء و رسل الهی، بخصوص اولوالعزم من رسل با بسیجیان ما و نیروهای حزب الله قابل مقایسه هستند؟

مگر کسانی که بدون دیدن حجت خدا البته با (چشم ظاهر ) اینگونه از دین خدا واز اسلام در سخترین لحظات دفاع میکنند مگر جنگیدن در زیر باران تیر وتر کش- که ما حتی کوچکترین تصوری هم از این همه سختی نمیتوانیم بکنیم – و استوار بر سر عهد وپیمان بودن به مانند یاران حسین ع سلام که به حق یکی از سرداران شهید این سخن را گفتند که کسانی که در کربلای 5 جنگیدند اگر در ظهر عاشورا نیز بودند پشت سر حسین به شهادت میرسیدند و همینطور نیروهای حزب ا... که در خط مقدم جنگ بر علیه یهودیان اینگونه رشادت وفداکاری میکنند اگر مرتبه ی این دلاوران نزد خدا بیشتر از رسول الهی نباشد کمتر هم نیست وبسیاری از یاران امام زمان همین مردم اخر ازلمان هستند و اصلا به تاخیر افتادن ظهوراقا به خاطر نداشتن این چنین یارانی هست وگر نه بسم ا... این پیامبران خدا واین هم ابر انسان هایی که از دیگر کرات وسیارات به همراه فرشتگان امده اند وقیام ودیگر نیازی به من و شما نیست

کدوم حدیث هست که گفته جنگ امام (ع) با دشمنانشان جنگ توپ و تانک و تفنگ هست؟

1متا سفانه در اون زمان ها توپ وتانکی وجود نداشت 2 اینطور که شما میفر مایید جنگ یا به شکل همان 1400 سال پیش خواهد بود ویا اصلا جنگی به وجود نمی اید وامام زمان با یک معجزه تمام دشمنان را نابود میکنند

در آخر هم سخن من به تمام دوستان اینه که حتی اگر گنهکار هم باشیم میتونیم امید به اینکه سرباز ایشون باشیم داشته باشیم و نا امید بودن از رحمت خدا بزرگترین گناه است

البته دوستان این را از نظر دور ندانید که خیلی ها هم هستند که به این نقشه اعتقاد دارند...این عکس در موبایلم به اشخاص مختلف نشان دام..بازخورد نظرات جالب بود.

متاسفانه برای عده ای زیاد مهم نبود
دوستی نیز دارم که در زمینه مسائل مهدویت و وقایع آخرالزمان بسیار علاقه مند است وحتی به من گفت 10 نفر از 313 نفر از سربازان امام زمان از شهر آبادان به ایشان می پیوندند.

مابقی نیز بیشتر این شبهه و سوال برایشان پیش آمد که چرا در جنگ امام زمان با دشمنا از تجهیزان مدرن مثل جنگنده ها و ناوها استفاده می شود.
مگر امام زمان نیرویی ماورایی ندارد که به سرعت موجب نابودی دشمنان می شود.

متاسفانه در رسانه ها به این شبهات پاسخ درستی داده نمی شود تا مردم با دید روشن تری به مسئله ظهور بیندیشند.

kaveh606 جان حال نداشتم این حرف ها رو بزنم شما زدی ممنون بعضی حرف ها رو هم نمی شود همه جا زد چون برداشت ها متفاوت است.

میلاددرست می گویی برخی انتظاراتی دارند که ...
در برهه ای از تاریخ حکومت وقت تصمیم گرفت که مرقد مطهر امام حسین (ع) را ویران کند. شیعیانی که بعضا مثل برخی شیعیان الان امام حسین رو بت و خدای خود می دانستند انتظار لشکر ابابیل را می کشیدند که تخریب کننده مرقد حسین را مجازات الهی کند.
بزرگی از مردان خدا (عبد العظیم حسنی) به نظاره نشسته بود و به هنگام تخریب تعجب در صورت شیعیان را می دید که چرا ابابیلی نیامد و ...
گفت شمر و یزید که خود حسین (ع) را به شهادت رساندند نه سنگ شدند و نه ابابیلی بر سرشان نازل شد. چطور انتظار دارید بر متجاوزان به مرقد ان بزرگوار ابابیلی نازل شود.
نقل این داستان برای این بود که گاهی انسان مطالبی را بیش از آن حد که باید بزرگ یا کوچک می کند.
در این که عظمت امامان و مردان خدا از درک و فهم امثال من حقیر خارج است شکی نیست اما انسان باید هرچیز را به جای خود ببیند.
این که تجهیزات امام زمان چیست یقینا مطابق با پیشرفت تکنولوژی است.
نوح چندید سال کشتی ساخت تا نزدیکان و یارانش را از انچه در آن موقع عذاب خدا بود نجات دهد مگر ان موقع کشتی تکنولوژی نبود؟ مگر خدا نمی توانست انها را بر بال فرشتگان سوار کند تا از آب نجات یابند؟
مگر یوسف امر نکرد سیلو برای گندم بسازند؟ مگر محمد رسول بزرگ اسلام (ص) در جنگ احزاب به گفته سلمان عمل نکرد و خندق حفر کرد؟ ( این یعنی استراتژی جنگی)
امام زمان هم همینطور یعنی از مشاوران و فرماندهان نظامی مشاوره می گیرند و البته علم و دانش ایشان و ... بر کسی پوشیده نیست.
این که نیروی ماورایی را چه بدانیم هم مهم است! اگر قرار باشد خدا همه کافران را به اشارتی نیست کند که از همان روز اول می کرد.
نظر شخصی ( باید نبردی باشد که صالح مومن و مسلمان به اختیار خود انتخاب کند که در رکاب مولایش بجنگد یا در مقابل او و کافر به اختیار ایمان آورد یا جدال کند)
مگر حسین (ع) امامت نداشت؟ حسین نیروی ماورایی نداشت؟ امر و اراده خدا بر این بود که حسین - علی - و ... (ع) با مردم و از مردم باشند نه نیرویی ماورایی و ...
هنر این نیست که به اشارتی جهانی را به اتش بکشی یا پرواز کنی یا کار عجیب کنی. اگر اینطور بود که ایمان و اعتقاد نبود و ترس بود از امامی که نیرو مند است و انسانها نه از روی ایمان که از روی ترس ار هلاک شدن بیعت می کردند.
هنر این است که عادی باشی - از جنس مردم - پا در زمین اما روح در افلاک
هنر این است که با اخلاق و با ایمان مومنین را در رکابت برای جهاد در راه خدا بسیج کنی که با نیروی ماورایی و ...
در احادیث و همین نقشه هم ذکر شده که در مرحله ای از جنگ امام از مکه به مدینه می گریزند و سپاه سفیانی در تعقیب ایشان پس اگر امام قرار بود یک تنه با نیروی ماورایی بجنگد که ...
عزیزان اگر خدا بخواهد، دیگران هم بکنند آنچه مسیحا می کرد و بر این شکی نیست.
اگر خدا بخواهد امام زمان یا هر بنده مومن خدا بر چشم به هم زدنی دنیا را از بدی پاک می کند ولی همانطور که خدا اراده کرده انسان در حیطه توانایی خود مختار باشد اراده نموده انسانها با جان خود و از روی اختیار در راهش قیام کنند و کشته شوند. اینجاست که خدا به فرشتگان می گوید اینان بندگان من هستند که در راه من از جان و ... گذشته اند.
البته علی (ع) در جنگ خیبر دروازه یهود را از جا کند اما به پشتیبانی و ایمان مومنین و یاری خدا وگرنه همین امام بزرگوار در صفین علیرغم رشادت به دلیل اختلاف و نیرنگ منافقان نیرویی ماورایی نشان داد.
حال انکه وجود مقدس ایشان از دید هر صاحب تفکری ماورایی و بزرگ است

Darya salar MILAD نوشته شده:دوستان عکس جالبی از صفحه ای از بحالانوار بدست آورده ام..حتما آن را ببینید...از موضعی شنیدنی بحث می کند.
اگر در تاپیک عکس با مشکل عدم نمایش مواجه شد بعه لینک زیر بروید.

