مرکز انجمنهای تخصصی

shola نوشته شده:خوب نوبتی هم که باشه وقت انجام عملیات نهایی است خوب جا داره در ابتدابابت عدم سپاس به پست های این صندلی از تمامی دوستان بالاخص اقا علیرضاعذرخواهی کنم در واقع به دلیل سرعت پایین اینترنت قادر به انجام این کارنبودم به هر حال تشکر معنوی تنها کاری بود که می توانستم انجام بدهم

بگدریم یک     صندلی داغ خدمت به یکی از راویان فتح سنترال اقا علیرضای گلامیدوارم که از اعلام امادگی ات در صندلی داغ پشیمون نشده باشی خوب قرار بود سیکل ترکیبی از سوالات را در این میدان جدید ازمایش کنیم کهنشد ولی به همین سادگی ها هم نیست در ادامه تسلیحات (سوالات) دقیقی خواهیدید که تا به حال ازت پرسیده نشده پس اماده باش

خوب واحدهای تمام افندی موشکی اماده ........ Fire



اغاز عملیات اتش باری بر مواضع فکری با تسلیحات متعارف:

نظرت راجع به کلمات زیر

ریاضیات : دوست داشتنی و پر کاربرد!
درس ریاضی : من همیشه این درس و فیزیک رو خیلی دوست داشتم و دارم
رشته ریاضی : زیاد خوشم نمیاد از این رشته
ریاضی عمومی : عمومی هست و برای همه میباشد
استاد ریاضی : باید فردی با حوسله باشه تا شاگرداش خوب درس رو یاد بگیرن

از شماره 1-10 یک نمره به میزان علاقه خودت به ریاضیات بده : 8

ش م ر (شوش مولوی راه اهن )

خطر منطقه الوده است (با دقت جواب دهید )



1(ش)
اقا علیرضا فردی است حساس به اینکه کسی بی اجازه به وسایلش دست بزنه یا بدون اجازه دست به دوربینش بزنه

" " " " " " راحت طلب نیست و سعی میکنه خودش رو به سختی هم عادت بده!

2(م)
ببین و بگو

علیرضا و ...

تخیلات قوی : بعصی وقتا که میرم باغ ، اگه شب برم بیرون از ساختمان یکم تخیلاتی که مربوط به ترس و موجودات یرسناکه به سرم میزنه

سکوت و ارامش : همیشه سکوت و آرامش رو دوست دارم!مخصوصا" در تنهایی

توانایی در برقراری ارتباط با   : تعریف از خود نباشه اما روابط عمومی خوبی دارم 

سازش با هرگونه ناسازگاری : تا جایی که در توانم باشه!

خجالتی : خیلی زیاد

نیاز به الهام گرفتن در کارها :

فرمانده یا فرمان بر (رهبر یا رهبری شونده) : اگه فرمانده لایق باشه فرمانبرم اما اگه نباشه نه

معاشرتی و خوش گذران : زیاد خوش گذران نیستم(نه زیاد نه کم)

منظم : متاسفانه در این مورد یه کم کمکاری میکنم

و

مهربان : سعی میکنم همیشه مهربان باشم

3 (ر)
رادیواکتیو من تکذیب می کنم سوالات بنده تماما استاندارد و صلح امیز بوده (بی خیال این مورد)



اولا ممنونم از جواب ها و ثانیا برای تغییر رنگ دادن جواب ها

خواهش میکنم

تا بعد

متاسفانه به دلیل گرفتاری شدید قادر به شرکت در این صندلی نیستم

. البته من هنوز ایشون رو نشناختم و نمی دونم کدوم کاربر هست ! همونطور که ایشون نصف بیشتر ماها رو نمیشناسه !

•   شمار بسیاری از مردم به تماشای حادثه ای بایستند، احتمال کمک به مصدوم را کاهش می دهند و بدین سان، عدم دخالت را می توان نوعی همرنگی تلقی کرد یعنی یک فرد از یک گروه یه جای آنکه بشتابد برای کمک به مانند دیگری که دست به کمک نمی زند او نیز با او همرنگ می شود ( جالب و دردناک است نه؟ )  
•   اینجاست که تحقیقات دارلی و لاتنی نشان داده است که : هنگامی که مردم فکر می کنند که تنها کسانی هستند که از موقعیت اضطراری آگاهند بیشتر یاری می رسانند تا زمانی که بدانند افراد دیگر نیز آگاه می باشند زیرا در زمانی که دیگران نیز شاهد هستند فرد احساس مسئولیت خویش را با این فرض کاهش می دهد که دیگران کمک خواهند کرد . ( که متاسفانه نتیجه اش قتل آن زن شد در مثال سوالات سابقم )  
•   تحقیقات نشان داده است که زمانی که ما سرنوشت مشترکی داریم ( برای مثال در یک قطار هستیم ) و یا امکان فرار از موقعیت را نداریم ( برای مثال : در ده و یا روستای کوچکی زندگی می کنیم که امکان دارد هر روز یکدیگر را ببینیم و چهره به چهره بشویم ) امکان یاری رسانی بیشتر می شود .  
•   تحقیقات نشان داده است که نخستین پیش نیاز برای یاری رسانی تعریف موقعیت به عنوان اضطراری است در مثال سابق ( قتل آن زن ) ملاحظه کردیم که نشانه های حاصل از حضور ناظران بی تفاوت، می تواند دیگر تماشاگران را از این نتیجه گیری که موقعیت اضطراری است باز دارد ( خوب به نظر من که این همرنگی کورکورانه یک فاجعه است )  
•   هرچه ابهام موقعیت اضطراری کمتر باشد احتمال یاری رسانی بیشتر است . 

