سلام دوستان عزیز. خسته نباشید.
از اونجاییکه دوستان عکس های این رو به طور کامل قرار داده اند من دیگر تصاویری رو که گرفتم قرار نمیدم و تنها به توضیحاتی که در این نمایشگاه توسط کارشناسان داده شد اکتفا میکنم. البته مسایل زیادی رو پرسیدم که الان خیلی هاشون رو یادم نمیاد ولی تا جایی که یادم میاد مینویسم
غرفه ی ماهواره بر سفیر امیددر این غرفه با یکی از کارشناسان مشغول صحبت شدم و سوالاتی رو مطرح کردم. از جنس قسمت ابی رنگ پرسیدم که در پاسخ گفتند جنس این محفظه از گرافیته. در مورد هدایت مرحله ی دوم ایشون توضیح دادند و در پشت موتور مرحله ی 2 نازل ها رو نشون دادند. این موتور 2 نازل داشت که در دو بردار عمود بر هم میتونست دوران کنه. به عبارتی تراست وکتورینگ داشت و هدایت مرحله ی دوم نیز بدون استفاده از بالچه و با استفاده از این موتورها انجام میشد. از سرعت ماهواره بر در هنگام جدا شدن ماهواره پرسیدم که گفتند سرعت حرکت مرحله ی 2 ماهواره بر در هنگام جداشدن ماهواره 4 کیلومتر بر ثانیه است ولی بر اثر فعال شدن جک ها و ازاد شدن فنر ها سرعت ماهواره به 7.4 کیلومتر بر ثانیه میرسه. همچنین ایشون گفتند که ماهوره بر امید تا همین حد و در نهایت چند متر بیشتر میتونه بالاتر بره و برای پرتاب های مدار بالاتر باید اصلاحاتی روی اون انجام بشه
پرسیدم سایت پرتاب کجا بوده؟پایگاه سمنان؟
ایشون گفتند: پایگاه سمنان؟ من اطلاعی ندارم. ولی از کویر پرتاب شده(تابلو بود داشت میپیچونه).
در مورد سرنوشت مرحله ی اول و دوم موشک پس از جدایی ماهواره پرسیدم که گفتند: مرحله ی اول در خاک ایران سقوط میکنه و مکانش هم از قبل از شلیک قابل محاسبه بود. ولی مرحله ی دوم در فضا رها میشه
در این غرفه فیلم بسیار جالبی از ازمایشات مختلف ماهواره بر مثل جداشدن ماهواره از ماهواره بر و باز شدن قسمت ابی رنگ پخش میشد. همچنین صحنه ی شلیک با کیفیت بسیار بالا پخش میشد و در کل تصاویر بکر و منتشر نشده ای از ماهواره بر امید بر روی LCD های این غرفه پخش شد. متاسفانه تلاش های من برای گرفتن CD این فیم ها به جایی نرسید و گفتند که تنها 3-4 CD دارند و اون هم تنها برای نمایش درون غرفه است.
غرفه ی صا ایران- بخش ماهواره ی امیددر این غرفه سوالات زیادی پرسیدم. از پروژه ی بعدی ایران پرسیدم. مسوول غرفه که یک جوان بسیار خوش برخورد و خوش پوش و در عین حال خاکی بود گفت پروژه ی بعدی ایران یک ماهواره در وزن 100 کیلوگرم است که حدود 16-18 ماه دیگه اماده ی پرتاب خواهد شد. ایشون گفتند این پروژه 2 تفاوت عمده با ماهواره ی امید داره. یکی اینکه مجهز به سلول خورشیدی(Solar Cell) است و دیگری اینکه یک دوربین بر روی اون نصب خواهد شد. ایشون گفتند رزولوشن این دوربین 2 متر است و برای مصارف جغرافیایی کاربرد داره. همچنین اشاره کردند استفاده از سولار سل نیازمند به کار بردن تکنولوژی های بیشتری است. چون باید سیستمی طراحی بشه که همواره سولار سل های ماهواره به سمت خورشید باشه.
یه نکته ی جالبی که اینجا وجود داره و شاید هم خیلی از دوستان رو مانند من دچار اشتباه کرده باشه سیستم هدایت ماهواره است. من پیش از این فکر میکردم ماهواره در فضا هدایت میشه. ولی مسوول غرفه گفتند ماهواره در فضا هیچ گونه تصحیح مسیری انجام نمیشه یعنی اصلا موتوری نداره که بخواد مسیرش رو اصلاح کنه. ایشون گفتند به علت اینکه نیروی گرانش و اصطحاک به مرور بر نیروی گریز از مرکز غلبه میکنه این ماهواره کم کم از مدار منحرف و به زمین بازمیگرده. همچنین گفتند که در این چند روز ماهواره 6 کیلومتر افت مدار پیدا کرده که البته مقدار قابل توجهی نیست ولی بعد از 1.5-2 ماه افت مدار شدید شده و ماهواره از مدارش منحرف میشه و به زمین سقوط میکنه و در حین سقوط در جو میسوزه.