سلام
من به هیچ وجع ممکن این نوشته ها رو قبول ندارم

یا امام زمان (ع)
خودت به ما کمک کن
و از دست مطالب کذب و غیر حقیقت رهایی بخش ...
الهایی امین

به هیچ وجع ممکن این نوشته ها رو قبول ندارم

همین الان مورد تایید 100% بازدید کننده ها از این تاپیک نیست..فقط می خواهیم در جوی آرام و دوستانه به تبادل نظر پیرامون این موضع بپردازیم...بیشتر هم هدف دانستن بیشتر نظرات مختلف است..این که آن را بپذیریم یا نپذیریم دیگر به عهده خودمان است....

من تا همین جای بحث چند مسئله که برایم مبهم و سوال بود و بیشتر دوست داشتم از زبان بچه های مذهبی سایت که لااقل بیشتر از من نوعی دستی برآتش دارند و از من در زمینه ظهور بیشتر مطالعه کرده اندند بشنوم روشن شده است...اینکه بر این مسائل باور یابم یا رد کنم دیگر مربوط به این بحث نیست.
منتظر نظرات دیگر نیز هستیم.

دوست عزیزم ما هم کاملا رد یا قبول نمی کنیم
فقط پیرامون این بحث رجعت نکاتی بیان شد و خواندم که منطقی است (نظر شخصی) و فوق العاده حدیث و ایه قرآن وجود داره
قبلا هم رجعت سابقه داشته و در تاریخ هست
اگر روی موضوع رجعت شک دارید مطالعه کنید اما این که چه سالی چه زمانی کی بیاید و ... ما هم 100% نمی دانیم و نمی شود اطمینان داشت به هر حال احادیثی است که نقل شده و آنچه در بحار الانوار نقل شده هم قرار نیست 100% درست باشد.

