مرکز انجمنهای تخصصی

داوود منشی‌زاده




داوود منشی زاده (زاده ۶ شهریور ۱۲۹۳، تهران - درگذشته ۱۳۶۸، سوئد) بنیان‌گذار حزب سومکا و از هواداران ایدئولوژی نازیسم در ایران بود.

زندگی

داوود منشی زاده نوه «کریم بیک» بود.کریم بیک از اهالی ایروان بود و به دلیل مخالفت با حکام روسی توسط «کاساکوفسکی» رئیس روسی قزاق خانه مسموم شد.پس از کشته شدن کریم بیک فرزندش ابراهیم منشی زاده پدر داوود منشی زاده به فراخوان کاساکوفسکی به خدمت نیروهای قزاق در آمد. میرزا ابراهیم پدر داوود منشی زاده در دوره‌های پس از بنیان گزاران کمیته مجازات شد.وی به همراه سرتیپ اسد الله خان ابوالفتح زاده به کلات نادری تبعید شد ولی در میان راه سمنان به دامغان به دستور وثوق الدوله کشته شد. ماموران اینگونه وانمود کردند که هر دو به هنگام فرار از دست آنان تیر خورده‌اند.آموزش داوود منشی زاده را پس از مرگ پدر مادر بزرگش به عهده گرفت. داوود منشی زاده در سال ۱۳۱۰ از سوی دولت برای آموزش به فرانسه رفت و از دانشگاه دیوژن در سال ۱۳۱۶ لیسانس ادبیات گرفت.

سفر به آلمان

منشی زاده در سال ۱۹۳۷ به آلمان رفت و در سال ۱۹۳۸ آموزشش را در رشته‌های اسلام‌شناسی و ایران‌شناسی وهندشناسی ادامه داد. در این سال در مونیخ برای یکپارچگی ایران و افغانستان تلاش می‌نمود و انجمن ایران و افغان را پشتیبانی و همراهی می‌کرد.وی پس از سال ۱۹۳۹ با بهرام شاهرخ(فرزند ارباب کیخسرو) در رادیو آلمان (بخش فارسی) همکاری نمود.او همچنین استاد دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ بود.

منشی زاده در این سال‌ها یکی از اعضای حزب نازی بود و رهبران حزب به او اعتماد کامل داشتند.در همین سال‌ها منشی زاده با سازمان تبلیغات آلمان نازی آغاز همکاری کرد و در داس رایش روزنامه حزب نازی مطلب می‌نوشت. چند روز پیش از سقوط برلین هنگامی که نیروهای ارتش شوروی در پشت دروازه‌های شهر برلین بودند. منشی زاده در حالی که جزو آخرین سربازان ِ ارتش بود از ناحیه پا هدف ِ گلولهٔ ِ توپ قرار گرفت و به شدت زخمی شد. وی در سال ۱۳۲۲ از دانشگاه برلین دکتری فلسفه و ادبیات گرفت و در سال ۱۳۲۶ به آموزش ایران‌شناسی در دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ فرا خوانده شد.وی همچنین در سال‌های ۱۹۵۰ بنام ِاستاد ِ مهمان در دانشگاه ِاسکندریه به آموزش زبان پارسی پرداخت.
خصوصیات

منشی زاده علاقهٔ بسیاری به آدولف هیتلر داشت. وی تلاش‌های بسیاری برای نزدیکی ایران و آلمان نازی انجام داد.وی پس از بازگشت به ایران با گروه‌های نئونازیسم همکاری می کرد.

boreal-soldier نوشته شده:والا به نظر من اشغالگر خوب و بد نداریم نه این که روسا تو ایران با امریکا و انگلیس و....بقیه گل کاشتن سالهای قحطی و گرسنگی مردم ایران اونم با استالین رهبری که حتی به پسر خودش هم که تو اسارت آلمانها بود رحم نکرد و در جواب پیشنهاد مبادله اونها گفت ارزش مبادله رو نداره قابل توجه اینکه از اول هم پسرش با اون مشکل داشت ....اعدام کردن در جای سربازان زخمی وقتی عقب نشینی میکردن اونم بدون محاکمه با اون ایدئولوژی این همه بلاهایی بود که به سر مردم خودشون آوردن حالا ما به بقیه کاری نداریم

