مرکز انجمنهای تخصصی

سلام اقا مجتبی!

با کلیت حرف های شما موافق هستم! اما جای بازگو کردن اینها اینجا نیست،اولا به بحث مربوط نیست،دوما منتهی به پست های سیاسی می شود!

علیکم سلام!!!!!
با کمال احترام عرض کنم که به نظر من این صحبتها نه بحثهای سیاسی بلکه صحبتهایی ریشه ای است که بیشتر به مسائل مدیریتی ، فرهنگی و اجتماعی کار دارد و تا سیاسی.این ها دردهای جامعه ایرانی است،که با نگفتن و لاپوشانی کردن نه تنها مشکلی حل نمی شود بلکه من این سکوت را ضربه به کشور می دانم.به هر حال دوستان اگر در این زمینه مطلبی دارند لطف کنند در پی ام مطرح کنند.
در مورد خبر هم امیدوارم این خبر صحت داشته باشه!!!!!

فکر کنم هند بیشتر حامی مالی بوده تا شریک علمی تجهیزاتی

[FONT=Tahoma,sans-serif]HASAN BARATY عزیز [FONT=Tahoma,sans-serif]:

 [FONT=Tahoma,sans-serif]بنده از جزیئیات قرارداد هند در زمینه مشارکت در پروژه تی-50 مطلع نیستم ولی در تاپیک  
[FONT=Tahoma,sans-serif]http://www.centralclubs.com/topic-t39704-12.html

 سوخو 35 پسر جوانتر سوخو 27 به صراحت نوشته شده که در رابطه با نمایش جنگنده سوخوی-35 در نمایشگاه برزیل به صراحت اعلام شده که:
  [FONT=Tahoma,sans-serif]"الکساندر فومين معاون مدير شرکت " خدمات فدرال همکاري نظامي و فني " روسيه گفت [FONT=Tahoma,sans-serif]
"ما در حال گفتگو با شرکت مهم اِمبرائر برزيل در خصوص انتقال فناوري و ساخت تاسيساتي هستيم تا اين کشور در اينده با مجوز روسيه هواپيما و از جمله جنگنده نسل پنجم توليد کند. " [FONT=Tahoma,sans-serif]
[COLOR=#000000]و در ادامه همون مطلب اومده:
  [FONT=Tahoma,sans-serif]روسيه و هند اکتبر دو هزار و هفت توافقنامه اي بين دولتي امضا کردند که بر اساس ان مسکو و دهلي نو به طور مشترک هواپيماي چند منظوره سوخو توليد مي کنند. [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]
[COLOR=#000000]ببینید در ضمینه مونتاژکاری هم که شماره اشاره کردید قبلا هم عرض کردم که چین یک شبه به این مهم دست پیدا نکرد بلکه سالها صرفا مونتاژکار هواپیماهای روسی بود. البته درصد ساخت قطعات بستگی به امضای تفاهم نامه بین دو کشور داره که چه نوع قطعاتی در اون کشور تولید بشه که صد البته بستگی به توان اون کشور در ساخت قطعات هم داره.
بله چین با تکیه بر تجربیاتی که از ساخت جنگنده های میگ 19-21 و سوخو 27 بدست اورد. دراین زمینه بد نیست به مطلب مختصر و مفیدی همشهری آنلاین در مورد تاریخچه ساخت هواپیما در چین اشاره کرده نگاهی کنیم:

صنعت هواپیماسازی چین در اواخر دهه ۱۹۵۰ میلادی با کمک شوروی آغاز به کار کرد و طولی نکشید که این کشور به فناوری تولید جنگنده‌های میگ -۱۵ فاگوت و میگ -۱۷ فرسکو، بمب‌افکن ایل- ۲۸ و هواپیماهای جنگی دیگر دست یافت.
بعدها چین هواپیماهای مدرن دیگری نظیر تو- ۱۶، میگ- ۲۱، آن- ۱۲ و نظایر آن را از اتحاد جماهیر شوروی خریداری کرد. چین با همکاری نزدیک با شوروی در اواسط دهه ۱۹۶۰ از یک نیروی هوایی مدرن برخوردار شد اما با آغاز انقلاب فرهنگی در اواخر دهه ۱۹۶۰ پیشرفت‌های حاصل‌شده بر باد رفت و صنعت هواپیماسازی ملی این کشور دچار رکود شد.
در طول دو دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ چین هواپیمای جدیدی تولید نکرد و به جای آن با نوسازی جنگنده‌های میگ -۲۱ فارمر و میگ- ۲۱ فیش‌بد دو هواپیما به نام‌های کیو- ۵ و جی- ۸ ساخت.
در این مدت شوروی و آمریکا در حال تولید جنگنده‌های نسل چهارم بودند، به‌طوری که در اواسط دهه ۱۹۸۰ نیروی هوایی چین قریب به ۱۵ الی ۲۰ سال از روسیه و آمریکا عقب‌تر بود.پکن هواپیماهای جنگی ازرده‌خارج خود را عمدتاً به کشورهای فقیر جهان سوم ازجمله آلبانی، اوگاندا و بنگلادش می‌فروخت.
چین همچنین هواپیماهایش را به پاکستان که هم‌پیمانی بالقوه در مقابل هند به شمار می‌رفت صادر می‌کرد. رهبران چین سرانجام بر آن شدند تا با خرید فناوری‌های به‌روز در صنعت هواپیماسازی شرایط را بهبود بخشند.
در سال ۱۹۸۸ چین اقدام به خرید فرم‌ها و اسناد مربوط به جنگنده چندمنظوره لاوی ساخت اسرائیل کرد و ۱۶ سال بعد، یعنی در سال ۲۰۰۴، چین به فناوری تولید جنگنده چنگ‌دو جی -۱۰ که هواپیمایی با قطعات ساخت اسرائیل و سیستم الکترونیک هوانوردی ساخت روسیه بود دست یافت.
مسکو و پکن روابطشان را در اواخر دهه ۱۹۸۰ بهبود بخشیدند و در سال ۱۹۸۹ اقدام به امضای چندین قرارداد همکاری نظامی‌ـ‌ فنی به‌منظور تسهیل حمل‌ونقل هوایی کردند. موضوعی که از همه مهم‌تر است اینکه پکن فرم‌ها و مدارک ساخت و کیت‌های مونتاژ جنگنده سوخو سو ۲۷ و همچنین چندین جنگنده سو ۳۰ ام‌ک‌ک را از روسیه دریافت کرده است.
با دستیابی به این هواپیماهای جنگی پیشرفته، چین بر همسایگانش برتری یافته و دریچه جدیدترین فناوری‌های هواپیمایی به رویش گشوده شده است. با این حال مهندسان چینی هنوز به فناوری تولید موتور سوخو دست نیافته‌اند. نسخه چینی این موتور سوخت بیشتری مصرف می‌کند و عمر سرویس کوتاه‌تری دارد. از سوی دیگر، کابین خلبان نسخه ارتقایافته این هواپیما به صفحات ال‌سی‌دی رنگی مجهز است.
نمونه جدید رادار سو ۲۷ که توسط چین تولید می‌شود در مقایسه با رادار ساخت روسیه مشخصات بهتری دارد اما به پیشرفتگی رادار مدرن‌تر ایربیس روسیه نیست. چین در زمینه تولید نمونه مشابه هواپیمایی که در اوایل دهه ۱۹۸۰ ساخته شده به موفقیت دست یافته است، آن هم ۱۵ سال پس از ورود نخستین سو ۲۷ به بازار و ۱۰ سال پس از نخستین پرواز سو ۲۷ مونتاژ چین.  


  
 کپی چینی جنگنده سوخو 27  

[FONT=Tahoma,sans-serif]در مورد جنگنده جی-10 هم به همین تاپیکی که در سنترال موجوده رجوع  
[FONT=Tahoma,sans-serif]http://www.centralclubs.com/topic-t2322.html 

