مرکز انجمنهای تخصصی

moha684 نوشته شده:فکر نکنم هیچ ایرانی به اسم عربی علاقه ای داشته باشه.بلکه این اسم هایی که با عنوان عربی ازش نام بردین ریشه در دین و مذهب ما دارن و فکر می کنم در نظرسنجی بهتر باشه بجای واژه ی عربی از کلماتی مثل "نام ائمه" "اسامی مذهبی" و ... استفاده کنین

اسامی مذهبی تا حدودی اینم اگه افراط نکنن خوبه. ولی باز خوشحالم که الان مثل چند دهه پیش این اسما رو نمی ذارن: رمضان . محرم . صفرعلی . قربون علی و...

با یک خاطره شروع می کنم,
یک روز تو یکی از سخنرانی های دکتر عباسی تو دانشگاه یک جوان(وطن دوستی

) بلند می شه خطاب به دکتر که آقا باید تمدن ایرانی رو حفظ کنیم و فلان و بسار.
دکتر یه نگاهی بهش می کنه و می گه:عزیزم تو خودت ظاهر غربی و شلوار لی ات رو در درجه ی اول عوض بعد ......

[2:165] ومن الناس من يتخذ من دون الله اندادا يحبونهم كحب الله والذين ءامنوا اشد حبا لله ولو يرى الذين ظلموا اذ

يرون العذاب ان القوة لله جميعا وان الله شديد العذاب

[2:165] با اين حال، برخي از مردم معبوداني را همتاي خدا قرار مي دهند و به آنها چنان عشق مي ورزند كه گويي خدا هستند.

كساني كه ايمان دارند بيش از هر كس، به خدا عشق مي ورزند. اگر فقط ستمكاران مي توانستند خود را هنگام روبرو شدن با عذاب

ببينند، آنگاه متوجه مي شدند كه تمام قدرتها فقط متعلق به خداست و عذاب خدا هيبتانگيز است.

[58:19] استحوذ عليهم الشيطن فانسهم ذكر الله اولئك حزب الشيطن الا ان حزب الشيطن هم الخسرون

[58:19] شيطان بر آنها تسلط يافته است و باعث شده است كه پيام خدا را ناديده بگيرند. اينان حزب شيطان هستند. مسلما، حزب

شيطان بازنده است.

از امام صادق(عليه السلام) مى خوانيم: مَنْ تَعَصَّبَ أَوْ تُعُصِّبَ لَهُ فَقَدْ خَلَعَ رِبْقَةَ الإِيمَانِ مِنْ عُنُقِهِ:   «كسى كه تعصب

به خرج دهد يا براى او تعصب داشته باشند، پيوند ايمان را از گردن خويش برداشته است».

على(عليه السلام) ـ چنان كه در «نهج البلاغه» آمده ـ بحث گويا، رسا و كوبنده اى در خطبه «قاصعه» در زمينه

تعصب بيان فرموده است كه گوشه اى از آن را ذيلاً ملاحظه مى كنيد.

أَمَّا إِبْلِيسُ فَتَعَصَّبَ عَلَى آدَمَ لاِ َصْلِهِ وَ طَعَنَ عَلَيْهِ فِي خِلْقَتِهِ، فَقَالَ: أَنَا نَارِيٌّ وَ أَنْتَ طِينِيٌّ:   «ابليس در برابر آدم به خاطر

اصل و اساس خويش تعصب ورزيد، و آدم را مورد طعن قرار داد، و گفت: من از آتشم تو از خاك»!

سپس اضافه مى فرمايد:   فَإِنْ كَانَ لا بُدَّ مِنَ الْعَصَبِيَّةِ فَلْيَكُنْ تَعَصُّبُكُمْ لِمَكَارِمِ الْخِصَالِ وَ مَحَامِدِ الأَفْعَالِ وَ مَحَاسِنِ

الأُمُورِ:   «اگر قرار هست تعصبى داشته باشيد، اين تعصب شما به خاطر اخلاق پسنديده، افعال نيك و كارهاى خوب باشد».

اشکال دنیا این است که جاهلان مطمئن هستند وعاقلان مردد

بهتر نیست گزینه فارسی را هم بزارید؟

چون بیشتر نام ها فارسی هستند یا عربی و نامی که پارسی باشد نداریم!

Negar.int نوشته شده:بهتر نیست گزینه فارسی را هم بزارید؟
چون بیشتر نام ها فارسی هستند یا عربی و نامی که پارسی باشد نداریم!

فارسی واژه معرب شده پارسی است! مثل جوهر مفرد جواهر که عربها از گوهر ما گرفته اند و دوباره عربی شده اش را تحویل خودمان دادند!

شما چند نفر رو میشناسید که اسم بچشو کوروش، داریوش، اردشیر و... بزاره؟

تا دلت بخواد میشناسم! خودم هم نام فرزندم را آریا و اگر دختر بود ایران می گذارم.

