مرکز انجمنهای تخصصی

تا به دامان تو ما دست تولا زده ایم
به تولای تو بر هر دو جهان پا زده ایم

من با تو گريه كرده‌ام در سوگ همراهان خويش
آنان كه عاشق مانده‌اند در خانه بر پيمان خويش

شبي كه ماه مراد از افق شود طالع
بود كه پرتوي نوري به بام ما افتد

دوش رفتم به در میکده خواب آلوده
خرقه تر، دامن و سجاده شراب آلوده

هنوز از آبشار دیده دامان رشک دریا بود

که ما را سینه آتشفشان آتشفشانی کرد

باسلام

در میخانه​ام بگشا که هیچ از خانقه نگشود

گرت باور بود ور نه سخن این بود و ما گفتیم

حضرت حافظ

من بی می ناب زیستن نتوانم
بی باده کشید بار تن نتوانم
من بنده ی آن دمم که ساقی گوید
یک جام دگر بگیر و من نتوانم

خیام

من نه آن صورت پرستم کز تمنای تو مستم
هوش من دانی که بردست؟آنکه صورت مینگارد

سعدی(علیه الرحمه)

دردا و حسرتا که عنانم ز دست رفت
دستم نمیرسد که بگیرم عنان دوست

سعدی(علیه الرحمه)

تو با چراغ دل خویش آمدی بر بام
ستاره ها به سلام توآمدند : سلام!

سلام برتو که چشم تو گاهواره روز
سلام بر تو که از نور داشتی پیغام!

ه.ا-سایه

 هوالمحبوب   تو که بر بام شکوه آمده    ی حسنت به وجوه آمده    اگر گرم تماشای تو    مشو ز پشت کوه آمده   .  .  .  یا مهدی ادرکنی 

تمام آينه حسن است و حسن آينه هم تمامي آن
مرا به ملت عشاق باده كش نه آينه است و نه حسن