- روسها و انگلیسی ها به قصد ارسال کمکهای جبهه ی متفقین به شوروی وارد ایران شدند و بعد از جنگ هم از ایران رفتند اما آلمان به قصد اشغال به کشورها حمله کرد.
- قحطی در ایران در سالهای 1914 و زمانی که ایران تحت اشغال کامل انگلیسی ها بود اتفاق افتاد نه زمان اشغال ایران در جنگ جهانی دوم
- قانون اعدام کردن سربازهای عقب نشینی کننده در ابتدا در ارتش آلمان و به دستور شخص هیتلر اجرایی شد
- طبق قوانین جنگی که در زمان جنگ جهانی دوم اجرایی شده بود هیچ سرباز شوروی حق تسلیم و به اسارت گرفته شدن توسط آلمانی ها رو نداشت و تمامی سربازانی که بعد از جنگ از اسارت آلمان به شوروی برگشتند یا اعدام میشدند یا به اردوگاه کار اجباری فرستاده میشدند ، اگر استالین پسر خودش رو مبادله میکرد این قانون رو زیر پا میذاشت

cheka نوشته شده:- روسها و انگلیسی ها به قصد ارسال کمکهای جبهه ی متفقین به شوروی وارد ایران شدند و بعد از جنگ هم از ایران رفتند اما آلمان به قصد اشغال به کشورها حمله کرد.
- قحطی در ایران در سالهای 1914 و زمانی که ایران تحت اشغال کامل انگلیسی ها بود اتفاق افتاد نه زمان اشغال ایران در جنگ جهانی دوم
- قانون اعدام کردن سربازهای عقب نشینی کننده در ابتدا در ارتش آلمان و به دستور شخص هیتلر اجرایی شد
- طبق قوانین جنگی که در زمان جنگ جهانی دوم اجرایی شده بود هیچ سرباز شوروی حق تسلیم و به اسارت گرفته شدن توسط آلمانی ها رو نداشت و تمامی سربازانی که بعد از جنگ از اسارت آلمان به شوروی برگشتند یا اعدام میشدند یا به اردوگاه کار اجباری فرستاده میشدند ، اگر استالین پسر خودش رو مبادله میکرد این قانون رو زیر پا میذاشت

- روسها و انگليسيها بعد از هيتلر به بهانه اينكه جنگ در شرق آسيا ادامه دارد همچنان در ايران ماندند و ايران را به چند بخش تقسيم كردند...اما پس از مدتي ظاهرا ايران را ترك كردند...البته فقط نيروي نظامي از ايران رفت.
فكر كنم اگه تاريخ ايران رو در اون زمان بخونيد خواهيد ديد كه چه بدبختيهايي براي ملت ايران آوردند.....اعدام هاي سياسي و ......


-در ابتداي ورود آلمان به خاك روسيه قدرت ماشين جنگي آلمان بحدي وحشتناك و قدرتمند بود كه سربازان روسي را نااميد كرده و آنها از ترس جان خويش خودشان را تسليم آلمانيها ميكردند پس استالين اعلام كرد هر سربازي كه تسليم سربازان آلماني شود خانواده اش را به قتل ميرساند.....با اين حساب بايد دستور كشتن خودش را ميداد كه اين قانون را هم زير پا گذاشت.

________________________________________


دوست ديگه مون كه شوروري رو خادم آزادي و طرفدار صلح ميدونه......

منم جوابي واسش ندارم چون از پستش پيداست يكم كم تجربه ست و ..

جناب Bigman

-بنده هم گفتم بعد از اینکه "جنگ جهانی" تموم شد از ایران خارج شدند .
- قبلا هم عرض کردم فرمان ممنوعیت عقب نشینی نیروها رو اولین بار هیتلر صادر کرد و بعد استالین هم به تقلید از هیتلر این فرمان رو صادر کرد ، در مورد قدرت نظامی هم خوبه بدونید در ابتدای جنگ و در سال 1941 (سالی که آلمان به شوروی حمله کرد) ارتش شوروی از هر نظر (نیروی انسانی و تجهیزات جنگی) از آلمان برتر بود ، ارتش آلمان در ابتدای جنگ 4.171 تانک داشت در حالی که ارتش سرخ بیش از 15 هزار تانک عملیاتی داشت ، ارتش سرخ همچنین با 11.500 هواپیمای جنگی نسبت به 4.300 هواپیمای آلمانی برتری داشت ، تنها عامل برتری اولیه ی آلمانی ها استفاده ی خوب از عنصر غافلگیری بود (منبع آمار ، کتاب Stalin missed the Chance)

سلام
ببخشید من یک نکته رو متوجه نشدم.
این که می فرمایید روسها و انگلیسی ها برای کمک به ارسال تجهیزات به شوروی وارد ایران شدند یعنی چه؟ یعنی ایران را اشغال نظامی نکردند؟یعنی این دو کشور حق داشتند کشوری رو که رسما اعلام بی طرفی کرده رو اشغال کنند؟

Fuehrerbunkerپناهگاه پیشوا

پلان کلی پناهگاه bunker


نمای بیرونی ورودی در سمت چپ و برجک سمت راست برای تهویه هوا و سیستم ژنراتور برق :



نمای تخریب شده در سال 1946 :






.