دوستان به چند نکته توجه نکردند؛ اولا کسی نگفت جنگی در کار نیست، بلکه آیات و احادیثی که آورده شده استدلالی بود بر اینکه زمین و حتی قوانین جاری بر آن در آن زمان متفاوت از چیزی هست که الان ما می بینیم. بسیار متفاوت تر از آن که ما می بینیم. اثباتش هم کار سختی نیست، در همون آیات خداوند خودش اعلام میکنه که زمین را به غیر زمین، و آسمان را به غیر آسمان تبدیل خواهد کرد. از طرف دیگه، ما قائل به زمان بردار بودن آیات قرآن نیستیم، که بگیم فلان آیه فقط برای اون زمان بوده، و مثلا مردم اون زمان اگر زمانه ما را ببینند، واقعا برایشان اعجاب آور خواهد بود، و این مصداق همین آیه هست. ما معتقدیم که آیات قرآن برای همه افراد در همه زمان ها ست. در این باره هم محققین و علماء کتاب نوشتند، و البته بعضی از روشنفکران مثل سروش هم نظرات متفاوتی دارند، که توسط سایرین پاسخ داده شده، و لزومی نداره اینجا روی آنها بحث کنیم. پس این واقعه باید برای مردم همه زمان ها عجیب و عظیم باشد، نه مثلا برای مردم قدیم، و برای ما که جنگ با هواپیما و تانک و غیره زیاد دیدیم، تقریبا عادی به نظر برسه!
نکته بعد هم این هست که همین رجعت خودش به اندازه کافی عجیب و غریب هست، و اگر فقط بخوایم به همین رجعت یا کشته شدن ابلیس اتکا بکنیم، مشخص میشه که بحث آخرالزمان بسیار عظیم تر از این حرف ها ست. از یک طرف رجعت از مقولاتی ست که در عالم تشیع تا دلتان بخواد درباره اش کتاب نوشته شده و برای آن استدلال آورده شده، تا حدی که در بسیاری از ادعیه و احادیث مرتبا بر آن تاکید می شود، و حتی کار به آنجا می رسد که فردی را که رجعت را قبول نداشته باشد، اصلا به عنوان شیعه به حساب نمی آورند. درباره اینکه چه کسانی رجعت می کنند هم حداقل روی این افراد اتفاق نظر وجود دارد:
1- اهل بیت (ع)
2- انبیاء و رسل (ع)
3- بهترین خوبان
4- بدترین بدان
حالا ممکن هست بعضی به رجعت افراد دیگه هم استدلال کنند، مثلا فکر کنم حدیثی باشه که میگه هر کس به مرگ طبیعی نمرده باشد، و کشته شده باشد هم رجعت می کند. یک بحثی هم درباره زمان این رجعت ها مطرح هست که تا حدودی در احادیث برای ما گنگ هست، مثلا بعضی از رجعت ها را به بعد از ظهور نسبت میدن، بعضی ها را هم به قبل از ظهور. حالا ما به اینها کاری نداریم. مهم خودِ مقوله رجعت هست که همه متفقل القول هستند که در همون حوادث آخرالزمان هست، حالا بعضی در همان حوادث ولی قبل از ظهور، و برخی در همان حوادث بعد از ظهور. خب، همین مسئله برای شما عادی به نظر میاد؟! مرده ایی که چند هزار سال پیش از قبر بیاد بیرون برای شما خیلی عادی هست؟! مثلا اگر یکی از اجدادتان را که فوت کرده،فردا توی خیابان ببینید، و بخواد با شما روبوسی کند، از نظر شما امری کاملا طبیعی و عادی هست؟! حالا اگر قرار باشه امیرالمومنین (ع) و امام حسین (ع) بیان چی؟! اصلا آیا واقعه کربلا تمام شد؟ کل هنر امام حسین (ع) همین بود؟ انبیاء و رسل چی؟ مگه در قرآن نداریم که از ایشان پیمان غلیظ گرفته شده؟ این همه هم حدیث داریم که مفاد پیمان انبیاء قبول رسالت پیامبر اکرم (ص)، و ولایت علی بن ابی طالب (ع)، و نصرت ایشان در زمان ظهور قائم شان (ع) هست. گیرم یکی دو تا حدیث منبع مجهول داشته باشند، برید احادیث ذیل این آیه میثاق غلیظ از انبیاء را ببینید چندتا حدیث موید این نکته آورده شده! از طرفی ما در آیات دیگه هم می بینیم که رسولان الهی با مقوله آخر الزمان آشنا بودند، حتی برای آن برنامه داشتند، مثلا در قرآن خداوند به موسی (ع) می فرماید ایام الله را به قوم خود تذکر بده، بعد -اگه اشتباه نکنم - امام صادق (ع) در ذیل همین آیه می فرمایند ایام الله سه روز هستند: روز رجعت، روز قیام قائم (ع)، و روز قیامت. پس این ماجرا این قدر برای خدا با ارزش بوده که اقوام گذشته را هم به آن متذکر میشده، و حتی به پیامبران خود هم ماموریت می داده که قوم خودشان را برای همچین واقعه ایی آماده کنند. وقتی یک قانون فیزیکی مثل اینکه هر فردی مرد، پوسیده میشه، و بدنش تجزیه میشه، و بعد از مدتی کل بدنش به جز برخی از اجزاء مثل استخوان از بین میره، در همین دنیا - نه در قیامت - نقض میشه، و شما مرده های خودتان را می بینید که پیکار می کنند، چطور با اطمینان خاطر می گویید که، "این که تجهیزات امام زمان چیست یقینا مطابق با پیشرفت تکنولوژی است"؟! گیرم همین قانون بالستیک در اون زمان نقض بشه، شما می تونید یک گلوله (از نوعی، موشک، تیر، توپ، و...) شلیک کنید؟!
نکته بعدی همین یاجوج و ماجوج هستند. من نمیخوام خیلی وارد احادیث بشم، چون اینجا بحث علم رجال و اینجور چیزها مطرح نیست، هر حدیثی که مطرح بشه، یک نفر میتونه خیلی راحت بگه، "از کجا معلوم که جعلی نباشه؟!" بحث دقیق روی احادیث موقعی جایگاه داره که وقتی افراد روی حدیثی بحث می کنند، همگی در علم حدیث و علوم مرتبط با آن یک حداقل هایی را داشته باشند، و قتی گفته می شود حدثنا فلان شخص، کم و بیش روی اون فرد محدث یک اتفاق نظری وجود داشته باشد. بگذریم... در پست قبلی توضیح دادم که از نظر قرآنی باید سد یاجوج و ماجوج شکسته بشه، و اقوام گذشته هم رجعت کنند. اولین نکته ایی که جلب توجه میکنه اینه که، اصلا این سد یاجوج و ماجوج که خدا اینقدر روش مایه گذاشته، و چندین آیه از قرآن را اختصاص داده به چگونگی ساخت آن، و اینقدر از محکم بودنش گفته، چرا اصلا هیچ نشانی ازش نیست؟! از طرف دیگه اصلا این یاجوج و ماجوج چی هستند؟ از نظر لغوی که یاجوج و ماجوج میشه کج و ماوج، حالا برخی از مفسرین اینها را به برخی اقوام مثل مغول نسبت دادند، ولی در احادیث از اینها چیزهای عجیب و غریب نقل شده، اولا بعضی ها می آمدند پیش ائمه و تقاضا می کردند که یاجوج و ماجوج را ببینند! مثلا سلمان فارسی (ره) در حدیثی نقل میکنه که از امیرالمومنین (ع) خواسته که این سد و یاجوج و ماجوج را ببینه، ایشان هم سلمان را به سرزمینی بردند، و نشانش دادند. یا مثلا فکر کنم حدیثی از امام صادق (ع) باشه که می فرمایند یاجوج و ماجوج هر سال میان پست این سد، و نگاه می کنند که آیا سد ترگ خورده یا نه، تا شاید بتونند از آن فرار کنند. یا احادیثی هست که اینها را موجوداتی با دم، پشم زیاد، و گوش های بزرگ معرفی کرده، یا احادیثی هست که در آنها گفته شده اینها موجوداتی هستند که سه چیز می خورند: انسان، جن، و علف. یا فکر کنم جایی هم مطرح شده که حمله آنها شبیه حمله ملخ ها به مزارع هست. خب خیلی از این بحث های حدیثی نکنیم، اون چیزی که از یاجوج ماجوج میشه متوجه شد، اینه که اینها موجوداتی مثل ما نیستند، از سدشان هم در دنیا خبری نیست، همانطور که از کوی قاف که اینقدر در وصفش گفته شده، خبری نیست، انگار اینها موجوداتی بودند که زمانی مادی بودند، ولی الان مادی نیستند، همانطور که در زمان سلیمان (ع) در مقطعی اجنه قابل دیدن بودند و مثل سایر مردم برای ایشان کار می کردند، ولی بعد از آن در این زمانه من و شما نمی توانیم آنها را با چشم مادی ببینیم.
