مرکز انجمنهای تخصصی

آژانس شیشه ای بهترینه...
جالب اینجاست که جدایی رای بالاتری گرفته

از كرخه تا راين


سعيد جانباز روشن دل براي مداواي چشمانش به آلمان سفر مي كند. در اين سفر با نوذر همسنگر قديمي كه قصد دارد پناهندگي بگيرد

و بريده است آشنا مي شود و در انتهاي فيلم مشخص مي شود سعيد هم شيميايي شيميايي شده است.

بازي فوق العاده دهكردي و روستا ، فيلم نامه قوي به همراه موسيقي استثنايي استاد انتظامي .

از كرخه تا راين برنده سيمرغ بلورين بهترين فيلم و بهترين چهره پردازي در سال 1371 شد.





نقد شهيد آويني بر فيلم از كرخه تا راين :

دو بار« از كرخه تا راين» را ديدم و هر دو بار ازآغاز تا انجام گريستم.دلم ميگريست،اما عقلم گواهي مي داد كه تو بر دامنه آتشفشان منزل گرفته اي.دلم مي دانست كه تو بر حكم عشق گردن نهاده اي و به همين علت،از عادات متعارف فاصله گرفته اي.عقلم مي پرسيد«چگونه مي توان در اين روزگار سر به حكم عشق سپرد؟»

عقل من مي گويد كه او «موقع شناس» نيست و دلم پاسخ مي دهد «نبايد هم چنين باشد» عقل مي گويد: «آخر او كه عاقل نيست!» عقل اعتراض مي كند: «او نبايد اين همه بي پروا باشد.» دل مي گويد: «در نزد عاشقان،پروا ريا كاري است.»


عقل پرخاشي مي كند:« او هر چه را كه در دلش گذشته است،صادقانه بر زبان آورده است.» دلم جواب مي دهد: «هر كس بايد خودش باشد نه ديگري.» عقل مي گويد:

«اينكه ديوانگي است!...» ودلم تاييد مي كند:«درست است!» عقل از كوره به در مي رود:«او بسيجي را به مسلخ مظلوميتش كشانده است.» و دلم جواب مي دهد:«روزگار چنين كرده است؛مگر جبهه فاو را در آخرين روزهاي جنگ از ياد برده اي؟ آن چشمهاي كور و چهره هاي تاول زده...؟ مگر اين روزها اخبار شهرچرسكا

به تو نمي رسد؟» عقل اعتراض مي كند:«هر واقعيت تلخ را نمي توان گفت.»و دل پاسخ مي دهد:«هر واقعيتي را كه نمي توان به جرم تلخ بودن پنهان كرد.» وعقل پيروز مندانه مي گويد:«پس اذعان داري كه اين فيلم تلخ است؟»
دوست من! فيلم «از كرخه تا راين» تلخ است؛به تلخي بمبهاي شيميايي،به تلخي از دست دادن فاو،به تلخي مظلوميت بسيجي. مي خواهم بگويم كه تلخ است، اما ذليلانه نيست.اين تلخي همچون تلخي شهادت شيرين است.

تو همواره پاي در عرصه هاي خلاف عادت و غير متعارف نهاده اي...واين است كه بسياري را از تو رنجانده است.تو با قلبت در جهان زندگي مي كني و همان طور هم كه زندگي مي كني فيلم مي سازي.پس به تو اعتراض كردن خطاست،چرا كه سرا پاي وجودت «قلب» است.و به غير از اين هم مگر راهي براي هنر مند بودن وجود دارد؟تو زيستنت عين هنرمندي است و هنر مندي ات عين زيستن. پس چگونه از تومي توان خواست كه از نفخ روح خويش در فيلم هايت ممانعت كني؟ اين بار هم فيلم تو بيرون از قالب هاي متعارف موجوديت پيدا كرده است،چرا كه باز هم تو خودت را محاكمه كرده اي. و من مي دانم كه در روزگاري چنين،چقدر دشوار است كه انسان خودش را همين طور كه هست نشان دهد. عادات و آداب عالم ظاهر تو را وا مي دارند كه خودت را پنهان كني و من مي دانم كه براي فردي چون تو،مردن بهتر است از زيستني چنين. هنر و فرهنگ در زير نقاب خفه مي شوند و آنچه باقي مي ماند ريا كاري است؛يك ريا كاري موجه.
تو مي خواسته اي كه جوابي سزاوارتر به فيلم «بدون دخترم هرگز» داده باشي و ده ها فيلم ديگري كه از دينداران ايراني چهره اي پليد به نمايش مي گذارند؛و چنين كرده اي،و خواه نا خواه انتخابي چنين،اقتضائات خاص خويش را به درون قصه فيلم كشانده است. پس سعيد بسيجي كه براي درمان چشمهاي خويش به آلمان فرستاده شده است بايد خواهري مهاجر داشته باشد كه به مردي آلماني شوهر كرده است. «آندرياس» مرد شريفي است،اما « بتي محمودي » چنين نبود.

