مرکز انجمنهای تخصصی

دیشب صدای تیشه از بیستون نیامد شاید به خواب شیرین، فرهاد رفته باشد

* دردم از یار است و درمان نیز هم * * * دل فدای او شد و جان نیز هم *

من به سر چشمه خورشید نه خود بردم راه ذره ای بودم و مهر تو مرا بالا برد

در دایره‌ای که آمد و رفتن ماست او را نه بدائت نه نهایت پیداست
کس می نزند دمی در این معنی راست کین آمدن از کجا و رفتن بکجاست

حكيم عمر خيام

تو هم ای بادیه پیمای محبت چون من *** سر راهت ننهادی به سر بالینی

   
[FONT=Times New Roman]  من ولی انعامنا،ثَبّت لَنا اَقدامَنا ای بی تو راحتها عَنا،ای بی تو صحّت ها سقم  
(از دیوان،4698)
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
رَستم از این نفس و هــــوا،زنــده بلا مـــــرده بــلا زنده و مرده وطنم نیست بجز فضل خــدا
رستم ازین بیــت و غزل،ای شــــه و سلطان ازل مـفتـعلـن مـفتـعـلن مـفتـعـلن کُــشــت مــــــرا
قافیه و مغلطه را، گـــــو هـــمـــــه سیــــــلاب ببر پوست بود،پوست بود،در خور مغز شعرا

مرد راهش باش تا شاهت کنم
صد چو ليلا کشته در راهت کنم

مانده ام در حسرت بالا بلایی روز و شب

جان دهم از دوری دیر آشنایی روز و شب

بگفت يا رب از چه خوارم کرده اي
بر صليب عشق دارم کرده اي
خسته ام زين عشق،دل خونم نکن
من که مجنونم تو مجنونم نکن

دل ا خو كن به تنهايي كه از تنها بلا خيزد سعادت ان كسي دارد كه از تنها بپرهيزد