نکته بعدی خودِ کشته شدن ابلیس هست. در اینکه یوم الوقت المعلوم با یوم یبعثون فرق داره، شکی نیست، چون اگر فرق نداشتند، خداوند از دو واژه مختلف برای یک معنی استفاده نمی کرد. در احادیث هم تا دلتان بخواد از ائمه مختلف نقل شده که یوم الوقت المعلوم زمان قیام قائم ما ست. علاوه بر آن، احادیث زیادی هم وجود داره که ابلیس به دست یکی از اهل بیت (ع) به هلاکت میرسه. الان شما یکی از تسلیحات تکنولوژیکی بشر را به من نشان بدید که بتونه ابلیس و شیاطین که از جنس جن هستند را بکشد؟! حالا اگر بخوایم بریم استناد حدیثی بیاریم که در احادیث حتی داریم که در لشکر امام زمان (ع) هم سپاهیانی از فرشتگان و اجنه حاضر هستند که با چشم دیده می شوند. این حدیث رو من مدتها قبل دیده بودم، جالب این بود که سوال کننده از امام (ع) می پرسید - نقل به مضمون - آقا، یعنی ما هم آنها را می بینیم؟!! امام (ع) هم جواب داده بودند؛ بله! یعنی مثل جنگ احد و امثال آن نخواهد بود که مردم فرشتگان را نبینند و خداوند آیه نازل کند که سپاهیان ما از فرشتگان در کنار شما جنگیدند! این اجنه و فرشتگان را می خواید با کدوم توپ و تانک و بمب از بین ببرید؟! پس این نکته باید برای من و شما پررنگ باشه که صحنه های آخرالزمان عظیم هستند، و از طرف دیگه اینها برنامه خداوند هستند. در برنامه خداوند یک بار شما می بینید که امام حسین (ع) باید کشته بشه، یک بار هم می بینید که برای یک جنگ باید کل عالم و آدم چه مرده و چه زنده جمع بشند. اهل بیت (ع) هم به گفته خودشان قلبشان محل مشیعت خداوند هست، اگر در زمانی از قدرتی استفاده نکردند، یعنی در آن زمان در برنامه خداوند همچین کاری نبوده، و ایشان با برنامه خداوند پیش رفتند، پس اینکه امام حسین (ع) یا سایر اهل بیت (ع) چرا از قدرتشان استفاده نکردند، پس این بار هم خبری نیست، استدلال درستی نیست. همانطور که اهل بیت (ع) در زمان ضعف امویه، و زمانی که عباسیان با حیله احقاق حق آل محمد (ص) آنها را سرنگون کردند، بهترین فرصت را، از نظر ظاهری، برای قیام و در دست گرفتن قدرت داشتند. خیلی ها هم به محضر ایشان می آمدند، و اعلان آمادگی برای جهاد در راه ایشان می کردند، ولی جواب اهل بیت (ع) این بود که حکومت ما در زمان قائم ما (ع) هست! یعنی حرکت با برنامه خداوند. خداوند هم ارحم الراحمین هست، ولی در کنار آن ذوانتقام هم هست! قرار نیست چون ما رحمت خدا را دیدیم، انتقام خدا را فراموش کنیم، و بگیم از خدا بعیده فلان انتقام را از ما بگیره! پس باید همه چیز را از مجرای برنامه های خداوند دید. ما می گوییم خدا هیچ کاری را عبث انجام نمی دهد، بعد می گوییم انسان را خلق کرده، تا کار خوب بکند، و برود بهشت! خب آخه این هم شد کار؟! چه لزومی داشت که اصلا انسان را خلق کند؟! حالا که انسان را خلق کرد، چه لزومی داشت این همه در دنیا آن را به زحمت بیاندازد؟! خدا که قدرت مطلق است، یک اشاره ایی می کرد، همه خوب می شدند، و می رفتند در بهشت!! ولی می بینیم که اینطور نشده، و خداوند انسان را برای پیشبرد یکسری از برنامه های خودش خلق کرده، و در چارچوب همان برنامه ها انسان را در دنیا تعلیم می دهد، و همین انسان را برای همان برنامه ها استفاده می کند، نه اینکه برید در بهشت برای خودتان بخورید و استراحت کنید، شما را فقط برای همین خوردن و خوابیدن خلق کرده بودم! ما باید همه چیز را از مجرا برنامه خداوند ببینیم. برای آخر الزمان هم آنطور که از آیات و احادیث بر می آید، برنامه عجیب و سنگینی تدارک دیده شده! این همه ما می گوییم ولایت علی بن ابی طالب (ع) تنها راه نجات بشریت هست، این همه می گوییم هفتاد و دو ملت همه به جز ملت علی (ع) گمراه هستند، پس کو؟ اگر این حق هست، باید صحنه هایی واقع شود که تمسک به هر چیز غیر از ولایت مولا علی (ع) موجب عذاب و هلاکت شود. صحنه هایی که هر کس ادعای برحق بودن دارد، سرش به سنگ بخورد. صحنه هایی که هر کس فکر می کند با داشتن بمب اتم و غیره و ذالک میتونه برای خودش آرامشی بوجود بیاره، و با تکیه بر تکنولوژی خود ساخته، بدون تمسک به اهل بیت (ع) برای خودش بهشت فرضی بسازد، سرش به سنگ بخوره. صحنه هایی که در آن حجت بر همه تمام شود، و هیچ کس ادعا نکند که با حق ناآشنا بوده. اینها هم برای تربیت انسان هست. انسانی که چند هزار سال فرصت داشت که با اختیار خودش و در فضایی تقریبا آرام هدایت شود، و تربیت پیدا کند، باید در آن زمان تحت فشار قرار بگیرد، تا هم آنانی که از سال ها قبل خود را در مسیر درستی قرار داده بودند، درستی مسیر خود را ببینند، و هم هر کسی که استعداد قرارگیری در این مسیر را دارد، به خودش بیاید و در این صحنه ها در مسیر اصلاح قرار بگیرد. چه بسا افراد کافر و یهودی و مسیحی که اگر اسلام واقعی به آنها عرضه میشد، از خیلی از مسلمانان فعلی با ایمان تر می شدند. پس باید صحنه ایی باشد که هر کس استعداد رشد دارد، در آن صحنه استعدادش شکوفا شود، و هرکس تخم نفاقی در دل دارد، در آن صحنه به لشکر باطل بپیوندد. همانطور که ابلیس لعین چند هزار سال در بین ملائک خدا را عبادت کرد، و کارش به جایی رسید که برخی از ملائکه به مقامش غبطه می خوردند، و در یک صحنه بعد از این چند هزار سال، خداوند تخم نفاقش را آشکار کرد، و لعین ابدی شد.
از طرف دیگه، حکومت امام زمان (ع) بعد از شکل گیری باید همچون بهشت باشد، چون...شما تصورش را بکنید، بهترین خوبان، و انبیاء و رسولان الهی که اکنون در برزخ در بهشت های خود زندگی می کنند، از آنجا به زمین بیایند، در معیت حضرت بجنگند، و حتی از سال ها قبل آرزوی این روز را داشته باشند، آن وقت خداوند چیزی پایین تر از آن پاداش قبلی را به آنها بدهد؟! آن بهشت برزخی با آن همه خدمه و نعمات مختلف را از ایشان بگیرد، و ایشان را بیاورد در دنیا که نسبت به آن بهشت محدودیت های بسیار زیادی دارد؟! یا مثلا سلیمان (ع) که آن ملک با عظمت و با شکوه را در دنیا داشت، از بهشت برزخی به زمین بیاورند، و وی را در ملکی ضعیف تر از ملک خودش در دنیا ساکن کنند؟! اینکه بیشتر پایین آوردن درجه هست، تا ارتقاء درجه! از طرف دیگه، افرادی را که آلوده به انواع نجاسات، و اخلاق ناپسند، و گناهان هستند (بنده خودم را میگم)، با اینها همنشین کنند؟! شما جای این بندگان خدا بودید، ناراحت نمی شدید؟! نمی گفتید خدایا، این همه به ما می گفتی به یاد ظهور و آخرالزمان باشیم، قوم خودمان را هم به آن تذکر بدهیم، این همه از شان و منزلت اهل بیت (ع ) برای ما گفتی، بعد هم ما را از بهشت مان به جای محدود تری منتقل کردی، هم افراد سرتا پا گناه را با ما همنشین کردی؟! این بود دستمزد زحمتان چندین و چند ساله ما برای ظهور؟! این بود اون ملک اهل بیت (ع) که می گفتی؟!! خیلی منطقی هست که بخوایم نتیجه گیری کنیم که اولا ملک امام زمان (عج) باید قیمتی تر و پرنعمت تر از بهشت برزخی باشد که خوبان بعد از مرگ تا قیامت در آن به سر می برند، از طرف دیگه، طبیعی هست که نتیجه گیری کنیم مردم باید از فیلترهای مختلف عبور کنند، تا ناپاکی های خود را کنار بگذارند، و پاک به همچین ملکی وارد شوند، تا لایق همنشینی اولیاء خدا باشند. حالا هر چه فردی ناپاکی های کمتری داشته باشه، در اون صحنه های آخرالزمان هم کمتر براش مشکل پیش میاد. هر چه فرد ناپاکی بیشتری داشته باشه، و به قول معروف از بیخ عرب باشه، عذاب بیشتری سرش میاد. بعضی هم هستند که تمام این صحنه ها را می بینند، عذاب ها را هم می چشند، ولی کینه و نفرت نسبت به اسلام، و مومنین، و بخصوص اهل بیت (ع) از دلشان خارج نمی شود، خب این افراد در بهشت جایی ندارند، و باید در همین صحنه ها هلاک بشوند، آن هم به بدترین شکل. همانطور که بهشتیان رجعت می کنند، بدترین بدترین ها هم رجعت می کنند، خب برای اینها هم باید زمین و وقایع آخرالزمان از آن جهنمی که درش بودند بدتر باشد، وگرنه خروج از جهنم و آوردنشان در زمین بیشتر نوعی تخفیف محسوب می شود، تا اینکه مجازات کارهای زشت شان باشد.