.........................
گرایش به نامهای عربی در سالهای اخیر روند کاهشی محسوس داشته است

و این نشان از اگاهی و ارق ملی ایرانیان به زبان و فرهنگ کهن میهن خویش است.

Mil@d,

اشتباه کردی !

صرفاً فقدان حروف "پ"، "گ"،"ژ"،"چ" به معنای غیر فارسی بودن یک واژه نیست.

حداقل انتظار میرفت با آن همه توضیحات در سنترال دوستان قدری نسبت به موضوع بینش پیدا کرده باشند.

پارسی ترکیبی است از پارس + ی

پارس نامی است که اهالی روسیه، یونان و روم به فارس ها داده اند. البته به مرور در بخش های مرزنشین کشور در شمال و شمال غرب، مردم واژه پارسی را استعمال کردند. چنان که شاهد هستید در شیراز و مرودشت که به قول مدعیان پارسی ترین نقاط سرزمین پارس هست، کسی پارس نمی گوید و فارس است که استعمال میشود که البته درست هم همین فارس میباشد.

در دوره رضاخان، به دلیل همان مسائل وسیعی که قبلاً شرح دادم، بر آن شدند تا چنین فرهنگی بنا شود که آن را پارسی نامیدند و لغاتی و ... . فرهنگ و ادب فارسی، اگر قرار باشد پارسی باشد دیگر حفاظت از آن بی معنی خواهد بود چرا که ما حتی نامش را غیر فارسی کرده ایم.

دنباله آن هم از لغاتی که ریشه روسی دارند مانند سپاس و ... گرفته تا زپرتی و ... که همگی بر گرفته از ریشه روسی هستند. قطعاً محل زندگی فردوسی را نیز همه دوستان میداند، منطقه ای که در آن دوره از نظر مرزی با کشور روس هم مرز بوده و استعمال واژگانی چون پارسی و ... در شاهنامه به موجب فرهنگ منطقه ای بوده است.

چنان که در اشعار و نوشته های بزرگان نیز پیداست استعمال پارسی بسیار رواج داشته است. اما اگر به نوشته های افرادی که با مرزها فاصله داشته یا در عام جامعه بوده اند نه جز خواص، شاهد هستیم از پارسی نشانی نیست و همه از فارسی سخن گفتند.

خلاصه این پارسی حکایت همین ok هست که این روزها شده یک واژه کاملاً فارسی برای ایرانیان! که چند سال دیگه احتمالاً باید با کودکانمان به بحث باشیم که این انگلیسی بوده و ما به علت استعمال زیاد بوده که باش بیگانه نیستیم.

باز میگم، یادتون باشه که روسها " پ " و " خ " هم دارند! اینطور نیست که چون یک لغت حرف " پ " داره فارسی هست و چون پ نداره معرب شده باشد!

لابد ایران هم معرب شده پیران بوده است؟ ::ss

ببينم اينجام خود سانسوري گرفتين ما هرچي پيام ميگذاريم ميپره ؟؟؟

poster2 نوشته شده:نام های پارسی مثل : پویا امیر سیاوش کوروش سهراب مهرداد کوروش انوشیروان خسرو بهروز خداداد خشایار | مبینا فرزانه آتوسا ماندانا نرگس مریم نیلوفر ریحانه یگانه
نام های عربی مثل : علی رضا عبدالمجید قاسم رضا جعفر منصور محمد اکبر | فاطمه زهرا انسیه راضیه منصوره

دوست عزیز فکر نمیکنم اسم هایی مانند: امیر ، نرگس ، مریم ، ریحانه ، کاملا ایرانی باشند.
خوب بالاخره در گذشت زمان با وجود اتفاقات اجتماعی و دینی و مذهبی و سیاسی در هر کشوری امکان ورود فرهنگ های بیگانه وجود داره... مثلا ایران خودمون در طول این 2000 سال کلی اتفاقات اجتماعی-سیاسی-مذهبی افتاده که هر کدومشون تاثیرات خودشون رو دارن...
مثلا با ورود فرهنگ اسلامی به ایران ، زبان عربی نیز وارد زبان فارسی شدو آثار فرهنگی زبانی خود را برجا گذاشت...

اسم خود من "وحید" است، از ریشه عربی احد به معنی یکتا و یگانه... اما الان دیگه با وجود گذشت صدها سال از این فرهنگ ایرانی-اسلامی ، کسی به کسی که اسمش مثلا علی یا رضا یا حمید باشه نمیگه عربن که!

خیلی از اسم های مشترک ایرانی و عربی بر وزن <فعیل> ، <مفعول> ، <فاعل> هستند مثل :

فُعِیل: وحید - حمید - مجید - کریم - سعید - فرید
مفعول: محمود - مسعود - منصور
فاعل: حامد - ماجد - قاسم
افعل: اکبر - اصغر