[FONT=Tahoma,sans-serif]جنگنده ی چندمأموریته ی  [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]یا  [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]توسط کارخانجات هوا – فضای چنگدو ( [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]) تکمیل شده است. ( [FONT=Tahoma,sans-serif]CAC= Chengdu Aircraft Industry   [FONT=Tahoma,sans-serif]طراحی  [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]در سال 1984 آغاز گردید و نوع اولیه ی آن به سال 2002 به نیروی هوایی جمهوری خلق چین ( [FONT=Tahoma,sans-serif]PLA Air Force =   [FONT=Tahoma,sans-serif]) تحویل  
[FONT=Tahoma,sans-serif]تاریخچه ی پیدایش این جنگنده به اوایل دهه ی 1980 باز می گردد که در آن زمان جهت رقابت با جنگنده های نسل چهارم روسی نظیر میگ29 (فالکروم) و سوخوی27 (فلانکر) تولید شد. مهمترين مأموريت اين جنگنده، قابليت حفظ برتري هوايي بود. اما پس از فروپاشي اتحاد شوروي، مأموريت آن به جنگنده‏اي چندمأموريته با سيستم‏هاي پيشرفته تغيير يافت تا بتواند جايگزين جنگنده‏هاي قديمي  [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]و  [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]بشود.(جنگنده‏هاي  [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]و  [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]ستون فقرات نيروي هوايي چين را تشكيل مي‏دهند و بر پايه‏ي جنگنده‏هاي قديمي روسي ميگ19 و ميگ21 كپي شده و توليد گشته بودند.)  [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]بر پايه ی جنگنده ی بسيار پيشرفته‏ي اسرائيلي لاوي ( [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]) شكل گرفته  
  