درباره و جنگ هم اینکه جنگ با چی خواهد بود و به چه شکل خواهد بود، بنده اطلاع ندارم، فقط میدونم هر چی که هست، بسیار عجیب و غریب خواهد بود، و البته، آزمایشی که شاید برای برخی از خوبان پر از نعمت و آسایش و حتی زیبایی (همانطور که حضرت زینب (س) آن همه کشتار در کربلا را می بینند، ولی می گویند ما رایت الا جمیلا)، برای مردمی که ناپاکی هایی دارند، صحنه هایی سخت برای پاک شدن آن ناپاکی ها، و برای کافران واقعی، عذابی سخت و دردناک.

درباره یاران امام زمان (ع) هم گفتم که بسیجیان ما و نیروهای حزب الله بسیار قابل احترامند، ولی من شخصا نمی تونم یک نظر کلی مثل دوستمون بدم و بگم یاران ایشان مثل همین بسیجی های خودمان خواهند بود! چون از یک طرف انبیاء و رسل با آن همه عظمت آرزوی سربازی ایشان را داشتند، از طرف دیگه، در احادیث داریم که یاران ایشان بیشتر از امت های پیشین هستند، و کمتر از امت آخرین. این به معنی آن نیست که بسیجیان ما و نیروهای حزب الله هیچکدام با این توصیفات در بین سربازان ایشان جایی نخواهند داشت، بلکه تاکید روی این نکته هست که شان سربازان ایشون بسیار بالا ست، همینطوری با ذکر نام یکسری گروه ها برای خودمان معیار رفتاری درست نکنیم. الگوی من و شما فلان بسیجی یا فلان نیروی حزب الله نیست، الگوی من و شما اهل بیت (ع)، و پایین تر از ایشان انبیاء و رسل الهی که بهترین شاگردان اهل بیت (ع) بودند، هستند. اون عزیزانی هم که بسیجی یا حزب اللهی بودند و به درجات بالایی رسیدند، و بسیاری هم شهید شدند، ایشان را به عنوان الگو گرفتند که به اینجا رسیدند، تازه مثلا همین ها دربرابر انبیاء الهی، یا حتی افرادی مثل حضرت عباس (ع)، یا جناب سلمان (ره) شاید شان پایین تری داشته باشند! ما باید اون نقطه اوج را نشانه بگیریم، یعنی آرمانمان شبیه عیسی (ع) شدن باشد، که ایشان خودشان شیعه ترین شیعه ها هستند. نه اینکه رده های پایینی را نشانه بگیریم. میگن پسر یک عالمی به پدرش گفت: پدر جان، من آرزو دارم که وقتی بزرگ شدم، مثل شما بشوم، پدرش هم پسر را تنبیه کرد و گفت: پسر جان، من می خواستم سلمان فارسی بشوم که این شدم، تو که می خوای من بشی، خدا به دادت برسه!

این نکته را هم برای برخی از دوستان بگم، که یک بار جو گیر نشید، نگید من می خوام به درجه اهل بیت (ع) برسم! حسرت به مقام اهل بیت (ع) و رشک به آنها در مکتب شیعه گناه بزرگی هست، آنقدر بزرگ که در برخی روایات از کسانی که به مقام اهل بیت (ع) حسد کردند، بدترین مردمان یاد شده! البته در بزرگ داشت اهل بیت (ع) هم از حد مجاز خارج نشید، و نعوذبالله آنها را با خدا قیاس نکنید، که اهل بیت (ع) غلو کنندگان مقامشان را به شدت لعنت کردند. اهل بیت (ع) را باید بندگان خدا دانست. بندگانی که از همه بندگان خداوند بالاترند، و حتی با آنها قابل قیاس نیستند، اما در برابر خداوند چیزی نیستند، و چیزی نمی خواهند مگر آنکه خدا بخواهد. ایشان باب الله هستند، مجرای نور الله برای عالمیان هستند، نه نعوذبالله هم شان خداوند، یا حتی نزدیک به آن. یک بار دیگه تکرار می کنم که با تمام مقاماتی که دارند، در برابر خدا چیزی نیستند! ولی خداوند به واسطه تمسک به آنها عطا می کند، و به واسطه دشمنی با آنها هم عذاب می کند، چون محبوب ترین بندگان خداوند نزد وی هستند.
این بخش پایانی را هم ذکر کردم که فردا اگر یک غیر شیعه گذرش به اینجا افتاد، نگه اینها مشرک هستند، و از این حرف ها، چون بعضی هاشون از این ادعاها زیاد می کنند.

موفق باشید

پی نوشت اول: من دانه دانه صحبت های دوستان را نقل قول نکردم که یکی یکی جواب بدم، کل پست ها را دیدم، و با یک برداشت کلی از سوالات مطرح شده این پست را نوشتم، پس اگر چیزی جا افتاد، عذر بنده را بپذیرید.

پی نوشت دوم: این پست طولانی شد، من هم آن را مرور نکردم، اگر اشکال املایی، دستوری، و غیره داشت، ببخشید.

پی نوشت سوم: فرصت نبود برای هر آیه و حدیثی که بهش اشاره شد منبع ذکر کنم، برخی از آیات و احادیث اشاره شده معروف هستند و راحت قابل پیدا کردند هستند، برخی هم بیشتر برای محکم کاری آوردم، و گرنه حذفشان خیلی در کلیت بحث خللی وارد نمی کرد، برای همین هم ضرورتی ندیدم دنبال منابع دقیق آنها بگردم، و با تکیه بر حافظه آنها را نقل کردم، انشاء الله که درست باشند.

پی نوشت چهارم: من مرتبا به اینجا سر نمی زنم، و هر وقت وقت کنم نگاهی به تاپیک ها و پست ها می کنم، پس ممکن هست پست های دوستان را خیلی دیر ببینم. از طرف دیگه، اگر قرار باشه هر بار اینقدر انشاء بنویسم، باید کار و زندگی را ول کنم، و فقط به بازخورد پست هایی که در هر تاپیک میزنم بپردازم، پس اگر از مطالب بنده برای برخی دوستان سوالی مطرح شد، و بنده جواب ندادم، یا بخاطر کم سوادی جواب ندادم، دوستان خودشان پیگیر مسئله خودشان باشد، که اگر انحرافی برایشان ایجاد کرده، اصلاح شود، اگر هم انشاء الله مطلب درستی بوده، برایشان پایدار شود.

یا علی

با سپاس از فراگفوت عزیز و پوزش از اینکه شاید قبلا نسبت به ایشان اسائه ادبی ناخودآگاه کرده ام...سطح اطلاعات مذهبی شما فوق العاده است...

ولی من این جمله را در بین این پست مفصل و جالب شما که برخی نکاتش را برای اولین بار در عمرم شنیدم زیاد توجهم را جلب کرد.اگر گزینشی به مطلب شما نگاه کنیم جمله زیر تایید ضمنی حرفی است که من از مردم عادی در رابطه با نیروی ماورایی پشتیبانی کننده از امام می شنوم..چیزی که برای خود من نیز سوال بود و تا حد زیادی جوابم را گرفته ام.

در احادیث حتی داریم که در لشکر امام زمان (ع) هم سپاهیانی از فرشتگان و اجنه حاضر هستند که با چشم دیده می شوند. این حدیث رو من مدتها قبل دیده بودم

البته همانطور که اکثر دوستان در لابلای پستهای خود اشاره کردند همه احادیث مورد اتفاق نظر نیست ولی کلیت موضوع را کسی رد نمی کند...
حالا که از این مرحله بحث عبور کردیم و خوشبختانه بحث های ناگفته و بکری مطرح گردید برویم سراغ مساله شرایط ظهور...

مثلا این شرط که می گویند باید ظلم و جور به حدی برسد که مردم دنیا صبح تا شب آرزوی مرگ کنند آن موقع نشانه ظهور است...این منطقی می آید؟

مثلا این شرط که می گویند باید ظلم و جور به حدی برسد که مردم دنیا صبح تا شب آرزوی مرگ کنند آن موقع نشانه ظهور است...این منطقی می آید؟

بستگی داره به این شرط از چه دیدی نگاه کنیم؛ یک دیدگاه این هست که برای تعجیل در ظهور باید ظلم و جور را زیاد کنیم! این دیدگاه دیدگاه انحرافی هست. در بین مسیحیان و نئومحافظه کاران هم این دیدگاه وجود داره، مثلا میگن تا در بیت المقدس دولت یهودی مستقر و تثبیت نشه، مسیح (ع) ظهور نمیکنه. یا بعضی هایشان با همین دیدگاه ظلم و جور خودشان را توجیه می کنند که دارند به آمدن مسیح خدمت می کنند!