از ایشون پرسیدم چرا در این ماهواره از سولار سل استفاده نشده؟ ایا محدودیت فنی داشته؟ ایشون گفتند: نه ما در زمینه ی تولید سولار سل محدودیتی نداریم. ولی در اینجا نیازی به استفاده از اون نبود. چون سولار سل خیلی گرون تر از باتری تموم میشه و چون لزومی نداره این ماهواره بیشتر از 1.5-2 ماه تو مدار بمونه همون باتری ها کار ما رو راه می انداره.
پرسیدم چند وقته این ماهواره اماده است؟ ایشون گفتند: از خرداد ماه هیچ کاری روی سیستم ماهواره انجام نشده و از همون موقع اماده ی پرتاب بود. در مورد ادعای غربی ها مبنی بر Fail شدن پرتاب قبلی پرسیدم: ایشون گفتند این ادعا صحت نداشت. اون پرتاب اصلا ماهواره نداشت. ولی 3-4 ماه پیش ما یک پرتاب داشتیم که برای ازمایش سیستم ها صورت گرفت و این ازمایش Fail شد.(البته در این پرتاب هم ماهواره ی اصلی نبود و تنها یک نمونه ی حجمی در ماهواره بر لود شده بود)
در مورد جنس بدنه ماهواره پرسیدم که گفتند: این ماهواره از سازه ی لانه زنبوری استفاده میکنه. میگفت این سازه استحکام خیلی زیادی داره و میگفت ما این سازه رو از پنها دریافت کردیم که اونها هم برخی چیزها رو از هسا دریافت کرده اند.
در مورد مکان و زمان پرتاب پرسیدم. گفتم این پرتاب از سایت سمنان پرتاب شده؟ ایشون گفت بله در ساعت 10:50 دقیقه از سایت سمنان پرتاب شده . در این جا یکی از بازدیدکنندگان خندید و گفت بالاخره لو دادی جناب مهندس؟ ایشون هم خندش گرفت و گفت اخه وقتی همه میدونند دیگه پنهانکاری برای چی؟
پرسیدم ایا این پرتاب شبانه علت خاصی داشته؟ ایشون گفتند این مساله هیچ دلیلی نداشته و روز یا شب اصلا مهم نیست. قفط تنها چیزی که مهمه اینه که باید در شرایطی پرتاب انجام بشه که هیچ بادی در محل نباشه. چون در هنگام پرتاب موشک به هیچ چیزی وصل نیست و تمام نگهدارنده ها جدا میشه. بنابراین حتی یه باد کوچولو هم موشک رو منحرف میکنه. بنابراین به محض اینکه شرایط مساعد میشه فرمان پرتاب صادر میشه و موشک در کمتر از 2 دقیقه شلیک میشه
در مورد وزن ماهواره گفتند اول بر روی 20 کیلوگرم توافق کردیم. ولی بعدها این وزن به 25 کیلوگرم رسید و از طرف بچه های گروه ماهواره بر(سفیر امید) گفتند که بیشتر از این نشه که ما نمیتونیم پرتاب کنیم. ولی در نهایت وزن به 27.4 کیلوگرم رسید. حتی کار به جایی کشید که میخواستند یه لایه کمتر رنگ روی موشک بزنند تا ماهواره بر سبک تر بشه. ولی در نهایت با انجام اصلاحاتی این مشکل هم برطرف شد.
در کل در این غزفه مسوول غرفه خیلی خوب توضیح میداد و خیلی هم خوش برخورد بود
غرفه ی سازمان هوافضادر این غرفه مسوول خیلی کم اطلاعات میداد و هر چیز میپرسیدی یه جورایی میپیچوند. در مورد تولید انبوه موشک های ضد زره طوفان و صاعقه پرسیدم که گفتند به تولید انبوه رسیده. پرسیدم یعنی الان تحویل یگان ها شده؟ گفت: ااا....... همونطور که گفتم به تولید انبوه رسیده.
