مرکز انجمنهای تخصصی

يكي بين و يكي گوي و يكي دان
بدين ختم آمد اصل و فرع ايمـان

نرگس مست نوازش کن مردم دارش
خون عاشق بقدح گر بخورد نوشش باد

در هيچ دلي نيست بجز تو هوسي *** مارا نبود بغير تو دادرسي
کس نيست که عشق تو ندارد در دل *** باشد که بفرياد دل ما برسي

یاد تو شب و روز قرین دل ماست ***** سودای دلت گوشه نشین دل ماست
از حلقه ی بندگیت بیرون نرود ***** تا نقش حیاه در نگین دل ماست

تا زهره و مه در آسمان گشت پديد *** بهتر ز مي ناب کسي هيچ نديد
من در عجبم ز ميفروشان کايشان *** به زانکه فروشند چه خواهند خريد

   

در کشور عشق جای آسایش نیست **** آنجا همه کاهشت افزایش نیست
بی درد و الم توقع درمان نیست**** بی جرم و گنه امید بخشایش نیست

تو را درزیر باران دوست دارم
تو را اندازه جان دوست دارم
تو را درخلـوت شب هـای انـدوه
تو را ای ماه تابان دوست دارم

من ز شرم شکوفه لبريزم.......................................يار من کيست،اي بهار سپيد؟

من ز شرم شکوفه لبريزم....................................... يار من کيست،اي بهار سپيد؟
گر نبوسد در اين بهار مرا........................................ يار من نيست،اي بهار سپيد

ديريست که سوداي بتان دين من است . . . . . . . . . غم اين کار نشاط دل غمگين من است

تو از عالم همين لفظي شنيدي
بيا برگـو كـه از عـالـــم چه ديدي

يک جرعه مي ،زملک کاووس به است *** از تخت قباد و ملکت طوس به است
هر ناله که رندي به سحر گاه زند *** از طاعت زاهدان سالوس به است