ورودی پناهگاه بعد از جنگ



نمای درونی



آخرین تصاویر از پیشوا در بیرئن پناهگاه که به خسارات وارده نگاه میکند :



دیدار با جوانان هیتلری در بیرون پناهگاه 1945



هیتلر و گوبلز







1973


1974

1988


تابلوی نصب شده در سال 2006 یا 2007 برای راهنمایی توریست ها در مکان پناهگاه که حالا از بین رفته :





Fuhrerbunker in 2005


Führerbunker in 2007.

typhoon نوشته شده:سلام
ببخشید من یک نکته رو متوجه نشدم.
این که می فرمایید روسها و انگلیسی ها برای کمک به ارسال تجهیزات به شوروی وارد ایران شدند یعنی چه؟ یعنی ایران را اشغال نظامی نکردند؟یعنی این دو کشور حق داشتند کشوری رو که رسما اعلام بی طرفی کرده رو اشغال کنند؟

سلام ، در مورد سوالی که مطرح کردید بنده نگفتم ایران اشغال نظامی نشد ولی این ورود نیروهای متفقین موقت بود و بعد از جنگ متفقین از ایران خارج شدند ، منظورم این بود که نباید این استقرار نیرو در ایران رو با اشغال کشورها توسط آلمان مقایسه کرد ، آلمان به قصد اشغال همیشگی به کشورهای اروپایی حمله کرد.

در مورد اینکه متفقین حق داشتند به ایران که رسما (اما نه عملا) اعلان بیطرفی کرده بود حمله کنند توجه شما رو به مفاد عهدنامه ی مودت که در سال 1921 بین شوروی و ایران منعقد شد جلب میکنم ، متن فصل ششم این معاهده :

"طرفین معظمتین متعاهدتین موافقت حاصل كردند كه هر گاه ممالك ثالثی بخواهند بوسیله دخالت مسلحه سیاست غاصبانه را در خاك ایران مجری دارند یا خاك ایران را مركز حملات نظامی برضد روسیه قرار دهند و اگر ضمناً خطری سرحدات دولت جمهوری اتحادی شوروی روسیه و یا متحدین آن را تهدید نماید و اگر حكومت ایران پس از اخطار دولت شوروی روسیه خودش نتواند این خطر را رفع نماید دولت شوروی حق خواهد داشت قشون خود را به خاك ایران وارد نماید تا اینكه برای دفاع از خود اقدامات لازمه نظامی را بعمل آورد دولت شوروی روسیه متعهد است كه پس از رفع خطر بلادرنگ قشون خود را از حدود ایران خارج نماید. "[External Link Removed for Guests]

طبق کتب تاریخی (از جمله کتاب برگهای خاطرات نوشته ی دکتر مهدیان) سفارت شوروی حداقل 2 بار بصورت کتبی نسبت به حضور و فعالیت فزاینده ی مستشاران آلمان نازی در ایران به حکومت ایران هشدار داد اما با بی توجهی رضاخان هیتلرگرا مواجه شد ، لذا بنابر عهدنامه ی فوق شوروی حق استقرار نیروهاش در ایران رو داشت (هر چند اعطای این حق به شوروی یکی از بزرگترین اشتباهات حکام ماست اما حقیقت داره و خود حاکمان ما بودند که چنین حقی رو به شوروی دادند) .

البته این بحث حقی به انگلیس برای استقرار نیروهاش در ایران نمیداد.

آدولف هیتلر

شناسنامه
زادروز ۲۰ آوریل ۱۸۸۹
زادگاه براونا - آم - این
، امپراتوری اتریش - مجارستان
شهروند اتریشی تا سال ۱۹۲۵، شهروند آلمانی پس از ۱۹۳۲
تاریخ مرگ ۳۰ آوریل ۱۹۴۵
محل مرگ برلین
، آلمان
همسر اوا براون
ازدواج در تاریخ ۲۹ آوریل ۱۹۴۵
فرزندان پدر آلویس هیتلر
مادر کلارا هیتلر
دین کاتولیک
اطلاعات سیاسی
حزب سیاسی حزب ملی کارگران سوسیالیست آلمان
حزب نازی
سمت صدر اعظم آلمان (از ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۵)
فعالیت‌ها هنرمند، سرباز، نویسنده، سیاست‌مدار


