مرکز انجمنهای تخصصی

هر روز بر آنم که کنم شب توبه ***** از جام و پیاله لباب توبه

حکیم عمر خیام

هرجا که قدم نهی تو بر روی زمین آن مردمک چشم‌نگاری بوده است

خیام

درود
تا چند زنم به روی دریا ها خشت بیزار شدم ز بت پرستان و کنشت
خیام که گفت دوزخی خواهد بود که رفت به دوزخ و که آمد ز بهشت
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
با باده نشین که ملک محمود این است وز چنگ شنو که لحن داود این است
از آمــده و رفتـه دگـر یاد مـکـن حالی خوش باش زانکه مقصود این است
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
گویند بهشت و حور و کوثر باشد جوی می و شير و شهد و شکر باشد
پر کــن قـدح بـاده و بـر دستم نِه نـقدی ز هزار نـسیه بـهتـر باشد
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
وقـت سحر است خیز ای مایـه ناز نرمک نرمک باده خور و چنگ نواز
کانها کـه بجـایند نــپایند کسی و آن ها که شدند کس نمیآيد باز
ــــــــــــــــــــــــــــــــــ
لب بر لب کوزه بردم از غایت آز تا زو طلبم واسطه عمر دراز
لب بر لب من نهاد و می گفت به راز می خور که بدین جهان نمی آیی باز
ــــــــــــــــــــــــــــــــ
خیام اگر ز باده مستی خوش باش با لاله رخی اگر نشستی خوش باش
چون عاقبت کار جهان نیستی است انگار که نیستی چو هستی خوش باش

رگ‌هایم را پر از ملاحت كرده
این شور كه قلبم را غارت كرده

می‌گریم تا كبوتری می‌بینم
شاید حرم تو را زیارت كرده

همنفسم گشت شبی آرزو همسفرم بود ، صباحی امید
تیرگی ملک تنم ، رنجه کرد رنگم از آن روی ، بدینسان پرید

پروین اعتصامی


(د ) بده

( درود )
تو دوری از برم دل در برم نیست ***** هوای دیگری اندر سرم نیست
به جان عاشقم کز هر دو عالم ****** تمنای دگر جز دلبرم نیست
بابا طاهر عریان

تا چه بازی رخ نماید بیدقی خواهیم راند
عرصه ی شطرنج رندان را مجال شاه نیست

ترسم که اشک در غم ما پرده در شود وین راز سر به مهر به عالم سمر شود

در دایره قسمت ما نقطه پرگاریم لطف آنچه تو بنمایی حکم آنچه تو فرمایی

یا رب این شمع شب افروز ز کاشانه کیست ***** جان ما سوخت بگویید که جانانه کیست