در مورد سیستم هوا به زمین صیاد پرسیدم که گفتند این سیستم 60 کیلومتر برد افقی و 27 کیلومتر برد عمودی داره. یه موتور 2 مرحله ای داره که موتور اول حدود 2.4-3 ثانیه کار میکنه و تراستی برابر با 55 تن(اگر اشتباه نکرده باشم) تولید میکنه و به موشک شتاب میده و در پایان از موشک جدا میشه. مرحله ی دوم حدود 1 دقیقه میتونه پرواز کنه. ایشون گفت این سامانه توان تحمل چهار و نیم الی پنج و نیم جی شتاب رو داره(البته با اون جثه واقعا تحمل این شتاب خیلی خوبه) و در 60 متری هدف منفجر میشه و 12500 ترکش ازاد میکنه. موتور این موشک هم بر روی یک میز قرار داشت که ایشون میگفتند برای ساخت این موتور خیلی زحمت کشیده شده ولی الان دیگه به راحتی اون رو تولید میکنیم
در مورد سیستم های جدیدتر پدافندی ایران پرسیدم که گفتند اصولا سیستم هایی که در نمایشگاه های عمومی به نمایش در میاد محصولاتی قدیمی هستند و ما الان بر روی سیستم های جدیدتری کار میکنیم. در مورد سیستم پدافند موشکی که دیروز وزیر دفاع خبرش رو داد ازشون سوال کردم و پرسیدم چه زمانی رو نمایی میشه؟ گفتند: هر وقت وقتش بشه
غرفه ی هسا و صهادر غرفه ی هسا همون طور که از تصاویر مشخص است ماکت هایی از هواپیماهای IrAn-140MP(گشت دریایی) و IrAn-140T قرار داده شده بود و شبیه سازی برای پرواز با IrAn-140 در غرفه قرار گرفته بود که علاقه مندان پشتش مینشستند و پرواز میکردند. البته برای اینکه کار باهش راحت بشه همه ی استاندارد ها رو غیرفعال کرده بودند. به عنوان مثال به محض جلو کشیدن تراتل ها هواپیما رو میشد بلند کنی. یا هواپیما رو میکوبیدند وسط زمین ولی به سلامتی فرود میومد

. به طور کلی هسا زیاد روی IrAn-140 مانور داده بود. در مورد وضعیت ایران 140 دریایی و ترابری پرسیدم که گفتند فعلا در مرحله ی تحقیقات هستند. پرسیدم چند درصد ایران 140 در داخل تولید میشه: گفتند ما توان تولید کامل بدنه رو داریم. البته الان بالها از اوکراین وارد میشه ولی ما خودمون توان تولیدش رو داریم و اگر لازم باشه میتونیم این کار رو بکنیم. در مورد MFD های بالگرد 214 پرسیدم که همون توضیحاتی رو که شهریار عزیز در مورد بهینه سازی ها و علت کند بودن روند تولید داده بودند رو دوباره شنیدم. فقط یه چیزی رو اضافه میکنم و اون هم اینکه اون 2 فروندی که به این MFD ها مجهز شدند متعلق به هوانیروز هستند. در مورد تولید هم گفنتد ما هیچ مشکلی نداریم و اگر سفارش بگیریم تولید میکنیم
در مورد پروژه ی شاهد-278 پرسیدم که گفتند این پروژه ی تولید بالگرد با استفاده از مهندسی معکوس بالگرد Bell-206 است که خط تولید اون راه اندازی شده و هم اکنون حدود 21 فروند از اون تولید شده که 13-14 فروند اون دست سپاه پاسداران و مابقی دست ارگان های دیگر چون هوانیروز، حلال احمر و ... است. البته گفتند که 1 فروند هم تحویل محیط زیست شده.
در مورد پروژه ی تیزتک پرسیدم که گفتند این پروژه، پروژه ی تولید بالگردهای کبری البته به صورت پیشرفته تر و کابین امروزی تر است. ایشون گفتند حدود 40 فروند از این بالگرد تولید شده.
و اما میرسیم به قسمت جالب داستان: صاعقه،اذرخش، شفق و جنگنده ی رادار گریز
ابتدا باید بگم خیلی سخت در مورد این پروژه ها میشد ازشون حرف کشید و اصلا در این مورد صحبت نمیکردند و اخر سر هم هیچ مشخصه ی فنی رو به من نگفتند.