دوران کودکی

آدولف هیتلر حدود ساعت ۰۶:۳۰ بعد از ظهر ۲۰ آوریل ۱۸۸۹ در مسافرخانه ای در شهری مرزی و کوچک به نام براونا-آم-این در اتریش، بین مرز اتریش و امپراتوری آلمان زاده شد. پدر او آلویس هیتلر ( ۱۸۳۷ – ۱۹۰۳)، یک کارمند پائین رتبه گمرک بود. مادر هیتلر، کلارا هیتلر (زادهٔ پولزل)، دومین دختر عموی آلویس بود. او شش بچه به دنیا آورد. تنها آدولف، که دومین فرزندش بود، و خواهر کوچکش پاولا در کودکی زنده ماندند. هنگامی که هیتلر ۳ ساله بود خانواده او به ایالت باواریا در جنوب آلمان مهاجرت کردند.[۳] درسال ۱۸۹۴ خانواده هیتلر به نزدیکی شهر لینز مهاجرت کردند و تا زمان بازنشستگی پدر هیتلر در آنجا ماندند، در این دوره هیتلر به عنوان کودکی خستگی ناپذیر به بازی و درس در مدرسه ای نزدیک به خانه مشغول بود.برادر او ادموند بر اثر بیماری سرخک در ۲ فوریه ۱۹۰۰ درگذشت و این اتفاق تاثیری دائمی در هیتلر ایجاد کرد و اعتماد به نفس هیتلر را تا حدود بسیاری تضعیف کرد و باعث شد آدولف هیتلر کج خلق شود و همواره با پدر خود بحث‌های طولانی داشته باشد. روابط هیتلر با مادرش بسیار خوب و صمیمانه بود و این کاملاً برعکس روابط او با پدرش بود که معمولاً او را کتک می زد[۴] با اینکه هیتلر علاقه مند بود به رشته هنر بپردازد ولی پدر وی او را به مدرسه فنی فرستاد، هیتلر بعدها در کتاب نبرد من اعتراف کرد که «امیدوارم بتوانم چند سال عقب افتادگی که پدرم به من تحمیل کرد را جبران کنم.» هیتلر حتی در زمینه سیاسی هم با پدر خود اختلاف داشت، پدر هیتلر فردی معتقد به امپراطوری اتریش بود اما هیتلر خود و اتریش را جزء آلمان و امپراطوری روم باستان می دانست.پس از مرگ پدر هیتلر در ۳ ژانویه ۱۹۰۳ وی مدرسه فنی را ترک کرد.آدولف هیتلر در کتابش نبرد من، لحنی مودبانه درباره پدرش دارد، به هر حال او اظهار می‌کرد تصمیم جدی که برای نقاش شدن داشت باعث اختلاف نظرات بسیاری در بین آن‌ها شده بود.



محل تولد هیتلر، براونا آم این




جوانی
از سال ۱۹۰۵ به بعد هیتلر در یک پرورشگاه بوهامایی زندگی می‌کرد و مادرش را تحت حمایت خود داشت. او دوبار از موسسهٔ هنرهای زیبای وین (۱۹۰۷-۱۹۰۸) به خاطر عدم صلاحیت در نقاشی مطرود شد. به او گفته شد که توانایی‌هایش بیشتر در زمینهٔ معماری کاربرد دارد. وی درخاطراتش که نمایانگر مجذوبیتش به همین موضوع است می‌گوید:« هدف من از این سفر بررسی گالری موزهٔ کرت بود. اما کمی بعد از اینکه به تابلویی دقت می‌کردم متوجه می‌شدم چیز دیگریست که توجه مرا به سوی خود جلب می‌کند، و آن خود موزه بود. از صبح تا نیمه شب، توجهم از موضوعی به موضوع دیگر عوض می‌شد اما این ساختمان موزه بود که بیشترین توجه من روی آن متمرکز شده بود.[۵][صفحه؟] »


بنا به سفارش رئیس آموزشگاه، وی متقاعد شد که مسیر تحصیلیش را تغییر دهد. ولی وی تحصیلات لازم برای معماری را نگذرانده بود:« بالاخره بعد از مدتی تلاش یک مهندس شدم، بقیه راه مشکلی که در مدرسه ریشویل از دست داده بودم در اثر کوشش‌ها و تمرین‌های ده ساله تا اندازه‌ای جبران شد و هنگامی که بعد از مرگ مادرم دو مرتبه به وین آمدم این بار اقامت من چندین سال طول کشید حالت آرامش و تصمیم جدی در خود احساس کردم و کم کم غرور اولیه‌ام بیدار شد و جدا مصمم شدم که خود را به جایی برسانم.[۶][صفحه؟] »