و اما می رسیم به اصل مطلب

naghme نوشته شده: درود بر جناب azeRilA و دوستان گرامی

سلام بر سرکار خانم نغمه

امیدوارم ایام به کام و بر وفق مرادتون باشه

همچنین برای شما

ما که با دانشگاه و تحقیقاتش و حسابی سرمون شلوغ شده جای سوزن انداختن نیست



نگران نباشید این شتری که در خونه هر دانشجویی می خوابه دیر وز ود داره اما...



خلاصه نوبت شما هم می رسه ...      تا یادم نرفته است :   خداوند متعال آرزو می کنم که سلامتی پدر گرامی Mohammad 1985 هر چه زودتر از زود بازگردد و بهبود بیابد و فعالیت های ایشون رو با دلی آرام دوباره در صندلی مشاهده کنیم

بنده هم آرزو میکنم تا مشکل ایشان بر طرف شود
  

همانطور که گفتم برای ادامه بحث ( که اصل بحثم می باشد ) دوباره آمدم

سوالات پیشینم مربوط می شود به مسئله همرنگی با جماعت در کتاب روان شناسی الیوت ارنسون ترجمه دکتر حسین شکر کن
در حقیقت پاسخ و نتایج سوالاتی که از شما پرسیده ام به قرار زیر است :
بررسی ها و مطالعات نشان می دهد که:  

•   شمار بسیاری از مردم به تماشای حادثه ای بایستند، احتمال کمک به مصدوم را کاهش می دهند و بدین سان، عدم دخالت را می توان نوعی همرنگی تلقی کرد یعنی یک فرد از یک گروه یه جای آنکه بشتابد برای کمک به مانند دیگری که دست به کمک نمی زند او نیز با او همرنگ می شود ( جالب و دردناک است نه؟ ) 

 بله.خیلی زیاد! 

•   اینجاست که تحقیقات دارلی و لاتنی نشان داده است که : هنگامی که مردم فکر می کنند که تنها کسانی هستند که از موقعیت اضطراری آگاهند بیشتر یاری می رسانند تا زمانی که بدانند افراد دیگر نیز آگاه می باشند زیرا در زمانی که دیگران نیز شاهد هستند فرد احساس مسئولیت خویش را با این فرض کاهش می دهد که دیگران کمک خواهند کرد . ( که متاسفانه نتیجه اش قتل آن زن شد در مثال سوالات سابقم )  

  

•   تحقیقات نشان داده است که زمانی که ما سرنوشت مشترکی داریم ( برای مثال در یک قطار هستیم ) و یا امکان فرار از موقعیت را نداریم ( برای مثال : در ده و یا روستای کوچکی زندگی می کنیم که امکان دارد هر روز یکدیگر را ببینیم و چهره به چهره بشویم ) امکان یاری رسانی بیشتر می شود .  

•   تحقیقات نشان داده است که نخستین پیش نیاز برای یاری رسانی تعریف موقعیت به عنوان اضطراری است در مثال سابق ( قتل آن زن ) ملاحظه کردیم که نشانه های حاصل از حضور ناظران بی تفاوت، می تواند دیگر تماشاگران را از این نتیجه گیری که موقعیت اضطراری است باز دارد ( خوب به نظر من که این همرنگی کورکورانه یک فاجعه است )  
•   هرچه ابهام موقعیت اضطراری کمتر باشد احتمال یاری رسانی بیشتر است . 

 
خوب قابل توجه مهمان عزیز [COLOR=#000000]azeRilA و همچنین دوستان گرامی دیگر
در حقیقت این سوالات و واین نتیجه گیری ها را مطرح نمودم که کمکی باشد برای ما که اگر در چنین موقعیت هایی قرار گرفتیم
 
دیگر دچار همرنگی کورکورانه نشویم ( زیرا نتیجه اش پشیمانی است )
و
تا جای امکان حس مسئولیت و ... را در خودمان پرورش دهیم

قبل سوالات یه نظر خواهی ازتون داشتم
فرموده بودید که پذیرش نامشروط یعنی :
یعنی پارتی!
پذیرشی که طرف شرایط را نداشته و .....