قصه فيلم مي بايست كه در تقابل سعيد و خواهرش شكل بگيرد،يعني خواهر سعيد مي بايست « ضد جنگ» باشد و سعيد، يك بسيجي معتقد.وچنين است اگر بخواهيم كه عمق مظلوميت بسيجيان را در اين جنگ نا برابر بيان كنيم و پرده از ذات پليد سلاح هاي شيميايي بر گيريم،مي بايست كه سعيد در برابر عوارض شيميايي از پاي در آيد، در حالي كه فرزندش تازه به دنيا آمده است كه چنين شده است. و باز هم براي آن كه اين تراژدي عجيب معنوي در عين حال طبيعت حيات انساني را از كف ندهد مي بايست كه سعيد را شدت غلبه
رنج به شكايت بكشاند. اما باز هم به درگاه خدا،نه كس ديگر. و براي آنكه اين تراژدي كامل شود مي بايست كه همسر شهيد با آن چادر و مقنعه سياه به غرب رنگارنگ سفر كند و در پشت شيشه هاي قرنطينه بيمارستان،شاهد شهادت سعيدباشد كه اكنون ديگر آرامش خود را بازيافته است... و باز هم شهيد شده است.

  نقل از aviny. 

من میخواستم به مختار نامه رای بدم اما اسمش نبود

Sami 1993 نوشته شده:

VAHSHI نوشته شده:اخراجیها واقعا در حدی نیست که در بین بزرگان باشه !

این مردم هستند که مشخص می کنند که آیا آن فیلم ماندگار است یا خیر .
همانطور که در برنامه پارک ملت از تمامی فیلم های بعد از انقلاب نظر سنجی شد و اخراجی ها و دیگر فیلمهای دفاع مقدس همچون آژانس شیشه ای در صدر و بالاتر از فیلمهای جشنواره خارجی پسند ( علارغم تبلیغ مجری و مهمان برنامه ) قرار گرفتند .

اولا نمی دونم چرا تا یکی به این مثلا فیلم بی سر و ته بگه بالای چشمت ابرو هست چند نفر باید ازش حمایت کنن !!! فیلم اخراجی ها فارق از مسائل دیگه ! واقعا اصلا در حد فیلمهای برتر سینما ایران نیست . فروش بیشتر هم دلیلی بر خوب بودن نیست ! بگذریم از اینکه فروش خوبش رو هم با زور براش درست کردن ! ارسال دانش آموزان و ...
در ضمینه دفاع مقدس اصلا به گرد فیلمهایی مثل از کرخه تا راین و آژانس شیشه ای نمی رسه ! در ضمینه طنز هم با یکسری مسخره بازیها و لودگیها و حرکاتی که واقعا تا قیب از اخراجیها در سینمای ایران وجود نداشت و استفاده از تیکه های قدیمی ! در فیلم هیچ چیزی نداشت و فیلمی مثل مارمولک به مراتب سرتر از اخراجیها بود که اگر اجازه فروش پیدا میکرد مطمعن باشید رکورد اخراجیها رو میزد ! همچنان که نه تنها در اون فیلم توهین نبود بلکه به نظرم بهترین تبلیغ برای روحانیت بود ! چرا که در آخر فیلم همون رضا مارمولکی که کسی به اسم خدا رو نمی شناخت در همون لباس بود که به خدا رسید !
و در آخر جمله به تعداد انسانهای روی زمین راه هست برای رسیدن به خدا رو واقعا درک کرد و در حالی که گریه میکرد گفت ! ( جمله ای که در اوایل فیلم از روحانی که لباسش رو برای فرار دزدید شنید و در حین فیلم برای از سر باز کردن سوالات میگفت ! )
به هر حال کسی که اندکی از سینما و فیلم شناسی سر در بیاره اخراجیها رو جز فیلم تاثیر گذار و یا اثری ماندگار قبول نداره !
راستی یادم رفت بگم نظر سنجی هایی که خود صدا و سیما انجام میده فاقد هرگونه ارزش هست و از درجه اعتبار ساقطه . برای نمونه نظر سنجی ها در مورد سریالهای اخیر صدا و سیما بود که حتی یک مورد نظر مخالف نداشت !!!!
اینکه شما فکر کنی صداا و سیما بیاد فیلمی مثل اخراجی ها رو روش حتی چند درصد مانور منفی بده خیلی ساده نگر هستی !

من به آژانس شیشه ای ، مارمولک ، لیلی با من است رای دادم بنظرم 3تا انتخاب کم هست ، فیلم هایی مثل هامون و از کرخه تاراین گزینه های بعدیم هستن مخصوصا هامون که تو سینمای ایران کم نظیره

سکانسی که تو لیلی با من است// وقتی خبرنگاره میره مجوز منطقه عملیاتی بگیره پرویز پرستویی 500 تومنی رو میزاره رو داشبورد نذر میکنه که نره بعد میره سراغ موتور پاترولش دینام مینام رو در میاره میندازه دور که ماشین استارت نخوره نرن جلو بعد یارو میاد میگه مجوز نداد آتیش کن بریم، پرویز پرستویی دنبال قطعه میگرده میزنه تو سر خودش