اما میشه به این قضیه جور دیگه ایی هم نگاه کرد، اینکه شرایط عالم به گونه ایی می شود که همه انسان ها به این نتیجه می رسند که باید امام زمانی بیاید. یعنی فرد به هر چیزی که متمسک می شود تو زرد از آب در میاد! الان ما توی حامعه خودمون انواع و اقسام فرقه ها رو داریم، انواع و اقسام روش های به آرامش رسیدن را بعضی ها ترویج می کنند، یکی میره سراغ یوگا، یکی میره سراغ عرفان، یکی درویش میشه، یکی مرتاض میشه، یکی زاهد میشه، یکی با نماز به خودش آرامش میده، و غیره، ولی باید زمانی بشه که نماز نمازگزار اگر بخاطر امامش نباشه ارزش نداشته باشه، قرآنی که فرد میخونه، اگر بخاطر امامش نباشه، ارزش نداشته باشه، طرف میره سراغ عرفان و از این چیزها که نمی دونم در خدا فنا شدن و از این حرف ها یاد میگیره، می بینه بدون امام زمانش به بن بست میرسه. طرف میره درویش میشه، می بینه بدون امام زمان هیچی دستش نمیاد. به هر دری که میزنه، می بینه بسته هست، فقط یک در بازه اون هم درب ولایت امام زمانش هست. الان هم ما باید اینطوری باشیم، ولی اینطوری نیستیم! یعنی انتظار ما اینه که شب جمعه یک شعری بخونیم "شاید این جمعه بیاید، شاید" رفتارهای منفعلانه داریم، می خوایم شب بخوابیم، صبح پاشیم، بهمون بگن، بیا امام زمان آمدند! در طول روز در هیچ کار بخصوصی احساس نیاز به امام زمان (ع) نمی کنیم! مثلا اگر الان به ما بگن، خدای نکرده امام زمان شما فوت کرده، میگیم، خب خدا ایشون رو بیامرزه، ولی خداییش ما چیز خاصی از ایشون ندیدیم! تازه قرار بود بیان یه کاری بکنند، حیف که نیومده رفتند! رفتار ما اینجوری هست. در حالی که همین الان هم اداره عالم توسط خداوند و از مجرای ایشان انجام میشه، ما بی خیالیم! باید روزی باشه که ما بفهمیم فقط اطراف امام (ع)، و در داخل ولایت امام (ع) بهشت هست، و کسی که دنبال امام (ع) نباشه، یا بخواد برای خودش راه بیافته بره (مثل برخی از این افراد اهل عرفان)، در ظلم و فساد غوطه ور میشه. الان هم ما در این غوطه ور هستیم، چون در کنار امام، همراه امام (ع) نیستیم، ولی متوجه نمیشیم. اما اون موقع آشکار میشه، اون موقع تا بخوایم از ولایت امام (ع) خارج بشیم، عذاب و ظلم و غیره را حس می کنیم. اون موقع هست تازه مقداری به شان امام پی می بریم. الان در جامعه ما بود و نبود امام زمان (ع) تاثیر خاصی نداره! اون موقع ما می بینیم امام چه نقش عظیمی دارند. البته کاملترش را در قیامت خواهیم دید.
خب، ما که در ولایت امام (ع) و اطراف امام قرار می گیریم، باید آلودگی هایمان را پس بزنیم، شما در نظر بگیرید، کل صحنه عاشورا در یک نفر خلاصه می شود، آن هم امام حسین (ع). اگر ما از حضرت عباس (ع) یا حضرت زینب (س) نام می بریم، در واقع اینها با امام حسین (ع) معنی پیدا می کنند. اینها آنقدر به امام خودشان نزدیک هستند که انگار فعلشان، گفتارشان، رفتارشان همان رفتار امام (ع) هست. امام (ع) چیزی جز خواست خدا نمی خواهند، اینها هم تابع امام خودشان هستند، و چیزی جز خواست امامشان ندارند. دیدید شما به یک نفر خیلی اعتماد دارید، یا خیلی به هم نزدیک هستید، به اطرافیانتون میگید حرف فلانی حرف من هست، هر چی گفت، انگار من گفتم. حالا شما هر کاری که حضرت عباس (ع) کرد را بزارید به حساب امام حسین (ع)، یعنی ایشون اگر خودشان بودند، همان کار را می کردند. هر کاری که حضرت زینب (س) کرد، یا امام سجاد (ع) کرد، یا 72 تن یاران امام (ع) کردند را بزارید به حساب امام حسین (ع)، اینها تمام رفتار و کردارشان منطبق بر رفتار و کردار امام زمانشان بود. کار را یک گروه انجام دادند، اما شما همه را به حساب یک نفر می گذارید، و میگید امام حسین (ع). در زمان ظهور هم در احادیث داریم که امام زمان (عج) پشت به کعبه می کنند، و می گویند: انا بقیه الله... هر که می خواهد به آدم (ع) نگاه کند، به من نگاه کند، هر که می خواهد به نوح، ابراهیم، موسی، عیسی (ع) نگاه کند، به من نگاه کند، و همینطور تا پدر بزرگوارشان. این یعنی چی؟ یعنی انبیاء و رسل الهی بهترین شاگردان ما اهل بیت (ع) بودند، کار آنها، فعل آنها، همه فعل ما بود. همه از یک منبع بود، همه از مجرای ما اهل بیت (ع) بود. همانطور که امیرالمومنین (ع) می گویند من آن پشه ایی بودم که نمرود را کشت! خب، نه اینکه ایشان تبدیل به پشه شده بودند! بلکه آن پشه تماما در اختیار ایشان بود، و کاری نمی کرد، جز آنکه امیرالمومنین می خواست، و انبیاء الهی کاری نکردند، جز آنکه از مجرای اهل بیت (ع) به ایشان رسیده بود. برای همین هم اهل بیت (ع) فعل آنها را به خودشان نسبت می دهند. در ماجرای ظهور هم چه کسی کار را انجام می دهد؟ امام زمان (عج)، پس یعنی فقط یک نفر می جنگد؟! نه، هزاران نفر، یا میلیون ها نفر می جنگند، ولی اینها همگی خواستشان، فعلشان، میلشان، رفتارشان، همه و همه در اختیار امامشان هست. انگار همگی از پیکر امامشان هستند. هر ضربه ایی که می خورند، انگار امامشان خورده، و هر حمله ایی که می کنند، انگار امامشان کرده. در ماجرای امام حسین (ع) هم داریم؛ وقتی یاران ایشان، بخصوص حضرت عباس (ع) ضربه خوردند، انگار امام حسین (ع) خودشان تیر خوردند، انگار خودشان دست شان قطع شد، و غیره. حالا اگر قرار هست، ما همه به منزله بخشی از پیکر امام زمان مان باشیم، نمی توانیم آلودگی داشته باشیم، چون براساس آیه تطهیر خداوند هر آلودگی را از وجود اهل بیت (ع) دور می کند. ما نمی توانیم آلوده باشیم، و انتظار داشته باشیم امام زمانمان ما را بخشی از پیکر خودشان بدانند، و خواست و فعل ایشان در وجود ما جریان داشته باشد، چون آلودگی در امام (ع) راهی ندارد، پس وظیفه ما نمی تواند آلوده کردن دنیا به ظلم و فساد باشد، بلکه ما باید خودمان را آنقدر پاک کنیم که امام (ع) ما را به عنوان بخشی از پیکر و وجود خودشان قبول کنند. پاک کردن آلودگی ها هم نه از راه درویش بازی و ریاضت کشی هست، بلکه از راه نزدیک شدن به امام (ع)، و هماهنگی بیش از پیش با ایشان هست. شما وقتی به کسی اعتماد می کنید، و از طرف خودتان بهش مسئولیت می دید که آن فرد با شما هم فکر و هم نظر باشد. پس چطور انتظار داریم از راهی که اهل بیت (ع) نرفتند برویم، و بعد ایشان ما را با خود هم فکر و هم نظر بدانند؟! البته همین ها هم خودش مسئله پیچیده ایی هست، مثلا ما نمی تونیم همینطوری بریم خودمون رو با هر کدام از ائمه که خواستیم منطبق کنیم؛ اولا انطباق فقط از نظر رفتار ظاهری نیست، بلکه باید سعی تمام جنبه های ما بیشتر و بیشتر به اهل بیت (ع) شبیه بشه. ثانیا، ما باید خودمان را با امام زمان خودمان هماهنگ کنیم. در زمان امام حسن (ع) اگر خواست خدا صلح بود، در زمان امام حسیت (ع) خواست خدا جهاد بود! ما باید ببینیم امام زمان ما الان به چه چیزی توجه دارند، به چه چیز میل دارند، از ما چه رفتاری می خواهند، و ما هم به آن توجه کنیم. اینجا هست که کار سخت میشه، و ما متوجه میشیم که به ایشان نیاز داریم، ولی دسترسی نداریم، و از غیبت ایشان افسرده میشیم، و باید سعی کنیم به هر طرقی راهی باز کنیم تا ایشان به نوعی ما را هدایت کنند، البته محبت کردند و دریچه ایی را باز گذاشتند، و فرمودند: انتفاع شیعیان ما از ما در غیبت همچون انتفاع از خورشید پشت ابر است. یعنی هنوز به ما محبت می کنند، و به ما توجه دارند، اینطور نیست که ما را ول کرده باشند و دنبال کار خودشان باشند! فکر می کنم در احادیث هم داریم که اهل بیت (ع) از پدر و مادر برای شیعیان خودشان دلسوزتر هستند! در هر حال، باید نسبت به امام زمان مان احساس نیاز بکنیم، تا هدایتی به ما برسد. همانطور که می گویم احتیاج و عطا جزو سنت های الهی هست. الان ما در زندگی مان عموما اصلا نیازی به بود و نبود امام زمان (ع) احساس نمی کنیم! اگر محبتی می شود و ما همچنان پا برجا هستیم، از کرامت ایشان هست، وگرنه تا الان باید کله پا می شدیم! حالا خوشا به حال آنانی که این نیاز را احساس می کنند، و پیوسته به دنبال امام زمان (ع) تا با خواست ایشان بیشتر آشنا شوند. در آخر الزمان دیگه اینقدر دست مردم باز نیست! و اگر اون زمان کسی هم این احساس نیاز را نداشته باشه، براش شرایطی بوجود میاورند که خودش متوجه بشه بدون تمسک به امام زمانش راه فراری نداره! الان ما میگیم اهل بیت (ع)، برادران اهل سنت میگن سنت، غربی ها میگن آخر دنیا همین جا ست، همه چیز دست ما ست، چون تکنولوژی دست ما ست، یکی میگه همه چیز در پول خلاصه میشه، و... الان هم هر کدوم از موضع خودشان نفع هایی بردند، و هر کس نفع خودش را مدیون نوع نگاه و اعتقاداتش می داند. ولی باید زمانی باشد که غربی به این نتیجه برسه با آخرین تکنولوژی روز دنیا هم نمیتونه به سعادتی برسه، پول دار بفهمه که هر چقدر پول داشته باشه، از این ماجرا نمی تونه فرار کنه، اون یکی بفهمه که با تمسک خالی به سنت، دستش به جایی بند نمیشه، و همه راه ها بسته بشه، بجز یک راه!
البته ممکن هست یکی بگه، خب چرا خدا این کارها را در قیامت انجام نمیده؟! اینها شدیدترش در قیامت هم خواهد بود، ولی از یک طرف تا قبل از قیامت هم باید تکلیف خیلی چیزها روشن بشه، و انسان های مستعد باید با سرعت رشد کنند. الان شیاطین دائما موجب سقوط انسان ها میشند. در حدیثی از رسول الله (ص) داریم که هر آینه شیاطین از اطراف انسان ها دور بشند، انسان ها می توانند ملکوت را ببینند! وقتی ابلیس به هلاکت برسه، اینها هم که در لشکر ابلیس هستند، کشته خواهند شد، پس در حکومت بهشت گونه امام زمان (عج) گناه و انحراف وجود نداره، البته رقابت هست، ولی رقابت در خیرات. یعنی هر که عمل صالح بیشتری داشته باشه بهتر! ولی الان اگه یک نفر گناه نکنه، ما بهش میگیم علیه السلام! خب مسلم هست که در اون شرایط انسان میتونه با سرعت بسیار بالایی رشد و ترقی بکنه. نکته بعدی هم این هست که ما در قرآن داریم آسمان ها و زمین ملک خداوند هستند. خب الان این دنیا هم ملک خدا ست. چطور میشه در یک بخشی از ملک خدا به اسم دنیا، شیاطین اینقدر راحت برای خودشان هر غلطی خواستند بکنند؟! مگه میشه در ملک خداوند همه جا نور باشه، یک بخش کوچکی ظلمت؟! خب در یک مقطعی برای اینکه انسان ها در اینجا ساکن بشند، اینجا آب دیده و تربیت بشند، میشه تحمل کرد، ولی بلاخره که یک روز باید شورش این شیاطین در دنیا سرکوب بشه! همانطوری که زمانی اجنه در زمین فساد کردند، وخداوند ملائکه را برای سرکوب آنها فرستاد! پس شورش و فساد در ملک خداوند جایگاهی نداره، و دیر یا زود سرکوب خواهد شد. پس نه تنها لازم هست اون مسائل بالا مثل بهشت و عذاب و غیره در قیامت ،که به حساب تمام اعمال تک تک انسان ها رسیدگی میشه، وجود داشته باشه، بلکه در اینجا هم باید با شدتی کمتر از آنجا وجود داشته باشه. وگرنه باید بگیم نعوذبالله خداوند از خاموش کردن فتنه یک تعداد شیاطین عاجز بود، و مجبور شد اونقدر به اینها اجازه بده تا شرارت بکنند، تا دنیا نابود بشه، و در قیامت که دیگه دنیایی نیست، تازه به حساب اینها برسه! در حالی که تمام عالم ملک خداوند هست، نه فقط صحنه قیامت، پس باید اقتدار خداوند و پادشاهی او در همه عوالم ظاهر باشد، که ان شاء الله بزودی بشود.