در ۲۱ دسامبر ۱۹۰۷ مادرش کلارا هیتلر با یک مرگ دردناک بر اثر سرطان سینه در سن ۴۷ سالگی فوت کرد. هیتلر از طریق دادگاهی در لینز تمامی سهمش از ارث پدری خود را به خواهرش پاولا هیتلر واگذار کرد، آدولف در ۲۱ سالگی وارث ثروت یکی از عمه(خاله)هایش شد. او به عنوان یک نقاش در وین مشغول کار شد. او از روی کارت پستالها طرح می‌کشید و به کاسب‌ها و توریست‌ها می‌فروخت. تا قبل از جنگ جهانی اول وی حدود ۲۰۰۰ تابلوی اینچنینی نقاشی کرد.[۷] بعد از دومین بار اخراج از موسسهٔ هنرهای زیبا هیتلر دچار فقر مالی شدیدی شد. در ۱۹۰۹ وی به دنبال سرپناهی می‌گشت و در ۱۹۱۰ در خانه‌ای که برای کارگران فقیر در نظر گرفته شده بود سکنی گزید. مخالفت با یهود ریشه‌ای عمیق در فرهنگ کاتولیک‌های اتریش داشت، وین دارای یک جامعه بزرگ یهودی، شامل بسیاری از یهودی‌های ارتدکس اروپای شرقی بود. هیتلر معتقد بود یهودیان دشمنان نژاد آریایی و باعث بدبختی و عقب ماندگی کشورش اتریش بودند. زمانی که هیتلر در وین زندگی می کرد به دقت اوضاع سیاسی و رفتار احزاب مختلف را زیر نظر می گرفت و رفتارهای احزاب را بررسی می کرد.وی پس از بررسی احزاب اتریش به این نتیجه رسید که تنها حزبی می تواند به قدرت کامل دست یابد که بتواند تظاهرات عظیم خیابانی به نفع خود سازماندهی کند و احساسات و هیجانات مردم را در اختیار بگیرد و همچنین پشتیبانی دست کم یکی از سه نیروی اصلی کشور یعنی ارتش، کلیسا و یا شخص اول مملکت (رییس جمهور اتریش) را با خود داشته باشد.هیتلر این تجربیات را در راه به قدرت رساندن حزب نازی به خوبی به کار گرفت.وی در کتاب خود نبرد من می نویسد که استدلالهای منطقی و جملات ادیبانه نیستند که تاریخ را می سازند بلکه خطابه‌های تحریک کننده هیجانات مردم هستند که مسیر تاریخ را تعیین می کنند.در سال ۱۹۱۳، هیتلر از اتریش - مجارستان به مونیخ نقل مکان کرد.اما چون برای کشورش خدمت سربازی انجام نداده بود توسط پلیس مونیخ دستگیر و سپس به کشورش برگردانده شد اما هیتلر از خدمت سربازی معاف شد و توانست بار دیگر به مونیخ برگردد.

محوطه قدیمی اقامت در مونیخ، نقاشی هیتلر، ۱۹۱۴



جنگ جهانی اول

در اوت ۱۹۱۴ امپراتوری آلمان جنگ جهانی اول را آغاز کرد و هیتلر برای لشکر باواریا داوطلب شد. او یک سرباز وظیفه فعال بود که به عنوان پیغام آور در فرانسه و بلژیک در معرض دید آتش دشمن خدمت کرد. اگر چه خدمت هیتلر قابل تقدیر بود ولی به خاطر این که تابعت آلمانی او مفقود شده بود هرگز به بالاتر از سرجوخه ترفیع نیافت. او دوبار برای شجاعت در جنگ نشان صلیب آهنی، درجه دو، در دسامبر ۱۹۱۴، و صلیب آهنی، درجه یک که به ندرت به سرجوخه‌ها اعطا می‌شود، در اوت ۱۹۱۸ را دریافت کرد. در مدت جنگ هیتلر یک آلمانی میهن پرست افراطی شد، هرچند او تا سال ۱۹۳۲ تابعیت آلمانی نداشت.او در مدت خدمت سربازی اش نقاشی های روزنامه ارتش را نیز می کشید اما در سال ۱۹۱۶ از ناحیه پای چپ دچار زخمی شد و مدال جانبازان را نیز دریافت کرد و پس از بهبودی مجدداً به جبهه بازگشت. [۸] وقتی که مردم اعتقاد به شکست ناپذیری ارتش آلمان داشتند، آلمان در نوامبر سال ۱۹۱۸ تسلیم شد. هیتلر با شنیدن خبر تسلیم شدن آلمان دچار شوک شدیدی شد. او در آن زمان به خاطر حمله شیمایی به وسیله گازخردل در بیمارستان صحرایی بود و به طور موقت دچار نابینایی شده بود. مانند بسیاری از میهن پرستان، او سیاست مداران غیرنظامی و یهودیان و کمونیست هارا در تسلیم شدن آلمان مقصر می‌دانست