فیلم اخراجی هام بنظرم در حداندازه بهترین نیست فقط خوب بود اونم اولیش فقط ، فیلمهایی مثل اخراجی ها شبیه یه جرقه هستن خیلی پور نور هستن و میدرخشن ولی فقط تو زمان محدودی میمونن و بنا به شرایط زمانی شون، فیلمهایی از این قبیل فرقشون با فیلم های پرمایه مثل فرق موزیک ((سوسن خانم)) با (( ای ایران)) هست. بنظرم این در مورد جدایی نادر از سیمین هم صدق میکنه

2تا فیلم هم هست که توش رضا کیانیان بازی میکرد ولی اسم هاشون رو یادم نمیاد اگه کسی دیده اسم فیلم ها یادشه بگه خوشحال میشم

یکی یه فیلمی بود که یک سربازی از یه روستایی رد میشه بعد تو راه به یه پیرمرد(رضا کیانیان) میرسه نشسته زیر درخت مسیر میپرسه میگه الان دیگه خیلی وقته کسی از این وری نمیره(به یک سمتی اشاره میکنه که کم تردد تر هست) ، همه از این وری میرن(جهت مخالف رو نشون میده). مردم روستاهای اطراف میرن پیشه کسی که تونسته بدون اینکه سواد داشته باشه قرآن رو روخوانی کنه، که آخر فیلم خیلی جالب تموم میشه

اون فیلم دیگم رضا کیانیان نقش فرشته مرگ رو داره، یک سری جانباز هستن که بدون امکانات رها شدن یکی شون شهید میشه میان شهیدای دیگه تو خواب میبرنش، یه حاجی قاشق داغ به پیشونی هم هست که مرده میخوان ببرنش جهنم

راستی فیلم اصلی که مارمولک ازش الهام گرفته بود با بازش شون پن هم اگه اسمش خاطر کسی هست بگه

با سلام

شاید شخصیت من به این حرف ها نزدیک نباشد اما با دیدن این فیلم ها ،حتی در تکرار ان ها گریه کرده ام،برای خودم،برای سرزمینم و برای دینم و مردم کشورم :

از كرخه تا راين
آژانس شيشه اي
بچه هاي آسمان
رنگ خدا
سفر به چرابه
طلا و مس
مارمولك

فیلم مادر برای من واقعا با ارزش هست بود و خواهد ماند چون واقعا هم از نظر فیلمنامه هم بازیگر فیلم غنی و پر باری بود .
آژانس شیشه ای هم برای من یک واقعیت رو نشون میداد . واقعیتی که همه اونهایی که جنگ رو تجربه کردن میدونن از یاد رفتن و عده ای که به نام اونها به کام خودشون کردن جنگ رو .
حالا زیاد نمیخوام بگم ولی واقعیتی که در جامعه هست رو نشون داد .لیلی با من است هم در یک سیر درام کمدی سلوک یک انسان رو نشون میده که نا خواسته به جایی قدم میذاره که باید کامل کامل باشه .
جدایی نادر از سیمین فیلم خوبی بود ولی من زیاد خوشم نمی اومد واقعیت داشت از جامعه ما بود ولی نمیدونم چرا خوشم نمیاد . بقیه فیلمها جای خودشون رو دران و بیشتر سلیقه ای هستن
مثلا مارمولک چیزی مثل لیلی با من است بود . از قعر به اوج رسیدن .
من با کرخه تا راین گریه کردم هنوزم یادم میاد گریه میکنم
واقعا باید افتخار کنیم که کارگردان های خوبی مثل علی حاتمی مسعود کیمیای کمال تبریزی رو درک کردیم حالا در مرود ساخته های آقای کیمیایی نمیتونم چیزی بگم چون تجربه کافی در موردشون ندارم .
سه انتخاب من مادر و آژانس شیشه ای و لیلی با من است

سلام و درود بر همه ؛

بهتر بود مشخص می کردید منظورتان از اخراجیها کدام یکی است؟ چون صحنه های به یاد ماندنی اخراجیها 1 با دو فیلم بعدی اش قابل مقایسه نیست .

از دیدگاه من :

فیلم مادر : لحظه های مردن مادر ، زورگوییهای برادر بزرگتر(کشاورز) به برادر کوچکتر(اکبر عبدی) که خیلی غم انگیز بود و ... کلا" همه چیزش خوب و حرفه ای بود .
فیلم از کرخه تا راین : خیلی تاثیرگذار بود .
فیلم درباره الی : یک دختر بی گناه را به اسرار همراه خودشان بردند شمال و بعد هم همه چیز را انداختند گردن همان بیچاره ... وقتی این فیلم را دیدم تا چند روز خیلی ناراحت بودم .

راستی دوستان کسی از این فیلم نفرین یکشنبه خبر نداره؟


یه بار تبلیغاتشو دیدم اما دیگه خبری ازش نشد

آزانس شیشه ای هم محتوای خوبی داره هم کارگردانی خوب هم بازی و ....و مهم تر اینکه ضد ایرانی و سیاه نما و خارجی پسند هم نبود....

1-آژانس شیشه ای
2-مادر
3-جدایی نادر از سیمین

اجاره نشینها