Frogfoot عزیز دل برادر خیلی مخلصیم
از اطلاعاتت ممنون تا اونجایی که سواد و درک من می رسد حرف های شما درست است اساسا تفکر من هم مخالفت با حرف های شما نیست چون اغلب مستند است.
تو بحث یاران امام زمان و تکنولوژی جنگ یکم اختلاف نظر داریم که خوب من حرف شما را انکار نمی کنم بلکه نمی توانم تایید کنم
به نظر من:
همانطور که گفتید رجعت شامل انسانهای خیلی خوب یا خیلی خیلی بد است پس این به اون در یعنی
در طول تاریخ خیلی خیلی خوبها بیشتر بودن با خیلی خیلی بد ها؟ اگر بیشتر یاران امام از گذشته اند که خوب چند برابر بد و مشرک هم از گذشته اند
برادر عزیزم گفتی جن ها دیده نمی شوند پس تکنولوژی کشتن شیطان که جن است را ما نداریم مگر قرار است ما بکشیم؟
یکی از امامان شیطان را می کشد(در روایت است قائم آل محمد)، می دانیم امامان معصوم ما هم بر انسان و هم جن و همه موجودات ولایت و امامت دارند یعنی امامی که بر جن ولایت دارد پس باید بتواند با او حرف بزند و ببیند و ...
در تاریخ هم نقل است از دیدارهای امام صادق با گروهی از جن ها ( جن های مومن)
پس این دلیلی بر تکنولوژی نداشتن ما نیست چون او که باید بکشد امام است و او به این کار قادر است
از طرفی ما هم جن خوب داریم هم جن بد
هم جن مسلمان و مومن و هم جن کافر پس اگز ما نمی توانیم لشکر کفر را که شامل جن هست بکشیم (تکنولوژی نداریم) اما جن های مومن لشکر امام که می توانند.
در ضمن ممکم است امام راهنمایی کند و تکنولوژی کشتن جن هم بدست اوریم
این که قران برای همه زمان هاست کاملا درست
وقتی قران می گوید در زمین برای اهل یقین نشانهایی است و در اسمانها ( این شامل همه انسانها در همه اعصار می شود)
وقتی خداوند متعال می گوید
( داستانی از گذشته) مثلا داستان موسی که رفت پیش فرعون و ... این هم برای عبرت است
در داستان یوسف یا موسی یا عیسی یا آیات مربوط به جنگ احزاب خبر از گذشته بود و نقل گذشته اما پندش برای همه در طول تاریخ است ، این است که ما می گوییم قرآن کهنه نمی شود چون سخنانش و آیاتش برای همه زمانها مفید است و مثلا
ای مسلمانان شما که در جنگ احد طمع کردید و به طمع قنیمت جنگ را رها کردید ، پند بگیرید و در آینده (همه مسلمانان در همه عصر ها) دیگر این اشتباه را مرتکب نشوید وگرنه شکست می خورید (پند - عبرت پیام +نقل داستان از گذشته)
حوادثی هم به آینده مربوط است مثلا زمین را به وارثان اصلی آن می دهیم
این که خدا می گوید "زمین را به غیر زمین، و آسمان را به غیر آسمان تبدیل خواهد کرد" هم یک خبر از آینده هست هم یک پند دارد
در قیامت خدا پایان کار را در این دنیا اعلام می دارد و بحث ، بحث خوب و بد یا جنگ یا ظهور نیست. بحث قیامت متفاوت است با ظهور مهدی و جنگ های ایشان(ع)
همه پیامبران و امامان در زمان خود با استفاده از تکنولوژی زمان خود جنگیده اند و یا ساختن چیزی را به مردم آموخته اند و از آن در جنگ ها استفاده کرده اند
بحث عذاب فرق می کند چون خدا عذاب می کنن و لی در جنگ هایی که قرار است مردم در آن شرکت کنند تکنولوژی مربوط به آن عصر است
البته بحث امداد های خدایی را منکر نمی شویم همانطور که در بدر و ... خدا بوسیله فرشتگان یا ... لشکر اسلام را یاری کرد اما آنچه احساس می شود ابزار جنگ چیزی حز ساخته دست بشر نیست.