هیتلر در ارتش آلمان، ۱۹۱۴، نشسته در سمت راست


A young Hitler (farthest left at bottom row) posing with other German soldiers


Portrait of Adolf Hitler taken during the war





پس از جنگ جهانی اول

نتیجه جنگ جهانی اول برای آلمان شکستی فاجعه بار بود. کشورهای پیروزمند در عهدنامه ورسای شرایطی بسیار سخت و خفت بار را به این کشور تحمیل کردند.با شکست رایش دوم در جنگ جهانی اول، در آلمان جمهوری وایمار تشکیل شده بود. پس از جنگ جهانی اول آلمان در بحران غرق بود. در جامعه‌ای که لایه‌های گسترده مردم با بی کاری و فقر روبرو بودند هیتلر مانند بسیاری از هم نسلان خود، تسلیم آلمان را رد می‌کرد و شکست آلمان را نتیجه اتحاد یهودیان و کمونیست‌ها می‌دانست و خواهان جبران آن بود.هیتلر مرام سیاسی خود را به روشنی در کتاب نبرد من تشریح کرده‌است. به عقیده او نژادهای پست مانند گیاهان هرز هستند، که باعث خراب شدن گیاهان سالم می‌شوند، همچنین از یهودیان آن زمان به عنوان کسانی که دزدی، ثروت اندوزی، آلودگی و فساد را رواج می‌دادند یاد می‌کند، از نظر هیتلر افراد برتر حق دارند که برای رسیدن به جهانی آبادتر تمام اقوام و ملت‌های پست و غیر اصیل را به خدمت گیرند.

زندگی شخصی


اِوا براون، معشوقه آدولف هیتلر و برای مدتی کوتاه همسر او بود. هرچند آدولف هیتلر مایل نبود مردم به رابطه او با اوا براون پی‌ببرند

آدولف هیتلر، از مشروبات الکلی استفاده نمی‌کرد و سیگار نمی‌کشید.او هم‌چنین گیاه‌خوار بود و از خوردن غذاهای حاوی گوشت حیوانات پرهیز می‌کرد

آدولف هیتلر به موسیقی ریشارد واگنر، آهنگ‌ساز یهودی‌ستیز آلمانی «عشق می‌ورزید».

هانا رایچ

هانا رایچ (به آلمانی: Hanna Reitsch) (زادهٔ ۲۹ مارس ۱۹۱۲ در هیرشبرگ، درگذشتهٔ ۲۴ اوت ۱۹۷۹ در فرانکفورت) خلبان اهل آلمان و در یک دوره زمانی خلبان مخصوص آدولف هیتلر پیشوای آلمان بود. او تنها زنی بود که نشان صلیب آهنی درجه یک و نشان سینه ترکیبی خلبانی و رصد طلایی با الماس نیروی هوایی آلمان را در جنگ جهانی دوم دریافت کرد. او بیشتر به خاطر پرواز و فرودش در سنگر مخصوص هیتلر در برلین در آخرین روزهای جنگ جهانی دوم در میان محاصره شدید ارتش سرخ اتحاد جماهیر شوروی شهرت دارد. او اولین خلبان زن در جهان بود که با بالگرد، هواپیمای با نیروی راکت، هواپیمای جت و همچنین با گلایدر بر فراز کوه‌های آلپ، پرواز کرد. او بیش از چهل رکورد جهانی پرواز در زمینه ارتفاع و مدت زمان پرواز قبل و بعد از جنگ جهانی ثبت کرد و برخی از رکوردهای پرواز او با گلایدر تا امروز نیز پابرجا هستند



A Fieseler Fi 156 Storch similar to the one Reitsch landed in the Tiergarten near the Brandenburg Gate during the Battle of Berlin





