مرکز انجمنهای تخصصی

یاری اندر کس نمیبینم یاران را چه شد
دوستی کی آخد امد دوستداران را چه شد

در خانه ی دل نوشته با خط جلی
کاین خانه بنا شد به تولای علی
در داخل این خانه چو نیکو نگری
هم عشق محمد است و هم عشق علی

یادم آرد روز باران
گردش یک روز دیرین
خوب و شیرین
توی جنگلهای گیلان

کودکی ده ساله بودم
شاد و خرم
نرم و نازک
چست و چابک
به یاد کودکی هایمان.........................

که دارد پی و تاب افراسیاب

مرا باید رفت چو کشتی به آب

(نمونه مثل کشتی به آب انداختن در شاهنامه ، این بیت را پس از این که خبر حمله افراسیاب به درگاه ایران داده می شود فردوسی سترگ در قالب کیکاووس می سراید که ادامه داستان را می توانید در داستان سیاوش بخوانید .)

درود

ببند چشم خر و برگشای چشم خِرد که نفس همچو خر افتاد و حرص افساری
[دوست من اگر مایلی مشاعره را آغاز نماییم.]

یادبادآنکوبقصدخون ما
عهدرابشکست وپیمان نیزهم

..................................................................................................
یارب این نوگل خندان که سپردی به منش
می سپارم بتوازچشم حسودچمنش

من مست و تو دیوانه ما را که برد خانه.......صد بار به تو گفتم کم خور دو سه پیمانه

درود

مرغ کو ناخورده است آب زلال اندر آب شور دارد پر و بال

سپاس یزدان نیکی دهش را

بیت دوم رباعی 129 خیام

لیکن چو در این غم آشیان آمده ام آخر کم از آنکه من بدانم که کیم

درود
مجنونی من گشته سرمایه صد عاقل وین تلخیِ من گشته دریای شکر خایی

یک قصه بیش نیست غم عشق وین عجب
کزهرزبان که میشنوم نامکررست

درود
تا از لب تو بوی لب غیر نیاید تا عشق مجرد شود و صافی و یکتا