حالا نظرت چیه که اینطور تعریف کنیم
که یعنی :
پذیرش هر انسانی صرفاً به دلیل انسان بودنش و بدون هیچ قید و شرط دیگری ( مبنی بر قوی ، ضعیف، فقیر، مرفه، سیاه ، سفید و ...)
اینچنین پذیرشی برای آنکه بتوانیم در قدم های اول راحت تر با آدم های اطرافمون کنار بیائیم و یک جورایی حداقل در اون اولش مثبت نگاه کنیم
نظرتون چیه ؟؟؟



 درسته.
از آنجایی که من تجربه و آگاهی نسبتا" کمی دارم پاسخ شما صحیح است  
و اما دوباره رسیدیم به سوالات :
1) یه سوال به نسبت سخت و با تخصص روانشناسی : تفاوت همدلی، همرنگی، همدردی چیست ؟

تفاوت این سه در ایمه که در همدلی انسان با فرد مقابل هم نیت و هم فکر میشه(ا[COLOR=#5f497a]ینقدر سوالای زیباتون سخت هست که آدم قفل میکنه  ) و در همرنگی انسان خودشو با توجه به شرایط و وضعیت برابر میکنه.
و در همدردی سعی میکنه که شرایطی رو که برای طرف مقابلش پیش آمده برای خودش هم فکر کنه که پیش اومده و هم دردش بشه.

2) چقدر براتون مهمه که آدم ها حرف و اعمال و کردارشون با هم بخونه ؟ اگر به فردی بر خوردید که اینطور نبود واکنشتون بهش چطور است ؟

ببینید.حرف زدن آسونه.اما عمل کردن به آن شرطه! (گفتنش آسونه اما عمل کردن شرطه!).

اگر به جنین فردی برخورد کنم سعی میکنم زیاد رو حرفاش حساب باز نکنم و جدی نگیرم


3) حالا تصور کنید که این فرد همدانشجویتون در اومد که مجبور بودید به دلیل موضوع یکسان پروژه یا کارتون به دستور استاد چند پروژه و تحقیق را باهم داشته باشید حالا چه اندیشه ای می کنید ؟به نظرتون این تیپ شخصیت مشکلی برای شما در کار پروژه ایجاد می کند ؟

مشکل که احتمالا" ایجاد میکنه.
مثلا" یه قسمتی از کار رو حرف میزنه و میگه که انجام میده اما احتمال عمل کردن به حرفش کمه.

منم سعی میکنم که اگه باهاش افتادم یه جا تحملش کنم و یا در صورت دیگر ناسازگاری و ......

4) چقدر براتون پیش اومده که مجبور باشید به دلیل یک سری مصلحت هایی که در یک موقعیت است بر خلاف میلتون فیلم بازی کنید ؟


اغلب زمانی که کارنامه رو میگرفتم و نمره هام بد بود

و اما می رسیم به اصل مطلب

5) چقدر راجب به روان شناسی می دونید ؟

خیلی کم

6) روانشناسی علمی رو بیشتر می شناسی یا غیر علمی ؟

فکر کنم غیر علمی

7) اهمیت این علم رو در بهبود زندگی چقدر می دانید ؟

اهمیت زیادی باید داشته باشه.
چون در زندگی و مشکلات و ... میتوان ار آن کمک گرفت

8) حاضر هستید برای جلسات مشاوره و روان شناسی هزینه و زمان صرف کنید ؟

زمان که بله.
هزینه هم احتمال زیاد بله.

9) چقدر جلسات مشاوره قبل از ازدواج را برای شناخت بیشتر طرفین لازم می دونید ؟

اگه این جلسات باشه بهتره.
چون همین اول راه تقریبا" تکلیفشون معلوم میشه.

10) نظرتون راجب به روان شناسی صنعتی و سازمانی چیه ؟



حقیقتش تاحالا به این موضوع فکر نکرده بودم.

11) به نظرتون کمبود وجود این حرفه در سازمان های ایران حس شده است ؟

بله

12) یک نفسیر کوتاهی برای بیت زیر بفرمائید

این است پند من که ز نیک و بد جهان /// نه غره شو نه رنجه که هر چیز بگذرد


میگه چه از خوبی ها و شرایط عالی و چه از شرایط سخت و طاقت فرسای جهان.........نه آسوده خاطر بشو و نه ناراحت و دچار رنج.........زیرا همه چیز فانی و از بین رفتنیه.

ملک الشعراء بهار   و در آخر دو دقیقه تأمل :


 
 =.=.=.=.=.=.=.=.=.=.=.=.=.=.=.=.=.=.=.=.=.=.=.=.= 
  
 و بعد از اندکی تأمل نظرتون با این همه گل رازقی خوش عطر چطوره.....   


تمامی این گل های رزاقی زیبا و دوست داشتنی تقدیم به شما و همه ی اعضای گل سنترال!(گل برای گل!!!)

  =.=.=.=.=.=.=.=.=.=.=.=.=.=.=.=.=.=.=.=.=.=.=.=.=.=.=.= 
 در پناه حق   موفق و پیروز باشید      
 التماس دعا