هانا رایچ خلبان زن المانی در جنگ دوم
در روز 29 مارس 1912 در هیرسینبورگ ایلت سیلیشا المان دختری متولد شد که بعدها لقب ملکه سرعت را گرفت …هانا رایتش …فرزند چشم پزشک المانی ابتدا در رشته دارو سازی به تحصیل پرداخت . اما در 1932 این کار را به خاطر عشق به پرواز رها کرد و مسیر زندگی خود را تغییر داد . او تبدیل به یک خلبان ازمایشگر شد . در اواسط و اواخر دهه سی او با بسیاری از گلایدرهای المانی پرواز کرد و رکوردهای بسیاری از خود در زمینه پروازهای استقامتی و نمایشی برجای گذاشت . او اولین زن تاریخ بود که با گلایدر از فراز آلپ پرواز کرد . هنوز بسیاری از رکوردهای وی پابرجاست . در 1937 به دعوت ارنست اودت وزیر صنایع المان هانا به رچلین مرکز ازمایشهای پروازی پرنده های ساخت المان دعوت شد .و زیر نظر معلم پروازی خود کارل فرانک که خود از اسوره های پروازی المان بود تبدیل بک خلبان ازمایشگر اصلی پروژه هایی مانند اشتوکا یا دورنیه گردید . هانا از اولین کسانی بود که با بالگرد قابل کنترل FA-61 پرواز کرد. قیافه جذاب و پروازهای جسورانه هانا از او ستاره ایی در حزب نازی ساخت و او تبدیل به چشم و چراغ نازیها گردید . در سال 1938 و در جریان نمایشگاه خودروی برلین هانا هرشب با بالگرد خود پروازهای نمایشی در ورزشگاه المپیک برلین انجام میداد . جنگ دوم توسط نازیها شروع شد ..هانا دعوت شد تا با لوفت وافه در زمینه ازمایش مسر اشمیت و هاینکل همکاری نماید . در این زمان هانا در هنگام یک پرواز ازمایشی با یک فروند مسر اشمیت 163 دچار حادثه گردید و بشدت مجروح شد …نکته جالب این بود قبل از بیهوشی هانا اصرار داشت تا گزارش پرواز خود را ارائه دهد سرانجام هانا تبدیل به اولین خلبان زن المانی گردید که نشان صلیب شجاعت بهمراه الماس که متعلق به لوفت وافه بود را دریافت کرد. بعد از نمایش فیلمی که توسط جرج پیپارد در مورد پرنده های المانی ساخته شد این سایع در بین مردم عادی رواج یافت که مشکلات وی 1 یا همان اولین موشک المانی با هدایتها و پروازهای جسورانه هانا حل شد … در کتاب اسمان قلمرو من است که به نوعی بیوگرافی هانا محسوب میشود به جزئیات اولین پرواز خود با نمونه سرنشین دار وی 1 اشاره میکند این پروژه به عنوان راینخنبرگ مشهور است که از او دعوت شد تا از نظراتش در مورد مسئله اسیب دیدن و از دست رفتن خلبانان در هنگام فرود در این پروژه استفاده شود. مسئله این بود که بالها درهنگام سرعت بالای فرود دچار واماندگی میشد. و خلبانان ازمایشگر دارای تجربه کافی در این زمینه نبودند . تجارب هانا در پرواز با هواپیماهای فوق سریع مسراشمیت و هواپیماهای مشابه این امکان را به او میداد تا از این تجربه در هنگام تست استفاده کند. در اخرین روزهای جنگ هانا توسط زنرال ریتر فون گریم برای جانشینی مارشال گورینگ بعنوان فرمانده لوفت وافه انتخاب شده بود به برلین دعوت شد تا با هیتلر ملاقات نماید . در 26 اوریل انها با یک هواپیمای فیسلر استورچ که به خاطر استفاده اتو اسکورزینی در عملیات نجات موسویلینی مشهور شده بود در خیابانی در برلین فرود امد. برلین در محاصره ارتش سرخ بود. پای ژنرال بشدت اسیب دید . و سپس انها عازم مقر پیشوا شدند . هانا امیدوار بود که بتواند گوبلز وزیر تبلیغات را بهمراه خانواده از برلین خارج کند که با مخالفت او روبرو شد . سپس هانا با دستور مستقیم ادولف هیتلر ژنرال گریم را در حالی که زیر اتش سنگین پدافند روسها قرار داشت از برلین خارج کرد و به جبهه غرب و آمریکایی ها رساند. ژنرال گریم کیفی محتوی مدارک بسیار مهم و حساس را در اختیار داشت . این زن یک نازیست متعصب با عقاید بسیار فناتیک بود که بشدت وجود اردوگاه های مرگ و شکنجه یهودیان را تکذیب میکرد و هیتلر را میپرستید…او بسیار زیاد از روسها متنفر بود و در جای جای نوشته هایش میتوان این نفرت را حس کرد . در یک مصاحبه به خبرنگار امریکایی گفت سیاهترین روز زندگی من روزی بود که دستور ترک برلین را از پیشوایم دریافت کردم و از این متاسفم که نتوانستم در کنار پیشوایم بمیرم. هانا اعتقاد داشت باید برای احترام به محراب سرزمین پدری زانو زد …خبرنگار پرسید محراب سرزمین پدری ؟؟ منظورتان چیست …او گفت .. مقر پیشوا در برلین ….هانا 18ماه در بازداشت امریکایی ها بود و سپس با مارشال گریم ازدواج کرد و در شهر فرانکفورت ساکن شد. سپس بعد از جنگ و در ابتدای دهه پنجاه زمانی که اجازه پرواز با گلایدر برای المانی ها توسط متفقین صادر شد او اقدام شروع به پرواز با گلایدر نمود و در مسابقات قهرمانی جهان در اسپانیا در سال 1952 او به مقام سوم جهان رسید همچنین سالها قهرمان پرواز با گلایدر در المان محسوب میشد … همچنین بیشترین ارتفاع پرواز با گلایدر به میزان 6848متر در اختیار این زن المانی بود. او تا سالها مهمترین منبع در مورد هواپیماهای مسراشمیت به شمار میرفت . در سال 1959 به درخواست نهرو هانا اولین مرکز گلایدر هندوستان را در این کشور برپا کرد …در 1961 در کاخ سفید میهمان جواهر لعل نهرو بود … در سال 1961 او دعوت کندی را پذیرفت و به کاخ سفید رفت و مهمان او بود . در سال 1962 به دعوت قوام نکرومه به غنا رفت چهار سال زندگی در اکرا هانا را با گوشه هایی از فقر افریقایی اشنا کرد هرچند هانا در این سفر اقدام به تاسیس مدرسه ملی پرواز با گلایدر نمود که اولین نمونه از این دست در افریقا بود. او رکورد جهانی پرواز دوسره با گلایدر را شکست … درتمامی روزهای زندگی او داغ دار مرگ هیتلر و سقوط رایش بود . در اخرین مصاحبه موجود از هانا با ران لی ترنر روزنامه نگار امریکایی چنین گفت … الان ما صاحب چه چیزی در المان هستیم …کشور بانکدارها و تولیدکنندگان اتومبیل .. یک ارتش بی انضباط و شکننده ..سربازانی که دستورات مافوق خود را اطاعت نمیکنند. من از اینکه به نازیسم معتقد بودم شرمنده نیستم و احساس پشیمانی نمیکنم … سالهاست مدال صلیب آهنین را که از دستان پیشوایم گرفتم را به گردن آویخته ام … بسیار از المانها از اینکه مسبب جنگ دوم جهانی هستند احساس شرم میکنند ولی تنها عامل شرم برای من این است که بازنده جنگ بوده ایم … هانا بعد از جنگ با ژنرال گریم که جانش را نجات داده بود ازدواج کرد و سرانجام در 1979 در 67 سالگی بعد از یک حمله قلبی درگذشت