  لاوی ساخت صنایع هوایی  
[FONT=Tahoma,sans-serif]لاوي ساخت شركت  [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]يا صنايع هواپيمايي اسرائيل است. ( [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]=  [FONT=Tahoma,sans-serif]Israel Aircraft   [FONT=Tahoma,sans-serif]) هنگامي كه برنامه‏ي ساخت لاوي به سال 1987 كنار گذاشته شد، نقشه‏هاي طراحي آن توسط  [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]به كار گرفته شد و صنايع هواپيمايي اسرائيل، مسئوليت طراحي و توسعه‏ي سيستم‏هاي اويونيك (سيستم‏هاي الكترونيك هواپيما =  [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]) آن را برعهده گرفت. (در آن زمان لاوی که کپی پیشرفته تر اف16 بود، حدود 50 درصد گران تر از اف16 تمام می شد، از این رو اسرائیل خرید اف16 را به جای تولید لاوی انتخاب کرد.)
ابتدا صنايع هواپيمايي چين در نظر داشت تا موتورهاي توربوفن و رادارهاي ساخت صنايع غربي را بر روي اين جنگنده نصب كند،به دنبال وقايع خونين سال 1989 (كشتار دانشجويان چيني در ميدان تيان‏آن‏من = ميدان صلح جهاني) ، ايالات متحده و ساير كشورهاي غربي، فروش تسلحيات و ادوات مربوطه را به چين ممنوع اعلام  [FONT=Tahoma,sans-serif]با پايان دوران جنگ سرد و فروپاشي اتحاد شوروي، چين قادر شد تا اين گونه ادوات پيشرفته را در بين ساير جمهوري‏هاي اتحاد شوروي تهيه كند. آنها همچنين موفق شدند تا موتور توربوفن  [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif](ساخت ساترن در اوكراين) را جهت نصب بر روي  [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]خريداري كنند. بدين ترتيب بود كه بدنه‏ي اصلي  [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]براي نصب ادوات روسي، دوباره طراحي شد و همين مسئله‏اي بود كه باعث تأخير در توليد آن شد. اولين پرواز  [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]در سال 1998 انجام شد، اما به دليل وقوع برخي مشكلات اساسي در نرم‏افزار سيستم  [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif](پرواز به وسيله ی سيم يا  [FONT=Tahoma,sans-serif]Fly By   [FONT=Tahoma,sans-serif]) دوّمين نمونه‏ي ساخته شده در سال 1999 سقوط كرد و خلبان آن نيز كشته شد.
اولين سري اين هواپيما به تعداد 50 فروند و با موتورهاي روسي  [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]مجهز شده  [FONT=Tahoma,sans-serif]صنایع هوایی چنگدو ( [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]) همچنین قصد دارد به جای موتور روسی  [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]نوع بومی شده ی آن را جایگزین کند. این موتور با نام  [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]شناخته می شود که در واقع کپی ای از  [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]می  [FONT=Tahoma,sans-serif]کابین  [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]سه عدد نمایشگر کریستال مایع چندکاره تخت دارد ( [FONT=Tahoma,sans-serif]MFD= MultiFunction   [FONT=Tahoma,sans-serif]) که شامل یک نمایشگر تک رنگ، یک نمایشگر سربالا ( [FONT=Tahoma,sans-serif]HUD=HeadUp   [FONT=Tahoma,sans-serif]) و احتمالا یک نمایشگر نصب شده بر روی کلاه خلبانی است. ( [FONT=Tahoma,sans-serif]HMS=Helmet Mounted   [FONT=Tahoma,sans-serif]) البته هنوز معلوم نیست که نمایشگر  [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]یک مدل کپی شده به وسیله ی شرکت چینی  [FONT=Tahoma,sans-serif]Luoyang   [FONT=Tahoma,sans-serif]از روی نمایشگر ساخت شرکت  [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]اواکراینی است یا یک مدل جدید چینی است که در نمایشگاه وسائل هوایی  [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]در سال 2000 به نمایش گذاشته شد.  [FONT=Tahoma,sans-serif]حدس زده می شود که رادار کنترل آتش  [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]، نوع بومی شده ی رادار  [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]از نوع پالس – داپلر باشد که توسط صنایع تحقیقات الکترونیک  [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]طراحی شده است. این رادار گمان می رود بر پایه ی تکنولوژی رادار  [FONT=Tahoma,sans-serif]AN/APG-66/  [FONT=Tahoma,sans-serif](مشابه رادار اف16 و لاوی) ساخته شده باشد. گفته شده است که حداکثر برد این رادار 100 تا 130 کیلومتر و برد موثر آن 80 تا 90 کیلومتر می باشد. این رادار می تواند همزمان دو هدف هوایی را رهگیری کن  [FONT=Tahoma,sans-serif]کمپانی روسی فازاترون ( [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]) رادار ساخت خود به نام  [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]را پیشنهاد داده است که مدلی است که قبلن بر روی جنگنده ی سوخوی27 نصب شده بود و دارای برد 160 کیلومتری و رهگیری همزمان 6 هدف می باشد. اسرائیل نیز رادار ساخت خود به نام  [FONT=Tahoma,sans-serif]Elta EL/  [FONT=Tahoma,sans-serif]را برای رقابت در فروش رادار برای  [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]به چین پیشنهاد داده است.
تسلیحات
یک توپ 23 میلی متری داخلی به همراه 11 مقر حمل مهمات که 6 تای آن زیر بالهاست. در داخل بالها و همچنین بدنه ی هواپیما امکان حمل سوخت داخلی و مخازن سوخت خارجی پیش بینی شده است. توپ 23 میلی متری هواپیما در داخل بدنه نصب شده است و از بیرون دیده نمی شود. علاوه بر اینها گزارش شده است که تکنولوژی موشک هوا به هوای بردکوتاه  [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]که از نوع حرارت یاب می باشد، توسط اسرائیل به چین داده شده است که در واقع  [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]همان موشک اسرائیلی پایتون3 ( [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]) می باشد. همچنین قادر به حمل موشکهاي هوا به هواي روسي نظیر موشک کوتاه برد  [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif](موسوم به ویمپل یا  [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]- نام ناتو:  [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]) و موشک برد متوسط  [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif](موسوم به  [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]) می باشد که توسط سوخو27 های چینی به کار می روند.
همچنین موشکهای هوا به هوای برد متوسط چینی  [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]و  [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]نیز از جمله تسلیحات قابل حمل می باشد. برای ماموریتهای زمینی،  [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]می تواند از انواع بمب های هدایت شونده ی لیزری به همراه بمب و راکتهای معمول و غیرهدایت شونده استفاده کند. برای مثال موشک ضدکشتی به نام  [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]از این جمله  
     