اما بحث بسیجیان یا مومنین آخر الزمان
شما جنگهای امامان را ببین
جنگ پیامبر را ببین- احد - صفین و ... که سراسر نا فرمانی منافقین بود از امام و پیامبر
اما در جنگ تحمیلی انها که برای جهاد و خدا رفتند - خالص رفتند نه برای قنیمت نه برای اعتبار,..
انها در این عصر می جنگیدند اما به عشق حسین در کربلا و به عشق مهدی (ع)
قَالَ النَّبِيُّ صلي الله عليه و آله و سلّم يَا عَلِيُّ أَعْجَبُ النَّاسِ إِيمَاناً وَ أَعْظَمُهُمْ ثَوَاباً قَوْمٌ يَكُونُونَ فِي آخِرِ الزَّمَانِ لَمْ يَلْحَقُوا النَّبِيَّ وَ حُجِبَ عَنْهُمُ الْحُجَّةُ فَآمَنُوا بِسَوَادٍ عَلَى بَيَاض‏

يا علىّ ! عجيب‏ترين مردم از جهت ايمان، و عظيم ترين ايشان از جهت يقين گروهى هستند كه در آخر الزمان زيست مي‌كنند، زيرا ايشان به ديدار پيامبر نپيوسته‏اند، و حجّت از ايشان غائب است، ولى ايشان به نوشته‏اى(كتاب‌هاي روايات معصومين) ايمان آورده‏اند

من نمی خواهم بگویم مومنین ما بی نظیرند یا اساسا ما نثل آخر الزمانیم. می خواهم بگویم نمی توانم جر این افراد ( رزمندگان دفاع مقدس - حزب الله لبنان و ..) کسی را که در عمل لیاقت و ارادت و ایمان خود را اثبات کرده باشد نام ببرم

عَنْ أَبِي بَصِيرٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عليه السلام‌ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلي الله عليه و آله و سلّم ذَاتَ يَوْمٍ وَ عِنْدَهُ جَمَاعَةٌ مِنْ أَصْحَابِهِ‏ اللَّهُمَّ لَقِّنِي إِخْوَانِي مَرَّتَيْنِ فَقَالَ مَنْ حَوْلَهُ مِنْ أَصْحَابِهِ أمَا نَحْنُ إِخْوَانُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ لَا إِنَّكُمْ أَصْحَابِي وَ إِخْوَانِي قَوْمٌ فِي آخِرِ الزَّمَانِ آمَنُوا وَ لَمْ يَرَوْنِي لَقَدْ عَرَّفَنِيهِمُ اللَّهُ بِأَسْمَائِهِمْ وَ أَسْمَاءِ آبَائِهِمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يُخْرِجَهُمْ مِنْ أَصْلَابِ آبَائِهِمْ وَ أَرْحَامِ أُمَّهَاتِهِمْ لَأَحَدُهُمْ أَشَدُّ بَقِيَّةً عَلَى دِينِهِ مِنْ خَرْطِ الْقَتَادِ فِي اللَّيْلَةِ الظَّلْمَاءِ أَوْ كَالْقَابِضِ عَلَى جَمْرِ الْغَضَا أُولَئِكَ مَصَابِيحُ الدُّجَى يُنْجِيهِمُ اللَّهُ مِنْ كُلِّ فِتْنَةٍ غَبْرَاءَ مُظْلِمَة

ابو بصير و او از امام محمد باقر عليه السّلام‏ روايت نموده كه پيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله روزى در جمعى از اصحاب خود دو بار فرمود: خداوندا! برادران مرا به من بنمايان. اصحاب عرض كردند: يا رسول اللَّه! مگر ما برادران شما نيستيم؟ فرمود: نه! شما اصحاب من مي‌باشيد، برادران من مردمى در آخر الزمان هستند كه به من ايمان مى‏آورند، با اين كه مرا نديده‏اند. خداوند آنها را با نام و نام پدرانشان، پيش از آن كه از صلب پدران و رحم مادرانشان بيرون بيايند، به من شناسانده است. ثابت ماندن يكى از آنها بر دين خود، از صاف كردن درخت خاردار (قتاد) با دست در شب ظلمانى، دشوارتر است. و يا مانند كسى است كه پاره‏اى از آتش چوب درخت «غضا» را در دست نگاه دارد. آنها چراغهاى شب تار مي‌باشند، پروردگار آنان را از هر فتنه تيره و تارى نجات مي‌دهد.