We first met in 1970 when she arrived in Germany from Brazil to win an international helicopter competition at 57. Photo World Copyright By Ron Laytner and Edit International
Hanna Reitsch was invited to the White House in 1961 to meet President John F. Kennedy. She wasn't wearing her self-designed uniform but wore a dress and carried a handbag. Edit International

نامه تبریک سال نو از طرف پیشوا برای شاه ایران

[quote="cheka"]دوست عزیز من سرما رو در شکست آلمانی ها بی تاثیر ندونستم ! البته اونهم باز نشونه ای دیگر از ضعف نیروهای آلمانی بود که تجهیزات لازم برای تطبیق با شرایط جایی که بهش حمله میکردند رو نداشتن . اما شما طوری حرف میزنید که انگار فقط سرما عامل شکستشون بود.
آلمانی ها بعد از یک سری پیشرفت سریع اولیه در بسیاری از نقاط متوقف شدند از جمله لنینگراد ، استالینگراد و مسکو و هرکاری کردند نتونستند جلوتر از این برن ، بعدشم که لشگرهای سیبریایی به غرب کشور رسیدند نسخه ی همه ی آلمانی ها در هم پیچیده شد[/quote]

در پاسخ به شما باید عرض کنم که : شدید ترین عامل شکست ارتش سلحشور نازی سرما بوده ، اما عوامل دیگری نیز دخیل بوده است که به چند مورد برای روشن تر شدن ذهن حضرتعالی اشاره می نمایم .
1- عدم پیش بینی صحیح از شرایط جوی و اقلیمی از سوی برنامه ریزان
2- تاخیر و تعمد در ارسال آذوقه مورد نیاز سربازان
3- خودخواهی برخی از فرماندهان در استفاده ی صحیح از تجهیزات و نیروهای مخصوص در عملیات های خاص بطور مثال تاکید فیلد مارشال گورینگ به استفاده از هواپیماهای اشتوکا به عنوان جنگنده در کنار نقش اصلی
4- خیانت برخی از افسران اس.اس در نیروی هوایی و دادن اطلاعات به تیم های جاسوسی مستقر در برلین - سوییس و فرانسه
5- آسودگی جوزف استالین از عدم تهاجم از سوی نیروهای ژاپنی و اعزام نیروهای مرزی(4لشکر مرزی سیبریایی)به مسکو-استالین گراد و کییف
6- دروغ گویی فرماندهان از ترس مجازاتهای سنگین
تمامی این عوامل و چندین مورد دیگر که از حوصله دوستان خارج است ، باعث گردید تا رایش نتوانند تصمیمات درستی را برای پیش برد عملیاتهای بعدی اتخاذ نمایند .برای اطلاع هرچه بیشتر خدمت شما دوست عزیز بدون تحقیق ابراز نظر نفرمایید .
زنده باد ایران - زنده باد آریایی میهن پرست : های هیتلر

با سپاس از زحمات boreal-soldier عزیز که اطلاعات به واقع نابی رو از نازیها ارایه می دهند.

اون نامه ترجمه درستی هم نشده، کلمه deutscher reichskanzler به معنی صدر اعظم آلمان هست نه رئیس کشور آلمان .
kanzler صدر اعظم- deutscher آلمانی - حرف اضافه ی ملکی بودن-reich همون رایش .