 
[FONT=Tahoma,sans-serif]ببیند دوست من هدف از قرار دادن این مقاله این بود که حتی چین با تمام پیشرفت هایی که در طی این سال ها کسب کرده و با رشد اقتصادی خودش هنوز نتونسته مهمترین نیاز های ساخت یک جنگنده که موتور ، رادار و اویونیک و تسلیحات باشه رو به تنهایی تامین  

[FONT=Tahoma,sans-serif]در مورد ترکیه هم اطلاعات کافی از نوع ارتقا های صورت گرفته نداریم. ولی اینو هم در نظر داشته باشین که برای ارتقا یک جنگنده یا کلا هر نوع پروژه دیگه اهداف و ویژگی هایی تعریف میشه که در پایان طرح شما باید بتونین به این اهداف  
[FONT=Tahoma,sans-serif]
 
[FONT=Tahoma,sans-serif]همانطور که آمریکا برای ساخت تمام جنگنده های خودش پروژه هایی تعریف میکرد و اهداف مد نظرش اعلام میکرد که منجر به ساخت ماندگار ترین جنگنده های تاریخ شد. مثل اف- 4 و  
[FONT=Tahoma,sans-serif]ترکیه هم مسلما برای ارتقا جنگنده های خودش اهداف و ویژگی های خاصی مد نظرش بود که یا توان انجامش نداشت یا اگر هم داشت از نظر اقتصادی براش به صرفه نبوده. همانطور که در بالا ذکر کردم اسراییل میتونست جنگنده لاوی بسازی ولی چون از نظر هزینه ها 50 درصد گرانتر از اف-16 بود از این کار منصرف شد. ترکیه هم پیش خودش اینجور حساب میکنه که اگه بخواد جنگنده هاش ارتقا بده برفرض مثال از نظر موتوری آیا در داخل توانش هست؟ تا چه جدی؟ با چه کیفیتی؟ و اگه بخواد بخواد این کار انجام بده چه مدت و چه مقدار باید از نظر وقت و هزینه صرف انجام پژوهش تحقیق طراحی و ساخت قطعات مورد نظر بکنه و آیا سر آخر کیفیت مد نظر داره یا نه؟ خب وقتی کشور اسراییل که اتفاقا روابط نزدیک نظامی با ترکیه داره میتونه اینکار در کمترین زمان ممکن با کمترین هزینه و بهترین کیفیت انجام بده خب چه اصراری به داخلی کردن این پروژه داره؟ [FONT=Tahoma,sans-serif]مثل این میمونه که شما قصد تیونینگ کردن یک بنز  [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]داشته باشین. به نظرتون اینکه خودتون شروع به تحقیق در این زمینه بکنین از نظر وقت و هزینه به صرفه تر یا اینکه این کار به کمپانی مثل برابوس محول کنین؟ که در عرض کمتر از یک ساعت قدرت موتورتون از 201 اسب بخار به 226 اسب بخار میرسونه. خب آیا شما توانایی انجام همچین کاری دارین؟ اون هم با این کیفیت؟ 

[FONT=Tahoma,sans-serif]قضیه شاه و شوروی به کلی با هم فرق میکنه. شما نگاه کنین زمانی که شوروی تشکیل شد و کمونیست ها رو کار اومدن سابقه چندین و چند ساله اسلحه سازی و بزرگترین ناوگان در دریای شمال داشتن. پس نمیشه اینجور توصیف کرد شوروی از صفر به اینجا رسید. یک عقبه ای از قبل وجود  