در مورد ابهاماتی که بر سر پرواز اذرخش پیش اومد پرسیدم که گفتند اذرخش دیگه تولید نخواهد شد. و توضیحات بیشتری ندادند
در مورد صاعقه پرسیدم که گفتند اخیرا این جنگنده رو به امکانات جدیدتری مجهز کرده اند و احتمالا در روز رژه 6 فروند از این جنگنده ها پرواز میکنه. البته گفتند در حاشیه ی کنفرانس هوافضا در شاهین شهر این جنگنده ها پرواز خواهند کرد
و یه چیز که شاید برای دوستان جالب باشه: به خصوص برای اقای محمد رزازان که ما خیلی چاکرشیم

:
ایشون گفتند در این نمایشگاه که از 29 بهمن تا 1 اسفند برگزار میشه 30 هواپیماها شامل هواپیماهایی چون تامکت،فانتوم، تایگر، صاعقه و ... شرکت خواهند کرد و در روز 30 بهمن که ار شو(Air Show) برگزار میشه برخی از این جنگنده ها پرواز میکنند. از جمله صاعقه. واما قسمت جالبش:
بازدید از این نمایش هوایی برای عموم ازاد استدر مورد پروژه ی شفق پرسیدم و پرسیدم ایا این پروژه کنسل شده؟ گفتند خیر کنسل نشده بلکه با سرعت خیلی کم در جریانه. پرسیدم ایا جنگنده ی رادارگریز با استفاده از تجربیات شفق ساخته شده یا این که یه طرح جدیده؟ گفتند این جنگنده با استفاده از تجربیاتی که از پروژه ی شفق به دست اومده طراحی شده.
کلا مایل نبودند خیلی در مورد پروژه های نظامی صحبت کنند و منو به پیشه کردن صبر

تشویق میکردند. منم خیلی اصرار نکردم چون میدونستم اصرار بی فایده است.
یه چیزی رو هم بگم و اون هم اینکه این سوالات رو از یه نفر نپرسیدم و هر بخش برای خودش یه کارشناس داشت و دائما به این طرف و اون طرف راهنمایی میشدم.
حضور صها در این نمایشگها نسبتا کم رنگ بود. علت رو پرسیدم. مسوول غرفه ی صها گفت: از اونجاییکه این نمایشگاه خیلی تخصصی نیست ما هم خیلی تخصصی شرکت نکردیم. از طرفی اینجا شرایط رو درک نمیکنند. ما اینجا ابزارهای حساسی داریم ولی در اینجا در بعضی مواقع به ما چرخ نمیدن و ما باید این دستگاه ها رو با دست این ور اون ور کنیم. خوب این دستگاه ها حساس هستند و ممکنه اسیب ببینند. ولی گفتند با این حال اگر سوالی دارید در خدمتیم.
در مورد نمایشگر مایعی که روی میز بود سوال کردم که گفتند خوب شما اون عقربه های کاکپیت F-27 رو نگاه کن(اشاره به ابزار الات دقیق F-27 به نمایش در اومده در نمایشگاه). این Instrument ها علاوه بر سنگینی زیاد، خیلی گیج کننده است. ما در این نمایشگر همه ی اونها رو به صورت خیلی جمع و جور تر در اوردیم. پرسیدم ایا بر روی شکاری های نهاجا هم این نمایشگر ها نصب شده؟ گفتند: یکی دو مورد اره. ولی بر روی همش نه. پرسیدم چرا؟ گفتند خوب ما تازه به اینها رسیدیم و توان تولیدش رو پیدا کردیم. ان شاالله در اینده تعداد بیشتری رو به این نمایشگرها مجهز میکنیم.
در مورد اورهال میگ-29 ها پرسیدم. گفتند: چون تمام تاسیسات نهاجا بر پایه وسایل غربی بنا شده ما هنوز نمیتونیم به طور کامل اورهال میگ ها رو در ایران انجام بدیم. ولی به زودی اورهال میگ ها رو هم در دست میگیریم
بعد از اون یه سوال جنجالی پرسیدم: ایا ما میتونیم تمام قطعات تامکت رو تولید کنیم؟ گفتند: اگه منظورتون اورهاله، اره ما میتونیم به طور کامل تامکت ها رو اورهال کنیم ولی اگر منظورتون قطعه است. خیر ما فعلا نمیتونیم همه ی قطعات رو تولید کنیم. البته بخش زیادی رو تولید میکنیم ولی همه اش رو نه. پرسیدم پس قطعه از کجا برای تامکت ها گیر میارید؟ گفتند: تو دنیا هر چی بخوای میتونی پیدا کنی. بالاخره واسطه های گوناگونی وجود دارند. سیریش شدم و پرسیدم: مگه امریکا تامکت هاش رو بازنشست نکرد. پس دیگه از کجا قطعه گیر میارید. گفت: اقا جون؛ پول همه چیز رو ممکن میکنه
پایاناستفاده با ذکر منبع و نام نویسنده بلامانع استدر پایان پیش دستی کرده و میگم تمام مواردی که بالا نوشتم به هیچ عنوان محرمانه نبوده و من به عنوان یه ادم عادی اون ها رو از یه نمایشگاه عمومی به دست اوردم و اگر من تونستم این کار رو بکنم پس هر کس دیگه ای هم میتونه.بنابر این این متن به هیچ وجه محرمانه به حساب نمیاد