[FONT=Tahoma,sans-serif]ولی شما نگاه کنین زمانی که رضا خان حکومت بدست گرفت چی در این داشتیم؟ حکومت قاجار به حق یکی از سیاه ترین و ننگین ترین دوران تاریخ ایرانه. هرچند پهلوی هم دست کمی نداشت ولی کمی داشتن انصاف هم بد نیست. رضا خان با د،ر اه آسفالته و راه آهن در این ساخت، تلفن به ایران اورد، رادیو... 
[FONT=Tahoma,sans-serif]تازه سنگ بنای مدارس به سبک امروزی گذاشته شده بود و سیستم آموزشی در حال تغییر و تحول بود. سیستم آموزشی ما در زمان قاجار بر پایه مکتب خانه ها بود. دلیل اینکه میگین نرخ بیسوادی در اون زمان زیاد بود دلیلش عدم اعتماد مردم به نظام آموزشی جدید و فرستادن بچه هاشون به همون مکتب خونه ها بود. دوست عزیز اینجور چیزها نیازمند گذشت زمان است. و با یک سال و دوسال قابل حل نیست. این رو هم در نظر بگیرین که اولین دانشگاه کشور که همین دانشگاه تهران باشه اون زمان شکل گرفت.سیستم بهداشتی کشور تازه شکل گرفته بود بیمارستان هایی به شکل امروزی در حال ساخته شدن  
[FONT=Tahoma,sans-serif]حتما مستحضر هستید که نیروهای سه گانه دریایی و هوایی و زمینی به شکل امروزیش تازه اون زمان تشکیل شد و با خرید چند فروند ناو مین روب و ناو آرتمیس و پلنگ و همچنین خرید چند فروند هواپیما از روسیه و آلمان نیروی هوایی شکل گرفت. هر چند ارتش در زمان حمله متفقین کارنامه درخشانی از خودش به جا نذاشت. در سال 1330 محمد رضا با خریدهای سنگین نظامی از قبیل اف-4 و اف-5 سعی در نوسازی و ارتقای نیروی هوایی داشت و با قرارداد مشارکت در ساخت اف-16و اف-18 و همچنین احداث تاسیسات عظیم پنها در اصفهان برای ساخت هلیکوپترهای بل که هنوز هم بزرگترین مرکز تعمیر و نگهداری بالگرد در منطقه بشمار میرودقدم در این راه گذاشت که بعد از انقلاب و بدلیل تحریم هاو جنگ متاسفانه این طرح ها عقیم موندند. این طرحها عبارتند از: 
[FONT=Tahoma,sans-serif].صنایع هواپیمائی ایران
گروه پنها (پشتیبانی هلی کوپترهای ایران)
صنایع کشتی سازی بندرعباس
صنایع تانک سازی مسجد سلیمان و شاهین شهر اصفهان
صنایع شیمیائی پارچین
صنایع الکترونیک شیراز
پروژه موشک های استراتژیک کرمان
تمامی صنایع خودرو سازی اراک و تبریز و ....
همچنین در زمینه ساخت موشک های از قبیل آرپی و کاتیوشا با یک شرکت آلمانی وارد مذاکره شدند. طوفان نام موشک ضد تانک ایران است که با الهام گیری از موشکبی جی ام 71 تاومهندسی معکوس شده است.ایران از نخستین کشورهای وارد کننده موشک های تاو بود و این کار را از سال ۱۹۷۱ انجام داد. در همان سال‌های نخست، خطوط تعمیر و مونتاژ این موشک‌ها درشرکت صنایع الکترونیکی ایران ( [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]) آغاز بکار کرد.پس نمیشه نتیجه گرفت که قبل از انقلاب هیچ حرکتی صورت نگرفته. بلکه پایه های طرح ریخته شده بود و ما موفق به راه اندازی و بهره برداری از این طرح ها و اعمال تغییرات و طرح های جدید  
[FONT=Tahoma,sans-serif]البته این ها رو به پای طرفداری و هواخواهی از رژیم گذشته نزارید چرا که من اصولا سنم اکتفا نمیکنه که اون دوران به یاد بیارم. من 11 سال بعد از انقلاب به دنیا اومدم. به همین دلیل نمیتونم هیچ گونه نظری در مورد رژیم گذشته بدم خواه خوب بودن یا بد. البته این یه واقعیته که تمامی حکومت ها دارای نقاط ضعف و قوتی هستند. رژیم گذشته هم از این قاعده مستثنا نیست. واقعا نمیشه فساد حاکم بر سیستم حکومتی در اون زمان سرپوش گذاشت. ولی نمیشه کارهای مثبتی رو هم که انجام دادن نادیده گرفت که در غیر این صورت به دور از انصاف.   


[FONT=Tahoma,sans-serif]دوست گرامی آقای سامان  [FONT=Tahoma,sans-serif]Sami  
[FONT=Tahoma,sans-serif]درسته که هلیکوپتر کبری به تنهایی توان نابودی جنگنده میگ نداره ولی نباید از توانایی و توانمندی جانباز خلبان اسماعیل صحتی و خود هلیکوپتر کبری هم غافل شد. هلیکوپتر کبری به دلیل نوع خاص طراحی بدنه جزو سریع ترین و چابکترین بالگرد ها در زمان خودش بوده و هست. مطمئنا اگر جناب اقای اسماعیل صحتی سوار بر میل 24 هایند بود هیچ وقت موفق به همچین شکار و رکورد زنی نمیشدن. پس عامل برتری ایشون ایمان، اعتقاد، توانایی های فردی و سلاح مناسب بوده. همه این موئلفه ها در کنار هم باعث پیروزی میشن نه به تنهایی. اگر نیروهای حزب الله در جنگ 33 روزه اسراییل به زانو در اوردن کارخانجات ساخت مرکاوا رو تته کردن به دلیل ایمان به خدا،انگیزه بالا و عزم در دفاع از خاک کشور و میهشون در کنار آموزش ها با سطح کیفی بالا و سلاح مناسب بود. همینطور هم در جنگ 8 ساله خودمون. مسلما اگه تجهیزات مناسبی نداشتیم نمیتونستیم آسمان ایران برای هواپیماهای عراقی تبدیل به جهنم کنیم یا پرونده نیروی دریایی عراق سه ماه بعد از جنگ برای همیشه ببندیم. یادمه در جایی خونده بودم که در زمان جنگ اول خلیج فارس هواپیماهای عراقی به محض دیدن اف-14 های آمریکایی حتی با برتری تعداد هم صحنه نبرد خالی میکردن چون تو 8 سال جنگ با ایران این پرنده تبدیل به کابوس خلبانان عراقی شده بود. اینو همیشه یادتون باشه که انگیزه مدافع به مراتب بیشتر از مهاجم. این انگیزه در مدافعان ویتنامی هم بود، در نیروهای حزب الله، نیروهای ایرانی، حتی سربازان آمریکایی در جنگ عراق و افغانستان هم بود چون اینطور بهشون القا کرده بودند که سرزمینشون و مردمشون در خطر حمله تروریسم قرار گرفتن. و اون سرباز های بیچاره هم فکر میکردن دارن برای امنیت کشورشون میجنگن. در در مورد جنگ 33 روزه این انگیزه در بین نیروهای اسراییلی نبود چرا چون هدفی برای جنگ نداشتن اصلا نمیدونستن رای چی اومدن جنگ. به همین خاطر بود که کمین نیروهای حزب الله فرار و بر قرار ترجیح  
[FONT=Tahoma,sans-serif]جناب مجتبی خاجی  [FONT=Tahoma,sans-serif]  [FONT=Tahoma,sans-serif]
. حرف دل من زدید از این بابت ممنونم 
[FONT=Tahoma,sans-serif]حرفهایی که من شاید در این چند ده خط نتونستن بزنم مختصر و مفید گفتین. تشکر 

[FONT=Tahoma,sans-serif]در ضمن  [FONT=Tahoma,sans-serif]HASAN   [FONT=Tahoma,sans-serif] 
[FONT=Tahoma,sans-serif]شما در پست قبلیتون جوری از داشته ها و پیشرفت های ایران نوشتین و به رخ من کشیدین که خواننده احساس میکنه دارین با یک فرد خارجی بحث میکنن که اینجور سعی در دفاع از ارزش ها و دستاوردهای کشور دارین. والله به خدا من هم ایرانیم بزرگ شده همین مرز و بوم هستم. 
[FONT=Tahoma,sans-serif]در مورد بزرگتر بودن جنابعالی یا کوچکتر بودن من هیچ گونه اساعه ادبی نکردم و خدای نکرده قصد زیر پا گذاشتن زحمات شما رو نداشتم ولی گفتن حرف و اظهار نظر ربطی به سن و سال و سابقه فعالیت نداره. حداقل من که اینطور فکر میکنم. 
[FONT=Tahoma,sans-serif]در ضمن من همچین هم با فضای سنترال نا آشنا نیستم . من از سال86 در این انجمن فعالیت داشتم و خیلی خوب با فضای سایت مدیریت محترم جناب اقا مهدی و سایر دوستان آشنا هستم. بنا به دلایلی مدتها فعالیت نداشتم و یه چند ماهی هم بود که فقط به عنوان مهمان در سایت حضور داشتم .دیروز بود که تصمیم گرفتم ثبت نام کنم و در بحث شرکت کنم. 
[FONT=Tahoma,sans-serif]و در آخر باز هم میگم اگه میان حرفهام جایی به فردی یا گروهی با هر طرز تفکر و عقیده ای جسارت کردم عذر میخوام. 
[FONT=Tahoma,sans-serif]یا   

 پ ن: از مدیران محترم تقاضا دارم پست قبلی بنده ویرایش و پاک کنن. تشکر  

رژیم کذشته جطور خلبانها را انتخاب میکرد وچطور تربیتشون کرد که اینهمه درراه وطنشون ودینشون جانفشانی ورشادتهای به یاد ماندنی کردند.روح تمام شهدای 8 سال دفاع مقدس شاد باد

من در پست خودم اشاره کردم که تجهیزات مهم است ولی استفاده کننده از اون تجهیزات مهم تر است
در زمان جنگ فرماندهان شجاعی نظیر شهید فکوری ، شهید بابایی ، شهید ستاری و............ بودند که با مدیریت درست و راهکارها و ایدهای ناب و ابتکاری در شرایط تحریم از تجهیزات موجود در مقابل نیروی هوایی رژیم بعثی که همیشه در حال تجهیز بود به نحوه احسنت استفاده کردند و حماسه های بی نظیری همچون حمله به الولید را خلق کرده اند .

من استفاده کننده باید انگیزه لازم برای دفاع داشته باشم و به خدا توکل کنم ، آموزش کافی را دیده باشمو چم و خم سلاحم را بشناسم ( همانند خلبانان ایرانی تامکت که از قابلیتهای گربشان آگاهی داشته و دارند و از آنها به خوبی استفاده کرده و می کنند ، باید دارای روحیه ای ابتکاری باشم که در شرایط خاص که راهکارهای قبلی و استاندارد سلاح جواب نداد ، با ارایه ایده ای نو و غافلگیر کننده از سلاحم در برابر دشمنم نهایت استفاده را کنم .

و اما در رابطه با صنایع دفاعی جمهوری اسلامی ایران ، من منکر کاستی ها نیستم ( اگر کاستی نبود باید تعجب می کردیم ) ولی از پیشرفتهایی که در بدترین شرایط و فشار کرده ایم هم غافل نیستم .
دوستان در چندین پست و تاپیک عنوان داشته اند که بهترین راه برای ادامه پیشرفت ورود جدی بخش خصوصی است که نمونه آن پیشرفت صنایع جنگی غربی است و همینطور در حوزه هوا و فضا برزیل که در سالیان اخیر نسبت به کشوری همچون روسیه با سیستم دولتی پیشرفت خوبی داشته است .
در این باره این مژده را بدهم که مسولین تصمیم دارند که بیش از 50 دصد تولیدات و بخشهای دفاعی را به بخش خصوص واگذار کنند و امروز در سایت مرجع هوا و فضای پارسی خبر واگذاری 60 درصد سهام شرکت صنایع هوایی ایران را دیدم .
به نظر من با توجه به اهمیت این بخش برای مسولین نظام آن باندبازی ها و شبه دولتی هایی که در دیگر بخشها دیده ایم را نخواهیم دید .


از دوستان درخواست می کنم که در این رابطه به تاپیک زیر مراجعه کنند .
topic-t79187.html

همچنین اگر در رابطه با صنایع هوایی ایران و ساخت جنگنده بومی ایده یا پیشنهاد و یا خبری دارند به تاپیک جامع ایده ها و پیشنهادات پیرامون طراحی جنگنده داخلی بیایند که این تاپیک مثلا قرار بود یکی از بهترین تاپیکها موجود سنترال باشد:
topic-t76029.html

به امید تبدیل شدن ایران به یک قدرت برتر و البته محبوب و نابودی تمتمی دشمنان این مردم همچون روباه پیر ،یانکی ، سوسمار خور ، صیهونیست و.....................